BAD GUYS ผู้หญิงของมาเฟีย SM

BAD GUYS ผู้หญิงของมาเฟีย SM

last updateآخر تحديث : 2025-07-01
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 تقييمات. 2 المراجعات
48فصول
4.0Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"ถ้าพรุ่งนี้เธอไม่คลานลงจากเตียง อย่าหวังว่าฉันจะหยุดเลย!!"

عرض المزيد

الفصل الأول

intro

Depois de três anos de casamento, naquela noite Sofia abriu pela primeira vez o computador no escritório de Miguel.

Se não fosse por um documento importante que precisava enviar com urgência, talvez ela nunca tivesse visto aquela planilha diante dos seus olhos.

No computador de Miguel, todas as pastas eram nomeadas de acordo com projetos da empresa.

Mas havia uma com um nome especial: Isa.

Movida apenas pela curiosidade, Sofia abriu aquela pasta.

Dentro, havia apenas uma planilha: Vingança.

Sofia vinha de uma família monoparental; a mãe estava internada, e conseguir se casar com Miguel, do Grupo Castro, era, para ela, algo muito além do que jamais ousara imaginar.

O encontro entre ela e Miguel parecia coisa de novela, e o que veio depois foi ainda mais peculiar.

Na época, Miguel sofreu um acidente de carro; o motorista responsável fugiu, e foi Sofia quem o levou ao hospital, salvando a vida dele.

Depois, de repente, certo dia Miguel apareceu na entrada da universidade dela.

Era Dia dos Namorados.

Miguel levou novecentas e noventa e nove rosas cor de rosa e declarou seu amor.

Naquele ano, o preço das flores tinha disparado, ainda mais por causa da data comemorativa; aquele buquê custava pelo menos alguns milhares de dólares e causou comoção em todo o campus.

Sofia colocou o buquê com todo cuidado ao lado da cama, mesmo sabendo que acabaria internada por causa de uma alergia ao pólen.

Ela nunca contou isso a Miguel e, por isso, em todos os encontros, ele sempre aparecia com um buquê de rosas cor de rosa.

Antes mesmo de se formar, Sofia se casou com Miguel e, depois do casamento, passou a ser dona de casa.

Miguel era extremamente ocupado com o trabalho e precisava de uma mulher para cuidar do lar.

A sogra dizia que Miguel tinha problemas no estômago, que comida caseira era mais saudável e que empregados, no fim das contas, eram estranhos; ninguém podia substituir a esposa.

O dever da esposa era cuidar da casa, apoiar o marido e criar os filhos.

Durante o dia, Sofia cozinhava e lavava roupas; à noite, acompanhava Miguel na vida conjugal.

Havia pouca interseção entre as vidas dos dois.

A planilha diante dela parecia uma janela para conhecer Miguel de verdade.

Sofia clicou para abrir, e as imagens começaram a surgir uma após a outra.

A planilha tinha apenas duas colunas, quase nenhum texto, apenas fotos.

No topo da coluna da esquerda estava escrito o mesmo nome da pasta: Isa.

Sofia olhou várias vezes, mas não conseguiu entender o significado.

Já as letras da coluna da direita eram fáceis de compreender: Sofi.

Sofia.

A mão que segurava o mouse começou a tremer.

As duas colunas registravam datas e tinham fotos anexadas.

Nas imagens da coluna Isa, aparecia sempre a mesma garota.

Na primeira foto, havia um enorme buquê de rosas cor de rosa aos pés da garota, pelo menos novecentas e noventa e nove.

Na segunda, ela exibia um colar de diamantes no pescoço, ainda abraçando um buquê de rosas cor de rosa.

Na terceira, sorria radiante, segurando uma bolsa Hermès, com um buquê de rosas cor de rosa sobre a mesa.

Com os olhos tomados por aquele rosa intenso, Sofia voltou o olhar para a coluna da direita.

As fotos ali eram todas dela mesma.

Na primeira foto, diante de Sofia também havia um enorme buquê de rosas cor de rosa, exatamente igual ao da garota da coluna à esquerda.

Na segunda, aparecia o mesmo colar de diamantes, acompanhado das mesmas rosas cor de rosa.

