MasukShare
ตอนที่ 7 ภาพบาดใจ
Terakhir Diperbarui:
2026-02-12 11:47:21หลังจากที่สัมภาษณ์งานเสร็จเรียบร้อยแล้ว รินรดาก็รีบเดินออกมาจากบริษัททันที ใครจะไปคิดล่ะว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ ถ้าไม่ได้เจอกันก่อนหน้านี้ และเธอก็ไม่ทำตัวยั่วยวนเขาแบบนั้นไปก่อนตอนนี้จะไม่รู้สึกอายเลย
“คุณหนูจะไปไหนต่อครับ จะกลับเลยไหม” คนขับรถที่ยืนรออยู่ด้านนอกเอ่ยถาม เมื่อเห็นเจ้านายเดินกลับมา “ฉันอยากไปเดินห้าง ยังไม่อยากกลับตอนนี้” ในใจคิดว่าอัคนีจะต้องรออยู่ที่บ้านแน่ๆ เธอก็เลยยังไม่อยากกลับตอนนี้ นานๆ ได้ออกมาข้างนอกทั้งที เที่ยวให้สบายใจจะดีกว่า . . ห้างใหญ่กลางเมือง “ตามสบายนะ อยู่กับฉันชิลๆ เดินช็อปจนเบื่อแล้วเดี๋ยวจะโทรหา” “ครับคุณหนู” ห้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่พอขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อยๆ คนก็เริ่มน้อยลง ด้านบนจะเป็นโซนสำหรับขายของแบรนด์เนมต่างๆ ทั้งเสื้อผ้า รองเท้าและกระเป๋า รวมทั้งเสื้อผ้าสำหรับเด็กด้วย รินรดาเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ไปเรื่อย เพราะไม่รู้จะทำอะไร และก็ไม่รู้จะซื้อของพวกนี้มาทำไมด้วย ถึงมันจะสวย หรูหราก็เถอะ และขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่เงียบๆ คนเดียวนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นใครบางคนด้วยความบังเอิญ ‘อัคนี’ กำลังเดินอยู่กับผู้หญิงคนนึง และมากกว่านั้นเขากำลังจูงแขนเด็กผู้ชายคนนึงด้วย นี่หรือเปล่านะเด็กที่เขาต้องการจะรับมาเป็นลูก อัคนีหันมาสบตากับภรรยาที่อยู่อีกฟากหนึ่งพอดี เขาทำสีหน้าเหมือนคนที่กำลังตกใจ ในขณะที่รินรดามองกลับด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง “เฮอะ!” รินรดาสบถออกมาเบาๆ พร้อมกับเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ ไม่รู้ว่าจะต้องมาเจออะไรกันตอนนี้ โลกมันจะกลมอะไรนักหนา เธอไม่ได้อยากเจอเขากับผู้หญิงของเขาเลยด้วยซ้ำ ตอนแรกยังอยู่ที่บ้านอยู่เลยนี่ออกมาตั้งแต่ตอนไหน . . #สักพักต่อมา ครืด ครืด ครืด .... สายเรียกเข้า >> ถึงแม้จะเป็นเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกชื่อเอาไว้แต่รินรดาก็รู้ดีว่านี่เป็นเบอร์ของใคร “ค่ะ” ( เธออยู่ไหน ฉันกำลังจะกลับแล้ว มากลับด้วยกัน ) “ฉันมาของฉันเอง ฉันก็กลับของฉันเองได้ ไปดูแลผู้หญิงของคุณเถอะไม่ต้องมายุ่งกับฉัน” ( นี่... ) ตู๊ด !!! เธอกดวางสายก่อนที่เขาจะพูดอะไรจบซะอีก เบื่อจะคุย เป็นผู้ชายที่อารมณ์ต่างขั้วสุดๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เหมือนกับคนบ้า! หมับ..! “อ๊ะ?” “เธอจะไปไหน?” เพิ่งจะกดวางสายไปเมื่อกี้เองแท้ๆ แต่ตอนนี้เขากลับยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว แถมไม่มีผู้หญิงคนนั้นกับลูกแล้วด้วย “ปล่อยฉันนะ!” รินรดาสะบัดแขนออกอย่างแรงจนมือของเขาหลุดไป “ไปไหนมา?” “จะมาถามเซ้าซี้ทำไมเนี่ย บอกแล้วไงว่ามันเรื่องของฉัน” “ฉันก็ไม่ได้อยากถามหรอกนะ แต่กลัวเธอจะไปทำอะไรไม่ดี แล้วมันเสื่อมเสียมาถึงตระกูลของฉัน บอกแล้วไงจะทำอะไรก็หย่าให้ก่อน” “ไม่หย่า!” รินรดาตอกกลับอย่างหนักแน่น เธอมองหน้าของเขานิ่งๆ ไม่พูดอะไร แต่กำลังทำสงครามกับเขาจากสายตาแข็งกร้าว