Share

หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
Author: เจียงจื่อหยา

บทที่ 1

Author: เจียงจื่อหยา
“เสี่ยวชู เธอคิดดีแล้วเหรอ เธอจะย้ายไปทำงานที่โรงพยาบาลเจียงเฉิงจริงหรือ?”

ผู้อำนวยการโจวถือรายงานการขอโยกย้ายของเสิ่นชู แล้วมองเธอด้วยความประหลาดใจ

ขนตาของเสิ่นชูสั่นระริก รอยยิ้มแฝงไปด้วยความขมขื่น “ฉันคิดดีแล้วค่ะ”

เมื่อเห็นว่าเธอตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ผู้อำนวยการโจวก็ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะเซ็นชื่อบนรายงานการขอโยกย้ายในที่สุด

เสิ่นชูออกจากห้องทำงานของผู้อำนวยการ เธอได้พบกับเหวินฉู่สองแม่ลูกที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวกับฮั่วจินเฉินตรงทางเดิน

เธอชะงักไป

ภาพที่ปรากฏตรงหน้านั้นงดงามราวกับครอบครัวสามคนเล็กๆ ที่สมบูรณ์

เหวินฉู่จูงมือเด็กชายตัวน้อยเดินเคียงคู่ไปกับฮั่วจินเฉิน มืออีกข้างของเด็กน้อยก็จับมือของเขาไว้ด้วย ยิ้มอย่างสดใส

ภาพนั้นมันกรีดแทงเข้ามาในดวงตาของเธออย่างเจ็บปวด

ความอ่อนโยนและความอดทนที่ฮั่วจินเฉินมอบให้กับเหวินฉู่แม่ลูก เธอไม่เคยได้รับมันเลยสักครั้ง

เธอรู้ดี ฮั่วจินเฉินเกลียดเธอ

เหวินฉู่คือรักแรกของฮั่วจินเฉิน ตอนนั้นหลังจากที่เธอทำข้อตกลงกับคุณย่าฮั่วและได้แต่งงานกับฮั่วจินเฉินแล้ว เธอถึงได้รู้ว่าทั้งคู่เลิกกันแล้ว

สำหรับฮั่วจินเฉินแล้ว เธอเป็นผู้หญิงชั่วร้ายที่ฉวยโอกาสเข้าหา ใช้เล่ห์กลต่างๆ เพื่อไต่เต้าขึ้นมา

แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่า

ที่จริงแล้วเธอรู้จักฮั่วจินเฉินมาก่อนหน้าเหวินฉู่เสียอีก เพียงแต่ฮั่วจินเฉินจำเธอไม่ได้...

เธอเคยเชื่อว่าขอแค่ได้แต่งงานกับฮั่วจินเฉิน ก็จะทำให้เขาจำเธอได้

อาจทำให้หัวใจที่เย็นชานั้นกลับมาอบอุ่นก็เป็นได้

แต่ว่าเธอคิดผิด

เขาเกลียดเธอ

จะรักเธอได้อย่างไร?

มิฉะนั้นตลอดหกปีที่แต่งงานกัน เขาคงไม่ประกาศต่อสาธารณะว่ายังโสด และคงไม่แสร้งทำเป็นไม่รู้จักเธอด้วย

“คุณหมอเสิ่น?” เหวินฉู่มองเห็นเธอ

ฮั่วจินเฉินกลับขมวดคิ้ว จ้องมาที่เธอ

ราวกับว่าเธอจะเปิดเผยความสัมพันธ์ของพวกเขา

ความห่างเหินของเขา มันทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบเรียกสติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว “หัวหน้าเหวิน คุณฮั่ว”

เมื่อไม่นานมานี้ ฮั่วจินเฉินเพิ่งเข้ามาถือหุ้นในโรงพยาบาลกลาง กลายเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้น

แต่เสิ่นชูรู้ดีว่า ที่เขาเข้ามาถือหุ้นที่โรงพยาบาลนี้ ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เป็นเพราะเหวินฉู่

หลังจากที่เหวินฉู่กลับมาจากต่างประเทศ ฮั่วจินเฉินก็เป็นคนจัดการให้เธอเข้ามาทำงานที่นี่ เข้ามาก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าศัลยแพทย์ทันที

ทุกคนในโรงพยาบาลรู้ว่าเธอมีฮั่วจินเฉินหนุนหลังอยู่ อีกทั้งข่าวลือเรื่องที่เขาเป็นคนรักของเธอก็เริ่มแพร่สะพัด ฮั่วจินเฉินเองก็ไม่เคยออกมาอธิบายอะไรเลย

