LOGINซีซือพาเธอมาส่งที่หน้าห้องน้ำ และกำลังจะหมุนตัวเดินกลับ ทว่าเจียวเจียวก็เอ่ยเรียกเธอเอาไว้เสียก่อนเธอหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามอง สีหน้าดูคล้ายกับไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยสักนิดที่อีกฝ่ายเรียกตนไว้“เธอชอบคุณฉีใช่ไหม?” เจียวเจียวเปิดฉากถามตรงไม่อ้อมค้อมยังไม่ทันที่ซีซือจะได้ตอบ เธอก็พูดต่อรัว ๆ “ฉันตกหลุมรักคุณฉีตั้งแต่แรกเห็น รุ่นพี่ซูบอกว่าเขายังไม่มีแฟน ฉันเลยอยากคว้าโอกาสนี้ดู ในเมื่อพวกคุณยังไม่ได้คบกัน ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะสู้ไม่ใช่เหรอคะ?”ซีซือซ่อนแววตาลงต่ำแล้วพยักหน้ารับเบา ๆ “เธอจะสู้ก็ได้ค่ะ เพียงแต่ว่า...” เธอเว้นช่วงไปสองวินาที “ฉันไม่ยอมยกให้เธอหรอกนะ”รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียวเจียวแข็งค้างไปวูบหนึ่ง“สู้ ๆ นะ” ซีซือทำท่าชูมือให้กำลังใจเธอเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปปล่อยให้เจียวเจียวยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้นนานสองนานพอเดินมาถึงตรงมุมทาง ซีซือก็หยุดฝีเท้าลง นึกย้อนกลับไปถึง “การกระทำ” ที่ดูหุนหันพลันแล่นเมื่อครู่ของตัวเองแล้ว ก็อดรู้สึกเขินอายขึ้นมาไม่ได้เธอคงไม่ได้ไปข่มขวัญอะไรอีกฝ่ายหรอกมั้งนะ?เธอยังไม่ทันได้ตั้งสติ ร่างสูงร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่
ฮั่วจินเฉินหันตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ พร้อมกับกุมมือทั้งสองข้างไว้ “นี่ไม่ได้แปลว่าผมกำลังช่วยพี่ชายคุณทดสอบคุณเจ้าของบ้านซีคนนั้นอยู่หรอกเหรอ?”“นี่คุณเรียกมันว่าทดสอบเหรอ?” เสิ่นชูเท้าสะเอว “ซีซือไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลยสักนิด ขืนเธอเข้าใจผิดว่าพี่ชายฉันสนใจผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ ขึ้นมาล่ะ...”“ต่อให้ตอนนี้เธอกับพี่ชายคุณจะยังไม่ได้คบกันอย่างเป็นทางการ แต่ทั้งสองฝ่ายก็มีใจให้กัน ถ้าแค่ตอนนี้ยังไม่ทันได้ตบปากรับคำคบหากันจริงจังก็ถอดใจถอยหนี แล้วอนาคตหากตกลงปลงใจกันแล้วต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เข้าอีก เธอจะรับมือยังไง? ด้วยฐานะของพี่ชายคุณที่ถูกกำหนดให้ต้องสืบทอดตระกูลฉี ในตำแหน่งนั้นย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมีพวกผู้หญิงเข้ามารายล้อม ถ้าหากว่าแค่รับมือกับคน ๆ นี้ ซีซือยังทำไม่ได้ ต่อให้วันข้างหน้าเธอแต่งงานเข้าตระกูลฉีไปแล้วต้องเผชิญกับความสนใจจากสื่อมวลชนและข่าวลือโคมลอยทั้งหลาย เธอจะทำยังไง? คุณจะคอยออกหน้าปกป้องว่าที่พี่สะใภ้ทุกเรื่องไหวเหรอ?”เสิ่นชูชะงักไปคำพูดของฮั่วจินเฉินข้อนี้ถือว่ามีเหตุผลอยู่ไม่น้อยเพียงแต่ว่า...เธอกลอกตามองเขาอย่างจับผิด “แล้วอย่างคุณในตำแหน่งนี้ น