ให้เขาได้รู้ว่าเธอไม่ได้อ่อนแอ และก็ไม่ได้ยอม “กลับบ้าน” “อย่ามาจับ! มากับใครก็ไปกับคนนั้น ฉันมาของฉัน ฉันก็กลับของฉันเองได้!” “อย่าดื้อรินรดา ฉันไม่ได้ใจดี” “แล้วเคยใจดีด้วยหรอ?” “เธอนี่มัน เถียงเก่งอะไรขนาดนี้!” “.....” “เรย์คะ มาทางนี้หน่อยค่ะ” เสียงใสๆ ของผู้หญิงดังขึ้น ทำให้อัคนีรีบหันกลับไปมอง และรินรดาก็ใช้โอกาสนี้เดินหนีออกมาจากสถานการณ์ตรงนี้เหมือนกัน เขาหันกลับมาอีกทีก็ไม่เจอภรรยาแล้ว เธอเดินหายออกไปไหนก็ไม่รู้ มองไม่เห็นไปแล้ว “มีอะไรหรือเปล่า?” “พอออก้าอยากเล่นเกมกับคุณน่ะค่ะ คุณยังว่างหรือเปล่าคะ ต้องตามเธอไปไหม?” หมายถึงรินรดาที่เพิ่งจะเดินหนีออกไป เธอเห็นและรู้ทุกอย่าง “ไม่หรอก ออก้าครับอยากเล่นเกมอะไร” “อยากเล่นเกมคีบตุ๊กตาครับ ออก้าอยากได้ตุ๊กตา เอาตัวใหญ่ๆ เลย” “ฮ่ะฮ่ะ โอเคครับ เดี๋ยวลุงเล่นให้นะ” “เย้ๆๆ เอาตัวใหญ่ๆ เลยนะครับ ออก้าชอบตุ๊กตามากเลย” “ได้เลยครับผม ออก้าคอยดูนะ เดี๋ยวลุงจะคีบตัวใหญ่ๆ ขึ้นมาให้ดู” “ครับคุณลุง” ********* รินรดาไม่ได้เดินออกไปไหนไกล เธอหลบอยู่ตรงมุมตามร้านนั่นแหละ และตอนนี้ก็กำลังมองภาพคนทั้งสามคนที่กำลังมีความสุขอยู่ด้วยกัน รอยยิ้มแบบนั้น สายตาที่มองแบบอ่อนโยน เธอไม่เคยได้สัมผัสมันเลย จะบอกว่าตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้ว ก็คงเป็นไปไม่ได้หรอก เวลารักมันก็รักง่ายและเธอก็รักเขามาเนิ่นนาน จะให้เลิกรักหักดิบเลยคงทำยาก เห็นภาพแบบนี้แล้วแน่นอนว่ามันก็ทำให้ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างเธอรู้สึกเจ็บปวดอยู่แล้ว กับคนอื่นเขาแสดงออกอย่างอ่อนโยน แต่กับเธอที่เป็นคนใกล้ตัว กลับทำเหมือนกับว่าเธอคือศัตรูตัวฉกาจอย่างนั้น ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้ตั้งแต่แรก เธอจะไม่เปิดใจรักเขาเลย จะไม่ให้ความรักเข้ามาแทรกแซงระหว่างความสัมพันธ์แบบนี้เลย “ดูอะไรอยู่ครับ” “หือ??” หันกลับไปมองด้านหลังด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงพูดขึ้นข้างหูจากทางด้านหลัง พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ราวกับถูกเป่ารินรดลงมา “คุณ?” “ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ว่าแต่แอบมองอะไรอยู่ครับ เป็นพวกแอบถ้ำมองตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย” “ฉะ ฉันเปล่านะ ไม่ได้มองอะไรทั้งนั้นแหละ!” รินรดารีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที พยายามที่จะไม่แสดงพิรุธให้กับเขาเห็น แต่ดูเหมือนเขาจะดูออกตั้งแต่แรกแล้วล่ะ “จะรีบไปไหนครับ คุณยังไม่ได้ซื้ออะไรเลยนี่” เขาเดินตามหลังมาติดๆ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาซื้อของ แค่มาเดินเล่นเฉยๆ ค่ะ” “แล้วนี่จะกลับแล้วเหรอครับ?” “ก็ฉันไม่รู้จะอยู่ทำไมนี่” “ไปกินข้าวกับผมสักมื้อไหมครับผมเลี้ยงเอง ถือซะว่าเป็นโอกาสที่ เราจะได้ทำงานด้วยกัน” “ฉัน...” “ตอนนี้ผมเป็นเจ้านายของคุณแล้วนะครับ ผมขอสั่งคุณในฐานะเจ้านาย ไปกินข้าวกับผมหนึ่งมื้อ ผมเลี้ยงเองครับ” “......” จะพูดอะไรก็พูดไม่ออกเลย ลิ้นมันคับปากไปหมด เธอจะปฏิเสธแต่เขาก็ยังเอาเรื่องการทำงานมาเป็นข้ออ้างอีก วันนี้มันเป็นวันอะไรกันทำไมถึงได้วุ่นวายขนาดนี้นะ! “ค่ะ ไปก็ไป” “เชิญทางนี้เลยครับ คุณเลขา” “ค่ะ”
