Se connecterShare
ตอนที่ 6 หางานทำ
Dernière mise à jour:
2026-02-12 00:34:11#หลายวันผ่านไป
หลังจากที่เราทะเลาะกันแบบไม่ลงเอยวันนั้น ฉันก็แทบจะไม่ได้เจอหน้าเขาอีกเลย แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก อยู่บ้านเดียวกันฉันแทบจะไม่เห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำที่ผ่านมา แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่ใช่เวลาที่จะต้องมาคิดแล้ว ตอนนี้ฉันมีเรื่องสำคัญที่จะต้องทำมากกว่า ฉันเดินลงมาหลังจากที่เตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับมือถือซองเอกสารลงมาด้วย “นั่นเธอจะไปไหน?” เสียงทุ้มเอ่ยถาม ฉันเหลือบตาไปมองเขาเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบอะไร “......” “ฉันถามเธอไม่ได้ยินหรือไง!?” คุณอัคนีเดินตามออกมา เขาขึ้นเสียงใส่ฉันขณะที่ฉันกำลังยืนใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ “ไปธุระค่ะ มีเรื่องต้องทำ” ฉันตอบกลับพร้อมกับถอนหายใจแรง “ธุระอะไร?” “ฉันไม่จำเป็นต้องรายงานคุณ” “แต่ฉันมีสิทธิ์ที่จะต้องรู้ ในฐานะที่เป็นผัวของเธอ” “ฉันไม่บอก” ต่อให้เขาจะใช้อำนาจ ใช้สิทธิ์ความเป็นอะไรก็แล้วแต่ที่เขาอยากจะอ้าง ฉันก็ไม่มีวันยอมให้เขาได้ใจอีกแล้ว ต่อจากนี้เขาจะต้องรู้ว่า ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอคนเดิมแล้ว “คุณหนูจะไปไหนครับ?” “ฉันจะออกไปข้างนอก ขึ้นรถเดี๋ยวบอกว่าจะไปไหน” “เชิญครับคุณหนู” “ขอบใจ” ฉันเข้าไปนั่งในรถจากนั้นคนขับรถส่วนตัวของฉันก็พาออกไปจากบ้านที่แสนอึดอัดนี้ “ตกลงคุณหนูจะไปที่ไหนครับ” “ไปบริษัทTK” “คุณหนูมีธุระหรอครับ?” “เปล่าหรอก คนรู้จักของฉันแนะนำมา ที่นั่นเขารับสมัครพนักงานน่ะ” “คุณหนูจะไปทำงานหรอครับ?” “ใช่” ฉันตอบสั้นๆ และมั่นใจมาก เพราะต่อจากนี้ฉันจะต้องมีงานทำ จะต้องเลี้ยงตัวเองให้ได้ ต่อให้จะมีหุ้นบริษัทที่ถืออยู่แต่ฉันก็รู้สึกว่ามันยังไม่พออยู่ดี ฉันต้องได้ทำงาน ต้องเลี้ยงตัวเองให้ได้ ใครต่อใครจะได้ไม่มองว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้เรื่อง ให้แต่ผู้ชายเลี้ยง ************ ไม่นานนักก็มาถึงบริษัทที่ว่า คนรู้จักของฉันแนะนำมาว่า ที่นี่กำลังเปิดรับสมัคร จริงๆ ฉันสมัครออนไลน์ไปแล้วล่ะ ตอนนี้แค่มาสัมภาษณ์ตามนัดเท่านั้นเอง “รอฉันอยู่ข้างล่างนี่แหละ ไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ แต่เสร็จแล้วจะรีบลงมานะ” “ครับคุณหนู” หลังจากคุยกับคนขับรถส่วนตัวเสร็จสรรพแล้ว ฉันก็เดินเข้าไปในบริษัทด้วยความมั่นใจ “ฉันมีนัดสัมภาษณ์ค่ะ” บอกกับพนักงานที่อยู่โซนบริการต้อนรับ “ขึ้นลิฟท์ไป ชั้นที่ห้าเลยนะคะ นั่งรอหน้าห้องสัมภาษณ์ได้เลยค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” ฉันขึ้นไปด้านบนตามที่พนักงานแนะนำ จากนั้นก็นั่งรออยู่ที่หน้าห้องสัมภาษณ์ มีคนมารอสัมภาษณ์ร่วมกับฉันไม่กี่คนหรอก เหมือนเขาคัดรับคนไม่มาก ไม่ได้ทำงานนาน แอบตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ ผ่านไปสักพักใหญ่.... “คุณรินรดา เชิญเข้าห้องสัมภาษณ์ได้เลยค่ะ” “ค่ะๆ” ตอนแรกก็ว่าตื่นเต้นแล้วนะ พอถูกเรียกชื่อเข้าไปด้านในมันตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูกเลย แต่...