แชร์

บทที่ 337

ผู้เขียน: เจียงจื่อหยา
หัวหน้าพยาบาลตอบกลับไปว่า "คุณหมอเสิ่นลาพักร้อนค่ะ"

พ่อซ่งมีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะถามต
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 874

    ป้าคนนั้นผลักชายหนุ่มออก "แกไม่ต้องมาสอด ให้มันพูดออกมาเอง! มันไปทำเรื่องอะไรไว้ถึงทำให้เสี่ยวเหล่ยต้องตกไปอยู่ในมือของคนอื่นแบบนั้น! พี่ชายแกทำงานอยู่ข้างนอกกลับมาไม่ได้ ถ้าเกิดเสี่ยวเหล่ยเป็นอะไรขึ้นมา จะไปมีหน้าบอกพี่ชายแกได้ยังไง!"หลี่ลี่เดินตรงไปยังประตูบานนั้น ครั้งนี้เธอมองเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่ก้มหน้าร้องไห้อยู่ได้อย่างชัดเจนนั่นไม่ใช่พยาบาลคนนั้นหรอกหรือ!ที่นี่คือบ้านของเธอเองเหรอ?ชายสวมเสื้อกล้ามหันกลับมาเห็นคนมารวมตัวมุงดูกันหน้าประตูไม่น้อย จึงรีบเดินออกมา "ไม่มีอะไรครับ ไม่มีอะไร ทุกคนแยกย้ายกันเถอะครับ"ชายชราคนหนึ่งชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน "เจี๋ยจื่อ ทำไมแม่แกถึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนั้นล่ะ เรื่องคงไม่เล็กแล้วมั้ง? หรือว่าเสี่ยวเหล่ยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?""ไม่มีอะไรจริง ๆ ครับคุณลุง ลุงอย่าเข้ามายุ่งด้วยเลยครับ ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ" ชายสวมเสื้อกล้ามพูดพลางเก็บตู้บุหรี่เข้าบ้าน จากนั้นจึงดึงประตูม้วนลง ปิดกั้นทุกคนไว้ด้านนอกเพื่อนบ้านต่างพากันแยกย้าย แต่ก็ยังคงซุบซิบนินทากันไม่หยุดปากหลี่ลี่หันไปมองคุณตาที่กำลังจะเดินจากไป แล้วรีบก้าวเท้าตามไปท

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 873

    ระหว่างทางที่รถกำลังแล่นกลับ ฮั่วจินเฉินสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเสิ่นชูที่อยู่ข้างกายเงียบขรึมกว่าปกติ ดูเหมือนตั้งแต่ก้าวขาออกจากโรงพยาบาล สีหน้าของเธอก็บึ้งตึงมาตลอดทาง เขาเดาอะไรบางอย่างได้ จึงยื่นมือออกไปกุมฝ่ามือของเธอไว้แล้วสอดประสานนิ้วแนบแน่น "ได้เจอเพื่อนร่วมงานเก่าแล้วไม่สบายใจเหรอ"ฝางถัวที่กำลังขับรถอยู่เหลือบมองผ่านกระจกมองหลังแวบหนึ่งเสิ่นชูดึงสติกลับมา แล้วดึงมือตัวเองออกจากฝ่ามือของเขา "ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลเมืองจิง พอเห็นคนที่คุ้นหน้าคุ้นตา ก็มักจะนึกถึงเรื่องแย่ ๆ ในอดีตขึ้นมาเสมอน่ะ"ฮั่วจินเฉินไม่พูดอะไร ทำเพียงเอนหลังพิงเบาะเงียบ ๆ มุมปากแต้มรอยยิ้มที่ชวนให้คนมองไม่ออกคำถามนี้ พุ่งเป้ามาที่เขาเต็ม ๆ"คุณผู้หญิงครับ ได้ยินว่าเมื่อก่อนคุณเคยทำงานที่โรงพยาบาลเมืองจิง เป็นเพราะสวัสดิการที่นั่นไม่ดี หรือว่าเคยโดนเพื่อนร่วมงานเก่ารังแกเอาเหรอครับ" ฝางถัวได้กลิ่นเรื่องซุบซิบนินทาก็พลันตื่นตัวขึ้นมาทันทียังไม่ทันที่เสิ่นชูจะได้ตอบ คิ้วของฮั่วจินเฉินที่ขมวดอยู่เล็กน้อยแต่เดิมก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้นไปอีก "มันใช่เรื่องกงการอะไรของนาย""ผมกำลังช่วยคุณผู้หญิงคิดหาทางออ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 872