Bab terbaru
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 15 เหยียบจมูก
หลายวันผ่านไป ~ ณ คฤหาสน์ตระกูลอัสนี “เข้ามาสิลูก ค่อยๆ เดินนะ มาดูบ้านของเรากัน ดูสิหลังใหญ่มากเลย” เสียงของหญิงสาวคนนึงที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายดังขึ้น ทุกคนในบ้านต่างพากันตกใจที่ได้เห็น เพราะเธอไม่ใช่คนของที่นี่ แต่กลับเข้ามาได้ราวกับเป็นเจ้าของ “เอ่อคุณคะ คุณเป็นใครคะ เข้ามาได้ยังไง” แม่บ้านคนนึงเอ่ยถาม “ฉันก็เป็นคนสำคัญของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้น่ะสิ” เธอตอบ “เอ่อ...” “ไปเอาน้ำหวานกับของว่างมาต้อนรับฉันกับลูกสิ ไม่รู้หน้าที่หรือยังไง” “เอ่อค่ะๆ” แม่บ้านรีบเข้าไปบอกคนในครัว ก่อนจะรีบขึ้นไปบอกกับรินรดาที่วันนี้หยุดงานและอยู่บนห้องนอนของตัวเอง ก๊อกๆๆๆ ~ “ใคร?” เสียงคนข้างในเอ่ยออกมา “แม่บ้านเองค่ะคุณรินรดา” “มีอะไร?” “คือมีผู้หญิงกับเด็กมาค่ะ ไม่ทราบใคร เห็นบอกเป็นคนสำคัญของคุณอัคนี” “.....” คนด้านในเงียบไปอยู่พักนึง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาผ่านประตู “เดี๋ยวฉันลงไป” “ได้ค่ะ” รินรดารีบจัดการธุระของตนเองก่อนจะรีบลงไปที่ด้านล่าง และเธอคิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ว่าต้องเป็นสองแม่ลูกมหาภัยคู่นี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะกล้ามาถึงที่นี่ เพราะอัคนีก็น่าจะปรามไว้อยู่บ้าง
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 14 สัญญาการหย่า
#เช้าวันต่อมา รินรดาตื่นนอนตอนเช้าจากเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ เธอลุกขึ้นทำเรื่องประจำวันของเธอจนกระทั่งเรียบร้อย และลงมาที่ด้านล่าง ทำเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เพราะชีวิตของเธอมันก็วนลูปอยู่แบบนี้ “ริน...มานี่หน่อยสิ” เสียงของอัคนีเอ่ยเรียก “มีอะไรคะ?” เธอถาม “อ่านเอกสารนั่นสิ” “.....” รินรดามองหน้าสามีอย่างงงๆ แต่ก็ยอมหยิบซองสีน้ำตาลดังกล่าวขึ้นมาเปิดอ่านอย่างว่าง่าย **เอกสารสัญญาการหย่า** แค่จั่วหัวเอกสารมาเธอก็ไม่อยากจะอ่านข้างในต่อแล้ว เพราะมันคือใบหย่าที่เขาต้องการ ครั้งนี้คงทำสัญญาอะไรมาเพิ่มสินะ “ฉันไม่หย่า” รินรดาพูดเสียงแข็ง พร้อมกับโยนซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตามเดิม “อ่านก่อนสิ ข้างในมันมีสัญญาอยู่” “ฉันไม่อ่านอะไรทั้งนั้น ฉันไม่หย่า ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน” “สัญญาการหย่า ทันทีที่เธอเซ็นใบหย่าให้กับฉัน บ้านพร้อมที่ดินที่ภาคเหนือ และบ้านติดริมทะเล จะเป็นของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัท และเงินสดอีกจำนวนนึง หรือเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น” “นี่คิดจะเอาเงินฟาดหัวกันหรอ?” เงินสด ที่ดิน บ้าน และหุ้นบริษัท มันก็เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเลยเหมือนกัน มากจนชนิดที่ว่าเธอหา
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 13 เมิน