เหวินฉู่คล้องแขนฮั่วจินเฉิน “คุณหมอเสิ่นถ่อมตัวเกินไปแล้วค่ะ ในโรงพยาบาลนี้คุณเป็นรุ่นพี่ของฉัน ฉันเพิ่งเข้ามารับตำแหน่งได้ไม่นาน ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องขอคำแนะนำจากคุณหมออีก”

เสิ่นชูยังไม่ทันจะเอ่ยตอบ เด็กชายที่อยู่ข้างๆ ก็โผเข้ากอดฮั่วจินเฉิน “พ่อครับ ผมเหนื่อยแล้ว อุ้มผมหน่อยได้ไหม?”

สีหน้าของเสิ่นชูเปลี่ยนไปทันที

เด็กน้อยเรียกเขาว่าพ่อเหรอ?

เหวินฉู่ทำเป็นดุ “ซีซี ทำไมเรียกมั่วแบบนั้นลูก?” จากนั้นจึงหันไปมองฮั่วจินเฉินด้วยท่าทีขอโทษ “ขอโทษนะ จินเฉิน เด็กยังไม่รู้ประสา”

ฮั่วจินเฉินเหลือบมองมาที่เสิ่นชู แต่สีหน้ากลับไม่มีความโกรธใดๆ เลย เขาอุ้มเหวินซีขึ้นมาเบาๆ “ไม่เป็นไร”

“ผมชอบคุณพ่อฮั่วที่สุดเลย!”

เหวินซีเกาะคอเขาไว้แน่น แล้วพูดจาออดอ้อน “ถ้าคุณพ่อฮั่วเป็นพ่อของผมจริงๆ ก็ดีน่ะสิ!”

“หนูเนี่ยนะ~” เหวินฉู่ดีดหน้าผากลูกชายเบาๆ

เสิ่นชูกำหมัดแน่น

เธอไม่เคยเห็นฮั่วจินเฉินอ่อนโยนและเอาใจใส่ขนาดนี้มาก่อน

ช่างเถอะ

ไม่ว่ายังไง ก็คงไม่มีทำให้หัวใจของเขาอบอุ่นได้หรอก

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน...

เธอพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ในใจ เดินผ่านพวกเขาทั้งสามคน เดินเข้าไปในลิฟต์

...

เรื่องที่เสิ่นชูยื่นขอย้ายงานเธอไม่ได้บอกใคร และไม่ได้บอกฮั่วจินเฉินด้วย เพราะเธอรู้สึกว่าไม่จำเป็น

เพราะเขาเองก็คงไม่อยากจะรู้

เธอขับรถมาถึงคฤหาสน์เก่าของตระกูลฮั่ว ยืนกดกริ่งอยู่หน้าประตู

ไม่นานนัก ผู้ดูแลหลินก็ออกมาเปิดประตู “คุณนายเล็ก กลับมาแล้วหรือคะ?”

“คุณย่าอยู่ไหม?”

“นายหญิงผู้เฒ่าอยู่ค่ะ เชิญเข้ามาเลย” ผู้ดูแลหลินนอบน้อมกับเสิ่นชูมาก

คุณย่าฮั่วเป็นผู้อาวุโสที่มีบารมีที่สุดของตระกูลฮั่ว หลังจากที่คุณปู่ของฮั่วจินเฉินเสียชีวิตไป เรื่องราวใหญ่น้อยในตระกูลล้วนขึ้นตรงกับคุณย่าฮั่วทั้งหมด

คุณย่าฮั่วเป็นคนทางใต้ ครอบครัวเป็นตระกูลธุรกิจยักษ์ใหญ่ สมัยสาวๆ เธอเป็นผู้หญิงแกร่งที่เฉียบขาดมาก ถึงแม้แม่สามีจะไม่ชอบหน้า แต่อยู่ต่อหน้าคุณย่าฮั่วก็ไม่กล้าทำอะไร

ผู้ดูแลหลินพาเธอเข้าไปยังห้องสวดมนต์ คุณย่านั่งคุกเข่าอยู่บนเบาะกลม มือกำลังคลึงลูกประคำเบาๆ

“นายหญิงผู้เฒ่า คุณนายเล็กมาค่ะ”

คุณย่าฮั่วค่อยๆ ลืมตา หันหน้ากลับมา “เข้ามานั่งสิ”

