หน้าหลัก / โรแมนติก / ส่วนเกินรัก / 05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน

แชร์

05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน

ผู้เขียน: ณัฐลภัส
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-13 15:28:54

05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน

“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติ

คนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี

“ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…”

“งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที

“ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน”

“แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ”

“ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน”

“รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!”

“ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน”

“โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อหาพยายามฆ่า”

“วะ…ว่าไงนะ!! ทำไมฉันไม่รู้”

“เป็นพี่น้องกันทำไมจะไม่รู้ มันพยามฆ่าแคทเทอรีนเพียงเพราะมันอยากเลิกกับเธอ แต่เธอไม่ยอม เพราะแคทเทอรีนรักมันมาก เธอยอมเล่นยาเสพติดก็เพราะมัน และตอนนี้….แคทเทอรีนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะฝีมือไอ้ชาติชั่วนั่น!!”

“ไม่จริง ปะ…เป็นไปไม่ได้”

“พี่ชายของเธอก่อคดีมานับครั้งไม่ถ้วน แต่โชคดีที่มีพ่อเส้นใหญ่ค่อยช่วยทุกครั้ง เพราะมีคนให้ท้ายแบบนี้ไง มันเลยกล้าทำร้ายผู้หญิงเหมือนผักเหมือนปลา!!”

อิณราสะอึกสะอื้น ตัวสั่นยิ่งกว่าลูกนกตกน้ำ ไม่คิดว่าอิทธิกรจะใจคอโหดเหี้ยมจนถึงขั้นจะฆ่าจะแกงคนอื่นได้ลงคอ

“บอกมาว่ามันอยู่ที่ไหน!”

“ฉันไม่รู้จริงๆค่ะ ฮึก! ไม่รู้ว่าเขาไปไหน”

“ฉันรู้ว่าเธอรู้” ใบหน้าคมถมึงทึงไร้ความรู้สึก เลือดในร่างกายกำลังเดือดพล่าน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเคียดแค้นหรือแรงดึงดูดจากคนใต้ร่างกันแน่ “ในเมื่อเธอไม่ยอมบอก ฉันก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอยอมปริปาก”

“ต่อให้คุณฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางบอกว่าเขาอยู่ที่ไหน เพราะฉันไม่รู้ ฮื้อๆๆ”

“ไม่ต้องห่วง เธอได้ตายสมใจแน่…” เขาผละออกจากร่างเล็กแล้วกระชากเสื้อผ้าของตัวเองออกจนร่างเปลือย อิณรากรีดร้องลั่นห้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ชีวิตของเธอเจอเรื่องราวแย่ๆมามากพอแล้ว ทำไมต้องมาเจอซาตานร้ายเช่นเขาด้วย

“ไม่นะ! ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!”

“ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยเธอหรอก”

“ถ้าฉันทำผิดจริง ฉันจะเป็นคนยอมเข้าคุกเอง แต่อย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ ฮึก! ถือว่าฉันขอร้อง ฮื้อๆๆ”

“ฉันไม่เชื่อใจพวกอสรพิษอย่างเธอหรอก ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อยู่นิ่งๆ”

“ไม่นะ! ไอ้คนชั่ว! ปล่อยฉัน....ปล่อย! ไอ้สวะ! ไอ้สารเลว!!”

อิณราร้องขอความช่วยเหลือลั่น ทั้งก่นด่าชายหนุ่มด้วยถ้อยคำหยาบคายแบบที่ไม่เคยพูดมาก่อน

เธอดิ้นรนสุดแรงเกิดเพื่อเอาชีวิตรอดจากเงื้อมือซาตานร้ายซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร ใบหน้าของมันจะอัปลักษณ์เพียงใด มือเล็กปัดป่ายสู้สุดชีวิต ข่วนเข้าที่ใบหน้าของเขาจนเลือดไหลซึม

“ซิท!!” คนถูกข่วนสบถออกมาทันที ดวงตาคมฉายแวววาวโรจน์แล้วยกมือแตะบาดแผลที่ใบหน้าของตัวเอง “ฉันเตือนดีๆไม่ฟังใช่ไหม ห้ะ!!”

“ไอ้ชั่ว! ไอ้เลว! ปล่อยฉัน!!”

“ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน”

“กรี๊ดดด!!!”