Na terceira, surgia a mesma bolsa Hermès, com as mesmas rosas cor de rosa.

Na quarta, na quinta, na sexta...

Até que, quando a garota da esquerda apareceu segurando rosas cor de rosa, com um anel de diamante rosa na mão esquerda, e, do lado direito, no mesmo dia, Miguel pediu Sofia em casamento com um anel de diamante rosa tirado do buquê de rosas, a planilha finalmente chegou ao fim.

Sofia fechou o computador em silêncio, como se tivesse compreendido alguma coisa.

Antes, ela sempre acreditara que Miguel gostava de rosas cor de rosa e, por isso, as dava a ela o tempo todo.

Embora Miguel nunca usasse nem vestisse nada dessa cor, naquela época Sofia achou que havia descoberto um segredo dele e ficou animada por vários dias.

Mas, afinal... quem gostava de rosas cor de rosa era a garota daquela planilha.

Naquela noite, Sofia não conseguiu dormir.

Miguel não voltou para casa, pois passaria a noite inteira negociando um projeto com o pessoal de Novária, mas disse que isso não atrapalharia o compromisso de levar ela ao hospital no dia seguinte.

Nos últimos dias, Sofia vinha sentindo dores constantes no abdômen, e Miguel havia marcado uma consulta com um especialista para a manhã seguinte, às nove horas.

......

Na verdade, a descoberta daquela noite não provava nada.

Mesmo que Miguel tivesse se aproximado dela no início para se vingar de outra mulher, isso havia acontecido antes do casamento.

Depois de casados, Miguel não era exatamente carinhoso, mas também não a tratava mal; todo mês lhe entregava dinheiro sem atraso.

Em datas comemorativas e aniversários, sempre tomava a iniciativa de dar presentes.

No aniversário daquele ano, Sofia recebera um conjunto cor de rosa, apesar de essa ser justamente a cor de que ela menos gostava.

Como presidente do Grupo Castro, Miguel naturalmente estava cercado de mulheres, mas, ao longo dos três anos de casamento, nunca surgira nenhum escândalo envolvendo o nome dele.

Houvera apenas uma vez em que um perfil de fofoca publicou uma foto dele ao lado de uma atriz.

Miguel acionou imediatamente a assessoria para desmentir o boato, e o perfil foi apagado ainda naquela mesma noite.

Sofia se revirava na cama, incapaz de dormir, tentando convencer a si mesma a parar de se consumir por dentro.

Miguel não estava tendo um caso; talvez apenas não a amasse tanto quanto ela imaginava.

Sua mãe, Alzira, costumava dizer que casamento é sempre um acordo possível, mas que, se fosse para se casar com alguém que se ama, era preciso valorizar ainda mais.

E Sofia sempre valorizara esse casamento.

Ela amava Miguel desde os treze anos, havia dez anos inteiros.

Só que Miguel não sabia disso, e ainda não sabia.

Sofia pegou o celular e desbloqueou um álbum privado, protegido por senha, que não abria desde depois do casamento.

No álbum havia apenas uma foto, aparentemente tirada em um refeitório, com um ambiente e uma iluminação opressivos, que lembravam uma prisão.

Na imagem, aparecia uma garota muito jovem, com pouco mais de dez anos, usando aparelho metálico nos dentes e com o cabelo cacheado em ondas largas tingidas de cinza.

Ninguém reconheceria naquela menina a Sofia de hoje, mas certamente identificaria o rapaz cheio de vitalidade, ao fundo, em um canto da foto, como Miguel.

Era a única foto de Sofia com Miguel...

Se é que podia ser chamada de foto dos dois.

Só quando o dia já estava quase clareando é que Sofia conseguiu adormecer.

Menos de três horas depois, foi acordada pelo despertador.

Com olheiras profundas, ela ficou parada diante do Hospital Central esperando Miguel.

O vento da manhã ainda era frio e fazia o nariz escorrer sem parar.

Às oito e cinquenta, Sofia recebeu uma mensagem de WhatsApp de Miguel:

[Tem um projeto urgente na empresa, preciso viajar a Novária. Não vou poder te acompanhar. Vá sozinha ao hospital, já falei com o especialista. À noite consigo voltar para casa.]

