Share

บทที่ 92

Penulis: เจียงจื่อหยา
เมื่อเห็นถึงแววตาที่เกลียดชัง ฮั่วจินเฉินก็ขมวดคิ้ว สีหน้าซับซ้อน “ถ้ามีอะไร ก็ออกไปคุยกันข้างนอก”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Khommapat Maneekorn
อ่านได้สิบกว่าตอน ข้ามมาอ่านถึงตอนนี้ นางเอกก็ยังถูกข่มเหงตลอด พระเอกก็ยังไม่สงสัยอีตอแหลเลย จะอ่านต่อ หรือจะเทดี ...
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 108

    “ไม่ต้องกังวลครับคุณนายเสิ่น ประธานฮั่วเพียงแค่หวังดี อยากช่วยยกระดับสภาพแวดล้อมในการรักษาให้คุณชายเสิ่นเท่านั้น ตอนนี้ได้ประสานงานย้ายตัวไปยังโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำในเครือตระกูลฮั่วเป็นที่เรียบร้อยแล้ว” และเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลเรื่องภาระหนี้สินของแม่เสิ่น บอดี้การ์ดจึงสำทับต่อด้วยประโยคที่ทำให้อีกฝ่ายต้องชะงัก “ท่านประธานฮั่วกำชับมาว่า ค่ารักษาพยาบาลทุกบาททุกสตางค์หลังจากนี้ ประธานจะเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมดเองครับ”แม่เสิ่นถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออกอัตราค่าบริการของโรงพยาบาลเอกชนแห่งนั้นสูงลิบลิ่วกว่าสถานพยาบาลของรัฐหลายเท่าตัว และหากเป็นโรงพยาบาลในเครือข่ายของตระกูลฮั่วด้วยแล้ว มูลค่าของมันจะมหาศาลแค่ไหน?สถานพยาบาลระดับพรีเมียมแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการถือกำเนิดของบริษัทหยุนซานเมดิคอลดีไวซ์ โดยฝีมือของคุณหญิงย่าฮั่ว อุปกรณ์และนวัตกรรมทางการแพทย์ทุกชิ้นล้วนถูกคัดสรรมาอย่างดีที่สุดในระดับสากล จนได้รับการขนานนามว่าเป็นโรงพยาบาลเอกชนเพียงแห่งเดียวในประเทศที่คว้ามาตรฐานสูงสุดระดับ Grade A มาครอบครองได้สำเร็จในยุคสมัยที่เครื่องมือแพทย์ของโรงพยาบาลรัฐยังขาดแคลน ทว่า

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 107

    คำพูดของฮั่วจินเฉินเปรียบเสมือนน้ำแข็งขั้วโลกที่สาดรดลงมากลางใจ ดับสิ้นซึ่งเปลวไฟแห่งความหวังและเศษเสี้ยวความรักที่เคยหลงเหลืออยู่จนมอดไหม้เสิ่นชูจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ทั้งคับแค้น โกรธขึง และไม่ยินยอม ทว่าลึก ๆ เธอกลับสงบนิ่งได้อย่างประหลาดที่แท้ ในยามที่คนเราแหลกสลายจนถึงขีดสุด หยาดน้ำตากลับเหือดแห้งไปเสียดื้อ ๆ ไม่ร่วงหล่นออกมาแม้เพียงหยดเดียววินาทีนี้ ความรู้สึกเดียวที่หลงเหลืออยู่ในใจเธอ คือความสมเพชที่มีต่อชายตรงหน้าอย่างที่สุด“ในเมื่อคุณตราหน้าว่าฉันเป็นคนแย่งชิงตำแหน่งของเธอมาตลอดหกปี ถ้าอย่างนั้น ฉันจะคืนมันให้ตอนนี้เลย เป็นไง คุณว่าดีไหม?”เสิ่นชูผลักมือของฮั่วจินเฉินออกอย่างเย็นชา ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะก้าวเดินจากไป ข้อมือเรียวกลับถูกเขาคว้าหมับไว้แน่นจนเจ็บ แววตาของชายหนุ่มทอประกายอำมหิตขึ้นมาในทันที “คุณพูดว่าอะไรนะ?”“ฉันบอกว่า ฉันจะคืนตำแหน่งนี้ให้เจ้าของที่แท้จริงไง ไม่ได้ยินเหรอ ฉันจะเปิดโอกาสให้คุณได้ชดเชยความผิดบาปที่มีต่อเธอได้อย่างเต็มที่ยังไงล่ะ”เสิ่นชูสะบัดมือออกจากการเกาะกุมอย่างแรงราวกับรังเกียจสัมผัสจากเขา ก่อนจะก้าวเดิน

