Share

บทที่ 2

Penulis: หนุ่มใส เฟ่ยหยางหยาง
จางเฉินอี้จับมือเธอ แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“เข้าใจแล้วครับประธานหลิน คุณดีกับผมมากเลย”

ใช่ เธอดีกับนายมากเลย

ผมเพิ่งรู้ตัวว่าไวน์ที่ดื่มไปนั้นทำให้แสบคอจนรู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตา

ไม่เป็นไร

ผมบอกตัวเอง

ยังไงก็เหลือแค่ 2 ใบแล้ว

หลังจากฉลองกันเสร็จ ผมกำลังจะเปิดประตูรถเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับด้วยความเคยชิน

แต่เพิ่งจับประตูรถ ผมก็ได้ยินเสียงล็อกประตูรถ

หลินเยียนหรานลดกระจกรถลง มองผมด้วยสายตาเย็นชา

“นายเรียกแท็กซี่กลับเถอะ ฉันเพิ่งล้างรถ ตัวนายมีแต่กลิ่นเหล้า เหม็นจะแย่”

เหมือนเธอลืมไปแล้วว่ากลิ่นเหล้าบนตัวผมมาจากไหน ความรังเกียจที่ฉายออกมาจากดวงตาชัดเจนยิ่งกว่าความสว่างของไฟถนน

ถ้าตามปกติผมจะรีบดื่มน้ำ งอแงแล้วอธิบายให้เธอฟังว่า: ดื่มนิดหน่อยเอง กลิ่นไม่แรงหรอก

หรือไม่ก็โวยวายกลางถนน ถามเธอด้วยความโมโหว่า: เมื่อกี้ทำไมต้องให้ฉันขอโทษแทนจางเฉินอี้ด้วย?

ทว่าครั้งนี้ผมทำเพียงแค่ยิ้มแล้วพยักหน้า

“โอเค ขับรถระวังด้วยนะ”

หลินเยียนหรานคลายมือที่กำพวงมาลัยอยู่ เธอหันมามองผมทันที

“ฉีอวี่ นาย......”

เพิ่งจะอ้าปากพูด จางเฉินอี้ก็เดินมาพร้อมรอยยิ้มแล้วดันผมออกไป

“ประธานหลินครับ ผมเก็บของเสร็จแล้ว เราไปกันเถอะ”

เขาคลุมสูทของหลินเยียนหรานบนตัว คราบเหล้าบนเสื้อเชิ้ตมีกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนจนแสบจมูก

น่าจะเป็นแชมเปญที่ชนหกเมื่อกี้

แต่หลินเยียนหรานไม่รังเกียจสักนิด นอกจากเปิดประตูรถให้เขาแล้ว ยังกระชับสูทบนตัวเขาให้แน่นขึ้น ดูเป็นห่วงเป็นใยมาก

“ข้างนอกหนาวมาก เดี๋ยวจะเป็นหวัด”

เมื่อทำทุกอย่างเรียบร้อย เธอเพิ่งจะรู้ตัวแล้วหันมามองผม สายตาลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย

“นายอย่าเข้าใจผิดนะ ฉันเห็นเฉินอี้เพิ่งเรียนจบ ยังอ่อนประสบการณ์ ฉันก็เลยดูแลเขาเยอะหน่อย”

ผมพยักหน้า

“ฉันเข้าใจ”

ผมกลัวเธอไม่เชื่อ ก็เลยพูดอีกว่า

“เธอใช้บัตรขอคืนดีแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันไม่โกรธหรอก”

หลินเยียนหรานชะงักเล็กน้อย เธอกำลังจะอ้าปากพูด

แต่จางเฉินอี้จามออกมา ทำให้เธอหันไปสนใจเขาทันที

“รีบกลับบ้านเถอะ”

เธอพูดทิ้งท้าย จากนั้นทั้งสองคนก็ขับรถออกไป

ผมมองรถที่ค่อยๆ ไกลออกไปเรื่อยๆ อากาศหนาวจนทำให้ตัวสั่น

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมเอาขวดโหลใส่บัตรขอคืนดีออกมาจากตู้เสื้อผ้า

เมื่อก่อนแค่เอามือล้วงลงไปก็หยิบขึ้นมาได้แล้ว ตอนนี้ผมต้องควานหาอยู่นานกว่าจะหยิบได้สักใบ

ผมฉีกบัตรขอคืนดีใบที่ 97 แล้วเปิดคอมพิวเตอร์ร่างสัญญาหย่าร้างระหว่างผมกับหลินเยียนหราน

ผมโทรถามอาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อความยุติธรรม

“อาจารย์ ถ้าผมจะหย่ากับหลินเยียนหราน ผมควรแบ่งทรัพย์สินยังไงดี?”