Sofia apertou o casaco contra o corpo e entrou sozinha no hospital.

Quando saiu, tinha nas mãos um laudo de ultrassom.

O exame mostrava que ela estava grávida de dois meses, mas havia ameaça de aborto.

Era a primeira gravidez de Sofia, o primeiro filho dela com Miguel.

Ela passou a mão pelo ventre, e a alegria transbordou em seu rosto.

Embora o médico tivesse dito que a ameaça de aborto não era tão grave, ainda assim seria necessário ter muitos cuidados para manter a gestação.

Ela pegou o celular, querendo contar a novidade a Miguel.

O som da chamada ecoava no aparelho, enquanto o coração de Sofia se enchia de expectativa e nervosismo.

"Miguel... deve ficar feliz, não?"

Antes da noite anterior, essa pergunta sequer passava pela cabeça de Sofia.

Finalmente, a ligação foi atendida.

— Amor, eu...

— Estou em reunião. Se não for nada importante, não me ligue.

A chamada foi encerrada de imediato, restando apenas o sinal de ocupado ecoando no ouvido de Sofia.

O vento soprou, deixando seu coração vazio e sem peso.

Ela baixou o celular e, naquele exato momento, uma notícia apareceu na tela...
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

ยี่สิบห้าเมษา ฯ.
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.
อ่านจบฝากให้ดาวด้วยนะคะ
2025-10-02 14:58:09
0
0
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.
ฝากติดตามด้วยนะคะ...
2025-07-01 21:20:02
0
0
48 فصول
intro
"คุณมุกดาครับ นายเรียกให้มาพบที่บริษัทเย็นนี้" เมื่อเธอขึ้นมาภายในรถคันหรูของมาเฟียหนุ่มก็มีเสียงพูดขึ้นจากเจอาร์มือขวาคนสนิทของอองเดรซึ่งเป็นมาเฟียที่กำลังส่งเสียเลี้ยงดูเธอ"ค่ะ" เธอตอบรับอย่างไม่เรื่องมากเพราะเธอมีหน้าที่ทำตามคำสั่งของเขาแต่เพียงผู้เดียวAndre : ขึ้นรถแล้วใช่มั้ยMookda : ค่ะมุกกำลังกลับAndre : อืม ฉันรออยู่ที่บริษัท Mookda : ส่งสติกเกอร์พูดยังไงทันได้ขาดคำเขาก็ไลน์มา "พี่เจอาร์คะมุกวานให้พี่ช่วยจอดร้านขายยาให้มุกหน่อยได้มั้ยคะ" "ครับคุณมุกจะซื้ออะไร ผมจะลงไปซื้อให้" "เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ มุกจะลงไปซื้อเองดีกว่า" เธอตอบออกไปพร้อมรอยยิ้ม จะให้เธอพุดออกมาได้ไงว่าเธอจะลงมาซื้อยาคุมกำเนิดเพราะแผงเดิมเธอเพิ่งกินหมดไป"อ่า