เจียวเจียวอาศัยข้อมูลที่ซูเค่อมอบให้ จนได้ตารางการเดินทางของฉีเวินเหยียนมาครอบครอง และตามจนมาถึงฟอร์ตลอเดอร์เดลได้สำเร็จกระทั่งตอนที่จองโรงแรม เธอก็ยังไม่วายคอยสืบข่าวคราวของฉีเวินเหยียนอยู่ตลอดเวลาแน่นอนว่าทางโรงแรมย่อมไม่ยอมเผยข้อมูลของแขกผู้เข้าพักตามอำเภอใจ แต่สุดท้ายเรื่องนี้ก็ยังคงเล็ดลอดไปถึงหูของฮั่วจินเฉินผ่านทางพ่อบ้านวิลล่าหรูที่ฮั่วจินเฉินทำการจองไว้นั้น จัดเป็นวิลล่าระดับท็อปของย่านนี้ ขอเพียงแค่เข้ามาพักอาศัยในเขตนี้ ระยะทางจากจุดที่พวกเขาอยู่ก็ถือว่าไม่ได้ไกลและเจียวเจียวก็จองได้จริง ๆ เสียด้วยเนื่องจากซูเค่อเคยเปรยให้เธอฟังว่าฉีเวินเหยียนเป็นทายาทเศรษฐี เขาย่อมต้องเลือกพักในย่านนี้อย่างแน่นอนและก็เป็นไปตามคาดไม่ผิดเพี้ยนสองวันต่อมา เจียวเจียวใช้วิธีเดินเคาะประตู “สำรวจ” ไปทีละหลัง จนกระทั่งพบเข้าจริง ๆ เสิ่นชูได้ยินเสียงกริ่งประตูจึงนึกฉงน เดินออกไปดูด้วยความอยากรู้ปรากฏว่าเป็นหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งเธอคิดเสียว่าอีกฝ่ายคงมีธุระ จึงยอมเดินไปเปิดประตูให้เจียวเจียวเห็นเสิ่นชูเข้าก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่พอหวนนึกถึงที่ซูเค่อเคยบอกว่าฉีเวินเหยียนเดินทางมาท่อ
ระหว่างใช้เวลาพักผ่อนอยู่ที่ฟอร์ตลอเดอร์เดลตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทุกคนต่างใช้ชีวิตกันอย่างสุขสำราญ ไม่ว่าจะเป็นการไปดำน้ำหรืออาบแดดที่โซนชายหาดส่วนตัว หรือไปพายเรือคายัคที่โอเอซิสพาร์คเพื่อสัมผัสทัศนียภาพธรรมชาติ หลังจากนั้นก็ยังแวะไปเดินชมพิพิธภัณฑ์ศิลปะ แกลเลอรีบนถนนลาสโอลัส และเช็คอินที่ร้านอาหารธีมพิเศษเด่น ๆ อีกหลายแห่งเที่ยวเล่นติดต่อกันอยู่หลายวัน จนกระทั่งเข้าสู่โหมดพักผ่อนปรับสภาพร่างกายเสิ่นชูกับฮั่วจินเฉินเดินลงมาจากชั้นบน เสิ่นชูได้กลิ่นหอมกรุ่นของขนมอบที่กระจายออกมาจากเตาอบ ฝีเท้าจึงก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังห้องครัวด้วยความรวดเร็วปรากฏว่าบนโต๊ะหินอ่อนรกไม่เป็นระเบียบ ซีซือสวมถุงมือกันความร้อนกำลังหยิบทาร์ตไข่สีทองกรอบออกจากเตาอบ“หอมจังเลย!”เสิ่นชูเดินตรงไปที่โต๊ะด้วยความตื่นเต้น “โอ้โห เธอทำทาร์ตไข่เป็นด้วย!”“ฉันเห็นว่าว่างอยู่ก็เลยลองเสิร์ชหาดูวิธีทำจากในอินเทอร์เน็ตแล้วลองหัดทำดูน่ะ ไม่รู้ว่าทำออกมาแล้วพังหรือเปล่า รู้สึกหน้าตาไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย” ซีซือก้มหน้าถอนหายใจเสิ่นชูเดินเข้าไปปลอบใจเธอทันที “ทำออกมาได้ขนาดนี้ก็เก่งมากแล้ว ฉันขอชิมหน่อยนะ!”เธอหยิบทาร์ตไข่
