LOGIN05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน
“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติ คนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี “ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…” “งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน” “แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ” “ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน” “รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!” “ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน” “โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อหาพยายามฆ่า” “วะ…ว่าไงนะ!! ทำไมฉันไม่รู้” “เป็นพี่น้องกันทำไมจะไม่รู้ มันพยามฆ่าแคทเทอรีนเพียงเพราะมันอยากเลิกกับเธอ แต่เธอไม่ยอม เพราะแคทเทอรีนรักมันมาก เธอยอมเล่นยาเสพติดก็เพราะมัน และตอนนี้….แคทเทอรีนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะฝีมือไอ้ชาติชั่วนั่น!!” “ไม่จริง ปะ…เป็นไปไม่ได้” “พี่ชายของเธอก่อคดีมานับครั้งไม่ถ้วน แต่โชคดีที่มีพ่อเส้นใหญ่ค่อยช่วยทุกครั้ง เพราะมีคนให้ท้ายแบบนี้ไง มันเลยกล้าทำร้ายผู้หญิงเหมือนผักเหมือนปลา!!” อิณราสะอึกสะอื้น ตัวสั่นยิ่งกว่าลูกนกตกน้ำ ไม่คิดว่าอิทธิกรจะใจคอโหดเหี้ยมจนถึงขั้นจะฆ่าจะแกงคนอื่นได้ลงคอ “บอกมาว่ามันอยู่ที่ไหน!” “ฉันไม่รู้จริงๆค่ะ ฮึก! ไม่รู้ว่าเขาไปไหน” “ฉันรู้ว่าเธอรู้” ใบหน้าคมถมึงทึงไร้ความรู้สึก เลือดในร่างกายกำลังเดือดพล่าน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเคียดแค้นหรือแรงดึงดูดจากคนใต้ร่างกันแน่ “ในเมื่อเธอไม่ยอมบอก ฉันก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอยอมปริปาก” “ต่อให้คุณฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางบอกว่าเขาอยู่ที่ไหน เพราะฉันไม่รู้ ฮื้อๆๆ” “ไม่ต้องห่วง เธอได้ตายสมใจแน่…” เขาผละออกจากร่างเล็กแล้วกระชากเสื้อผ้าของตัวเองออกจนร่างเปลือย อิณรากรีดร้องลั่นห้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ชีวิตของเธอเจอเรื่องราวแย่ๆมามากพอแล้ว ทำไมต้องมาเจอซาตานร้ายเช่นเขาด้วย “ไม่นะ! ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!” “ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยเธอหรอก” “ถ้าฉันทำผิดจริง ฉันจะเป็นคนยอมเข้าคุกเอง แต่อย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ ฮึก! ถือว่าฉันขอร้อง ฮื้อๆๆ” “ฉันไม่เชื่อใจพวกอสรพิษอย่างเธอหรอก ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อยู่นิ่งๆ” “ไม่นะ! ไอ้คนชั่ว! ปล่อยฉัน....