LOST IN LOVE พ่ายรักนายเพลย์บอย

LOST IN LOVE พ่ายรักนายเพลย์บอย

last updateLast Updated : 2025-10-02
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
66Chapters
2.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ให้มีนายเป็นผัว ฉันยอมมีผัวเป็น ‘หมา’ ดีกว่า เจโรม เขาคือช่างภาพมืออาชีพในคราบของชายหนุ่มเจ้าสำราญ เจ้าชู้ตัวพ่อ ขี้เล่นมาดกวน แต่แอบซ่อนความร้ายกาจในตัวตนเอาไว้มากมาย น้ำอิง เธอคือสาวสวยตัวแสบ ที่มีความดื้อตาใสมาพร้อมกับความเอาแต่ใจ ไม่ชอบการดูถูกท้าทาย และไม่เคยยอมแพ้ใครง่าย ๆ ไม่เว้นแม้แต่มาเฟียแบบเขา

View More

Chapter 1

บทนำ

神崎颯真(かんざき そうま)が事故で大怪我を負った。それを聞いた七瀬詩穂(ななせ しほ)は急いで病院へ駆けつけ、大量出血の彼に1000ccもの血を提供した。

彼の仲間たちが「早く帰って休んだほうがいい」と口々に言うものだから、詩穂は仕方なく病室を後にしたのだが、出口まで来たところで、どうしても心配が募り、また引き返してしまった。

しかし、戻った彼女の目に飛び込んできたのは、看護師が自分の血液が詰まった五袋もの輸血パックをゴミ箱に捨てている光景だった。

その直後、隣の病室から天井が抜けそうなほどの笑い声が響き渡っている。

「はははっ、あのバカ、また騙されたぞ!」

呆然としながら半開きの病室の扉を覗き込むと、人だかりの中に、病衣を着たあの男の姿が見えた。

颯真はベッドにだらしなくもたれかかり、スマホをいじっている。少しばかり誰かの背で顔が隠れているものの、しっかりした鼻筋と、彫りの深い眉骨ははっきりと見て取れる。

どこが重傷なんだ?

詩穂は目を瞬かせ、自分が悲しみのあまり幻覚を見たのではないかと思った。

「なあ、みんな、今回で何回目の復讐か数えてみようぜ?」

「最初はな、兄貴が贈る予定だったネックレスをなくしたって嘘をついて、あいつが大雪の中を一晩中探し回ったときだな。結果、40度の高熱を出しても諦めなかったっけ」

「二度目は、兄貴が意識不明になったって騙して、あいつは999段の階段を夜通し登ってお守りを手に入れてきた。でも、そのお守りは兄貴がとっくに捨てちまったけどなあ」

「三度目はカンニングをでっち上げて、あいつの卒業を潰した。必死に無実を証明しようとしている姿、今思い出しても笑いが止まらないぜ」

「今回の献血の件で、たしか九十六回目だろ?あと三回でゲーム終了だ。いやぁ、兄貴もよく我慢したもんだ」

「だってさ、あいつ昔、緋月のダンス大会の優勝を奪ったんだから。一晩中泣きじゃくった緋月の姿を見て、兄貴が許すはずないじゃん。だからこそ兄貴はあいつと付き合って、99回復讐するって決めたんだよ。でも、復讐終わったら、あいつはポイだな。ちょっと寂しくなるけど、まあ仕方ないか」