ราฟาเอลเค้นน้ำเสียงอย่างเดือดดาล รวบมือทั้งสองข้างไว้เหนือแล้วใช้เข็มขัดพันธนาการเอาไว้แน่นจนไม่สามารถประทุษร้ายได้อีก หน้าคมก้มลงซุกไซ้ซอกคองามระหงอย่างบ้าระห่ำ บีบก้อนเนื้อฟ่อนเฟ้นอย่างแรงจนหญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ร่างกายที่ไม่เคยผ่านชายได้มาก่อนร้าวระบมจนเจ็บแสบไปทั่วทั้งร่าง พยายามเบี่ยงร่างหนีสุดชีวิต

“อย่าทำฉัน! ยอมแล้ว…ฉันยอมแล้ว ได้โปรดอย่าทำฉัน ฮื้อๆๆ”

เสียงร้องอ้อนวอนดังไปไม่ถึงหัวใจหยาบกระด้างของซาตานร้าย ใบหน้าหวานฉ่ำซีดเซียวเพราะกลัวผู้ชายใจมารคนนี้ สัมผัสของเขารุนแรงและป่าเถื่อนราวกับโกรธกันมาเป็นสิบๆชาติ

“อย่า!!!....” เสียงนั้นถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อเขาเคลื่อนหน้าขึ้นมาประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว แล้วบดขยี้อย่างดุดันโดยไม่สนแรงต้านจากอีกฝ่าย

เขากระแทกกระทั้นริมฝีปากอย่างดุเดือดจนอิณรารับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ซาตานร้ายจงใจขยี้ริมฝีปากจนบวมเจ่อ มีรอยแผลจากคมเคี้ยว

ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงไปบีบก้อนเนื้อทั้งสองข้างอีกรอบ แต่ครั้งนี้บีบแรงกว่าเดิมจนอิณราหลั่งน้ำตา

และสิ่งที่ทำให้เธอต้องผวาเฮือกเพราะเสื้อผ้าที่ใส่ถูกกระชากออกจากร่างจนขาดหวิ่น เศษผ้าบาดเนื้ออ่อนเป็นรอยริ้วแดงเถือก แต่ยังไม่สาแก่ใจ

ริมฝีปากร้อนเคลื่อนลงไปครอบครองเนินหน้าอก ขบกัดจนเนื้อเป็นรอยบุ๋ม นิ้วใหญ่สะกิดยอดเกสรจนแข็งชันเป็นตุ่มใต อิณราร่ำไห้ป่านใจจะขาด และยิ่งเธอร้องไห้สะอึกสะอื้นมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งสะใจและเพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

จะทำให้เธอเจ็บและจำไปจนไว้ตาย เพราะเขานี่แหละจะเป็นฝันร้ายของเธอเอง!

ราฟาเอลดูดกลืนกินสลับกับขบเม้ม มือร้อนควานสะเปะสะปะทั่วเรือนร่างอวบอัด รู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย ไม่คิดว่าหญิงสาวจะซ่อนรูปลักษณ์ไว้มิดชิดขนาดนี้

ภายนอกดูเหมือนผู้หญิงเรียบร้อย แต่คงผ่านมือชายมานับไม่ถ้วน หน้าอกหน้าใจถึงใหญ่ขนาดนี้

“ใช้ได้เหมือนกันนะนังฆาตกร” เสียงเย็นเฉียบกระซิบเบาๆข้างหู ก่อนจะแลบลิ้นเลียซอกคอของเธอ หญิงสาวรีบเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง “แต่ฉันไม่กล้าสดกับคนอย่างเธอหรอก”

“….”

“เพราะหลังจากที่ฉันเอาเธอจนหนำใจแล้ว ฉันจะส่งเธอไปให้พวกลูกน้อง ดูซิว่าเธอจะท้องลูกของใคร!”

------------------

 

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ส่วนเกินรัก   10 ฉันเกลียดเธอ