ปล่อย! ไอ้สวะ! ไอ้สารเลว!!” อิณราร้องขอความช่วยเหลือลั่น ทั้งก่นด่าชายหนุ่มด้วยถ้อยคำหยาบคายแบบที่ไม่เคยพูดมาก่อน เธอดิ้นรนสุดแรงเกิดเพื่อเอาชีวิตรอดจากเงื้อมือซาตานร้ายซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร ใบหน้าของมันจะอัปลักษณ์เพียงใด มือเล็กปัดป่ายสู้สุดชีวิต ข่วนเข้าที่ใบหน้าของเขาจนเลือดไหลซึม “ซิท!!” คนถูกข่วนสบถออกมาทันที ดวงตาคมฉายแวววาวโรจน์แล้วยกมือแตะบาดแผลที่ใบหน้าของตัวเอง “ฉันเตือนดีๆไม่ฟังใช่ไหม ห้ะ!!” “ไอ้ชั่ว! ไอ้เลว! ปล่อยฉัน!!” “ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน” “กรี๊ดดด!!!” ราฟาเอลเค้นน้ำเสียงอย่างเดือดดาล รวบมือทั้งสองข้างไว้เหนือแล้วใช้เข็มขัดพันธนาการเอาไว้แน่นจนไม่สามารถประทุษร้ายได้อีก หน้าคมก้มลงซุกไซ้ซอกคองามระหงอย่างบ้าระห่ำ บีบก้อนเนื้อฟ่อนเฟ้นอย่างแรงจนหญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่ไม่เคยผ่านชายได้มาก่อนร้าวระบมจนเจ็บแสบไปทั่วทั้งร่าง พยายามเบี่ยงร่างหนีสุดชีวิต “อย่าทำฉัน! ยอมแล้ว…ฉันยอมแล้ว ได้โปรดอย่าทำฉัน ฮื้อๆๆ” เสียงร้องอ้อนวอนดังไปไม่ถึงหัวใจหยาบกระด้างของซาตานร้าย ใบหน้าหวานฉ่ำซีดเซียวเพราะกลัวผู้ชายใจมารคนนี้ สัมผัสของเขารุนแรงและป่าเถื่อนราวกับโกรธกันมาเป็นสิบๆชาติ “อย่า!!!....” เสียงนั้นถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อเขาเคลื่อนหน้าขึ้นมาประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว แล้วบดขยี้อย่างดุดันโดยไม่สนแรงต้านจากอีกฝ่าย เขากระแทกกระทั้นริมฝีปากอย่างดุเดือดจนอิณรารับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ซาตานร้ายจงใจขยี้ริมฝีปากจนบวมเจ่อ มีรอยแผลจากคมเคี้ยว ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงไปบีบก้อนเนื้อทั้งสองข้างอีกรอบ แต่ครั้งนี้บีบแรงกว่าเดิมจนอิณราหลั่งน้ำตา และสิ่งที่ทำให้เธอต้องผวาเฮือกเพราะเสื้อผ้าที่ใส่ถูกกระชากออกจากร่างจนขาดหวิ่น เศษผ้าบาดเนื้ออ่อนเป็นรอยริ้วแดงเถือก แต่ยังไม่สาแก่ใจ ริมฝีปากร้อนเคลื่อนลงไปครอบครองเนินหน้าอก ขบกัดจนเนื้อเป็นรอยบุ๋ม นิ้วใหญ่สะกิดยอดเกสรจนแข็งชันเป็นตุ่มใต อิณราร่ำไห้ป่านใจจะขาด และยิ่งเธอร้องไห้สะอึกสะอื้นมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งสะใจและเพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จะทำให้เธอเจ็บและจำไปจนไว้ตาย เพราะเขานี่แหละจะเป็นฝันร้ายของเธอเอง! ราฟาเอลดูดกลืนกินสลับกับขบเม้ม มือร้อนควานสะเปะสะปะทั่วเรือนร่างอวบอัด รู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย ไม่คิดว่าหญิงสาวจะซ่อนรูปลักษณ์ไว้มิดชิดขนาดนี้ ภายนอกดูเหมือนผู้หญิงเรียบร้อย แต่คงผ่านมือชายมานับไม่ถ้วน หน้าอกหน้าใจถึงใหญ่ขนาดนี้ “ใช้ได้เหมือนกันนะนังฆาตกร” เสียงเย็นเฉียบกระซิบเบาๆข้างหู ก่อนจะแลบลิ้นเลียซอกคอของเธอ หญิงสาวรีบเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง “แต่ฉันไม่กล้าสดกับคนอย่างเธอหรอก” “….” “เพราะหลังจากที่ฉันเอาเธอจนหนำใจแล้ว ฉันจะส่งเธอไปให้พวกลูกน้อง ดูซิว่าเธอจะท้องลูกของใคร!” ------------------65 เพราะฉันไม่ได้รักคุณ!!