เมื่อผู้ดูแลหลินออกไปแล้ว เสิ่นชูก็คุกเข่านั่งลงข้างๆ คุณฮั่ว ก้มกราบพระพุทธรูปด้วยความเคารพ

คุณย่าฮั่วศรัทธาในพระพุทธศาสนาและจริยธรรมมาก มักไปไหว้พระที่วัดอยู่เสมอ ไปแต่ละครั้งก็อยู่นานเป็นครึ่งเดือน

“คุณย่า หนูอยากหย่ากับจินเฉินค่ะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (2)
goodnovel comment avatar
ピ ン
จบเรื่องมั้ยคะ กลัวเหมือนนิยายเรื่องนึง. วนอยู่แต่กับที่ ไม่ไปไหนเลย
goodnovel comment avatar
Bongkochmas Kansapat
กี่ตอนจบคะ
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 995

    ราวกับรับรู้ได้ว่าสายตาของเสิ่นชูกำลังจับจ้องมาที่มือของเธอ ซูซิ่นเฉิงจึงรีบยกมือขึ้นบังเอาไว้โดยสัญชาตญาณเสิ่นชูเองก็ไม่ได้โพล่งเอ่ยปากถามออกไปอย่างบุ่มบ่าม ทำเพียงก้มหน้าแล้วเดินผ่านเธอไปเสียงพูดคุยด้านนอกประตูค่อย ๆ เบาลง คุณนายซูโผล่หน้าออกมาแอบมองเล็กน้อย พบว่าตรงทางเดินเหลือเพียงซูซิ่นเฉิงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยอารมณ์เศร้าสร้อยประหนึ่งมีคำพูดค้างคาอยู่ในใจ “พวกหนู...”ซูซิ่นเฉิงถอนสายตากลับมา พลันฝืนยิ้มกลบเกลื่อน “แม่คะ อย่าเดาไปเรื่อยเลยค่ะ เธอมีธุระเลยขอตัวกลับไปก่อน”...สองวันต่อมานีนาจู่ ๆ ก็เอ่ยปากชวนหลี่ลี่ไปเล่นสกี หลี่ลี่จึงถือโอกาสชวนเสิ่นชูไปด้วยเดิมทีเสิ่นชูยังคงลังเลเล็กน้อย เนื่องจากเรื่องราวเมื่อวันก่อนยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ทว่าหลี่ลี่กลับพูดจายุยงในสายโทรศัพท์อย่างออกรส บอกว่าที่นีนาชวนเธอไปคงไม่ได้หวังดีแน่ ๆ แต่ถ้าไม่ไป มีหวังได้โดนคนอื่นคิดว่าเธอหนีเอาได้เธอจึงอยากให้เสิ่นชูตามไปช่วยหนุนหลังให้อุ่นใจเสิ่นชูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยปากตกลงไปเมื่อเดินทางมาถึงลานสกี นีนาก็ยืนรออยู่ตรงบริเวณทางเข้าแล้ว เธอสวมชุดสกีสีสันสดใส พอเห็นพวกเธอสองคน

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 994

    วันถัดมา ขณะที่กู้โหยวโยวกำลังทานอาหารเช้าอยู่ด้านล่าง เธอได้เอ่ยปากถามถึงเรื่องที่ตัวเองเมาเหล้าเมื่อคืน เพราะเธอจำอะไรไม่ได้เลยสักนิดหลีเจวียนเยว่ตักโจ๊กให้เธอชามหนึ่ง แล้วเลื่อนมาวางไว้ตรงหน้า “หนูดื่มมากไปน่ะสิ ตอนแรกเจี้ยนชวนเป็นคนดูแลอยู่นะ”เธอชะงักไป “แล้วยังไงต่อคะ?”“พี่ชายหนูเป็นห่วงว่าจะเกิดเรื่อง เลยยืนกรานจะอยู่เฝ้าให้ได้”กู้โหยวโยวหันไปมองกู้ฉือจวินที่ไม่พูดไม่จา สีหน้าทอความประหลาดใจเล็กน้อยในความทรงจำของเธอ พี่ชายคนนี้ไม่เคยเป็นห่วงเธอเลยสักครั้งกู้ฉือจวินยังคงทานอาหารเงียบ ๆ โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองกู้ถิงกวาดสายตามองเขาปราดหนึ่ง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่“เรื่องโคมไฟตกใส่ สืบได้ความว่ายังไงบ้าง?” ในตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสกู้เอ่ยปากขึ้นมากู้ฉือจวินตอบเสียงเรียบ “กำลังสืบอยู่ครับ”“เรื่องแค่นี้ต้องใช้เวลาสืบนานขนาดนี้เลยเหรอ?” หว่างคิ้วของผู้อาวุโสกู้ขมวดเข้าหากัน ไม่ใช่เพราะผิดหวังในตัวกู้ฉือจวิน แต่เป็นเพราะเขายืดเวลาเรื่อง ๆ หนึ่งนานเกินไป ซึ่งไม่ใช่วิธีการทำงานตามปกติของเขาเลยและก็เป็นไปตามคาด ยังไม่ทันที่กู้ฉือจวินจะเอ่ยปาก กู้ถิงก็เอ่ยขึ้นมาอย