……

耳の奥がジンジンする。まるで雷が頭上で炸裂したかのような衝撃だった。

詩穂は心がまるで刃物で切り裂かれるように痛み、胸を押さえながら大きく息を吸い込む。苦しくて呼吸すらままならない。

信じられなかった。今聞いた言葉。あの颯真が、まさか自分と付き合った理由が、復讐のためだったなんて。

彼は、自分がどれだけ彼を好きだったか、きっと知っていたはずなのに。

神崎颯真――京市で名を馳せる名家の御曹司。学業、家柄、容姿、どれをとっても完璧な存在だ。当時、彼を一目見た女子は誰もが彼に恋をするという噂まで流れたほどだ。

七瀬詩穂もそんな彼に恋をした一人だった。

詩穂はプライドを捨てて三年間も追いかけ続けた。彼はずっと無反応だったけれど、ある日突然、奇跡のように告白を受け入れてくれた。

本当に夢が叶ったと思っていた。まさか、それが全部、残酷な復讐劇だったなんて。

彼が彼女の告白を拒んでいたのは、心の中に白石緋月(しらいし ひつき)という存在がいたから。

そして告白を受け入れたのは、自分が緋月の優勝を奪い、緋月を泣かせたから。

その復讐のために、彼は99回の嘘で、彼女を地獄の底へ突き落としたのだ。

涙が止まらない。喉は何かで塞がれたように苦しく、息をすることさえできない。

病室の中で、嘲笑う人々。颯真の冷たい横顔。

自分が、まるで道化のようだと、ふと気付く。

真心を込めて自分の気持ちを差し出したのに、彼はそれを容赦なく踏みにじり、ゴミのように投げ捨てた。まるで紙くず同然にされたかのようだった。

その時、病室の誰かが異変に気付き、扉の方を振り向いた。

詩穂は慌てて背を向け、早足でその場を離れた。

歩くうちに、どんどん速くなり、ついには走り出していた。

どこへ行けばいいのか分からない。ただ、ここから逃げ出したかった。颯真から、この悪夢から。

もう一歩も動けなくなるまで走り、ついにその場にしゃがみ込むと、涙が堰を切ったようにあふれ出す。

顔を両手で覆い、喉の奥から押し殺した嗚咽が漏れる。あふれる痛みと悔しさを、すべて涙で流すように。

笑っちゃうよね、七瀬詩穂。あんた、本当にどうしようもない馬鹿だ。

どれくらい時間が経ったかわからない。ふいにスマホが鳴った。

震えながら電話を取ると、母の柔らかな声が聞こえてきた。

「詩穂、お父さんも私も、もうすぐ海外に移住するわよ。本当に一緒に来なくていいの?」

少し前、親の海外赴任が決まり、一家で引っ越す予定だった。でも、颯真への未練が捨てきれず、ずっと答えを先延ばしにしていた。彼のために、京市に残ることさえ考えたほどだった。

