Mag-log in05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน
“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติ คนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี “ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…” “งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน” “แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ” “ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน” “รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!” “ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน” “โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อหาพยายามฆ่า” “วะ…ว่าไงนะ!! ทำไมฉันไม่รู้” “เป็นพี่น้องกันทำไมจะไม่รู้ มันพยามฆ่าแคทเทอรีนเพียงเพราะมันอยากเลิกกับเธอ แต่เธอไม่ยอม เพราะแคทเทอรีนรักมันมาก เธอยอมเล่นยาเสพติดก็เพราะมัน และตอนนี้….แคทเทอรีนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะฝีมือไอ้ชาติชั่วนั่น!!” “ไม่จริง ปะ…เป็นไปไม่ได้” “พี่ชายของเธอก่อคดีมานับครั้งไม่ถ้วน แต่โชคดีที่มีพ่อเส้นใหญ่ค่อยช่วยทุกครั้ง เพราะมีคนให้ท้ายแบบนี้ไง มันเลยกล้าทำร้ายผู้หญิงเหมือนผักเหมือนปลา!!” อิณราสะอึกสะอื้น ตัวสั่นยิ่งกว่าลูกนกตกน้ำ ไม่คิดว่าอิทธิกรจะใจคอโหดเหี้ยมจนถึงขั้นจะฆ่าจะแกงคนอื่นได้ลงคอ “บอกมาว่ามันอยู่ที่ไหน!” “ฉันไม่รู้จริงๆค่ะ ฮึก! ไม่รู้ว่าเขาไปไหน” “ฉันรู้ว่าเธอรู้” ใบหน้าคมถมึงทึงไร้ความรู้สึก เลือดในร่างกายกำลังเดือดพล่าน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเคียดแค้นหรือแรงดึงดูดจากคนใต้ร่างกันแน่ “ในเมื่อเธอไม่ยอมบอก ฉันก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอยอมปริปาก” “ต่อให้คุณฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางบอกว่าเขาอยู่ที่ไหน เพราะฉันไม่รู้ ฮื้อๆๆ” “ไม่ต้องห่วง เธอได้ตายสมใจแน่…” เขาผละออกจากร่างเล็กแล้วกระชากเสื้อผ้าของตัวเองออกจนร่างเปลือย อิณรากรีดร้องลั่นห้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ชีวิตของเธอเจอเรื่องราวแย่ๆมามากพอแล้ว ทำไมต้องมาเจอซาตานร้ายเช่นเขาด้วย “ไม่นะ! ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!” “ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยเธอหรอก” “ถ้าฉันทำผิดจริง ฉันจะเป็นคนยอมเข้าคุกเอง แต่อย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ ฮึก! ถือว่าฉันขอร้อง ฮื้อๆๆ” “ฉันไม่เชื่อใจพวกอสรพิษอย่างเธอหรอก ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อยู่นิ่งๆ” “ไม่นะ! ไอ้คนชั่ว! ปล่อยฉัน....ปล่อย! ไอ้สวะ! ไอ้สารเลว!!” อิณราร้องขอความช่วยเหลือลั่น ทั้งก่นด่าชายหนุ่มด้วยถ้อยคำหยาบคายแบบที่ไม่เคยพูดมาก่อน เธอดิ้นรนสุดแรงเกิดเพื่อเอาชีวิตรอดจากเงื้อมือซาตานร้ายซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร ใบหน้าของมันจะอัปลักษณ์เพียงใด มือเล็กปัดป่ายสู้สุดชีวิต ข่วนเข้าที่ใบหน้าของเขาจนเลือดไหลซึม “ซิท!!” คนถูกข่วนสบถออกมาทันที ดวงตาคมฉายแวววาวโรจน์แล้วยกมือแตะบาดแผลที่ใบหน้าของตัวเอง “ฉันเตือนดีๆไม่ฟังใช่ไหม ห้ะ!!” “ไอ้ชั่ว! ไอ้เลว! ปล่อยฉัน!!” “ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน” “กรี๊ดดด!!!” ราฟาเอลเค้นน้ำเสียงอย่างเดือดดาล รวบมือทั้งสองข้างไว้เหนือแล้วใช้เข็มขัดพันธนาการเอาไว้แน่นจนไม่สามารถประทุษร้ายได้อีก หน้าคมก้มลงซุกไซ้ซอกคองามระหงอย่างบ้าระห่ำ บีบก้อนเนื้อฟ่อนเฟ้นอย่างแรงจนหญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่ไม่เคยผ่านชายได้มาก่อนร้าวระบมจนเจ็บแสบไปทั่วทั้งร่าง พยายามเบี่ยงร่างหนีสุดชีวิต “อย่าทำฉัน! ยอมแล้ว…ฉันยอมแล้ว ได้โปรดอย่าทำฉัน ฮื้อๆๆ” เสียงร้องอ้อนวอนดังไปไม่ถึงหัวใจหยาบกระด้างของซาตานร้าย ใบหน้าหวานฉ่ำซีดเซียวเพราะกลัวผู้ชายใจมารคนนี้ สัมผัสของเขารุนแรงและป่าเถื่อนราวกับโกรธกันมาเป็นสิบๆชาติ “อย่า!!!....” เสียงนั้นถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อเขาเคลื่อนหน้าขึ้นมาประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว แล้วบดขยี้อย่างดุดันโดยไม่สนแรงต้านจากอีกฝ่าย เขากระแทกกระทั้นริมฝีปากอย่างดุเดือดจนอิณรารับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ซาตานร้ายจงใจขยี้ริมฝีปากจนบวมเจ่อ มีรอยแผลจากคมเคี้ยว ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงไปบีบก้อนเนื้อทั้งสองข้างอีกรอบ แต่ครั้งนี้บีบแรงกว่าเดิมจนอิณราหลั่งน้ำตา และสิ่งที่ทำให้เธอต้องผวาเฮือกเพราะเสื้อผ้าที่ใส่ถูกกระชากออกจากร่างจนขาดหวิ่น เศษผ้าบาดเนื้ออ่อนเป็นรอยริ้วแดงเถือก แต่ยังไม่สาแก่ใจ ริมฝีปากร้อนเคลื่อนลงไปครอบครองเนินหน้าอก ขบกัดจนเนื้อเป็นรอยบุ๋ม นิ้วใหญ่สะกิดยอดเกสรจนแข็งชันเป็นตุ่มใต อิณราร่ำไห้ป่านใจจะขาด และยิ่งเธอร้องไห้สะอึกสะอื้นมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งสะใจและเพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จะทำให้เธอเจ็บและจำไปจนไว้ตาย เพราะเขานี่แหละจะเป็นฝันร้ายของเธอเอง! ราฟาเอลดูดกลืนกินสลับกับขบเม้ม มือร้อนควานสะเปะสะปะทั่วเรือนร่างอวบอัด รู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย ไม่คิดว่าหญิงสาวจะซ่อนรูปลักษณ์ไว้มิดชิดขนาดนี้ ภายนอกดูเหมือนผู้หญิงเรียบร้อย แต่คงผ่านมือชายมานับไม่ถ้วน หน้าอกหน้าใจถึงใหญ่ขนาดนี้ “ใช้ได้เหมือนกันนะนังฆาตกร” เสียงเย็นเฉียบกระซิบเบาๆข้างหู ก่อนจะแลบลิ้นเลียซอกคอของเธอ หญิงสาวรีบเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง “แต่ฉันไม่กล้าสดกับคนอย่างเธอหรอก” “….” “เพราะหลังจากที่ฉันเอาเธอจนหนำใจแล้ว ฉันจะส่งเธอไปให้พวกลูกน้อง ดูซิว่าเธอจะท้องลูกของใคร!” ------------------75 ตอนพิเศษ 05 ตลอดไปสองปีผ่านไป...เสียงประตูเปิดขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงที่เพิ่งกลับจากคาสิโน เขารีบถอดเสื้อสูทวางไว้บนพนักเก้าอี้แล้วเดินตรงเข้าไปยังห้องนอน ดวงตาคมทอดมองรอบๆห้อง เห็นร่างของภรรยาสาวแสนสวยกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เพียงเท่านั้นริมฝีปากหยักก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดเจ้าของหัวใจจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งโหยง"อุ้ย!!""