#ตกดึกคืนเดียวกัน ขณะที่ฉันกำลังจะนอนอยู่แล้วเชียว เสียงเคาะประตูจากด้านนอกมันก็ดังขึ้น ทีแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้าน แต่ดึกป่านนี้แล้วแม่บ้านที่ไหนจะยังอยู่บนนี้อีกล่ะ มีก็เขาคนเดียวนั่นแหละ “มีอะไรคะ?” ฉันถามส่งออกไป เพราะเดาได้ไม่ยากว่าใครคือคนที่มาเคาะประตู “เปิดประตูหน่อย” คนด้านนอกพูดสวนกลับมา “ไม่เปิด” “ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ เอาของมาให้ เปิดประตูก่อน” “ของอะไร ฉันไม่รับทั้งนั้นแหละ”“จะให้ฉันเปิดดีๆ หรือจะให้ฉันพังประตูเข้าไปก่อน เธอจะได้ไปนอนห้องเดียวกับฉันไง ดีไหม?” “......” ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์โกรธจัด นี่เขากล้าขู่กันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย เห็นฉันยอมเข้าหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แกร๊ก ~“อะ....” ทันทีที่ประตูเปิด ถุงบางอย่างในมือของเขาก็ถูกยื่นเข้ามาทันที “เห็นไม่ลงไปกินข้าว”“อะไร?”“เต้าหู้ปาท่องโก๋” “ซื้อมาให้ฉันทำไม ก็บอกแล้วนี่ว่าตอนเย็นฉันไม่กิน” “มันไม่อ้วนหรอกน่า!” เขาขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับพยายามกดดันให้ฉันรับของจากเขามาให้ได้ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน” “ฉันอุตส่าห์ให้คนออกไปซื้อให้นะ”“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณออกไปซื้อให้สักหน่อย ทำความดียังไม่ทันสำเร็จเลย ทวงบุญคุณแล้วหรอ?” “
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 12 หลักฐาน
#ตกเย็นวันต่อมา ก๊อกๆๆ ~ “เข้ามา” ลูกน้องของอัคนีเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา ก่อนที่จะยื่นแล็บท็อปให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่ “หลักฐานกล้องวงจรปิด ที่คุณอัคนีให้ไปหามาครับ” “เรื่องที่สั่งให้ทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” อัคนีพูดพร้อมกับคว้าแล็บท็อปไปดู “ผมสั่งคนของเราปิดข่าวแล้วครับ ถ้ามีข่าวหลุดออกไป เราจะฟ้องห้างและก็ฟ้องคนปล่อยข่าวด้วย ตอนนี้ก็เลยไม่มีใครกล้าครับ” “ดี” “ผมว่าตอนนี้เราต้องทำอะไรกันสักอย่างนะครับ คนกำลังเข้าใจผิด เรื่องคุณอัคนีกับคุณเอวา” “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน” อัคนีตอบ เขาเปิดคลิปวีดีโอดูอย่างตั้งใจ เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นมายังไง จนกระทั่งได้เห็นจริงๆ ว่า เด็กผู้ชายเป็นคนวิ่งและล้มลงไปชนกับโต๊ะเอง รินรดาไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ผลักอย่างที่เด็กกล่าวอ้าง หลักฐานจากกล้องวงจรปิดมันชัดเจน เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย กลับกัน เธอช่วยเด็กคนนั้นด้วยซ้ำไป “บ้าฉิบ!” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อดูคลิปจนจบ จากนั้นก็ยื่นแล็บท็อปคืนให้กับลูกน้องของตนเอง “คุณรินเธอพูดถูกนะครับ ก่อนจะโทษเธอ
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 11 ความผิดเธอ
#เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ณ ห้างสรรพสินค้า รินรดานัดเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันที่ร้านอาหารในห้าง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเกือบสิบปีได้ เพราะอีกฝ่ายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พอได้กลับมาก็รีบหาทางติดต่อหากันเลยทันที อ้อมขวัญ หรือ อ้อม เพื่อนสนิทของรินรดาสมัยเรียน “เอาจริง ตกใจนะที่เห็นเธอแต่งงานแล้วอะ” “ตกใจทำไม” รินรดาถามกลับแล้วก็ยิ้มน้อยๆ “เสียดายอะที่ไม่ได้มางานแต่ง” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ เธออยู่ต่างประเทศนี่นา อีกอย่างเราก็ไม่ได้ติดต่อกันด้วย” รินรดาไม่ได้โกรธเลย กลับกันเพื่อนไม่มาอะดีแล้ว เธอคิดแบบนี้ด้วยซ้ำไป เพราะงานแต่งที่จัดขึ้นมันเป็นการถูกจับคลุมถุงชน “สบายดีนะริน” “อื้ม สบายดี เธอก็สบายดีใช่ไหม?” “ก็ดีนะ แต่จะไม่ดีก็ตรงที่กลับบ้านยากนี่แหละ” “เอาน่า เราทำงานนี่นา ว่าแต่เธอกลับมาอยู่นานไหม?” “ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับไหม” อ้อมขวัญตอบ “อ้าวทำไมล่ะ?” “เฮ้อ... ปัญหามันเยอะน่ะ” “......” รินรดาไม่ได้คิดจะซักถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้มันอึดอัดแต่ก็ยากที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน “ว่าแต่ฉันจะได้เจอเธอบ่อยๆ ไหมเนี่ยริน” “ก็ได้นะ แต่ว่
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 10 รักษาระยะห่าง
#บริษัทTKขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆ ประตูห้องทำงานของเจ้านายก็เปิดออกมา ตามด้วยตัวเขาที่ดูเหมือนกำลังจะออกไปไหน “ใกล้จะเที่ยงแล้ว เราไปหาอะไรกินกันเถอะครับ” เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานพร้อมกับก้มมองนาฬิกาไปด้วย “แต่ฉันยังทำงานค้างไม่เสร็จเลยค่ะ คุณจอมทัพไปเถอะค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ทำเป็นงานยุ่งมือพันกันไปหมด “งานผมไม่ได้เร่งขนาดนั้นนะครับพักกินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาทำใหม่”“เดี๋ยวฉันสั่งข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างล่างขึ้นมานั่งกินตอนทำงานก็ได้ค่ะ” เงยหน้าขึ้นมองคุณจอมทัพแล้วยิ้มจางๆ “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมพักนี้เอาแต่ปฏิเสธผม” “เปล่านี่คะฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย จริงๆ นะคะ” “ผมไม่ใช่คนโง่นะครับที่จะดูไม่ออก” “.....” ก็นั่นแหละฉันไม่รู้จะตอบยังไง แต่เราสองคนมีความสัมพันธ์กันก็แค่เจ้านายกับพนักงานเท่านั้นเอง ฉันไม่อยากให้อะไรมันเกินเลยไปมากกว่านั้น “ตกลงคุณไม่ไปใช่ไหมครับ?”“ค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นคุณสั่งอาหารร้านอาหารตามสั่งมาให้ผมด้วยก็แล้วกันครับ” “......” ฉันไม่ทันที่จะได้ตอบรับอะไร คุณจอมทัพก็หันหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานไปก่อนแล้ว ท่าทางของเขาดูเหมือนคน
Anda juga akan menyukai
คู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี5.4K Dibacaวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา12.2K Dibacaเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก12.8K Dibacaเสพติดรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.9K DibacaBAD GUYS ผู้หญิงของมาเฟีย SM
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.3.8K DibacaLOST IN LOVE พ่ายรักนายเพลย์บอย
ดาวแคระ (miss.mk)1.8K Dibacaพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่14.3K DibacaLegacy พันธะเถื่อนอสูรทมิฬ
Hz.Bloom1.6K Dibaca