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 993

    เฟิงสวิ้นกับสามีภรรยาตระกูลกู้เดินกลับมายังงานเลี้ยงพร้อมกัน แขกที่อยู่ในงานต่างก็ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าพวกเขาปลีกตัวออกไป งานเลี้ยงจึงยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นหลี่ลี่เดินวนรอบห้องจัดเลี้ยงรอบหนึ่ง ก่อนจะกลับมานั่งลงข้าง ๆ เสิ่นชู สายตาเหลือบมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเดินไปมาเป็นระยะ“ตามหากู้ฉือจวินอยู่เหรอ?” เสิ่นชูมองทะลุความคิดของเธอได้ในปราดเดียวหลี่ลี่ขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบถาม “พี่ชายฉันกับเขาหายหน้าไปครึ่งค่อนวันแล้ว พี่ไม่เป็นห่วงบ้างเลยเหรอคะ?”เสิ่นชูกำลังชิมของหวานตรงหน้า “ไม่เห็นต้องเป็นห่วงเลยนี่ บางทีพวกเขาอาจจะกำลังยืนคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้”หลี่ลี่เบะปากเล็กน้อย กำลังจะยกแก้วไวน์แดงบนโต๊ะขึ้นมา นีนาก็เดินยิ้มแย้มตรงมายังที่นั่งของพวกเธอเธอยืนพลางยันตัวอยู่ข้างกายหลี่ลี่อย่างยิ้มแย้ม พร้อมกับแกว่งแก้วไวน์ในมือเบา ๆ “คุณหนูหลี่ เจอกันอีกแล้วนะคะ ไม่รังเกียจที่จะชนแก้วกับฉันสักหน่อยหรอกใช่ไหมคะ?”รอยยิ้มของหลี่ลี่แข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะคลี่ยิ้มออกแล้วกล่าว “จะรังเกียจได้ยังไงคะ?”เธอยืนขึ้นช้า ๆ หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาชนเบา ๆ กับนีนาแล้วดื่มหมดแ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 992

    กู้ฉือจวินเดินกลับเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ผู้คนที่เคยทำหน้าที่ต้อนรับแขกเหรื่อตอนนี้เหลือเพียงแค่อาวุโสกับแม่ของเขาเท่านั้น ร่างของหมิงเจี้ยนชวนหายลับไปแล้ว รวมถึงน้องสาวของเขาด้วยเขาสาวเท้าเดินตรงเข้าไปหาหลีเจวียนเยว่ “โหยวโยวกับคุณชายหมิงล่ะครับ?”“เธอดื่มเยอะไปหน่อย เจี้ยนชวนก็เลยให้คนช่วยพากลับไปพักผ่อนที่ห้องพักแล้วล่ะ ป่านนี้เขาก็น่าจะขึ้นไปดูแลน้องสาวแกอยู่ข้างบนแล้วมั้ง” สิ้นเสียงของหลีเจวียนเยว่ แววตาของกู้ฉือจวินก็มืดครึ้มลงทันตานิ้วเรียวลูบไล้ไปตามขอบแก้วไวน์เบา ๆ โดยไม่ได้เอ่ยปากตอบรับอะไรให้ไปพักผ่อนที่ห้องงั้นเหรอ?ใต้หน้ากากสุภาพบุรุษผู้แสนดีของหมิงเจี้ยนชวนคนนั้น แท้จริงแล้วซ่อนความจริงใจไว้สักกี่ส่วนกันเชียว เขาเองก็ไม่มีทางมั่นใจได้เลย โดยเฉพาะเมื่อเหตุการณ์โคมไฟตกลงมา ตัวหมิงเจี้ยนชวนกลับตกเป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุดเขากำลังจะหันหลังเดินแยกตัวออกไป แต่หลีเจวียนเยว่กลับรีบคว้าแขนเขาไว้ “แกจะไปไหนน่ะ?”“ไปดูน้องครับ”“ปล่อยให้พวกเขาสองคนได้ใช้เวลาสร้างความสัมพันธ์กันเถอะ แกจะไปเป็นก้างขวางคอทำไม?” หลีเจวียนเยว่ไม่ได้สังเกตสีหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย ยังคงเอ่ยต่อ “ม