ซีซือมองเขาด้วยความประหลาดใจตอนที่ฉีเวินเหยียนพูดประโยคนี้ เขากำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ ความสงบนิ่งบนผิวเผินนั้นราวกับกำลังเอ่ยถึงการให้ยืมสิ่งของธรรมดาทั่วไปสักชิ้นก็ไม่ปานเขาชอบเธอจริง ๆ งั้นเหรอ?แบบนี้ใครจะไปดูออกกันเล่า!“ผมคงจะล่วงเกินแล้วสินะ” ฉีเวินเหยียนหลุบตาลงปิดหนังสือ ปลายนิ้วโป้งลูบไล้ไปมาบนปก “ผมควรจะถามดูก่อน คำตอบของคุณล่ะ?”ซีซือสำลักก้อนสะอื้นในลำคอ สายตาร้อนรนทำตัวไม่ถูกไม่รู้จะเอาไปวางไว้ที่ไหน “ต้องเอาคำตอบตอนนี้เลยเหรอคะ?”“ผมไม่ใช่คนฉาบฉวย หากคุณไม่ได้มีใจให้ผม ไหล่นี้ก็ให้คุณพิงไม่ได้หรอกนะ”ซีซือเบิกตากว้างมองเขาผ่านไปครู่ใหญ่ ๆ เธอก็กลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ รีบหันหน้าหนีทันที “น้องสาวคุณบอกว่าคุณไม่เคยมีแฟน ฉันเชื่อสนิทใจเลยล่ะค่ะ”หากเขาเป็นเซียนจีบสาวตัวยง ไม่มีทางที่จะพูดจาไร้ชั้นเชิงแบบนี้ออกมาหรอริมฝีปากบางของฉีเวินเหยียนเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะหลุดเสียง “อืม” ออกมา “ไม่เคยคบใครจริง ๆ ”ซีซือรวบผมไปไว้ด้านหลังแล้วหันมามองเขา “งั้น... ที่คุณพูดเมื่อกี้ พูดจริงเหรอคะ?”เสียงของเธอเบาราวกับเป็นการหยั่งเชิง ปลายนิ้วก็ม้วนพันปลายเส้นผมเล่นไปม
เขากำลังจะเมินข้อความนั้น ทว่าซูเค่อกลับเอื้อมมือมากดกุมมือเขาไว้เสียก่อน “ก็รับเพื่อนไปสิ!”“ไม่รับ”“ฉันกำลังช่วยนายอยู่นะ!”ฉีเวินเหยียนขมวดคิ้วมุ่น “ช่วยอะไร?”ซูเค่อเก็บสีหน้าหยอกเล่น เปลี่ยนเป็นจริงจัง “ก็ช่วยหยั่งเชิงความรู้สึกของซีซือไง! ถ้าเธอรู้ว่ามีผู้หญิงตามจีบนายแล้วเกิดหึงขึ้นมา นั่นก็แปลว่าเธอก็ชอบนายเหมือนกันไม่ใช่รึไง!”“ไม่จำเป็น” ฉีเวินเหยียนปัดมืออีกฝ่ายออก เห็นได้ชัดว่าไม่เล่นด้วย “เอาคนอื่นมาลองใจเธอ มันไม่ให้เกียรติซีซือ แล้วก็ไม่ยุติธรรมกับคนอื่นด้วย”ฉีเวินเหยียนเมินคำขอเพิ่มเพื่อนที่เพื่อนสนิทส่งมาให้อย่างไม่สนใจ ชี้หน้าซูเค่อพลางเอ่ย “ถ้านายยังเล่นไม่เข้าเรื่องแบบนี้อีก ฉันจะบล็อกนายทิ้ง”พูดจบก็หิ้วถุงไม้กอล์ฟเดินออกจากสนามไป“เห้ย! นายนี่มันจริง ๆ เลย...”ซูเค่อมองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วได้แต่เท้าเอวกุมขมับ จนปัญญาเหลือเกินอันที่จริงเขารู้นิสัยใจคอของฉีเวินเหยียนดีอยู่แล้วทว่า...ไอ้หมอนี่มันหัวโบราณเกินไปแล้ว!สภาพเช่นนี้ เมื่อไหร่กันถึงจะพิชิตใจสาวมาครองได้?สองวันต่อมา เมื่อเสิ่นชูมีเวลาว่างก็นึกขึ้นได้ว่าจะเข้าไปให้กำลังใ







