All Chapters of สุดท้ายไม่เคยรัก: Chapter 1 - Chapter 10

กลางดึกคืนหนึ่ง รินรดาแต่งตัวสวยเฉ่ง ทาปากสีสดพร้อมกับชุดเดรสสุดเซ็กซี่ที่เพิ่งจะซื้อมา เธอเดินออกมาจากห้องนอนอย่างมั่นใจ และบอกกับตัวเองว่า เธอจะไม่อ่อนแอไม่ยอมเขาอีกแล้ว ต่อจากนี้ เขาทำอะไรเธอก็จะทำบ้าง แฟร์ๆ กันไงล่ะ “คุณรินรดาจะไปไหนครับ?” บอดี้การ์ดเอ่ยถามภรรยาของเจ้านาย ก่อนจะรีบกรอกตาไปมองที่อื่น เพราะชุดเดรสของเธอค่อนข้างจะเว้าลึกไปหน่อย “ออกไปเที่ยวน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ตามเจ้านายของคุณไปหรอก สบายใจได้” “เที่ยวที่ไหนครับ?” “นี่ฉันต้องรายงานคุณด้วยหรือไง?” รินรดาถามกลับเสียงสูง พลางทำสีหน้าเอือมระอาใส่ลูกน้องของสามี “ขอโทษครับ แต่เป็นคำสั่งของคุณอัคนีครับ ผมต้องทำตาม” “นอกจากจะสั่งให้ฉันไม่ให้ตามไปแล้ว ยังจะสั่งไม่ให้ฉันเที่ยวอีกหรือไง?” รินรดาถามกลับ เธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย ในขณะที่เธอถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกไปไหน แต่เขากลับออกไปได้ทุกที่ โดยเฉพาะการออกไปหาผู้หญิงคนอื่น “ที่ผมถาม ผมจะได้ตอบคุณอัคนีถูก ว่าคุณรินรดาหายไปไหนครับ” “ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยคิดจะถามฉันเลย เขาคงไม่สนใจด้วยซ้ำ ช่างเถอะ ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน!” พูดจบรินรดาก็เดินออกไปท

เวลาต่อมา หลังจากวันนั้นรินรดาที่เคยเรียบร้อยแสนดี ก็กลายมาเป็นอีกคนที่ เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย เธอแข็งขึ้น ดวงตานิ่งและเด็ดเดี่ยว คำพูดทุกประโยคของเธอมันช่างเด็ดขาดฉะฉาน และที่สำคัญเธอไม่ยอมอ่อนแอให้ใครรังแกอีกแล้ว เพราะทุกคนที่นี่ไม่เคยเคารพเธอ ไม่เคยเห็นว่าเธอคือส่วนหนึ่งของที่นี่ เธอก็ไม่จำเป็นต้องเห็นหัวใครเหมือนกัน กลางดึกคืนหนึ่ง... รินรดากลับมาจากสถานบันเทิงด้วยอาการที่เมาหนัก ร่างบอบบางเดินโซเซเข้ามาในบ้าน ก่อนจะถอดรองเท้าส้นสูงออกแล้วโยนไปไว้ตรงมุมบ้านอย่างลวกๆ “ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้วริน!” เสียงทุ้มใหญ่ตวาดดังขึ้นมา เธอหันมองไปยังต้นเสียง ก็เห็นสามียืนหน้าเข้มคิ้วขมวดอยู่ “อึก... อะไรอีก จะมาหาเรื่องกันอีกทำไม?” “เห็นสภาพของตัวเองบ้างไหม ถ้าเธอโดนลากเข้าป่าไปข่มขืน ฉันว่ามันก็ไม่แปลกเลยนะ” “อือ... แล้วยังไง?” “ช่วยทำตัวให้สมกับเป็นภรรยาของฉันหน่อย” อัคนีข่มเสียงพูดหนักแน่น ก่อนจะดึงแขนของภรรยาจนร่างของเธอนั้นลอยลิ่วไปกระทบกับแผงอกแกร่งอย่างแรง “ภรรยา? ภรรยาหรอ!? กล้าพูดแบบนี้ด้วยหรือไง?” รินรดาพูดอย่างขบขัน แต่มันก็น่าตลกจริงๆ นั่นแหละ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยมอง

#หลายวันผ่านไป หลังจากที่เราทะเลาะกันแบบไม่ลงเอยวันนั้น ฉันก็แทบจะไม่ได้เจอหน้าเขาอีกเลย แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก อยู่บ้านเดียวกันฉันแทบจะไม่เห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำที่ผ่านมา แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่ใช่เวลาที่จะต้องมาคิดแล้ว ตอนนี้ฉันมีเรื่องสำคัญที่จะต้องทำมากกว่า ฉันเดินลงมาหลังจากที่เตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับมือถือซองเอกสารลงมาด้วย “นั่นเธอจะไปไหน?” เสียงทุ้มเอ่ยถาม ฉันเหลือบตาไปมองเขาเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบอะไร “......”“ฉันถามเธอไม่ได้ยินหรือไง!?” คุณอัคนีเดินตามออกมา เขาขึ้นเสียงใส่ฉันขณะที่ฉันกำลังยืนใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ “ไปธุระค่ะ มีเรื่องต้องทำ” ฉันตอบกลับพร้อมกับถอนหายใจแรง “ธุระอะไร?”“ฉันไม่จำเป็นต้องรายงานคุณ” “แต่ฉันมีสิทธิ์ที่จะต้องรู้ ในฐานะที่เป็นผัวของเธอ” “ฉันไม่บอก” ต่อให้เขาจะใช้อำนาจ ใช้สิทธิ์ความเป็นอะไรก็แล้วแต่ที่เขาอยากจะอ้าง ฉันก็ไม่มีวันยอมให้เขาได้ใจอีกแล้ว ต่อจากนี้เขาจะต้องรู้ว่า ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอคนเดิมแล้ว “คุณหนูจะไปไหนครับ?” “ฉันจะออกไปข้างนอก ขึ้นรถเดี๋ยวบอกว่าจะไปไหน” “เชิญครับคุณหนู” “ขอบใจ” ฉันเข้าไปนั่งในรถจากนั้นคนขับรถส

“ดูอะไรอยู่ครับ”“หือ??” หันกลับไปมองด้านหลังด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงพูดขึ้นข้างหูจากทางด้านหลัง พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ราวกับถูกเป่ารินรดลงมา “คุณ?”“ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ว่าแต่แอบมองอะไรอยู่ครับ เป็นพวกแอบถ้ำมองตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย”“ฉะ ฉันเปล่านะ ไม่ได้มองอะไรทั้งนั้นแหละ!”รินรดารีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที พยายามที่จะไม่แสดงพิรุธให้กับเขาเห็น แต่ดูเหมือนเขาจะดูออกตั้งแต่แรกแล้วล่ะ“จะรีบไปไหนครับ คุณยังไม่ได้ซื้ออะไรเลยนี่” เขาเดินตามหลังมาติดๆ“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาซื้อของ แค่มาเดินเล่นเฉยๆ ค่ะ”“แล้วนี่จะกลับแล้วเหรอครับ?”“ก็ฉันไม่รู้จะอยู่ทำไมนี่”“ไปกินข้าวกับผมสักมื้อไหมครับผมเลี้ยงเอง ถือซะว่าเป็นโอกาสที่ เราจะได้ทำงานด้วยกัน”“ฉัน...”“ตอนนี้ผมเป็นเจ้านายของคุณแล้วนะครับ ผมขอสั่งคุณในฐานะเจ้านาย ไปกินข้าวกับผมหนึ่งมื้อ ผมเลี้ยงเองครับ”“......” จะพูดอะไรก็พูดไม่ออกเลย ลิ้นมันคับปากไปหมด เธอจะปฏิเสธแต่เขาก็ยังเอาเรื่องการทำงานมาเป็นข้ออ้างอีก วันนี้มันเป็นวันอะไรกันทำไมถึงได้วุ่นวายขนาดนี้นะ! “ค่ะ ไปก็ไป”“เชิญทางนี้เลยครับ คุณเลขา”“ค่ะ”ร้านอาหารหรู... “คุณจะ