@สามวันถัดมาราฟาเอลยังคนเดินหน้าง้ออิณราต่ออย่างมีความหวัง แต่จนแล้วจนเล่าก็ไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะใจอ่อนสักที แม้เธอจะไล่เหมือนหมูเหมือนหมา แต่เขายังดันทุลังอยู่ต่อเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเมียกับลูกและดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะเอาแต่หลบหน้า จนบางครั้งเขาเองก็รู้สึกแย่เหมือนกันที่กลับมาทำลายความสุขของเธอ“ตอนนี้ตำรวจได้เบาะแสแล้วครับ ว่าไอ้อิทธิกรกับอารียาอยู่เมืองไทยครับ” เสียงภาคินรายงานความคืบหน้าของทั้งสองคนให้เจ้านายฟังตอนนีอิทธิกรกับอารียาหลบหนีคดีอยู่ ซึ่งอิทธิกรต้องโทษอย่างหนักหลายคดี ส่วนอารียาก็พลอยมีส่วนเกี่ยวข้องไปด้วยเพราะเป็นคนช่วยให้อิทธิกรหลบหนีตอนนี้คิดว่าพวกมันน่จะใช้เงินสองร้อยล้านจนเกือบหมดแล้ว ถึงได้กลับมาเมืองไทย“รีบตามหาพวกมันให้เจอ แล้วลากตัวไอ้อิทธิกรมาดำเนินคดีซะ กูเป็นห่วงความปลอดภัยของอิณรา”“ตอนนี้ตำรวจกำลังตามล่าตัวอยู่ครับ แต่พวกมันก็ไหวตัวทันทุกที แต่ผมคิดว่าอีกไม่นานน่าจะตามตัวเจอ”“แต่กูเป็นห่วงอิณรา” คิ้วคมของราฟาเอลขมวดยุ่ง มองขึ้นไปบนบ้าน อย่างวันนี้อิณราก็ยังไม่ก้าวเท้าออกจากบ้าน สงสัยไม่อยากเจอหน้าเขาเมียก
64 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องได้ด้วยกลราฟาเอลออกมานั่งอยู่ข้างนอกคนเดียวเงียบๆ ปล่อยให้ความคิดต่างๆนาๆไหลเวียนอยูในหัว หรือจริงๆแล้วอิณราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา?ความอึดอัด ความอัดอั้นตันใจอัดแน่นอยู่ในอก ต่อให้วันนี้อิณราไล่เขากลับบ้าน ยังไงก็ไม่มีทางกลับเพราะกว่าเขาจะตามหาเธอจนเจอ ต่อให้แลกด้วยอะไรก็ยอม…ขอแค่ได้หัวใจของอิณรา“พี่ไม่มีวันยอมแพ้หรอก…สักวันอินจะรักพี่” เขาพูดเสียงเบาหวิวคล้ายสายลมพัดผ่านปล่อยให้ตัวเองได้นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยกับเรื่องที่ผ่านมา หรือนี่คือสิ่งที่ฟ้ากำหนดให้เขากับอิณรามาเจอกัน เพราะถ้าไม่เกิดเรื่องขึ้นในวันนั้น…วันนี้เขาก็คงแต่งงานกับเวนิตาไปแล้วเขาเคยรักเวนิตา…ซึ่งตอนนั้นเป็นรักอันแสนเรียบง่าย เขาสบายใจที่มีเวนิตาอยู่ข้างๆ แม้กระทั่งเธอหายไปกับเจสสิก้าเป็นเดือนๆก็ยังไม่รู้สึกห่วง ต่างจากอิณราที่พอห่างกันแค่วันเดียวก็รู้สึกกระวนกระวายใจ อยากเจอหน้า อยากกอด อยากสัมผัส เขาถึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เข้าใกล้เธอ ต่อให้แลกมาด้วยความเกลียดชังก็ยอมบางครั้งความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเวนิตาอาจเป็นเพียงความแค่สบายใจ ไม่ใช่ความรัก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับอิณร
63 ผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้อิณราที่แอบยืนฟังอยู่หลังผ้าม่านอย่างเงียบๆ นิ่งงัน สีหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึกใดๆ แววตาเย็นเยือกเกินกว่าจะมีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แล้วเขาจะกลับมาอีกทำไม กลับมาทำให้เธอสับสนกับความรู้สึกของตัวเองแม้อิณราจะไม่เห็นด้วยกับการมาของราฟาเอล แต่ด้านอรวีณาที่อยากให้ลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝา อยากให้หลานมีพ่อ ดูแลประคบประหงมราฟาเอลยิ่งกว่าลูกสาวเสียอีก แถมยังจัดแจงที่นอนให้เขานอนประหนึ่งว่าเป็นสมาชิกในบ้าน แต่อิณราก็ไม่กล้าแย้งอะไรหากทั้งหมดเป็นความประสงค์ของผู้เป็นมารดา ตกดึกคืนนั้นจู่ๆอิณราก็เกิดเป็นตะคริวที่ขาด้านขวา หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าเห่ยเกเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ แต่จนแล้วจนเล่าอาการก็ยังไม่หายสักที“ชะ…ช่วยด้วย แม่ช่วยอินด้วย..."“อิน!!” เสียงอรวีณาวิ่งออกจากห้องเพื่อมาดูลูกสาว แต่อิณราที่ตอนนี้แทบขยับร่างไม่ได้จนไม่สามารถลุกขึ้นไปเปิดประตู และความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ“แม่จ๋า ช่วยอินด้วย!”“อินลุกมาเปิดประตูให้แม่สิลูก” เสียงของคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องร้องตะโกนด้วยความตกใจ“อินลุกไม่ได้ค่ะ อินปวด…โอ้ย!!”เมื่อเห็นท่าไม่ดี อร
62 ผมรักลูกสาวของแม่“แม่!!”“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร ไปกอดกับเขาทำไม!” อรวีณาเดินเข้ามาดึงร่างของลูกสาวออกจากชายแปลกหน้าซึ่งมีหน้าตาหล่อเหลาราวกับดารา ก่อนจะให้ลูกสาวมายืนหลบอยู่ข้างหลัง“สวัสดีครับคุณแม่” ราฟาเอลยกมือไหว้อย่างนอบน้อมถ่อมตน ตอนนี้รู้แล้วว่าอิณราสวยได้ใคร ได้แม่มาเต็มๆนี่เองไม่แปลกใจเลยว่าทำไมปทีปถึงเกลียดชังลูกสาวคนเล็กขนาดนี้ ก็หน้าเหมือนแม่อย่างกะโคลนนิ่งออกมา“คุณเป็นใคร เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมถึงมากอดลูกสาวของฉัน!”“ผมชื่อราฟาเอลเป็น…เอ่อ…พ่อของลูกในท้องอิณราครับ”“ว่าไงนะ! ราฟาเอล!!”“คะ…คุณแม่รู้จักผมด้วยหรอครับ” ราฟาเอลหน้าซีด เหงื่อตกหากอิณราเล่าความชั่วของเขาให้มารดาฟัง ท่านคงไม่ยอมยกลูกสาวให้แน่ๆ ด่านลูกก็ยังผ่านไม่ได้ ยังต้องมาเจอด่านแม่อีกอรวีณาหรี่ตามองราฟาเอลตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้านิ่งๆ ทำเอาชายหนุ่มร่างสูงขนลุกซู่ไปทั้งร่าง กลัวถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้าน แต่ทันใดนั้น…“ไปหาผ้ามาให้แขกเช็ดตัวสิลูก”“คะ?” “นี่คือคุณราฟเอลสามีของลูกไม่ใช่หรอ รีบไปหาชุดมาให้เขาเปลี่ยนสิ เดี๋ยวก็ไม่สบายเอาหรอก” นางหันไปสั่งลูกสาวก่อนจะหันหน้ามาคุยกั