    วันรุ่งขึ้น หลี่ลี่ที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยได้เดินทางไปยังโรงพยาบาล เพื่อสอบถามข้อมูลจากเพื่อนร่วมงานของพยาบาลคนนั้น อาจเป็นเพราะเธอเป็นตัวแทนจากหยุนซานกกรุ๊ป เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในคลังยาทันทีที่เห็นเธอ ต่างก็พากันหลบเลี่ยงเธอราวกับเห็นตัวเสนียดบ้างก็แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น บ้างก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินคำถามของเธอเธอจนปัญญา ทำได้เพียงมุ่งหน้าไปดูที่ห้องพักผู้ป่วยก่อนแต่พอเดินมาถึงหน้าห้องผู้ป่วย ก็เห็นเพียงพนักงานดูแลผู้ป่วยกำลังเก็บเตียงอยู่ หลี่ลี่จึงรีบเดินเข้าไปถาม "คนไข้เตียงนี้ไปไหนแล้วคะ"พนักงานดูแลผู้ป่วยเงยหน้าขึ้นตอบ "เพิ่งจัดการเรื่องเอกสารออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับไปเมื่อกี้เองค่ะ"หลี่ลี่รีบสาวเท้าวิ่งตามออกไปทันทีพอวิ่งลงมาถึงชั้นล่างของโรงพยาบาล เธอก็กดโทรศัพท์หาพยาบาลคนนั้น ทว่าอีกฝ่ายกลับปิดเครื่องไปแล้วในจังหวะนั้นเอง พยาบาลฝึกหัดคนหนึ่งเดินเฉียดผ่านข้างตัวเธอแล้วชนเข้าอย่างจัง ทำให้กาแฟเย็นในมือของอีกฝ่ายหกรดใส่ตัวหลี่ลี่เต็ม ๆ"ขอโทษค่ะ ฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะคะ! ขอโทษจริง ๆ ค่ะ!"หลี่ลี่มองดูคราบกาแฟที่เปรอะเปื้อนเสื้อผ้า อารมณ์ในตอนนั้นแย่ถึงข

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 871

    เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน แสงไฟในบ้านพักเรือนล้อมก็สว่างไสว กู้ฉือจวินอาบน้ำเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอน เขาเลิกม่านประตูขึ้นแล้วทอดสายตามองไปยังคนที่อยู่บนเตียงเตาหลี่ลี่ม้วนตัวซุกอยู่ในผ้าห่มทั้งร่าง โผล่ให้เห็นเพียงแค่กลุ่มผมสีดำขลับส่วนบน ลมหายใจสม่ำเสมอ ราวกับจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราไปนานแล้ว ทว่าพอเขานั่งลงตรงริมขอบเตียง ก้อนผ้าห่มนั้นก็ขยับเบา ๆ มีดวงตาข้างหนึ่งแอบลืมขึ้นมาจากรอยแยกตรงมุมผ้าห่ม ลอบชำเลืองมองเขาปราดหนึ่งแล้วรีบหลับตาลงอย่างรวดเร็ว แสร้งทำเป็นหลับได้อย่างแนบเนียนสมจริงกู้ฉือจวินไม่ได้เปิดโปง เขาทอดตัวลงนอนในตำแหน่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว โดยนอนเหยียดตรงอย่างมีระเบียบเรียบร้อยหลี่ลี่ลืมตาขึ้น มือดึงมุมผ้าห่มไว้เบา ๆ กะพริบตาถี่ ๆ พลางกัดริมฝีปากลังเลใจอยู่นานชั่วครู่ต่อมา น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็วดังขึ้นมาจากด้านหลัง "ผมรู้ว่าคุณยังไม่หลับ"เมื่อถูกจับได้ หลี่ลี่จึงหันกลับไปมองเขาอย่างเก้อเขิน "ถูกนายจับได้จนได้สินะ เอ่อคือ...เธอไม่ยอมให้ฉันสืบต่อแล้ว ฉันยังต้องสืบต่อไปอีกไหม ถ้าเกิดฉันยังดึงดันจะสืบต่อ แล้วบีบให้เธอต้องตายขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไงล่ะ"ในเวลานี้เธอตัด