อาจารย์คิดไม่ถึงว่าผมจะมีความคิดนี้

“หย่าเหรอ? ทำไมถึงหย่าล่ะ?”

“ตอนนั้นคนทั้งมหาวิทยาลัยรู้กันหมดว่าเยียนหรานตามจีบนาย ขอนายแต่งงานตั้ง 99 ครั้ง จนถึงตอนนี้คนในมหาวิทยาลัยยังพูดถึงกันอยู่เลย ทำไมจะหย่ากันล่ะ?”

ใช่ ทำไมถึงมาอยู่ในจุดนี้กันนะ?

น่าจะตั้งแต่ตอนที่กลิ่นน้ำหอมผู้ชายบนตัวเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ

ตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มไม่กลับบ้านบ่อยขึ้น

ตั้งแต่ตอนที่บัตรขอคืนดีในขวดโหลลดลงเรื่อยๆ เพราะจางเฉินอี้

ผมก็รู้แล้วว่าเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว

พอเห็นว่าผมเงียบ อาจารย์ก็ไม่เกลี้ยกล่อมผมอีก แค่ถามผมว่า

“เดี๋ยวฉันร่างสัญญาหย่าร้างให้นายเอง นายจะเอาเมื่อไร?”

ผมหันไปมองขวดโหล พูดด้วยเสียงราบเรียบว่า

“ตอนที่หลินเยียนหรานใช้โอกาสที่เหลืออยู่อีกสองครั้งหมดแล้ว”

เมื่อสิ้นเสียง มีคนผลักประตูเข้ามา

“โอกาสอะไร?”

หลินเยียนหรานถือถุงกระดาษเดินเข้ามา น้ำเสียงดูสงสัยเล็กน้อย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 10

    บางครั้งถ้าเหนื่อยๆ ก็จะไปพักที่หมู่บ้านชาวประมงที่ลิกูเรียหนึ่งสัปดาห์เวลาผ่านไปหนึ่งปี ผมได้เป็นทนายที่มีหุ้นส่วนในสำนักงานกฎหมาย หน้าที่การงานก้าวหน้าและมั่นคงขึ้นเรื่อยๆทุกอย่างกำลังไปได้สวย ยกเว้นตอนเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของหลินเยียนหรานที่ใต้ตึกเป็นบางครั้ง ทำให้ผมรู้สึกอารมณ์เสียนิดหน่อยแยกทางกันหนึ่งปี เธอได้สัญญาหย่าร้าง 99 ฉบับ แต่เธอไม่ยอมเซ็นสักทีดูเหมือนเธอจะใช้ความกล้าเหมือนตอนที่เริ่มตามจีบผมอย่างไม่อายอะไรทั้งนั้น เพื่อให้ผมรู้สึกเห็นใจ แล้วก็กลับไปคบกับเธออีกครั้งช่วงแรกๆ ผมก็รู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้างแต่หลังจากเห็นข้อความที่เพื่อนร่วมงานส่งมา ความรู้สึกเห็นใจบ้าๆ บอๆ ก็หายไปทันทีหลินเยียนหรานไปหาพ่อแม่ของผม เล่าทุกอย่างให้พวกท่านฟัง ร้องไห้สะอึกสะอื้นบอกว่าเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปแต่เธอคงลืมไปสินะว่าลูกได้นิสัยมาจากพ่อแม่สิ่งที่เธอทำมันเลวร้ายจนผมไม่อาจรับได้ เธอคิดว่าพ่อแม่ผมจะรับได้อย่างนั้นเหรอแม่ฟังจบแล้วไล่เธอออกไปทันที ท่านรีบโทรหาผมแล้วบอกว่าทำถูกแล้วที่ตัดสินใจหย่าความกังวลในตอนแรกหายไปทันทีตั้งแต่นั้นมาหลินเยียนหรานก็ไม่โผล่มาใต้ตึกบริษั