ตกใจอะไรครับ" ไม่พูดเปล่า หน้าหล่อคมซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆจากเรือนร่างอวบอัด ตอนนี้เขากับภรรยาสาวแสนสวยย้ายมาอยู่ที่ฮ่องกงชั่วคราว เพราะต้องกลับมาเคลียร์งานเก่าที่ค้างเอาไว้ เขากับอิณราแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันเมื่อปีที่แล้ว หลังจากนั้นเขาก็พาเธอกับลูกย้ายมาอยู่ฮ่องกง ส่วนบ้านที่เมืองไทยก็ให้ป้าขวัญช่วยดูแลให้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ต้องพาเธอกลับเมืองไทยอยู่แล้วแต่ช่วงนี้รู้สึกว่าอิณราดูอวบขึ้นจนผิดสังเกต ดูมีน้ำมีนวลขึ้น สัมผัสส่วนไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด"ก็คุณมากอดแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้ ใครจะไม่ตกใจล่ะคะ""ก็ผมเห็นคุณนั่งเหม่อ คิดอะไรอยู่หรอครับ หรือคิดถึงผม" เขาถามทั้ง
74 ตอนพิเศษ 04 หลงเมียพอกลับมาถึงบ้านราฟาเอลก็รีบช่วยอิณราจัดเก็บเข้าของเข้าตู้ให้เรียบร้อย ส่วนอิณรากำลังเข้าครัวอยู่กับป้าขวัญ ทำให้ตอนนี้ราฟาเอลอยู่กับน้องลินินสองต่อสองมือใหญ่ค่อยๆอุ้มเด็กหญิงวัยสองเดือนนิดๆขึ้นมาจากเตียงนอนสีชมพูหวานแหวว ดวงตาคมเปล่งประกายอ่อนโยนลง ก่อนจะก้มลงไปใช้จมูกโด่งสัมผัสกับพวงแก้มใสของลูกสาวน้องลินินมีผิวที่ขาวอมชมพูมาก ถือว่าได้พ่อมาเต็มๆ แต่ใบหน้าอันแสนน่ารักจิ้มลิ้มนี่สิ มองยังไงก็คืออิณราตอนเด็กอยู่ดี“พ่อรักลูกนะครับ” เขากระซิบเบาๆชิดแก้มตุย ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยดวงตากลมโตใสแจ๋วลืมตาขึ้นสบตากับคนเป็นพ่อ ดวงตากลมตู่นั้นกำลังมองมาที่เขา ก่อนที่มือน้อยๆจะเคลื่อนมาสัมผัสแก้มสาก ทำให้ราฟาเอลถึงกับน้ำตาร่วงเผาะยิ่งมองหน้าลูกก็ยิ่งรู้สึกผิด น้องลินินน่ารักขนาดนี้ ทำไมเขาถึงใจร้ายเกือบจะทำร้ายลูกตัวเองได้ลงคอ“พ่อขอโทษนะ ขอโทษที่ครั้งหนึ่งเคยคิดจะฆ่าลูก”เหมือนน้องลินินจะรู้ว่าบิดาหมายถึงอะไร ริมฝีปากเล็กอมชมพูค่อยๆอ้าแล้วเปล่งเสียงออกมา“อุแว๊…อุแว๊...”“ลูกรู้ใช่ไหมว่าพ่อหมายถึงอะไร” ราฟาเอลยกมือปาดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วนั่งมองหน้าแก้วตาดวงใจอ
73 ตอนพิเศษ 3 สมควร“คุยกับใครอยู่หรอคะ”“อิณรา!” ราฟาเอลสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงแฟนสาวดังอยู่ข้างหลัง โชคดีที่เวนิตาไปแล้ว เขาไม่อยากให้อิณราเจอเวนิตาเพราะกลัวแฟนสาวไม่สบายใจ เพราะตอนนี้เขาแคร์ความรู้สึกของอิณรามาก“เปล่าครับ ไม่ได้คุยกับใคร แค่เจอคนรู้จักน่ะ”“…” อิณราเม้มริมฝีปากเข้าหากัน กอดอก มองอีกฝ่ายด้วยสายตากดดันเพราะเธอรู้ว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้คือใคร“เอ่อ…” ราฟาเอลถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอสายตาพิฆาตของเธอเข้าเต็มๆ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเวนิตาแล้วจริงๆ แต่ที่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวจะมีปัญหากับแฟนสาว ยิ่งจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ด้วย“พูดมาเถอะค่ะ ยิ่งถ้าคุณไม่พูด ฉันก็จะยิ่งคิดไปไกล”“ผมเจอ…เอ่อ….