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 870

    เขาดึงสายตากลับมา "คุณไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลหรอกหรือ""อย่าพูดถึงเลย" หลี่ลี่ก้มหน้าลง แววตาเต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจ "ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร จู่ ๆ ก็มีปฏิกิริยาต่อต้านรุนแรงขึ้นมา เหมือนไม่อยากให้พวกเราอยู่ในอำเภอหลีเซี่ยนต่อไปเลย""วันนั้นที่คุณบอกว่าไปพบเธอที่ฟาร์ม เจอกับคนกลุ่มหนึ่งใช่ไหม"เธอพยักหน้า "ป้าคนนั้นบอกฉันว่า คนที่เป็นหัวหน้าคือเถ้าแก่จง พ่อค้าชื่อดังของอำเภอหลีเซี่ยน เถ้าแก่ทำมาค้าขายแท้ ๆ แต่รอบตัวกลับมีแต่นักเลงอันธพาล มองดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องได้เลย"แววตาของกู้ฉือจวินหม่นลง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หลี่ลี่ยกแขนขึ้นกอดอกพลางเดินไปด้านข้าง "ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเธอถูกใครบางคนข่มขู่มานะ ท่าทางของเธอวันนี้กับวันนั้นมันต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย! ใช่แล้ว! เธอต้องถูกข่มขู่มาแน่ ๆ กู้ฉือจวิน นายคิดว่าฉันพูดถูกไหม!?"เธอคาดเดาไปเองคนเดียว ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานนี้สมเหตุสมผล พลันหมุนตัวกลับมาด้วยสายตาเปล่งประกาย พอแย้มยิ้ม มุมปากก็ปรากฏลักยิ้มสองข้าง ข้างหนึ่งลึกข้างหนึ่งตื้น ช่วยเพิ่มเสน่ห์ความหวานขึ้นมาอีกหลายส่วนกู้ฉือจวินไม่ได้ตอบกลับ สาย

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 869

    “ตัวแทนหลี่ก็กำลังจัดการอยู่ไม่ใช่หรือครับ”เขาดึงสติกลับมาด้วยความสงสัย “เธอคนเดียว จะแก้ปัญหาได้หรือครับ”ฮั่วจินเฉินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ “จะมีเธอแค่คนเดียวได้ยังไงล่ะ ยังมีคนอื่นอยู่อีก”ไต้ควานเดินไปเดินมาอยู่กับที่ ก้าวสั้น ๆ ช้า ๆ ทั้งตัวจมอยู่ในห้วงความคิดและความลังเลใจ ในที่สุดเขาก็หยุดฝีเท้า เดินมาหยุดอยู่ข้างตัวฮั่วจินเฉิน “ประธานฮั่ว คุณอย่ามัวพูดอ้อมค้อมกับผมเลย คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าโรงพยาบาลอำเภอหลีเซี่ยนมีเรื่องตื้นลึกหนาบางอยู่น่ะ”“ผมมีเรื่องหนึ่งที่ยังคิดไม่ตกมาตลอด” สายตาของฮั่วจินเฉินจับจ้องไปที่ป้ายชื่อประจำที่นั่งประชุมบนโต๊ะ “การที่ผู้อำนวยการเฉินแอบลักลอบขายยาปลอมมานานขนาดนั้นโดยไม่มีใครจับได้ และยาปลอมล็อตนั้นปลายทางที่ไหลไปก็ดันมีอำเภอหลีเซี่ยนรวมอยู่ด้วย นี่มันจะเป็นเรื่องบังเอิญอย่างนั้นหรือครับ”ไต้ควานได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป “คุณสงสัยว่า—”“ถ้าหากยาพวกนั้นที่ไม่ยอมให้หยุนซานตรวจสอบบัญชี ล้วนเป็นยาปลอมล่ะครับ” น้ำเสียงของฮั่วจินเฉินราบเรียบ ทว่าทุกคำกลับหนักแน่นดั่งตอกตะปู “พวกเขาสามารถเอายาจริงมาเป็นฉากบังหน้า แล้วสับเปลี่ยนเป็นยาปลอมที่คล้ายคลึงกับ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status