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 106

    ฮั่วจินเฉินเล่นละครตบตาทำเหมือนกับเสิ่นชูเป็นคนแปลกหน้าได้อย่างแนบเนียน เขาตีบทแตกเสียจนเธอปักใจเชื่อเสียสนิทใจทว่าความจริงกลับตบหน้าเธออย่างแรง!เมื่อความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่ซ่อนเร้นถูกเปิดโปงออกมา!และในเวลานี้ นังผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นยังคิดจะชูคอขึ้นเป็นใหญ่ในบ้าน แม้แต่ยายเฒ่าที่ใกล้ลงโลงก็ยังเข้าข้างมันเสียเต็มประดา แล้วจะปล่อยให้เธออยู่นิ่งเฉยได้อย่างไร!ฮั่วจินเฉินยังคงยืนนิ่งงันดุจรูปสลัก ไร้ซึ่งถ้อยคำใดหลุดรอดจากริมฝีปากเหวินฉู่จำใจคลายพันธนาการ ร่างทั้งร่างสั่นเทาขณะก้าวถอยหลังไปอย่างเคว้งควางพลางร่ำไห้ปานจะขาดใจ “จินเฉิน คุณสัญญากับฉันไว้...”“ผมไม่คืนคำอยู่แล้ว”คำพูดนั้นทำให้เธอชะงักงันไปชั่วครู่ทว่าฮั่วจินเฉินกลับเบือนหน้าไปสั่งฮั่วเจินเจิน “ไปส่งเธอกลับซะ”สิ้นคำสั่งเย็นเฉียบ เขาก็เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลัง ทิ้งให้เหวินฉู่มองตามแผ่นหลังที่ห่างออกไปด้วยสีหน้าที่ซีดเซียวสลับระเรื่อด้วยความอัปยศที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี...เสิ่นชูเพิ่งจะก้าวเท้าเข้าคอนโด ฉินจิ่งซูก็โทรมาแจ้งข่าวเรื่องที่เขาตามหาตัวเจ้าหน้าที่ในเหตุการณ์ทำร้ายเสิ่นฮ่าวจนเจอ คนผู้นั้นชื่อ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 105

    คุณย่าฮั่วไม่ได้ไยดีต่อท่าทีบีบน้ำตาอันน่าเวทนาของเหวินฉู่ ท่านเพียงแต่เค่นเสียงเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง “ไม่โทษหล่อนแล้วจะให้ไปโทษหมาที่ไหน? หายหัวไปตั้งหกปี กลับมาคราวนี้หนังหน้ายังหนาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน!”เมื่อถูกฉีกหน้ากากต่อหน้าธารกำนัลอย่างไร้เยื่อใย เหวินฉู่พลันหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษฮั่วจินเฉินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่สบอารมณ์ “คุณย่าครับ เรื่องของผมกับเธอ รบกวนคุณย่าอย่าเข้ามาก้าวก่ายเลยครับ แล้วก็ช่วยเลิกอคติและตั้งแง่กับเธอเสียทีเถอะ” เขาช้อนร่างของเหวินฉู่ขึ้นในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม เขาเมินเฉยต่อการมีอยู่ของเสิ่นชูและไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอ ก่อนจะเดินหายจากไปคุณย่าฮั่วทอดมองตามแผ่นหลังของหลานชายพลันลอบถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงด้วยความผิดหวัง ท่านหันกลับมามองเสิ่นชูที่ร่างกายเปียกปอนโชกไปทั้งตัวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร “ดูท่าว่าตอนนี้ตระกูลฮั่วจะติดค้างหนูชูเสียแล้วล่ะ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณย่า” เสิ่นชูเค้นยิ้มขื่นที่แสนเศร้าออกมาอย่างไรเสียเธอก็ตัดสินใจที่จะสะบัดพันธนาการแห่งการสมรสนี้อยู่แล้วท่าทีเย็นชาหรือความไร้หัวใจของฮั่วจินเฉินในวันนี้ จึงไม่มีน้ำหน