พอได้ไปนั่งในห้องสัมภาษณ์เท่านั้นแหละ จะเรียกว่าบรรยากาศมันน่าอึดอัดก็คงใช่ หัวใจของฉันมันเต้นแรงจนแทบจะทะลุอกออกมา พยายามกลั้นหายใจเป็นจังหวะเพื่อควบคุมความตื่นเต้นของตัวเอง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าของฉัน คือคนที่เจอที่คลับเมื่อตอนนั้น “ตอนแรกเห็นแค่ชื่อ ไม่คิดว่าจะเป็นคุณจริงๆ นะครับ” “ยะ อย่าทำเป็นรู้จักกันสิคะ เดี๋ยวเขาก็หาว่าฉันได้งานเพราะเส้นสายหรอก” “ฮ่ะฮ่ะ” เขาหัวเราะออกมา ก่อนจะเอนหลังพิงกับพนักพิงอย่างสบายๆ ต่างจากฉันที่เกร็งจนแทบจะฉี่ราดอยู่แล้ว “กลัวอะไรล่ะครับ ผมดูแล้ว โปรไฟล์คุณก็ดี ผลการเรียนก็โอเค แค่ไม่มีประสบการณ์การทำงาน แต่ผมว่าเรื่องแบบนี้มันสอนกันได้” “ค่ะ” “ช่วยบอกผมหน่อยสิครับ ว่าทำไมถึงอยากทำงาน?” “ฉันอยากมีงานทำค่ะ อยากเลี้ยงตัวเองได้ ฉันอยากยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง” “อ๋อ... อย่างนั้นเหรอครับ” “......” โอ้ยยย! จะถามอะไรนักหนาเนี่ย นี่มันไม่ใช่การถามแบบสัมภาษณ์งานแล้วนะ เขาถามซักไซ้เรื่องราวต่างๆ นานาที่มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับงานเลย จนฉันอึดอัดไปหมดแล้ว “แล้วสามีของคุณล่ะครับ เขาอนุญาตให้ทำงานเหรอครับ?” พอเขาพูดจบฉันก็เงยหน้าขึ้นมองทันที ฉันไม่คิดว่าจะได้เจอกับเขาอีกไง ถึงได้บอกไปว่าฉันแต่งงานแล้ว เขาจะได้ไม่ต้องมาหวังจะเจออะไรกับฉันอีก “ค่ะ... เขาอนุญาต” ฉันตอบกลับ ก่อนจะเม้มปากเข้าหากันแน่น มันเป็นความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้ แต่บอกได้คำเดียวว่า มันโคตรอึดอัดเลย “การทำงานกับผม มันไม่ค่อยเป็นเวลานะครับ แน่ใจนะครับว่าจะทำได้” “ไม่เป็นเวลานี่ คือยังไงหรอคะ ฉันไม่เข้าใจ?” “ผมเรียกเมื่อไหร่ก็ต้องมา มีงานด่วนคุณก็ต้องมาไม่มีแต่ ผมสั่งงานอะไรทุกอย่างต้องเรียบร้อยในวันถัดไป ถ้าคุณโอเคกับกฎข้อนี้ ผมจะรับคุณเข้าทำงาน” “......” กฎที่เขาตั้งขึ้นมามันก็ดูแปลกนะ แต่นี่เป็นโอกาสเดียวที่ฉันจะได้เข้าทำงานที่นี่ จะรอไปสมัครที่อื่นก็ไม่รู้ว่าใครเขาจะรับหรือเปล่า และจะต้องรออีกนานเท่าไร “ฉันโอเคค่ะ” “หึหึ คุณนี่ไม่เหมือนกับตอนที่เจอที่คลับเลยนะครับ” “ตอนนั้นฉันคงเมา ไม่มีสติค่ะ” ฉันตอบไปแบบลวกๆ ก้มหน้ามองตักของตัวเอง เพราะเขาเอาแต่พูดเรื่องพวกนี้เนี่ยแหละ ฉันถึงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นคุยกับเขาเลย “คุณพร้อมเมื่อไหร่ก็มาเริ่มงานได้เลยนะครับ เป็นเลขาของผม และผมก็หวังว่า... สามีของคุณจะไม่มีปัญหานะครับ” “ค่ะ ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ” ฉันเงยหน้าขึ้นตอบอย่างมั่นใจ เพราะต่อให้เขาจะอยากมีปัญหา ฉันก็คงปล่อยเขาไปแหละ คนแบบเขาก็เหมือนพวกหมาบ้า เที่ยวไล่กัดคนนั้นคนนี้ไปทั่ว “เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ?” “ก็... คงงั้นมั้งครับ หรือคุณจะนั่งอยู่ตรงนี้ ให้ผมมองหน้าคุณนานกว่านี้อีกหน่อยก็ได้” “เอ่อ... ถ้าสัมภาษณ์เสร็จแล้ว ฉันคงต้องขอตัวกลับก่อน” “เชิญครับ” “ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ” ฉันรีบลุกแล้วเดินออกมาเลย ใครจะไปคิดล่ะว่าผู้ชายทรงเจ้าชู้ที่เจอในคลับวันนั้น จะกลายมาเป็นเจ้านายของฉันในวันนี้ ฉันมองไม่ออกเลยว่าหน้าตาเด็กๆ แบบเขา จะเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่แบบนี้ได้