だけど今は、こんなにも皮肉な気持ちしか湧いてこない。

「ううん」と、頬の涙をぬぐい、深く息を吸う。声は掠れていたけれど、決意だけははっきりと込めて答えた。「お父さん、お母さん、私も一緒に行く」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
66 Chapters
บทนำ
"ยืนคนเดียวแบบนี้ตั้งใจจะอ่อยใครอีกล่ะ ฉันหรือไอ้ดีแลน?" ร่างหวานกรอกตาอีกครั้งเมื่อเสพบรรยากาศได้ไม่ถึงนาทีก็ได้ยินเสียงแขวะของใครอีกคนดังขึ้นข้าง ๆ คำพูดคำจาแบบนี้จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากไอบ้าที่เป็นศัตรูตลอดการเดินทางของเธอ"ถามจริงเหอะ นายเป็นไรมากปะ?" น้ำอิงเริ่มทนไม่ไหว ไม่ชอบแทนที่จะไม่มายุ่งกัน แต่เขากลับตามหลอกตามหลอนเป็นเจ้ากรรมนายเวรจนเธอปวดหัวตลอดทาง"หรือไม่จริง?""ฉันจะพูดให้นายเคลียร์แบบชัด ๆ นะ คุณดีแลนเขาเป็นแฟนเพื่อนของฉัน เป็นเจ้านายฉัน ฉันไม่เคยคิดอะไรกับเขา ส่วนนาย…" น้ำอิงไล่สายตามองเรือนร่างตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ก่อนที่จะยกยิ้มเหยียดอย่างที่เขาเคยทำกับเธอเมื่อหลายวันที่แล้ว"ฉันไม่เคยอ่อยนาย ฉันไม่เคยสนใจในตัวนาย คนแบบนายไม่ใช่สเปกฉันเลยสักนิด และขอย้ำอีกครั้ง…ดูปากฉันนะ…ฉันไม่ชอบนาย และจะไม่มีทางชอบนายเด็ดขาด จบนะ?" เธอเน้นทุกคำทุกประโยคที่เพิ่งพูดใส่เขา จะได้เข้าใจมากขึ้นเสียว่าคนอย่างเธอไม่ได้พิศวาทอะไรในตัวเขาเลย สักนิดก็ไม่มี"ทำไมคนแบบฉันมันทำไม?" มือเรียวถูกกระชากจากคนที่เริ่มจะหัวร้อน ทำยังไงเธอถึงจะหนีไอบ้านี่พ้นเสียที"ปล่อย…" น้ำอิงกดเสียงเรียบแล้วพยา
Read more
บทที่ 01 น้ำอิง
"พ่อแม่ ~" เสียงฉันตะโกนลั่นบ้านพร้อมกับแบกกระเป๋าหนึ่งใบเดินออกมาหาแม่นอกบ้าน เมื่อเห็นคุณนายน้ำหวานที่กำลังสวีทหวานกับกำนันพลหน้าบ้านก็รีบวิ่งไปแทรกกลางความรักของคู่รักสูงวัยที่ได้ตำแหน่งเป็นพ่อกับแม่ของฉันพ่วงไปด้วย"ออกไปให้ห่างจากสามีฉันเลยแกน่ะ" ใบหน้าของฉันถูกผลักออกให้พ้นจากเส้นกั้นของกำนันพล ด้วยฝีมือของภรรยาเขาหรือแม่ของฉันนั้นแหละที่เล่นใหญ่เกินเบอร์"ลูกจะไปแล้วนะ ขอกอดลาหน่อยก็ไม่ได้" ฉันขมวดคิ้วยุ่ง ปกติฉันกับแม่หยอกล้อกันเป็นประจำ ถามว่าได้นิสัยมาจากใครบอกเลยว่าคุณนายน้ำหวานร้อยเปอร์เซ็นต์"แล้วไม่ลืมอะไรแล้วใช่ไหม?" กำนันพลเอ่ยถาม"ไม่แล้วค่ะ ลืมก็ค่อยซื้อใหม่ มีพ่อรวยซะอย่าง""โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแล้วยังจะแบมือขอเงินพ่อกับแม่อีก" นั้นไงคุณนายน้ำหวานเริ่มอาละวาดแล้ว"ก็กำลังจะเข้ากรุงเทพไปทำงานแล้วไงคะคุณนายขา เดี๋ยวพอไม่อยู่แล้วจะรู้สึก ชิ""รู้สึก รู้สึกอะไรย่ะ""รู้สึกคิดถึงลูกไง""ไม่มีทางหรอก ฉันออกจะดีใจจะได้สวีทกับผัวเต็มที่ไม่มีคนขัด""จ้า หวานสมชื่อไปเลยจ้า""แล้วไม่เปลี่ยนใจให้พ่อไปส่งเหรอ พ่อขับไปถึงกรุงเทพได้นะ" กำนันพลพูดขึ้นมาหลังจากที่นั่งฟังเงียบ ๆ อยู่