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 104

    “ตู้ม” เสียงมวลน้ำแตกกระจายดังสนั่นหวั่นไปทั่วบริเวณ ร่างของหญิงสาวทั้งสองจมดิ่งลงสู่ก้นสระ ต่างฝ่ายต่างดิ้นรนตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดภายใต้ผิวน้ำฮั่วเจินเจินที่เพิ่งได้สติกรีดร้องลั่นด้วยความขวัญเสีย “ช่วยด้วยค่ะ! มีคนตกน้ำ!” เสียงหวีดร้องนั้นดึงดูดคนในบ้านให้กรูออกมาทันควันร่างสูงใหญ่ของใครบางคนพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือใคร เขาสลัดเสื้อสูททิ้งอย่างไม่ไยดีก่อนจะทะยานลงสู่ผิวน้ำทันทีเสิ่นชูว่ายน้ำไม่เป็นจึงสำลักน้ำไปหลายอึก และสิ่งที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ ขาทั้งสองข้างกลับถูกตะคริวจู่โจมเอาเสียดื้อ ๆ ในวินาทีที่เส้นกั้นระหว่างความเป็นและความตาย เสิ่นชูมองเห็นร่างของฮั่วจินเฉินที่พุ่งทะยานลงมาสู่ผิวน้ำ เธอพยายามจะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ทว่ามวลน้ำที่ไร้ความปรานีกลับโถมเข้ากลืนกินร่างของเธอให้จมดิ่งลงไปอีกครั้งทั้งที่เขาเห็นเธออยู่เต็มสองตา ฮั่วจินเฉินกลับเบือนหน้าหนีอย่างเย็นชา ก่อนจะพุ่งตัวว่ายตรงไปยังทิศทางที่เหวินฉู่อยู่โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย วินาทีนั้น ความหวาดกลัวต่อมวลน้ำที่โอบล้อมรอบกายกลับมลายหายไป เหลือเพียงความสิ้นหวังที่ค่อย ๆ กัดกินหัวใจของเธอจนแหล

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 103

    เสิ่นชูยังคงก้มหน้าก้มตาจัดแจงคลี่ผ้าห่มพลางกุเรื่องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วงนี้ฉันอยู่ในวันนั้นของเดือนพอดี นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ กลัวว่าจะพลิกตัวไปมากวนคุณเสียเปล่า ๆ ” ฮั่วจินเฉินไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ เขาเพียงส่งเสียงตอบรับ อืม ในลำคอแผ่วเบาพลางเอ่ยถาม “ไม่อาบน้ำเหรอ?” “...อ้อ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เสิ่นชูรีบคว้าชุดนอนที่เตรียมไว้แล้วกัดฟันก้าวเข้าห้องน้ำไปทันที ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของฮั่วจินเฉิน เสิ่นชูกลับไม่เคยชินกับการต้องผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย แม้จะอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันทว่าความประหม่าและอึดอัดใจยังคงเกาะกินใจเธออยู่เสมอ เธอใช้เวลาซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำเนิ่นนานเพียงเพื่อต้องการถ่วงเวลารอให้ฮั่วจินเฉินเข้านอน ทว่าเมื่อก้าวออกมากลับพบว่า เขานั่งพิงหัวเตียงในท่าทางเกียจคร้าน กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยคละคลุ้งขณะที่เขากำลังตกอยู่ในภวังค์ เสิ่นชูพยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุดพลางเดินตรงไปยังที่นอนบนพื้น เตรียมจะเอนกายลงพักผ่อน ทว่าในจังหวะนั้น ฮั่วจินเฉินกลับขยี้ปลายบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่จนดับสนิท ก่อนจะปรายตามามองแล้วเอ่ยสั่งเสียงเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status