Latest chapter
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 15 เหยียบจมูก
หลายวันผ่านไป ~ ณ คฤหาสน์ตระกูลอัสนี “เข้ามาสิลูก ค่อยๆ เดินนะ มาดูบ้านของเรากัน ดูสิหลังใหญ่มากเลย” เสียงของหญิงสาวคนนึงที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายดังขึ้น ทุกคนในบ้านต่างพากันตกใจที่ได้เห็น เพราะเธอไม่ใช่คนของที่นี่ แต่กลับเข้ามาได้ราวกับเป็นเจ้าของ “เอ่อคุณคะ คุณเป็นใครคะ เข้ามาได้ยังไง” แม่บ้านคนนึงเอ่ยถาม “ฉันก็เป็นคนสำคัญของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้น่ะสิ” เธอตอบ “เอ่อ...” “ไปเอาน้ำหวานกับของว่างมาต้อนรับฉันกับลูกสิ ไม่รู้หน้าที่หรือยังไง” “เอ่อค่ะๆ” แม่บ้านรีบเข้าไปบอกคนในครัว ก่อนจะรีบขึ้นไปบอกกับรินรดาที่วันนี้หยุดงานและอยู่บนห้องนอนของตัวเอง ก๊อกๆๆๆ ~ “ใคร?” เสียงคนข้างในเอ่ยออกมา “แม่บ้านเองค่ะคุณรินรดา” “มีอะไร?” “คือมีผู้หญิงกับเด็กมาค่ะ ไม่ทราบใคร เห็นบอกเป็นคนสำคัญของคุณอัคนี” “.....” คนด้านในเงียบไปอยู่พักนึง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาผ่านประตู “เดี๋ยวฉันลงไป” “ได้ค่ะ” รินรดารีบจัดการธุระของตนเองก่อนจะรีบลงไปที่ด้านล่าง และเธอคิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ว่าต้องเป็นสองแม่ลูกมหาภัยคู่นี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะกล้ามาถึงที่นี่ เพราะอัคนีก็น่าจะปรามไว้อยู่บ้าง
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 14 สัญญาการหย่า
#เช้าวันต่อมา รินรดาตื่นนอนตอนเช้าจากเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ เธอลุกขึ้นทำเรื่องประจำวันของเธอจนกระทั่งเรียบร้อย และลงมาที่ด้านล่าง ทำเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เพราะชีวิตของเธอมันก็วนลูปอยู่แบบนี้ “ริน...มานี่หน่อยสิ” เสียงของอัคนีเอ่ยเรียก “มีอะไรคะ?” เธอถาม “อ่านเอกสารนั่นสิ” “.....” รินรดามองหน้าสามีอย่างงงๆ แต่ก็ยอมหยิบซองสีน้ำตาลดังกล่าวขึ้นมาเปิดอ่านอย่างว่าง่าย **เอกสารสัญญาการหย่า** แค่จั่วหัวเอกสารมาเธอก็ไม่อยากจะอ่านข้างในต่อแล้ว เพราะมันคือใบหย่าที่เขาต้องการ ครั้งนี้คงทำสัญญาอะไรมาเพิ่มสินะ “ฉันไม่หย่า” รินรดาพูดเสียงแข็ง พร้อมกับโยนซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตามเดิม “อ่านก่อนสิ ข้างในมันมีสัญญาอยู่” “ฉันไม่อ่านอะไรทั้งนั้น ฉันไม่หย่า ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน” “สัญญาการหย่า ทันทีที่เธอเซ็นใบหย่าให้กับฉัน บ้านพร้อมที่ดินที่ภาคเหนือ และบ้านติดริมทะเล จะเป็นของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัท และเงินสดอีกจำนวนนึง หรือเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น” “นี่คิดจะเอาเงินฟาดหัวกันหรอ?” เงินสด ที่ดิน บ้าน และหุ้นบริษัท มันก็เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเลยเหมือนกัน มากจนชนิดที่ว่าเธอหา
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 13 เมิน