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 9

    “สองปีมานี้ฉันให้ความสำคัญกับจางเฉินอี้มากเกินไป เพราะฉันเห็นว่าเขาเหมือนนายเมื่อเก้าปีก่อน ฉันเข้าใจผิดว่าตัวเองชอบเขา”“แต่หลังจากนายจากฉันไป ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันไม่ได้ชอบเขาเลย มันเป็นแค่ภาพลวงตา คนที่ฉันรักมาตลอดคือนาย”ผมมองเธอพร้อมกับแสยะยิ้มมุมปาก สะกดกลั้นความรู้สึกพะอืดพะอมเอาไว้หญิงสาวยังคงพรั่งพรูสิ่งที่ตัวเองเข้าใจว่ามันคือความในใจสุดซึ้งออกมา“หลายปีมานี้ฉันเห็นการทำงานของนายมาตลอด อาจเป็นเพราะนายทำงานเก่งจนทำให้ฉันรู้สึกกดดัน ทำให้ฉันรู้สึกว่านายเปลี่ยนไป”“นายเป็นคนฉลาดและแข็งแกร่ง เหมือนเครื่องจักรที่เย็นชาและไร้ความรู้สึก”“พอมีจางเฉินอี้โผล่มาในชีวิต ฉันก็เลยอยากทำความรู้จัก เหมือนฉันได้เห็นนายตอนเจอกันครั้งแรกอีกครั้ง......”“อาอวี่ ฉันไม่อยากหย่า แล้วก็ไม่อยากเสียนายไป เห็นแก่ที่ฉันต่อสู้กับความกลัวเพื่อบินมาหานายที่ต่างประเทศ ช่วยอภัยให้ฉันสักครั้งได้ไหม?”ระหว่างพูด หลินเยียนหรานร้องไห้ออกมา แต่ในใจผมหลงเหลือเพียงความเฉยเมยนี่คือผู้หญิงที่ผมรัก เธอเป็นคนนอกใจผมแท้ๆ แต่ยังพยายามแก้ตัวให้ตัวเองไม่หยุดแถมยังบอกว่าผมเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอนอกใจด้วยเธอบอกว่าผ

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 8

    แม้แต่ธุรกิจที่ต่างประเทศ เธอก็ยังให้คนสนิทอย่างผมเอาสัญญาที่เธอลงชื่อเรียบร้อยไปจัดการแทนเธอ“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมจู่ๆ ก็จะไปต่างประเทศล่ะ?”อีกฝ่ายถามจี้หลินเยียนหรานเงียบครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจออกมา“ฉีอวี่ไปแล้ว......”“ห้ะ?” อีกฝ่ายตกใจเล็กน้อย ที่แปลกคืออีกฝ่ายไม่ได้ถามอะไรต่อ“ฉันขอถามหน่อย สามปีมานี้พวกเธอรู้สึกว่าฉันปฏิบัติกับจางเฉินอี้เกินขอบเขตไปหน่อยหรือเปล่า? รู้สึกว่าฉันทำผิดต่อฉีอวี่หรือเปล่า?”คำพูดของเธอทำให้เพื่อนสนิทเงียบกริบบางครั้งความเงียบก็คือคำตอบที่ดีที่สุด“ฉันเข้าใจแล้ว”หลินเยียนหรานพูดด้วยสีหน้าเจ็บปวด“ฉันผิดเอง ตั้งแต่จางเฉินอี้เข้ามาในชีวิต ฉันก็หลงเขาโดยไม่รู้ตัว”“ฉันรู้สึกว่าบางครั้งเขาเหมือนฉีอวี่ตอนวัยรุ่น มีแต่ความสดใสร่าเริง”“แต่ฉันควรแยกแยะให้ชัดเจนว่าพวกเขาไม่ใช่คนเดียวกัน”“สองปีมานี้ฉันใช้โอกาส 99 ครั้งที่ฉีอวี่ให้ฉันจนหมด”“ฉันไม่เคยคิดที่จะแยกทางกับเขาเลย แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการฉันแล้ว”เมื่อพูดจบ เสียงของหญิงสาวแผ่วเบาและสั่นเครือ มีเสียงสะอื้นที่กลั้นเอาไว้ด้วยเพื่อนสนิทเงียบอยู่นานก่อนจะพูดว่า“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 7