    10 ฉันเกลียดเธอราฟาเอลออกจากห้องก่อนฟ้าสว่างขึ้นเช่นเคยเพราะไม่ต้องการให้อิณรารู้ว่าเป็นใคร เขาตรงไปยังชั้นบนสุดของบ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลมีทั้งหมด 3 ชั้น เขาซื้อที่นี่ไว้กะจะให้เป็นของขวัญเวนิตาในวันแต่งงาน แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะฝีมือของผู้หญิงคนนั้น!มือหนาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีทั้งของเล่นเด็ก เสื้อผ้าเด็กอ่อน หนังสือนิทานสำหรับเด็ก หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์สำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ถูกเก็บไว้ในห้องนี้หมด ดวงตาคมเศร้าสลดทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มือสั่นค่อยๆเคลื่อนไปสัมผัสเตียงนอนเด็กอย่างแผ่วเบาครั้งแรกที่รู้ว่าเวนิตาท้อง เขาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้วยความที่เป็นคนเห่อลูกเลยแอบไปซื้อของพวกนี้มาเก็บไว้โดยที่เวนิตายังไม่รู้ ราฟาเอลต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อมองไปยังภาพคนรักที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปของเธอขึ้นมาสวมกอดราวกับว่าเวนิตายังอยู่ตรงนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เธอหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย นักประดาน้ำบอกว่าร่างของเธออาจจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว เขาขับเรือตามหาร่างของเธอทุกวันเผื่อว่าศพของเธอจะลอยขึ้น ...แต่ก็ไร

  • ส่วนเกินรัก   09 สลบคาอก

    09 สลบคาอกอิณรานั่งตัวเกร็ง กำสาบเสื้อไว้แน่นเพราะข้างในไม่ได้ใส่อะไร พอเห็นดังนั้นราฟาเอลก็กระแทกลมหายใจด้วยความหงุดหงิดกับความเหนียมอายของเธอทั้งๆที่เขาเองก็สัมผัสมาทุกซอกทุกมุมแล้วมือแข็งดั่งคีมเหล็กกระชากร่างของเธอเข้ามาใกล้ ไม่สนใจอาการป่วยของเธอเลยด้วยซ้ำ จากนั้นเขาก็บังคับให้เธอถอดเสื้อผ้าออก แม้หญิงสาวจะออกแรงขัดขืนแต่สุดท้ายเสื้อผ้าก็หลุดออกจากร่างอยู่ดี“ยะ…อย่า”“จะอายทำไม มากกว่านี้ฉันก็ทำมาแล้ว” แม้ผิวกายของเธอจะร้อนรุ่มแค่ไหนแต่เขาก็ไม่ได้มองว่ามันเป็นอุปสรรคเลย อิณรากัดริมฝีปากสั่นระริกเมื่อเขาซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคอแล้วขบเม้มอย่างหื่นกระหาย ทั้งอับอาย และโกรธตัวเองที่ไม่สามารถต้านทานแรงมหาศาลของซาตานร้ายได้ไม่รู้ด้วยซ้ำเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง คงโหดร้ายไม่ต่างจากนิสัย“ฮึก….” อิณราทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนร้องไห้น้ำตาไหลริน ปล่อยให้ชายหนุ่มบันเทิงกับเรือนร่างอย่างเอาแต่ใจ ความร้อนจากแก้มแดงแผ่มาถึงร่างสูงใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ประกบริมฝีปากลงไปที่ปากร้อนแสนอวบอิ่ม มอบจุมพิตแสนป่าเถื่อนจนหญิงทนมองภาพนั้นไม่ไหว หลับตาแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาไม่ขาดสายราฟาเ

  • ส่วนเกินรัก   08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉัน

    08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉันหลังจากทานข้าวทานยาเสร็จอิณราก็ผล่อยหลับไปด้วยฤทธิ์ของยา กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกทีช่วงหัวค่ำ รู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวทำให้เธอกำลังจะลุกไปอาบน้ำ และเป็นจังหวะที่ป้าน้อยเอาอาหารเย็นมาให้พอดี“จะลุกไปอาบน้ำใช่ไหมคะ” นางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะวางถาดอาหารลงบนพื้นแล้ววิ่งไปประคองร่างเล็ก “ตัวยังร้อนๆอยู่เลยนี่”ดูเหมือนว่าอาการของเธอยังไม่ดีขึ้นเพราะตัวยังรุมๆอยู่ หญิงสาวร่างเล็กขยับกายลุกอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดเหมื่อยไปทั้งร่าง ไม่รู้เป็นเพราะพิษไข้หรือเป็นเพราะถูกกระทำอย่างป่าเถื่อน“ขอบคุณคุณป้ามากๆนะคะ”อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ กัดฟันพยุงร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงของตัวเองเข้าห้องน้ำ ทันทีที่ก้าวขาก็เกิดความเจ็บแปล๊บทั่วร่างจนเข่าแทบทรุด แต่ก็ต้องอดทนเดินต่อเพราะตอนนี้ร่างกายสกปรกเหลือเกิน“ป้าจะส่งหนูไว้ตรงนี้ อาบเสร็จแล้วให้ร้องเรียกนะ เดี๋ยวป้ามาช่วยพยุง”“ค่ะ” หญิงสาวรับคำแล้วพยักหน้ารับ ทันทีที่ประตูห้องน้ำถูกปิดลง น้ำตาที่แห้งเหือดไปได้สักพักก็ไหลทะลักออกมาอีกรอบ โชคดีที่ห้องน้ำเป็นโถสุขภัณฑ์แบบชักโครกทำให้เธอสามารถนั่งอาบน้ำได้โด