Read more
บทที่ 02 อ่อย!?
ร้าน ALL ABOUT YOU ฉันนั่งดูดน้ำสตอเบอร์รี่ปั่นอารมณ์ดีเป็นพิเศษ และแน่นอนว่าที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่าฉันสัมภาษณ์งานผ่านแล้ว ได้บรรจุเป็นพนักงานของบริษัทเครือเดรโกเรียบร้อย โชคดีเป็นบ้าที่ได้งานในบริษัทยักษ์ใหญ่ แถมยังเป็นบริษัทเดียวกันกับที่เพื่อนสนิททำงานอีก ถือว่าวันนี้ฉันโชคดีสองต่อเลยทีเดียวฉัน : รอที่ร้านนะตามโลเคชั่นที่ส่งไปเลย ~ส่งข้อความให้ปลายฝนเสร็จก็ดูดน้ำปั่นต่อระหว่างที่รอเพื่อนสนิทที่สัญญาจะพามาเลี้ยงฉลองงานใหม่หนึ่งชั่วโมงผ่านไป…เมื่อเวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงยัยเพื่อนตัวดีก็ไม่โผล่หัวมาให้ฉันเห็นเสียที โทรไปก็ไม่รับสายจนต่อมาก็ปิดเครื่องใส่ ปกติปลายฝนไม่ใช่คนที่จะผิดนัดและไม่รักษาเวลา จนเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเพราะคิดว่าต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นจึงเอื้อมไปหยิบกระเป๋าเตรียมจะจ่ายตังค์เพื่อไปหาเธอแทนแต่แล้ว…พรึ่บ!อยู่ ๆ ที่นั่งว่างตรงข้ามฉันก็มีผู้ชายรูปร่างสูงหย่อนตัวนั่งลง เป็นผู้ชายรูปร่างดีใบหน้าหล่อเหลาราวฟ้าประธานผิวขาวสว่างออร่าไปทั่วร้าน สวมชุดสบาย ๆ และแว่นตาดำอำพรางที่ถึงกับทำฉันชะงัก ความหล่อที่ปะทะเข้าหน้าดึงฉันสู่ห้วงภวังค์จากที่กำลังจะลุกดันยืนนิ่งจนกระทั
Read more
บทที่ 03 เสร็จทั้งงานเสร็จทั้งคน
ก็อก ๆหลังจากที่เจ้าของห้องเพิ่งกลับมาถึงไม่กี่นาทีเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นให้เขาต้องเดินไปเปิด"สวัสดีค่ะคุณเจโรม" คนถูกเอ่ยชื่อกระตุกยิ้มตอบ ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรร่างสวยของคนเคาะประตูก็เขย่งเท้าหมายจะจุ๊บแก้ม แต่เจโรมกลับเบือนหน้าออกแล้วกุมมือของคนเร่งร้อนให้เดินเข้ามาในห้องแทน"ถ่ายงานกันก่อนดีกว่าครับ ส่วนเรื่องอื่น…ค่อยว่ากันทีหลัง" "เบลตามใจคุณอยู่แล้ว" เจโรมนำหน้าเข้ามาในคอนโดที่ถูกเปลี่ยนเป็นสตูดิโอถ่ายภาพ เขาเป็นมาเฟียหนุ่มที่มีงานอดิเรกคือการเป็นช่างภาพมืออาชีพ เพราะเป็นคนชอบภาพถ่ายและการถ่ายรูปเจโรมจึงเลือกที่จะทำ แต่ด้วยการเป็นลูกชายคนโตในตระกูลการดูแลบริษัทสานต่อจากพ่อเป็นหน้าที่เขาเลี่ยงไม่ได้เจโรมจึงทำสองอย่างควบคู่กันไป"ไปเปลี่ยนเสื้อเลยนะ เดี๋ยวจะได้เริ่มถ่าย ห้องน้ำอยู่ประตูซ้ายมือครับ" เจโรมเอ่ยทั้งที่ยังหันหลังกลับไปจัดกล้องที่จะต้องใช้ถ่ายในวันนี้ ขณะที่ฉากและไฟถูกจัดไว้หมดแล้วด้วยผู้ช่วยที่เพิ่งกลับไป ทว่ายังเหลือกล้องที่เขาต้องจัดเองเท่านั้น ไม่มีใครจะได้สัมผัสกับกล้องที่ราคาแพงหูฉี่ยกเว้นเขาที่สามารถใช้ได้คนเดียว"แล้วห้องนอนล่ะคะ?" ร่างสวยถือชุดออกกำลังก