    แม้เธอเอาแต่พูดปลอบใจตัวเองไม่หยุด แต่พอเห็นโต๊ะทำงานที่ว่างเปล่าของผมเธอก็ยังกระวนกระวายใจอยู่ดีแม้แต่ตอนทำงานก็ยังไม่มีสมาธิหลินเยียนหรานเห็นโต๊ะทำงานที่ว่างเปล่าของผม เธอรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นเรื่อยๆสุดท้ายเธอทนไม่ไหว เรียกหัวหน้าฝ่ายบุคคลมาพบ“ประธานหลิน มีงานอะไรให้ผมจัดการหรือเปล่าครับ?”“วันนี้ฉีอวี่ลาเหรอ?”หญิงสาวอ่านเอกสารตรงหน้าแล้วถามเหมือนไม่ใส่ใจหัวหน้าฝ่ายบุคคลชะงักเล็กน้อย มองเธอด้วยใบหน้าประหลาดใจ“หัวหน้าฉีลาออกแล้วครับ”“อะไรนะ?!”มือที่กำลังเซ็นชื่อชะงักไปทันที เธอกดปลายปากกาจนกระดาษฉีก“ลาออกเมื่อไร? ใครอนุมัติ? ทำไมฉันไม่รู้เลย?”หัวหน้าฝ่ายบุคคลพูดด้วยความงุนงง“เขายื่นลาออกเมื่อคืน คุณเป็นคนกดอนุมัติเมื่อเช้าครับ!”คำพูดพวกนี้ทำให้หลินเยียนหรานรู้สึกเหมือนโดนอะไรฟาดใส่ เธอถึงกับช็อกไปเลยเธอเปิดคอมพิวเตอร์แล้วกวาดตาดูอีเมลอย่างรวดเร็ว กดเปิดอีเมลใบลาออกเพียงฉบับเดียวด้วยมืออันสั่นเทาเมื่อเห็นชื่อของฉีอวี่ที่อยู่ด้านล่าง ความหวาดกลัวมหาศาลถาโถมใส่เธอทันที“ยกเลิกใบลาออกฉบับนี้! เดี๋ยวนี้!”หัวหน้าฝ่ายบุคคลปาดเหงื่อบนหน้าผาก พูดด้วยเสียงสั่นเ

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 6

    หลังจากนั้นเธอถึงกับช็อกอีกครั้งในตู้โชว์ที่วางเรียงรายอยู่ตรงกำแพง เต็มไปด้วยของขวัญที่เธอซื้อให้ผมเมื่อสังเกตดูดีๆ จะเห็นนาฬิกาข้อมือที่เหมือนกันสามเรือนวางอยู่ตรงตู้ที่อยู่ตรงกลางหนึ่งในนั้นมีใบเสร็จที่เพิ่งออกเมื่อวานนี้เธอเผลอนึกถึงนาฬิกาข้อมือรุ่น Midnight Pont des Amoureux ที่ซื้อให้เลขาหนุ่มเมื่อวานนี้หลังจากเห็นหุ่นผอมบางน่าทะนุถนอมของจางเฉินอี้ เธอรีบส่งคนไปสั่งทำนาฬิกาที่ฝรั่งเศสทันทีแล้วก็ส่งมาในคืนนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องราคาหรือเรื่องความตั้งใจ ของทั้งตู้นี้ไม่สามารถเทียบได้เลยหลินเยียนหรานจมอยู่กับความคิดความรักที่เธอเคยมีให้ผมเพียงคนเดียว กลายเป็นข้าวของราคาถูกที่ซ้ำซากจำเจแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ?คืนนั้นเธอนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ดื่มไวน์ในตู้ไวน์จนหมดก็ยังไม่ได้คำตอบที่ต้องการหลินเยียนหรานเพิ่งมาถึงบริษัท จางเฉินอี้ก็ตามเข้ามาในห้องทำงาน“ประธานหลิน นี่คือสัญญาเมื่อวานนี้ครับ”จางเฉินอี้วางเอกสารลงบนโต๊ะแล้วเดินมาข้างหลินเยียนหรานด้วยความเคยชิน จากนั้นวางมือข้างหนึ่งลงบนไหล่ของเธอเมื่อก่อนนี่คือความสัมพันธ์คลุมเครือที่รู้กันแค่สองคนทว่าตอนนี้