ครับ" ชายหนุ่มตอบกลับอย่างไม่สงสัยอะไร"รับยาอะไรดีคะ" เภสัชกรพูดกับเธอสักพักเธอก็บอกยี่ห้อยาคุมกำเนิดที่เธอกินก่อนจะจ่ายเงินเเล้วเก็บยาใส่กระเป๋าหรูราคาแพงที่เขาซื้อให้เธอเมื่อคืนวันเกิดที่ผ่านมาของเธอ"ไปกันเถอะค่ะเดี๋ยวคุณเค้าจะรอนาน" "ครับ" เจอาร์ปรายตามองเธอเล็กน้อยก่อนจะปล่อยผ่านไปเพราะไม่อยากจะทำตัวพูดคุยใกล้ชิดกับผู้หญิงของเจ้านายได้เกินควา
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP บอกว่ายังไง
ก็อกๆ "ขออนุญาตค่ะท่านประธาน" เสียงของเลขาสาวดําขึ้นเรียกความสนใจจากทั้งสอง"เข้ามา" มาเฟียหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่แสดงอาการอะไร"เอ่อ มีเอกสารเรื่องงบประมาณที่ท่านประธานต้องเซ็นค่ะ" เลขาสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัว ด้วยรู้แล้วว่านิสัยมาเฟียหนุ่มเป็นยังไงยิ่งเวลาทำงานใครที่เข้าไปขัดต้องขนลุกขนพองกลับมาทุกทีเว้นเสียเเต่.... ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักของเจ้านายเธอ"เบิกทำไมอีกเยอะแยะ" เขาละสายตาจากเอกสารกันมาจ้องเลขาสาวเขม็ง"คุณอดิศักดิ์ขอเบิกงบประมาณ เพราะมีรายจ่ายอีกหลายอย่างซึ่งงบประมาณที่ท่านประธานให้มาไม่พอใช้จ่ายค่าช่างและค่าซ้อมบำรุงค่ะ" ต้องตาพูดด้วยอาการประหม่า"หึ เลี้ยงไม่เชื่องสินะ" เขาพึมพำออกมาเบาๆ จนหญิงสาวตัวเล็กข้างกายได้ยินกลับรู้สึกเสียวสันหลังกับน้ำเสียงที่ได้ยินอย่างบอกไม่ถูก"พรุ่งนี้ตอนเช้าเรียกหัวหน้าฝ่ายงบประมาณมาพบฉันที่ห้องช่วงบ่ายโมงครึ่ง ห้ามสาย ห้ามเลท" เขาสั่งคำสั่งขั้นเด็ดขาด"คะ ค่ะ" ต้องตาก้มหน้ารับคำ 'รู้สึกเสียวสันหลังแทนพี่กรยังไงบอกไม่ถูกแฮะ' เธอพึมพำเบาๆ"ไปกันเถอะ" เขาหันมาพูดกับหญิงสาวบนตักอีกครั้งมาเฟียหนุ่มได้พาหญิงสาวมาคลีนิคก่อน
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP2 ผู้หญิงของมาเฟีย
เมื่อได้รับความอ่อนโยนจากเขาเช่นเดิมเธอก็รู้สึกดีขึ้นเพราะเธอคงไม่ได้รับความรุนแรงจากเขาแล้ว"ไปอาบน้ำเถอะ จะพาไปงาน" เขาผละออกจากตัวเธอก่อนจะเลี่ยงเดินเข้าไปในห้องทำงาน"งาน? ทำไมมุกไม่เคยรู้เลยคะว่าจะต้องไป" เธอสงสัยเพราะเขาไม่ได้บอกเธอก่อนเลย"ทำตามที่ฉันสั่งแค่นั้นคงไม่พรรณนามือเธอหรอกนะ" เขาจ้องมองเธอเขม็ง'ก่อนหน้านี้ยังดีอยู่เลย' "รีบไปอาบน้ำอีกไม่กี่นาทีช่างแต่งหน้าจะมาแล้ว" เขาหันมาดูข้อมือทำท่าดูเวลาเพื่อที่จะให้เธอทำเวลาแกร๊ก "ขออนุญาตค่ะคุณนายใหญ่" เสียงของแม่บ้านที่เอาชุดของงานคืนนี้มาให้เธอ"มาดามให้เอาชุดมาให้คุณหนูค่ะ" มาดามคือมารดาของมาเฟียหนุ่มที่เธอเอ็นดูมุกเป็นพิเศษเพราะมุกเป็นเด็กน่ารัก