  • ส่วนเกินรัก   07 ทรมานใจ

    07 ทรมานใจคนตัวสูงฝากฝังแก่นกายเข้าไปอย่างลำลึกก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกลีบกุหลาบบวมเป่งที่ถูกทารุณอย่างหนัก ความร้อนจัดในร่างกายระเบิดออกมาอย่างแรงพร้อมกับเสียงคำรามลั่นห้องเมื่อเขาได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของอารมณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาดึงท่อนเอ็นออก แล้วพลิกร่างของคนที่สลบเหมือดไปแล้วให้นอนหงาย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งเกรอะ ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปปลดพันธาการ “มันยังไม่จบแค่นี้หรอกอิณรา ตราบใดที่ฉันยังหาตัวพี่ชายของเธอไม่เจอ อย่าหวังว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข!!”กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ในเมื่อพวกมันทำลายความสุขของเขา…เขาก็จะทำให้พวกมันกระอักเลือดตายทีละคนจนกว่าลูกของมันจะได้รับโทษในคุก“กฎหมายทำอะไรพวกมึงไม่ได้ แต่กูนี่แหละจะเป็นคนตัดสินเอง!”ราฟาเอลออกจากห้องในช่วงเช้ามืดก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น เพราะไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้แม่บ้านคนสนิทเข้าดูแลเธอ“อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดว่าผมเป็นใคร”“ป้าไม่บอกหรอกค่ะ ว่าแต่คุณราฟาเอลไปจับลูกเต้าเหล่าใครมาล่ะเนี่ย”“ทายาทคนเล็กตระกูลกฤติไกรสนครับ”

  • ส่วนเกินรัก   06 พรหมจรรย์แลกกับความแค้น

    06 พรหมจรรย์แลกกับความแค้น “ได้โปรด….อย่าทำฉัน ฮรื้ออ!!”อิณราดิ้นรนหนีสัมผัสรุกรานจากร่างสูง เขาใช้ร่างหนาตรึงร่างของเธอเอาไว้แล้วกรีดนิ้วไปตามรอยแยกของกลีบกุหลาบ สัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มราวกับผัวเด็ก“อย่า....อื้ออ!!”ราฟาเอลแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ กลีบกุหลาบยังไร้ความชุ่มฉ่ำ นั่นก็เท่ากับว่าเธอต้องเจ็บปวดแน่ๆถ้าเขาสอดมังกรยักษ์เข้าไป และเขาต้องการให้เธอทรมานจนแทบขาดใจตายลงตรงหน้ามือหนาหยิบถุงยางอนามัยไซส์ใหญ่เกินมาตรฐานขึ้นมาสวมใส่เป็นเกาะป้องกันเพระกลัวจะติดโรค ส่วนเรื่องท้องค่อยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลูกน้องก็แล้วกันเพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากเป็นพ่อของลูกใครยกเว้นเวนิตา“ถอยไปนะ! ถอยออกไป!!” เขาโยนเศษซองถุงยางอนามัยใส่หน้าเธอ แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ซึ่งประโยคนั้นทำให้เธอแทบลืมหายใจ“เตรียมตัวให้พร้อม หลังจากที่กูจัดการนังนี่เสร็จ พวกมึงเตรียมรับช่วงต่อได้เลย”“คนเลว! ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว ฮื้อๆๆ แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!!” น้ำตาไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก พยายามกระตุกมือออกจากพันธนาการแต่ก็ได้มาซึ่งความเจ็บปวดราฟาเอลแสยะยิ้มมุมปากหลังจากสวมถุงยางอนามัยเสร็จ ก

  • ส่วนเกินรัก   05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน

    05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติคนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี“ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…”“งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน”“แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ”“ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน”“รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!”“ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน”“โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อห

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status