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 5

    ผมไม่สนใจมือถือที่สั่นไม่หยุด กดปิดเครื่องทันทีตั้งแต่นี้ไป ชีวิตคู่ห้าปีของผมกับหลินเยียนหรานสิ้นสุดลงแล้วที่โรงแรม หลังจากหลินเยียนหรานเห็นข้อความของผม เธอส่งข้อความหาผมอย่างบ้าคลั่ง[หย่าเหรอ? อย่างี่เง่า บัตรขอคืนดีเหลือตั้งเยอะ จะใช้หมดเร็วขนาดนั้นได้ยังไง?][ไม่ชอบของขวัญที่ฉันให้เหรอ? งั้นฉันเลือกให้ใหม่ดีไหม?][ฉีอวี่ รับสายสิ เรามาคุยกันดีๆ][ปิดเครื่องทำไม? นายโกรธจริงเหรอ?]หญิงสาวยังคงไม่เชื่อว่าผมจะเมินเธอ เอาแต่โทรหาผมอย่างไม่ยอมแพ้หลังจากได้ยินเสียงตอบรับอัตโนมัติอันเยือกเย็นในครั้งที่ 39 หลินเยียนหรานเริ่มใจคอไม่ดีแล้ว“เป็นไปไม่ได้......เป็นไปไม่ได้......ก่อนออกมายังดีๆ อยู่เลย......”ท่าทีของผมตอนพูดถึงบัตรขอคืนดีแวบเข้ามาในหัวเธอ ตอนนั้นผมดูนิ่งมากนิ่งจนเหมือน......ไม่รู้สึกอะไรแล้วเมื่อคิดได้เช่นนี้ หลินเยียนหรานรีบหยิบเสื้อมาใส่จางเฉินอี้เอามือโอบรอบคอหลินเยียนหราน เอาหน้าซุกหน้าอกเธอเหมือนอ้อน“ประธานหลิน คุณสัญญาว่าจะอยู่กับผมทั้งคืน......”หลินเยียนหรานดันเขาออกอย่างร้อนใจ เธอรีบวิ่งออกไปโดยไม่อธิบายอะไรสักคำเธอโทรหาผมตลอดทาง โทรซ้ำๆ อยู่อ

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 4

    ผมชะงักเล็กน้อย เผลอมองมือตัวเองโดยไม่รู้ตัวเพราะทำงานบ้านมาหลายปี ทำให้ผิวหนังที่มือหยาบขึ้นเยอะ มิน่าล่ะเธอถึงรังเกียจผมผมไม่อยากฟังต่อแล้ว รีบหนีเข้าไปในห้องน้ำด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยหลังผ่านไปสิบนาที หลินเยียนหรานมาเคาะประตู“ฉีอวี่ ที่บริษัทมีเรื่องนิดหน่อย ฉันต้องไปดูก่อน นา

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 3

    ผมวางสายแล้วปิดคอมพิวเตอร์ด้วยท่าทีเรียบเฉย“ไม่มีอะไรหรอก ฉันคุยเรื่องหย่ากับอาจารย์น่ะ”สีหน้าหลินเยียนหรานเปลี่ยนไปทันที เธอแทบจะพุ่งเข้ามาหาผม“หย่าอะไร? นายจะหย่ากับฉันเหรอ?”ผมถอยหลังเล็กน้อย ทำเป็นพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า“ไม่ใช่ เป็นคดีความของคนอื่นน่ะ อาจารย์แค่ถามความเห็นฉัน”หญิงสาวถอนหา

  • สุดทางรักครั้งที่ 99   บทที่ 1

    วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองที่หลินซื่อกรุ๊ปได้โปรเจกต์ที่เขตตะวันออกของเมืองแล้วก็เป็นวันที่สามที่ผมออกจากโรงพยาบาลหลังจากการผ่าตัดตับแต่ตอนที่เลขาหนุ่มหล่อไทป์หมาเด็กของหลินเยียนหรานชนแชมเปญหกใส่หุ้นส่วนจนเลอะไปทั้งตัวสิ่งแรกที่หลินเยียนหรานทำคือปกป้องเลขาของตัวเองแล้วก็พูดสั่งผมอย่างไม่ลังเล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status