โชคดีที่มารดาไม่ห้ามเรื่องผู้หญิงแต่เธอชอบมุกเป็นอย่างมากมากจนคิดว่าแม่กับลูกอ๋อ ลืมบอกไว้ว่าพ่อของเขาเสียไปแล้วsds"ไม่ให้ใส่ตัวนี้ ไปเปลี่ยน" เมื่อเห็นชุดนี้เขาก็แทบควันออกหูใครจะให้ผู้หญิงของตัวเองใส่ชุดอวดเนื้อหนังขนาดนี้"เอ่อ มาดามสั่งมาว่าต้องขุดนี้เท่านั้นค่ะ" สาวรับใช้พูดอย่างประหม่ากลัวว่าคุณชายใหญ่ของบ้านจะวีนแตกแกร๊ก!! สักพักเสียงเปิดประตูเข้ามาของประมุขของบ้านก็ไ
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP3 ไม่พอใจ
ในระหว่างที่ทั้งสามคนเดินออกมาทำให้แววดาวรู้สึกหน้าเสียเป็นอย่างมาก"คุณน้า สวัสดีครับ" เสียงของใครบางคนเอ่ยเรียกเอาไว้เเละเป็นคนที่มุกดารู้จักเป็นอย่างดี"น้องมุกก็มาด้วยหรอครับ" ประโยคคำถามทำให้มาเฟียหนุ่มตวัดตามองหน้าหญิงสาวเขม็ง"แล้วนี่นนท์รู้จักหนูมุกด้วยหรอลูก" หญิงวัยกลางคนสงสัย"ครับ มุกเป็นรุ่นน้องของผมน่ะครับ คุณแม่ท่านชอบมุกมากจนอยากได้เป็นลูกสะใภ้เลยแหน่ะ" นนท์พูดหยอกล้อมองใบหน้าสวยไปด้วย"คุณหญิงวิลัยรัตน์ชอบน้องขนาดนั้นเลยหรอ เห็นที่แม่ต้องพาน้องไปเยี่ยมเยียนเสียแล้วสิ" ทั้งสองพูดคุยกันหยอกล้อโดยไม่รู้ว่ามีคนที่กำลังตกที่นั่งลำบากอยู่ข้างๆ"น้องเคยไปทานข้าวที่บ้านผมบ่อยๆ อยู่ครับ คุณแม่ท่านชอบฝีมือการทำอาหารของน้องมาก ยิ่งอยากได้น้องมาอยู่ด้วยรายนั้นน่ะถึงกลับขอให้น้องค้างที่บ้านหลายครั้งเลย" นนท์ยิ่งพูดขึ้นมาเรื่อยๆ "หรอจ๊ะงั้นดีเลย แม่จะชวนน้องไปบ่อย เพื่ออนาคตเราสองคนทำความรู้จักกันไว้มากกว่านี้" เข้าทางเธอถ้าหากลูกชายเธอไม่ดีเธอก็พร้อมประเคนมุกดาใส่พานถวายให้คนดีๆ อย่างลูกชายเพื่อนดูแล"มุกไม่สบายหรอทำไมเงียบๆ คะ" นนท์เอ่ยอย่างเป็นห่วงเพราะรู้มาว่าหญิงสาวตัวเล็กจะช
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP4 บทลงโทษ SM
"ฮรึก มุกขอโทษ" เธอสะอึ้นออกมาก่อนจะถอยหลังไปชิดหัวเตียงจ้องมองเขาอย่างไม่วางตา"ยะ อย่าทำมุกเลยนะคะ มุกขอโทษที่ไม่เชื่อฟังคุณ" เธอพูดเสียงสั่นเครือด้วยความกลัวสุดขีด"ฉันเบื่อแล้วคำๆนี้""...""หึ มันสายไปแล้ว มานี่!" เขากระชากตัวเธอเข้ามาจนชิดแผงเอาแกร่ง ก่อนใช้เเรงชุดกระชากและถอดชุดที่เธอใส่ออกไปจนหมดเพียงเสี้ยววินาทีเพราะชุดที่เธอใส่มันถอดง่าย"กรี๊ดดด ฮรึก เจ็บ" เธอกอดตัวเองไม่เอาไว้แน่นเพราะเขากระชากชุดออกจากตัวเธอจึงทำให้บาดผิวหนังบอบบาง"ฉันคงใจดีกับเธอมากไปสินะ เธอถึงได้ดื้อและขัดคำสั่งฉัน" เขาจ้องมองดวงตาที่จ้องมองเขาด้วยความกลัวเขามองดูเธอด้วยความเย้ยหยัน"ฮรึก