Read more
บทที่ 04 เข้าใจผิด
"เฮียผมจัดเซตให้เรียบร้อยแล้วนะ" คริสผู้ช่วยตากล้องที่ทำงานในสตูดิโอของเจโรมเอ่ยขึ้น หลังจากที่จัดเซตและไฟที่จะต้องถ่ายงานในวันพรุ่งนี้เรียบร้อยเขาก็เตรียมแบกกระเป๋าเป้บนหลังพร้อมจะกลับบ้าน"อืม…กลับบ้านดี ๆ" เจโรมที่เดินออกมาจากห้องนอนพยักหน้า เขาเองก็เตรียมจะกลับบ้านเหมือนกัน หลังจากที่ขลุกอยู่ในสตูดิโอมาทั้งวันแล้ว"เออเฮีย…ครั้งนี้ก็อย่าเบี้ยวลูกค้าอีกล่ะ ผมไม่รู้จะตอบลูกค้ายังไงแล้ว" เจโรมทำงานตามอารมณ์ของตัวเอง อยากถ่ายก็ถ่าย แต่ถ้าไม่…ให้ตายยังไงเขาก็ไม่ถ่าย หน้าที่ลำบากใจจึงตกไปอยู่ที่คริสแทน เพราะเขาเป็นคนดีลกับลูกค้าโดยตรง"กูก็ไม่ได้ง้อให้ใครมาจ้างกู" เจโรมยักไหล่ตอบสบาย ๆ เขาทำงานนี้เพราะรู้สึกว่ามันผ่อนคลาย เรื่องเม็ดเงินไม่ใช่ปัญหาแต่ก็แปลกใจลูกค้าที่รู้แบบนี้แล้วกลับยอมจ้างทั้งที่ต้องมาเสี่ยงรองอารมณ์ของเขา"เฮ้อ…เบื่อกับเฮียว่ะ ผมกลับก่อนนะ""มรืนนี้กูไม่รับงานนะ สองวัน""ทำไมอะ บริษัทงานยุ่งเหรอเฮีย""กูต้องไปทะเลกับไอดีแลน""ทะเลเหรอเฮีย งี้ก็ได้เห็นสาว ๆ ใส่บิกินี่ดิ ผมไปด้วยดิเฮีย""ไม่ได้ ไอดีแลนมันไปแบบไพรเวท ส่วนมึงเลิกหื่นแล้วกลับบ้านไปได้แล้ว พรุ่งนี้ตอนกูถ่าย
Read more
บทที่ 05 แฟนในอนาคต
"เป็นไงเมื่อคืนถึงห้องปลอดภัยนะอิง" ฉันเงยหน้าสบตาคนถาม พี่แจนเป็นพี่ในแผนกที่พาฉันไปเลี้ยงที่ผับแห่งหนึ่ง เป็นเหตุให้ตอนนี้ฉันบ้านหมุนเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปเกินเหตุ"ห้องน่ะถึงค่ะ แต่ไม่ถึงเตียง" ฉันนวดขมับที่ปวดตุ๊บ ๆ ตลอดเวลา เมื่อคืนไม่น่าดื่มไปขนาดนั้นเลย"หื้อ หมายถึงยังไงไม่ถึงเตียง" พี่แจนหัวเราะร่า ดื่มเท่ากันแต่ดูพี่เขาไม่เป็นอะไรเลย"ก็นอนมันพร้อมกับตู้รองเท้าเลยค่ะ ไม่เอาแล้วนะ คราวหน้าไม่เอาแบบนี้แล้ว อิงยอมแพ้""ฮ่า ๆ เดี๋ยวอยู่นาน ๆ ไปก็จะเป็นแบบพี่นี่แหละ เป็นน้องพี่เน้นคอแข็งรู้ป่าว""โอ้ย แค่นี้ก็เหมือนจะตายแล้วค่ะ ยังโชคดีนะที่พาตัวเองกลับถึงห้องได้ ภาพตัดตอนไหนยังไม่รู้เลย""ก็พี่จะไปส่งก็ไม่ยอม พี่ก็นึกว่าแฟนมารับซะอีก""ฟงแฟนอะไรล่ะคะ โสดและซิงมากค่ะ""โอ้ยไม่น่าเชื่อคนสวย ๆ ก็นกเป็นเหรอเนี่ย" ฉันกับพี่แจนเราสนิทกันเร็วมากแม้จะเพิ่งเข้ามาทำงาน แต่เพราะนิสัยคล้าย ๆ กันทำให้เราเข้ากันได้ดีเมื่อคืนจึงเป็นวันรับน้องที่พี่แจนจัดให้ฉันโดยเฉพาะ"พี่แนะนำให้เอาปะ?""จริงเหรอพี่แจน…" ฉันเงยหน้าพรึ่บแล้วมองพี่แจนตาลุกวาว ว่าที่แฟนคนแรกของฉันมาแล้ว"แหม่…พอพูดถึงผู้ชายก็หา
Read more
บทที่ 06 เจ้ากรรมนายเวร
ครืดดดด ครืดดดด ~เสียงโทรศัพท์ของตาบ้าตรงหน้าฉันดังขึ้น นั้นจึงทำให้เขาผละสายตาออกจากฉันแล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง โชคดีที่เสียงเรียกเข้าทำให้ฉันได้พักสายตาขึ้นมา เพราะตลอดที่เรือออกจากฝั่งเราสองคนก็จดจ้องกันอย่างไม่วางตา แม้ลมทะเลจะปะทะใบหน้าทำให้เคืองตาแค่ไหนแต่ฉันก็สู้ไม่หวั่นด้วยคนแพ้ที่ต้องไม่ใช่ฉันได้โอกาสที่เพื่อนคุณดีแลนคุยโทรศัพท์ฉันก็รีบเดินหนี หันไปมองยัยปลายฝนก็สวีทหวานอย่างไม่เกรงใจใคร ฉันจึงเลือกที่จะเดินไปเกาะระเบียงอีกฝั่งเพื่อชมทะเลที่กว้างไกลแต่แล้ว…"ยืนคนเดียวแบบนี้ตั้งใจจะอ่อยใครอีกล่ะ ฉันหรือไอ้ดีแลน?" ฉันกรอกตาอีกครั้ง เสพบรรยากาศได้ไม่ถึงนาทีก็ได้ยินเสียงแขวะของใครอีกคนดังขึ้นข้าง ๆ คำพูดคำจาแบบนี้ไม่มีใครเลยนอกจากไอบ้านั้นที่เป็นศัตรูตลอดทาง"ถามจริงเหอะ นายเป็นไรมากปะ?" ฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ ไม่ชอบก็ไม่ควรมายุ่งกันไหม ทำไมถึงตามหลอกตามหลอนเป็นเจ้ากรรมนายเวรให้ได้"หรือไม่จริง?""ฉันจะพูดให้นายเคลียร์แบบชัด ๆ นะ คุณดีแลนเขาเป็นแฟนเพื่อนของฉัน เป็นเจ้านายฉัน ฉันไม่เคยคิดอะไรกับเขา ส่วนนาย…" ฉันไล่สายตามองเรือนร่างเขา ก่อนที่จะยกยิ้มเหยียดอย่างที่
Read more
บทที่ 07 จูบแรก
"นายเข้ามาในนี้ได้ไง!" ร่างสวยถอยหลังกรูเพื่อตั้งหลัก เธอช้อนสายตามองเขาอย่างอาฆาตแค้นเพราะคิดว่าเจโรมพยายามตามเธอมาทั้งที่จริงแล้ว…"เธอนั้นแหละมาได้ยังไง?" ร่างสูงพยักพเยิดไปทางกระเป๋าส่วนตัวของเขาที่ตั้งไว้ แน่นอนว่าเขามาก่อนเธอ…ไม่ได้ตามเธอมาอย่างที่คิด"เอาของฉันมา ฉันจะไปห้องอื่น" น้ำอิงแย่งเบียร์จากมือหนา แต่เขากลับเบีี่ยงหลบแล้วกระตุกยิ้มใส่เธอ"แย่งมาให้ได้สิ…""ท้าท้ายฉันเหรอ?" เจโรมไม่ตอบคำถาม เพียงแต่ยักไหล่กวนจนเธอเริ่มหมั่นไส้"คิดว่าแค่นี้จะทำอะไรฉันได้เหรอ…" สิ้นเสียงเล็กร่างดื้อในคราบคนหน้าหวานใช้จังหวะเผลอเพื่อแย่งมา แต่คนรู้ทันยกมือที่ถือกระป๋องขึ้นสูงแล้วเขย่งเท้าขึ้นโดยไม่มีทางที่เธอจะเอื้อมถึงเพราะความสูงที่ได้แค่หัวไหล่เขาเท่านั้น"เอาของฉันมา!" น้ำอิงพยายามยื้อแย่งกวาดมือหนาเท่าไหร่ก็ไม่สะทกสะท้าน คราวนี้เธอจึงใช้ความดื้อเหยียบเท้าของเจโรมแล้วปีนป่ายขึ้นเพื่อให้สูงเท่าเขาจนกระทั่ง…"ไอบ้าปล่อยฉันนะ!" เจโรมใช้แขนรวบคนที่อยู่บนตัวแล้วกดให้นอนราบบนเตียงขนาดห้าฟุต มือหนาโยนกระป๋องเบียร์ทิ้งแล้วกดฝ่ามือคนดื้อสองข้างให้จมเตียงโดยที่มีเขาขึ้นคร่อม"ฉันบอกให้ปล่อยไงไอบ
Read more
บทที่ 08 ยัยขี้เมา