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 991

    กู้ถิงตะลึง “แกจะบอกว่าเป็นเจี้ยนชวนงั้นเหรอ?”แต่พอคิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาก็ปฏิเสธความคิดนั้นทันที “ไม่มีทางเป็นเขาไปได้หรอก เขาเป็นคนช่วยน้องสาวแกไว้เชียวนะ!”กู้ฉือจวินไม่ได้แสดงท่าทีลนลานแม้แต่น้อย “แล้วถ้าหากตระกูลหมิงมีปัญหาล่ะครับ? พ่อไม่เคยลองคิดบ้างเหรอครับว่าทำไมตระกูลหมิงที่คิดจะกลับมาประเทศ ถึงได้เจาะจงเลือกร่วมมือกับตระกูลกู้ของเรา แล้วเพื่อนทางเน็ตที่น้องรู้จักในต่างประเทศก็ดันเป็นเขาพอดี บังเอิญขนาดนี้ มันใช่แค่เรื่องบังเอิญจริง ๆ เหรอครับ? ผมเช็กดูที่โคมไฟแล้ว ถ้าหากเป็นการเสื่อมสภาพตามธรรมชาติหรือโลหะล้าตัว รอยขาดมันควรจะขรุขระไม่เสมอกัน และมีร่องรอยของการรั้งฉุด แต่รอยนั่นกลับเรียบเนียนเสียจนเห็นได้ชัดว่ามีคนลงมือทำอะไรบางอย่าง แถมคนที่อยู่เบื้องหลังยังสามารถคำนวณช่วงเวลาของงานเลี้ยง รวมถึงตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ได้อย่างแม่นยำขนาดนั้นอีกด้วย”กู้ถิงก็ยังคงรู้สึกไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี “แล้วพวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าน้องสาวแกจะต้องไปยืนตรงจุดนั้นแน่ ๆ ?”“ตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดไปในทางนั้นเหมือนกันครับ แต่ถ้าหากว่ามันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหมิง แล้วทำไมพวกเขาถ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 990

    ฟ้าเริ่มมืดค่ำลงแล้ว เสิ่นชูและฮั่วจินเฉินจึงไม่ได้อยู่ร่วมวงต่อและขอตัวปลีกตัวออกจากห้องจัดเลี้ยงระหว่างทางเดินกลับห้องพัก เธอกลับเอาแต่เงียบงันไม่ปริปากพูดอะไร ฮั่วจินเฉินเองก็คิดว่าเธอยังผวาจากเหตุการณ์เมื่อครู่ จึงกุมฝ่ามือที่เย็นเฉียบเล็กน้อยของเธอไว้ “เสิ่นชู”เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอเบา ๆ เสิ่นชูเงยหน้าขึ้น “หืม?”ฮั่วจินเฉินหยุดยืนตรงหน้าประตูห้อง ดึงตัวเธอเข้าไปโอบกอดไว้ในอ้อมแขน ฝ่ามือใหญ่ลูบเรือนผมของเธอแผ่วเบา “ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้คุณเอาแต่เหม่อลอยตลอดเลย ผมเป็นห่วงนะ”“ฉันไม่เป็นไร” เสิ่นชูขยับเปลือกตาเล็กน้อย เผลอกัดริมฝีปากเบา ๆ คล้ายอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูด“คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นไรจริง ๆ ?” เขาเชยคางเธอขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่นเสิ่นชูสบเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของเขา ก่อนจะแย้มยิ้มแล้วปัดมือเขาออกเบา ๆ “ฉันแค่กำลังคิดถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นวันนี้ต่างหากล่ะ” พูดจบเธอก็เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง “คุณคิดว่ามันคืออุบัติเหตุจริง ๆ เหรอ?”ตระกูลกู้เหมาโรงแรมทั้งหลังเพื่อจัดงานเลี้ยง ทางฝ่ายบริหารของโรงแรมย่อมต้องควบคุมความปลอดภัยในสถานที่อย่าง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status