โอ้ยย" เธอร้องออกมาเมื่อมือหนาจับเธอพลิกคว่ำหน้าลงบนเตียงก่อนที่เขาจะใช้เนคไทผูกข้อมือเล็กไขว้หลังไว้แน่นจนเธอเจ็บแสบใบหน้าเล็กแนบชิดกับเตียงนอนแทบหายใจไม่ออกเธอจึงเอียงใบหน้าแนบที่นอนเพื่อหายใจ"ไม่ต้องเล้าโลมหรอกเพราะบทลงโทษที่เธอจะได้รับการคือความเจ็บปวดเท่านั้น!!" เขาพูดพร้อมปลดเข็มขัดเเละชุดที่เขาสวมใส่ออกจนร่างกายเปลือยเปล่าเหมือนกับเธอเพี๊ยะ เพี๊ยะ "กรี๊ดด ฮรึก มุกเจ็บ" เธอกัดผ้าปูที่นอนเอาไว้ราวกับเป็นที่พึ
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP5 กักบริเวณ
มาเฟียหนุ่มนั่งทำงานในห้องด้วยจิตใจร้อนรุ่มเพราะรู้สึกเป็นห่วงคนตัวเล็กที่โดยเขากักบริเวณไว้ในห้อง"นายครับเป็นอะไรหรือเปล่าครับ" เจอาร์เห็นอาการกังวลของเจ้านายหนุ่มก็นึกเป็นห่วงเพราะไม่เคยเห็นเจ้านายของเขาเป็นแบบนี้มาก่อน"ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปมึงตามดูแลมุกดาอย่าให้ขาดเข้าใจมั้ย" มาเฟียหนุ่มหันมาออกคำสั่งแก่เคอาร์ที่เป็นน้องชายของเจอาร์ก๊อกๆ "ขออนุญาตค่ะท่านประธาน""มีอะไร""ดิฉันจะมาแจ้งว่าอีก 10 นาทีเข้าประชุมผู้ถือหุ้นค่ะ" เลขาสาวแจ้งตารางงานด้วยความประหม่า"อืม" เขาตอบแค่นั้นแล้วไล่มือปัดๆออกไปRrrrrr Rrrrr Rrrrrr แต่แล้วเสียงมือถือของมุกดาที่เขาเก็บไว้ก็ดังขึ้นเรียกความสนใจ"ออกไปก่อน" เขาผายมือเพื่อไล่ลูกน้องทั้งสองคนออกไปเพื่อต้องการความเป็นส่วนตัว"ครับ" เขาพูดเสียงเรียบยิงเมื่อรู้ว่าปลายสายเป็นใคร[แกมีโทรศัพท์น้องได้ไง?]"มุกลืมไว้บนรถตั้งแต่เมื่อคืน" เขาตอบปัดๆ ได้เพื่อไม่ให้มารดาสงสัยไปมากกว่านี้[แน่ใจ? ไม่ได้ทำอะไรน้องใช่มั้ย] เพรียวร่าเพิ่งนึกออกว่าเมื่อคืนลูกชายเพื่อนร่วมธุรกิจเข้ามาทักเกรงว่าลูกชายตนจะทำร้ายหญิงสาวตัวเล็ก"แค่นี้นะครับ" เขาชิงตัดสายไปเมื่อไม่มีท
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP6วันที่แสนน่าเบื่อ
09 : 20 AMหญิงสาวตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆของวันใหม่เพราะอาการเพลียจากเมื่อคืนก่อนทำให้เธอตื่นสายก็ตื่นไม่ทันผู้ที่นอนร่วมเตียงเมื่อคืนเสียเเล้ว แต่พอไล่สายตาดูกลับแปลกไปเพราะตอนนี้ไม่ใช่เพนเฮาส์แต่เป็นบ้านใหญ่ติดทะเลสาบบ้านของเขาเอง!!! ที่ห่างจากตัวเมืองไม่มากเท่าไหร่'เห้อ ไม่ทันอีกตามเคย" เธอถอยหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะวิ่งไปอาบน้ำแต่งตัวลงไปข้างล่างเพราะเธอได้ออกจากห้องนี้แล้ว"คุณหนูจะรับอะไรดีคะ" สาวใช้วัยกลางคนเดินออกมาด้วยท่าทางเคารพ"เอ่อ ตอนนี้มุกยังไม่หิวเลยค่ะ งั้นมุกเดินออกไปเล่นชายหาดก่อนนะคะพี่แตง" แต๋งคือคนรับใช้ของมาดามส่งมาดูแลและเป็นเพื่อนเธอ"คุณมุกจะไปไหนครับ" เคอาร์เอ่ยถามเมื่อเห็นผู้เป็นนายทำท่าเหมือนยะออกจากบ้าน"มุกอยากไปเดินเล่นแถวชายหาด" เธอพูดด้วยเว้นระยะห่างไปด้วย"เกรงว่าจะไม่ได้ครับนายสั่งห้ามคุยมุกออกจากบ้าน" บอดี้การ์ดหนุ่มพูดพรางก้มหน้า"เห้อ ไปเรียนก็ไม่ได้ มุกเบื่อๆๆๆๆ" เธอพูดอย่างเอาแต่ใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"มือถือ ใช่" เธอต้องไปหามือถืออย่างน้อยดูฆ่าเวลาก็ยังดีพูดจบก็เดินเข้าไปในบ้านเพื่อที่จะขึ้นห้องไปเอามือถือ แต่สุดท้ายก็ต้องหยุดเพราะเขาเอาไป"
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP7 เมื่อไหร่จะเลิกดื้อ
พูดยังไม่ทันขาดคำจู่ๆ ก็มีสิงโตเผือกเพศเมียเดินออกมาจากชั้นใต้ดินพร้อมลูกๆ อีก 3-4 ตัววิ่งตามหลังแม่ออกมาเอ๊า ~~อ๊าว~~แอ่ว~~ เสียงเจ้าตัวเล็กอายุสองเดือนที่กำลังวิ่งมาทางเธอสี่ตัว และท่าทางน่ารักนั่นสันทำให้เธอเอ็นดูยื่นมือออกไปหวังเพื่อให้เจ้าตัวเล็กวิ่งมาให้อุ้มแต่แล้วก็ต้องประหม่าเมื่อพบว่าสายตาของตัวแม่กำลังโกรธเธอก่อนจะรีบเดินเข้ามาจู่โจมจนลีอาห์ต้องมาขวางเธอเอาไว้เเละคำรามออกไปจนเธอสะดุ้งโฮกก~~ โฮก~~ เสียงคำรามดังออกมาเหมือนกำลังจะสื่อสารกับตัวเมียว่าเธอมาดีก่อนที่จะส่งสายตาเหมือนยังไม่ไส้ใจเธอส่งกลับมาให้ก่อนจะเดินนำๆ ลูกๆ ไปนอนเล่นอีกทางห่างจากเธอสักระยะหนึ่งเฮ้อ เป็นที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่เธอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกโล่งใจเมื่อเห็นว่าสิงโตไม่ทำอะไรเธอ"ขอบใจที่ปกป้องมุกนะลีอาร์" เธอหันไปยิ้มและลูบหัวลีอาร์เบาๆโฮกก~~"ดื้ออีกแล้วนะสงสัยครั้งนะมุกดาต่อไปฉันคงจะไม่ปล่อยให้เธอต้องออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันอีกแล้ว!" เมื่อเสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเธอแสบสะดุ้งตกใจตื่น"อึก คะ คุณอองเดร" เธอยังหันหน้ามาไม่ทันไรลีอาร์ก็วิ่งไปกระโจนใส่เขาอย่างดีใจที่มาเฟียหนุ่มกลับมา
last updateآخر تحديث : 2025-06-29
اقرأ المزيد
EP8 เธอเป็นของฉัน NC18+