เวนิตา”“…” แล้วอิณราก็นิ่งไป ราฟาเอลเริ่มทำตัวไม่ถูก กลัวแฟนสาวไม่เชื่อใจ“แต่ผมแทบไม่ได้คุยอะไรกับเวนิตาเลยนะ เพราะผมเองก็ไม่ได้อยากเจอเธอเหมือนกัน ที่ผมไม่กล้าบอกคุณ ก็เพราะกลัวว่าคุณจะไม่สบายใจ” ราฟาเอลพูดเสียงเบาหวิวเพราะกลัวแฟนสาวโกรธ“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะถ้าคุณเจอแฟนเก่า เพราะฉันเชื่อใจคุณ” “แต่ผมไม่ได้อยากเจอเวนิตาเลยสักนิด”“แล้ว…เอ่อ…คุณเวนิตามาทำอะไรที่แ
72 ตอนพิเศษ 02 เวนิตากินน้ำใต้ศอก@ห้างสรรพสินค้าวันนี้ราฟาเอลพาอิณรามาซื้อของใช้ที่ห้างสรรพสินค้า นานๆทีพ่อกับแม่จะได้มากันสองต่อสองเพราะน้องลินินตัวติดพ่อตลอดเวลา พอได้โอกาสเลยอยากมาสวีทกับภรรยาบ้าง“นานๆทีจะได้มีโอกาสมาด้วยกันสองต่อสอง” อิณราว่าพาคล้องแขนสามีอย่างแนบชิด แล้วเดินเลือกซื้อของใช้ด้วยกันอย่างมีความสุข ซึ่งของที่ซื้อส่วนใหญ่ก็เป็นของใช้ของลูกและก็อาหารสดเอาไว้ทำกับข้าวกินตอนเย็น โชคดีที่อิณราไม่ใช่คนติดหรู ส่วนราฟาเอลเองก็ติดดินเหมือนกัน แม้จะเป็นถึงเจ้าพ่อคาสินิโน แต่เขาดันชอบใช้ชีวิตเรียบง่ายมากว่า นั่นก็ทำให้เขาและเธอเริ่มเรียนรู้ใจกันได้มากขึ้น…เราสองคนเข้ากันได้ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย “เราสองคนต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มนะ เพราะยิ่งโต น้องลินินก็ยิ่งจะติดผม”“ขี้โกงอ่ะ คนอุ้มท้องเป็นฉัน แต่ทำไมน้องลินินถึงติดคุณมากกว่าฉันล่ะ” อิณราทำหน้าบูดบึ้งใส่แฟนหนุ่ม ราฟาเอลหัวเราะด้วยความชอบใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบจมูกเล็กเหมือนที่เขาชอบทำ เพราะอิณราชอบงอนเวลาที่ลูกติดพ่อมากกว่า“เพราะลูกคงรู้มั้งว่าพ่อเคยคิดทำร้ายเขามาก่อน คุณรู้อะไรไหม ยิ่งลูกโต ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดที่คร
71 ตอนพิเศษ 01 ขอสาว“แล้ววางแผนกันหรือยังล่ะ ว่าจะแต่งกันเมื่อไหร่” เสียงอรวีณาที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยถามลูกสาวกับว่าที่ลูกเขยอย่างชื่นชม โดยมีป้าขวัญอุ้มน้องลินินนั่งอยู่ข้างๆ“ความจริงผมอยากแต่งเร็วๆนี้เลย แต่อิณราเพิ่งคลอดลูก ผมอยากให้ร่างกายของเธอได้ฟื้นตัวก่อนสักนิด” ราฟาเอลหันไปมองแฟนสาวด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มพร้อมส่งยิ้มให้“แต่งตอนนี้หรือตอนไหนแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพราะแม่อยากให้หนูอินเป็นฝั่งเป็นฝาสักที”“ตอนนี้อิณราเป็นเมียผมแล้วนะครับ แค่เราสองคนยังไม่ได้เข้าพิธีรีตองกัน ผมเลยอยากใช้โอกาสนี้สู่ขอลูกสาวของคุณแม่ครับ” ราฟาเอลนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า แล้วยกมือไหว้อรวีณาว่าที่แม่ยาย “อาจจะดูไม่เป็นทางการเท่าไหร่ เพราะผมเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่เด็ก ไม่รู้ว่าการขอสาวเขาต้องทำกันอย่างไร”ราฟาเอลยกมือเกาต้นคอแก้เคอะเขินอย่างไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดภาพนี้ขึ้น ภาพที่เขากำลังนั่งขอสาว “ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอกลูก แค่ราฟาเอลพูดว่าจะแต่งงานกับหนูอินแม่ก็ดีใจแล้ว”“ผมขออิณราแต่งงานตั้งแต่วันแรกที่เธอฟื้นขึ้นมา เพราะผมไม่รู้ว่า….เธอจะหายไปจากผมอีกหรือเปล่า” ประโยคหลังเขาหันหน้าไปหาว่าท