#ตกดึกคืนเดียวกัน ขณะที่ฉันกำลังจะนอนอยู่แล้วเชียว เสียงเคาะประตูจากด้านนอกมันก็ดังขึ้น ทีแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้าน แต่ดึกป่านนี้แล้วแม่บ้านที่ไหนจะยังอยู่บนนี้อีกล่ะ มีก็เขาคนเดียวนั่นแหละ “มีอะไรคะ?” ฉันถามส่งออกไป เพราะเดาได้ไม่ยากว่าใครคือคนที่มาเคาะประตู “เปิดประตูหน่อย” คนด้านนอกพูดสวนกลับมา “ไม่เปิด” “ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ เอาของมาให้ เปิดประตูก่อน” “ของอะไร ฉันไม่รับทั้งนั้นแหละ”“จะให้ฉันเปิดดีๆ หรือจะให้ฉันพังประตูเข้าไปก่อน เธอจะได้ไปนอนห้องเดียวกับฉันไง ดีไหม?” “......” ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์โกรธจัด นี่เขากล้าขู่กันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย เห็นฉันยอมเข้าหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แกร๊ก ~“อะ....” ทันทีที่ประตูเปิด ถุงบางอย่างในมือของเขาก็ถูกยื่นเข้ามาทันที “เห็นไม่ลงไปกินข้าว”“อะไร?”“เต้าหู้ปาท่องโก๋” “ซื้อมาให้ฉันทำไม ก็บอกแล้วนี่ว่าตอนเย็นฉันไม่กิน” “มันไม่อ้วนหรอกน่า!” เขาขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับพยายามกดดันให้ฉันรับของจากเขามาให้ได้ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน” “ฉันอุตส่าห์ให้คนออกไปซื้อให้นะ”“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณออกไปซื้อให้สักหน่อย ทำความดียังไม่ทันสำเร็จเลย ทวงบุญคุณแล้วหรอ?” “
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 12 หลักฐาน
#ตกเย็นวันต่อมา ก๊อกๆๆ ~ “เข้ามา” ลูกน้องของอัคนีเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา ก่อนที่จะยื่นแล็บท็อปให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่ “หลักฐานกล้องวงจรปิด ที่คุณอัคนีให้ไปหามาครับ” “เรื่องที่สั่งให้ทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” อัคนีพูดพร้อมกับคว้าแล็บท็อปไปดู “ผมสั่งคนของเราปิดข่าวแล้วครับ ถ้ามีข่าวหลุดออกไป เราจะฟ้องห้างและก็ฟ้องคนปล่อยข่าวด้วย ตอนนี้ก็เลยไม่มีใครกล้าครับ” “ดี” “ผมว่าตอนนี้เราต้องทำอะไรกันสักอย่างนะครับ คนกำลังเข้าใจผิด เรื่องคุณอัคนีกับคุณเอวา” “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน” อัคนีตอบ เขาเปิดคลิปวีดีโอดูอย่างตั้งใจ เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นมายังไง จนกระทั่งได้เห็นจริงๆ ว่า เด็กผู้ชายเป็นคนวิ่งและล้มลงไปชนกับโต๊ะเอง รินรดาไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ผลักอย่างที่เด็กกล่าวอ้าง หลักฐานจากกล้องวงจรปิดมันชัดเจน เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย กลับกัน เธอช่วยเด็กคนนั้นด้วยซ้ำไป “บ้าฉิบ!” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อดูคลิปจนจบ จากนั้นก็ยื่นแล็บท็อปคืนให้กับลูกน้องของตนเอง “คุณรินเธอพูดถูกนะครับ ก่อนจะโทษเธอ
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 11 ความผิดเธอ
#เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ณ ห้างสรรพสินค้า รินรดานัดเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันที่ร้านอาหารในห้าง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเกือบสิบปีได้ เพราะอีกฝ่ายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พอได้กลับมาก็รีบหาทางติดต่อหากันเลยทันที อ้อมขวัญ หรือ อ้อม เพื่อนสนิทของรินรดาสมัยเรียน “เอาจริง ตกใจนะที่เห็นเธอแต่งงานแล้วอะ” “ตกใจทำไม” รินรดาถามกลับแล้วก็ยิ้มน้อยๆ “เสียดายอะที่ไม่ได้มางานแต่ง” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ เธออยู่ต่างประเทศนี่นา อีกอย่างเราก็ไม่ได้ติดต่อกันด้วย” รินรดาไม่ได้โกรธเลย กลับกันเพื่อนไม่มาอะดีแล้ว เธอคิดแบบนี้ด้วยซ้ำไป เพราะงานแต่งที่จัดขึ้นมันเป็นการถูกจับคลุมถุงชน “สบายดีนะริน” “อื้ม สบายดี เธอก็สบายดีใช่ไหม?” “ก็ดีนะ แต่จะไม่ดีก็ตรงที่กลับบ้านยากนี่แหละ” “เอาน่า เราทำงานนี่นา ว่าแต่เธอกลับมาอยู่นานไหม?” “ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับไหม” อ้อมขวัญตอบ “อ้าวทำไมล่ะ?” “เฮ้อ... ปัญหามันเยอะน่ะ” “......” รินรดาไม่ได้คิดจะซักถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้มันอึดอัดแต่ก็ยากที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน “ว่าแต่ฉันจะได้เจอเธอบ่อยๆ ไหมเนี่ยริน” “ก็ได้นะ แต่ว่
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 10 รักษาระยะห่าง
#บริษัทTKขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆ ประตูห้องทำงานของเจ้านายก็เปิดออกมา ตามด้วยตัวเขาที่ดูเหมือนกำลังจะออกไปไหน “ใกล้จะเที่ยงแล้ว เราไปหาอะไรกินกันเถอะครับ” เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานพร้อมกับก้มมองนาฬิกาไปด้วย “แต่ฉันยังทำงานค้างไม่เสร็จเลยค่ะ คุณจอมทัพไปเถอะค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ทำเป็นงานยุ่งมือพันกันไปหมด “งานผมไม่ได้เร่งขนาดนั้นนะครับพักกินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาทำใหม่”“เดี๋ยวฉันสั่งข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างล่างขึ้นมานั่งกินตอนทำงานก็ได้ค่ะ” เงยหน้าขึ้นมองคุณจอมทัพแล้วยิ้มจางๆ “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมพักนี้เอาแต่ปฏิเสธผม” “เปล่านี่คะฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย จริงๆ นะคะ” “ผมไม่ใช่คนโง่นะครับที่จะดูไม่ออก” “.....” ก็นั่นแหละฉันไม่รู้จะตอบยังไง แต่เราสองคนมีความสัมพันธ์กันก็แค่เจ้านายกับพนักงานเท่านั้นเอง ฉันไม่อยากให้อะไรมันเกินเลยไปมากกว่านั้น “ตกลงคุณไม่ไปใช่ไหมครับ?”“ค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นคุณสั่งอาหารร้านอาหารตามสั่งมาให้ผมด้วยก็แล้วกันครับ” “......” ฉันไม่ทันที่จะได้ตอบรับอะไร คุณจอมทัพก็หันหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานไปก่อนแล้ว ท่าทางของเขาดูเหมือนคน
Vous vous intéresseriez aussi à
Bad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน6.0K Vuesพ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา222.0K Vuesขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม60.6K VuesIt’s Bad! แย่แล้ว…เพื่อนสนิทฉันเป็นมาเฟีย
Ballamira8.8K Vuesกรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย
ลั่นทมสีเลือด1.8K Vuesเพียงเพื่อรัก
แพรสีนิล1.9K Vuesกำราบรักพิศวาสร้าย
เพลงมีนา479 VuesHold me tight กอดรักไว้ในหัวใจ
นรินทร์ลดา87 Vues