61 คำตอบของหัวใจวันนี้อิณราอยู่บ้านคนเดียวเพราะแม่ของเธอออกไปส่งขนมที่ตลาด ฝนกระหนำตกลงมาอย่างหนักทำให้สาวท้องแก่ใกล้คลอดรีบเดินไปปิดประตู จากนั้นก็รีบวิ่งไปปิดหน้าต่างเพราะหยาดน้ำฝนสาดเข้ามาจนเปียกถึงพื้นบ้านและในจังหวะที่เธอกำลังจะเอื้อมมือไปปิดหน้าต่าง ก็มีมือเรียวยาวของใครบางคนดึงหน้าต่างเอาไว้ กึก!ดวงกลมโตสีน้ำตาลเบิกกว้างอย่างตกตะลึง เผลออ้าปากค้างอย่างลืมตัว กระพริบตาขึ้นลงหลายครั้งเพื่อมองให้ชัดว่าภาพข้างหน้าใช่เขาจริงๆหรือแค่ตาฝาดชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาชิดกรอบหน้าต่าง ความสูงของเขาพอดีกับหน้าต่างอย่างเหมาะเจาะ ใบหน้าหล่อสลักราวกับรูปปั้น ดวงตาคมกริบสีนิล จมูกโด่งเป็นสันรูปกับใบหน้าเรียวยาวได้รูป เส้นผมสีดำมีเม็ดฝนเกาะแพรวพราว เรือนร่างกำยำอันแสนคุ้นเคยที่ไม่ได้สัมผัสมานานถึงหกเดือนเต็มเขาคือผู้ชายที่สร้างตราบาปไว้ให้เธออย่างไม่น่าให้อภัย“คุณราฟาเอล!” พอได้สติ อิณราก็รีบดึงหน้าต่างเข้ามา แต่ก็ช้ากว่า เพราะราฟาเอลออกแรงกระชากแค่นิดเดียวก็หลุดจากมือของเธอ “มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย ฉันไม่อยากเจอหน้าคุณ!”“เดี๋ยวก่อนสิอิณรา ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ” ราฟาเ
60 เจ้าของหัวใจ“คะ…คุณราฟาเอลคะ คือว่าป้า” ริมฝีปากของนางสั่นระริก หัวใจหล่นไปอยู่ที่พื้นด้วยความหวาดกลัว เพราะความลับที่ปกปิดเอาไว้แตกกระเจิงโดยเพื่อนบ้าน“ป้าปิดบังผมทำไมครับ ป้ามีความสุขหรอที่เห็นผมเจ็บปวด กินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะคิดถึงอิณรา” ราฟาเอลถามกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือไม่คิดว่าป้าน้อยผู้ที่เขารักและไว้ใจจะทำกันได้ขนาดนี้ “ฟังป้าก่อนนะคะ ป้าไม่ได้ตั้งใจปิดบังคุณ แต่หนูอินขอร้องเอาไว้”“ว่าอะไรนะครับ”“หนูอินขอร้องเอาไว้ว่าห้ามบอกคุณ เธอคงเจ็บมาเยอะ จนไม่ไว้ใจคุณอีก” ป้าน้อยเม้มริมฝีปากสั่นระริกเข้าหากัน ใบหน้าซีดถอดสี ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตากับราฟาเอล“อะ…อิณราพูดแบบนั้นจริงๆหรอครับ”“ค่ะ ป้าก็ไม่รู้จะทำยังไง ป้าไม่อยากโกหกคุณ แต่ป้าก็ต้องทำเพราะหนูอินขอร้องเอาไว้”“อิณรา….เกลียดผมมากเลยใช่ไหมครับ” “…” ป้าน้อยไม่กล้าตอบ เพราะรู้ว่าคำตอบนั้นอาจจะไปกระทบถึงจิตใจของอีกฝ่ายราฟาเอลยกมือกุมขมับ เขาตามหาอิณราจนสุดล่าฟ้าเขียว สูญเงินไปหลายล้าน ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกนี้เอง ถ้าวันนั้นเขาเอะใจสักนิด คงเจออิณราไปนานแล้วเธอคงเกลียดเขามาก แม้กระทั่งหน้าก็ยัง





![บัตเลอร์ที่รัก [3P]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