"อ๊ะ อร๊าา จุก อ๊ะๆ" เสียงเล็กๆครวญครางออกมาจากลำคอเพราะความสุขสมจากแรงกระแทกกระทั้นจากคนตรงหน้าตั่บบบ ตั่บบบบ ตั่บบบ"จุกก็ดีจะได้รู้ว่าเป็นอะไรกัน" เสียงพูดดุดันออกเป่งออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม"อ๊า มะ มุก จุก อ๊าๆ " ใบหน้าสวยแนบซบอกกว้างของเขาด้วยความเหนื่อยจ้าจากบทรักและจังหวะอันหยาบโล้นจากคนตรงหน้าตั่บบบบ ตั่บบบ ตั่บบบ มาเฟียหนุ่มเพิ่มเเรงกระแทกใส่ร่างเล็กจนหน้าอกอวบกระเพื่อมขึ้นลงเพราะแรงรักจากคนตรงหน้า"อ๊า มุกจะเสร็จ" หญิงสาวเหนื่อยหอบพูดเสียงแหบพร่า"ปล่อยออกมาสิ" พรวดด! จู่ๆ มาเฟียหนุ่มก็ถอดแก่นกายใหญ่ออกมาจนหญิงสาวตัวเล็กรู้สึกขัดใจ"อึก อย่าแกล้งมุก" เธอส่งสายตาออดอ้อนเขาเพื่อช่วยให้เธอปลดปล่อยเพราะตอนนี้เธอแทบจะไม่ไหวแล้ว"พูดสิว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน" เขากดดันเอาคำตอบจากเธอ"อึกก คุณเป็นเจ้าหนี้ของมุกและมุกเป็นผู้หญิงคนเดียว" เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเอ่ยตอบออกไป"หึ ถ้าอยากเป็นฉันก็จะเป็นให้ งั้นในฐานะเจ้าหนี้ฉะนั้นฉันจะทำอะไรกับร่างกายเธอก็ได้" เขาพูดเสียงดุดันส๊วบบ!!! ตั่บบบบ ตั่บบบ ตั่บบบ "อ๊ะ มุกแสบ อ๊า อย่ากระแทกแรง อึก" ตอนนี้เธอรู้สึกเจ็บแสบแล้วเพราะเขาร่วมรั
last updateآخر تحديث : 2025-07-01
اقرأ المزيد
EP9 อดีตที่ไม่น่าจดจำ
"โอ้ย แสบชะมัด" หญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงด้วยความทุลักทุเลเพราะรู้สึกแสบระบมตรงกายสาวอย่างหนัก"ตื่นแล้วหรอ คราวหลังอย่าปากดีกับฉันเพราะเธอจะไม่ได้แค่คลานลงจากเตียงแต่เธอจะได้ตายตายบนเตียงแทน" เสียงพูดข่มขู่เธออย่างเย้ยหยันผ่านแววตาคมเข้มจนเธอสะดุ้งตื่น"คะ ค่ะ มุกไม่ทำแบบนั้นแล้ว" เธอพูดอย่างสงบปากสงบคำเพราะเธอไม่รู้ว่าเขาจะวีนขึ้นอีกเมื่อไหร่"ก็ดี รีบไปแต่งตัวเพราะฉันจะเข้าบริษัท" เขาซึ่งตอนนี้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย"ค่ะ มุกขอเวลาสักพัก" เธอตอบพร้อมก้มหน้าไม่กล้าสบตาคนตรงหน้าเพราะกลัว"ฉันให้เวลาเธอ 20 นาที ไม่ใช่คำขอของเธอแต่เป็นคำสั่ง" เขาพูดพร้อมจ้องมองหน้าเธอนิ่งโดยไม่แสดงความรู้สึกอะไร"ค่ะ" เธอได้เเต่เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้นเพราะชีวิตเธออยู่ในกำมือของเขาแล้วนี่เพราะจะบีบก็ตายจะคลายก็รอดมันแล้วแต่เขา"มุกขอไปเยี่ยมพ่อกับแม่ได้มั้ยคะ" เธอเอ่ยขอเอาอย่างไม่เต็มปากนัก"แล้วจะพาไป" เขาเอ่ยเพียงเท่านี้ "จริงหรอคะคุณจะพามุกไปจริงๆ ใช่มั้ย" เธอเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจจนลืมไปว่าก่อนหน้านี้เธอต้องรีบไปแต่งตัวอาบน้ำเพื่อเข้าบริษัทกับเขา"ไปอาบน้ำ ชุดเธอฉันให้คนเตรียมเอาไว้ให้แล้ว" เขาพูดแค่นั้น
last updateآخر تحديث : 2025-07-01
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status