70 ด้วยรักและตลอดไป@สองเดือนผ่านไปรถตู้สีดำสุดหรูแล่นเข้าสู่ตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังงามที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มค่อยๆก้าวลงจากรถโดยมีเด็กหญิงตัวน้อยวัยสองเดือนถูกอุ้มอยู่ในอ้อมอก พ่อของลูกรีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของแฟนสาวอย่างทะนุถนอมแล้วเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน อิณราเงยหน้ามองคฤหาสน์หลังโตที่เธอหายหน้าหายตาไปจากที่นี่เกือบหนึ่งปีเต็ม ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่จะมีแค่หนึ่งสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้แล้วนั่นก็คือประมุขของบ้านทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึม“ตอนนี้พ่อของฉันอยู่ที่ไหนคะ” อิณราเอ่ยถามเสียงเศร้า อดใจหายไม่ได้ เมื่อไม่เห็นบิดาอยู่ในบ้านหลังนี้ ถึงท่านจะเคยทำร้ายเธอต่างๆนาๆ แต่ขึ้นชื่อว่าพ่อ ยังไงเธอก็ทิ้งท่านไม่ลงหรอก“ตอนนี้พ่อของเธอกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด ท่านคงไม่กล้ากลับมาที่นี่อีกแล้วแหละ” เหมือนว่าตอนนี้ปทีปได้ค้นพบความสุขของบั้นปลายชีวิตแล้ว และคิดว่าคงไม่กลับมาที่นี่อีก “คุณพ่อคงเสียใจที่พี่อิฐกับพี่เอมี่ไม่อยู่”“ก็คงเป็นอย่างนั้น ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นจากพ่อของคุณที่ตามใจลูกๆมากเกินไป” ราฟาเอลรั้
17 ถ้าเธอไม่ท้อง...พี่สาวของเธอต้องท้องแทน!กริ๊ก!!เสียงลูกบิดดังขึ้นในยามวิกาลสงผลให้ร่างเล็กที่กำลังนอนซมเพราะอาการป่วยยังไม่หายดี ค่อยๆลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลสั่นไหวระริกในความมืดมิดเมื่อเห็นเงาตะคุ้มใหญ่เดินเข้ามาใกล้กลิ่นน้ำหอมจากเมืองผู้ดีอันแสนคุ้นเคยลอยเข้ามาเตะจมูก “ไง…ยังไม่ต
23 ผู้ชายของอารียา@เช้าวันถัดมาอาการของอิณราเริ่มดีขึ้นตามลำดับ ส่วนอาการทางใจไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้ย่ำแย่แค่ไหน สภาพจิตใจอันแสนบอบช้ำที่ไม่ได้รับการเยียวยาจากครอบครัว มีเพียงป้าขวัญที่อยู่ดูแล ส่วนบิดานั้นไม่เคยมาเหลียวแลเลย เธอเสียใจที่ถูกบิดาปรามาสว่าหนีตามผู้ชายไป แต่ไม่มีใครรู้ว่าเธอถูกผู
22 ล่อเหยื่อ ขณะเดียวกันอารียานัดเจอราฟาเอลที่ภัตตาคารหรูแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง นั่งรอได้สักพักชายหนุ่มที่เธอนอนละเมอฝันถึงทุกคืนก็เดินทางมาถึงพอดี หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่“สวัสดีค่ะคุณราฟาเอล” หญิงสาวฉีกยิ้มพร้อมเอ่ยทักทาย ราฟาเอลเป็นคนแรกที่ทำให้หล่อนนั่งร
15 ถูกอกถูกใจ“เอมี่เป็นลูกสาวของคุณปทีป…เอ่อ….ไม่ทราบว่าคุณพอจะรู้จักพ่อของเอมี่ไหมคะ”“คุณปทีบงั้นหรอครับ ใช่นักธุรกิจชื่อดังอันดับต้นๆของเมืองไทยหรือเปล่าครับ” เขาทำทีแสร้งถามทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าปทีปเป็นใครช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้ เจอคนน้องแล้วมาเจอคนพี่ต่อ แบ