ครืดดดด ครืดดดด ~เสียงโทรศัพท์ที่เรียกเข้าทำให้คนที่กำลังจะเดินเข้าห้องทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกครั้ง เป็นผู้ช่วยตากล้องที่โทรเข้ามา เขาจึงเลือกที่จะกดรับสายก่อนแล้วค่อยกลับไปพักผ่อนในห้องทีเดียว"มีอะไร?"(ฮาโหลเฮีย ไปเที่ยวมาสนุกเลยอะดิ) ปลายสายตอบเสียงกวน เล่นเอาคนหงุดหงิดเป็นทุนเดิมปวดหัวยิ่งกว่าเดิม"มึงมีอะไรก็รีบพูดมาไอคริส กูจะไปนอน"(ใจเย็นดิเฮีย เมื่อกี้ผมเห็นผู้ชายสวมชุดดำป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าคอนโดเฮียอะ หน้าคุ้น ๆ เหมือนจะเป็นลูกน้องพ่อเฮีย)"มากี่คน"(ประมาณสองคนเฮีย)"อืม แค่นี้แหละ" เจโรมจะกดตัดสายแต่เสียงที่ลอดออกมาก็ทำให้เขาเอาโทรศัพท์แนบหูอีกครั้ง(เดี๋ยวดิเฮีย…)"มีอะไรอีก?"(เฮียถ่ายสาว ๆ นมตู้มใส่บิกินี่ให้ผมหรือยัง เฮียอย่าลืมนะ เฮียสัญญากับผมแล้วนะเว้ย)"ไร้สาระ ไปทำงานได้แล้ว" เจโรมรีบกดตัดสายแล้วเปิดแอปพลิเคชั่นกล้องวงจรปิดหน้าคอนโด เขาเพ่งมองชายชุดดำที่คริสรายงานจนมั่นใจว่าเป็นคนของใครมือหนาก็กดออกจากแอปแล้วกำโทรศัพท์ไว้แน่นปึก!เสียงประตูห้องที่ถูกปิดลงดังขึ้นให้เขาเงยหน้าไปมอง ก่อนที่จะเห็นว่าเป็นสองสาวร่างบางคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีขาวในขณะที่อีกคนใส่บิกินี่สีชมพู
Read more
บทที่ 09 อ่อน NC20+
เจโรมจ้องร่างคนเมาที่นอนคว่ำหน้าบนเตียงนอนในห้อง ราวกับภาพที่เคยเกิดขึ้นซ้ำ น้ำอิงเมาแล้วเข้าห้องเขาอีกครั้ง เธอหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ บนตัวสวมชุดคลุมแต่ปลดกระดุมออกให้เห็นบิกินี่สีหวานด้านใน"ทำไมเมาแล้วเลอะเทอะแบบนี้ว่ะ""เธอ…ตื่น นี่ห้องฉันไม่ใช่ห้องเธอ" มือหนาสะกิดคนที่นอนเซา จนเธอพลิกตัวกลับมาร่างเล็กก็ปรือตามองคนที่โน้มใบหน้ามาหา"ไอ้คุณโจร!" นิ้วเรียวชี้เข้าหาเจโรมแล้วพยายามลุกมานั่งด้วยความโซซัดโซเซแต่สุดท้ายเธอก็พาตัวเองทรงตัวได้"ฉันชื่อเจโรม""จะชื่ออะไรก็ช่าง ฉันไม่สนใจหรอกนะ แต่นาย!…" น้ำอิงเว้นจังหวะพูดราวกับกำลังตั้งสติ ก่อนที่เธอจะกระโดดเข้ามาใกล้เขามากขึ้นแล้วพูดออกมาเสียงดัง"นายมันชอบแกล้งฉัน ชอบหาเรื่องฉันแล้วยังมาว่าฉันอีก…" น้ำอิงพูดเสียงยานตามประสาคนเมา เธอชี้หน้าเขาตลอดด้วยความแค้นที่มันฝั่งแน่นในใจ"นายกล้าดียังไงมาบอกว่าฉันนมเล็กแล้วไม่ใช่สเปกนาย นมฉันออกจะใหญ่" เธอไม่เพียงพูดเปล่ามือเรียวพยายามแอ่นอกให้เต้าเต่งตึงออกมาเด้งใส่หน้าเขา เพื่อพิสูจน์ว่านมของเธอไม่ได้เล็กอย่างที่เจโรมสบประมาทเอาไว้"หึ…รู้ตัวไหมว่าทำอะไรอยู่" เจโรมไม่ได้ผละสายตาออกจากสิ่ง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status