LOGINShare
ตอนที่ 23: คมดาบพยัคฆ์ทมิฬและตั๋วจำนำของหลวง
publish date:
2026-11-11 12:00:21“ของปลอมอะไรกัน! นังมู่ตาน เจ้าอย่ามาใส่ร้ายข้า ชุดนี้เป็นข
Latest chapter
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 24: ปิดศึกดอกบัวขาวและเปลวไฟเสน่หาในเรือนไผ่
“ลากตัวนางเด็กสารเลวไป๋ลู่หลินกลับไปกักบริเวณในเรือนพักท้ายสวนเดี๋ยวนี้! สั่งงดเบี้ยหวัดทุกตำลึง และห้ามมิให้นางก้าวเท้าออกจากเรือนแม้แต่ครึ่งก้าวตลอดฤดูหนาวนี้!”เสียงคำรามเกรี้ยวกราดของรองเสนาบดีเซี่ยเจิ้งเหวินดังก้องศาลาพักผ่อนเซี่ยเจิ้งเหวินที่หวาดกลัวจะถูกราชสำนักเอาผิดเรื่องของพระราชทาน สั่งการลงทัณฑ์อย่างเด็ดขาดโดยไม่ฟังเสียงร้องไห้อ้อนวอนของฮูหยินเอกแม้แต่คำเดียวร่างของไป๋ลู่หลินที่ถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมเก่าๆ ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าเวทนา ถูกบ่าวหญิงลากตัวออกไปจากศาลาท่ามกลางสายตาเยาะเย้ยถากถางของเหล่าคุณหนูทั่วทั้งเมืองหลวงงานเลี้ยงชมดอกเหมยจบลงด้วยความอัปยศอดสูของตระกูลไป๋และฮูหยินเอกอย่างหมดจดยามดึกสงัด สายลมหนาวพัดหวีดหวิวผ่านแมกไม้ หิมะโปรยปรายลงมาปกคลุมหลังคาเรือนไผ่ร้างจนขาวโพลน
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 23: คมดาบพยัคฆ์ทมิฬและตั๋วจำนำของหลวง
“ของปลอมอะไรกัน! นังมู่ตาน เจ้าอย่ามาใส่ร้ายข้า ชุดนี้เป็นของจริงที่ท่านแม่มอบให้ข้า... ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดนะ!”เสียงแผดร้องของไป๋ลู่หลินสั่นเครือจนฟังแทบไม่เป็นภาษา น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลพรากเปรอะเปื้อนใบหน้าการทำลายหรือลบหลู่ของพระราชทานมีโทษหนักถึงขั้นโบยห้าสิบไม้และริบยศ ทว่าการแอบนำของพระราชทานไปจำนำเพื่อแลกเศษเงิน ยิ่งมีโทษสถานหนักถึงขั้นเนรเทศทั้งตระกูลฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝยยืนตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธจัดและหวาดระแวง นางรีบก้าวออกไปขวางหน้ามู่อวิ๋น“มู่ตาน! เจ้าอย่าได้บังอาจมาปรักปรำหลานสาวข้า มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ว่าชุดของจริงมิได้อยู่ที่จวนตระกูลไป๋ หากเจ้าไม่มีหลักฐาน ข้าจะให้ใต้เท้าเซี่ยสั่งขังเจ้าในคุกมืดเดี๋ยวนี้!”ฮูหยินเอกพยายามใช้บารมีขุนนางข่มขู่เพื่อตัดตอน
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 22: ไหมปลอมตลาดมืดและตั๋วจำนำชุดหลวง
“ขี้ผึ้งกันความร้อนอะไรกัน! ข้าไม่เคยรู้จักของสิ่งนั้น นังมู่ตานมันต้องติดสินบนหมอหลวงเพื่อใส่ร้ายข้าแน่ๆ!”เสียงกรีดร้องหวีดแหลมของไป๋ลู่หลินดังกึกก้อง แววตาของนางลนลานจนแทบคลุ้มคลั่ง สองมือกุมเสื้อคลุมไว้แน่นคำกล่าวหาอันโง่เขลาที่ล่วงเกินเกียรติยศของหมอหลวงราชสำนัก ทำให้หมอหลวงจ้าวสะบัดแขนเสื้อด้วยความรังเกียจ“ข้าเป็นแพทย์หลวงรับราชการรับใช้เบื้องพระยุคลบาทมาสามสิบปี วินิจฉัยตามข้อเท็จจริงทางการแพทย์ หากคุณหนูไป๋คิดว่าข้ารับสินบน ก็จงไปร้องเรียนต่อศาลหลวงเถิด!”หมอหลวงจ้าวเก็บกล่องยาแล้วเดินสะบัดหน้าออกจากศาลาไปทันที ทิ้งให้ไป๋ลู่หลินนั่งหน้าซีดเผือดอยู่กลางวงล้อมของสายตารังเกียจเดียดฉันท์“นังเด็กไร้ยางอาย!”ฮูหยินเจ้ากรมโยธาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสบถออกมาด้วยความขยะแขยง
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 21: ขี้ผึ้งกันความร้อนและหมอหลวงตรวจแผล
“หมอหลวงจ้าวช่วยด้วยเจ้าค่ะ! มือของลู่หลิน... ผิวของข้าถูกน้ำแกงเดือดลวกจนเนื้อแทบหลุดลอกออกมาเป็นแผ่นๆ แล้ว ข้าทรมานเหลือเกินเจ้าค่ะ ฮือๆๆ!”เสียงกรีดร้องสะอื้นไห้ปานจะขาดใจของไป๋ลู่หลินดังก้องศาลาพักผ่อนริมสระบัวหลังจากเหตุการณ์ชุดผ้าไหมปริขาดกลางสวนดอกเหมย ฮูหยินเอกรีบนำเสื้อคลุมขนสัตว์ผืนหนามาห่อหุ้มร่างที่เกือบเปลือยเปล่าของหลานสาวคนโปรด แล้วพาตัวเข้ามาหลบในศาลาพักผ่อน โดยมีแขกเหรื่อขุนนางและเหล่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์ตามเข้ามามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นไป๋ลู่หลินนั่งคุดคู้อยู่บนตั่งไม้ สองมือประคองหลังมือขวาที่แดงก่ำ น้ำตาไหลอาบสองแก้มไม่ขาดสาย แสร้งทำเป็นสตรีผู้น่าเวทนาที่ถูกรังแกอย่างทารุณ“ท่านป้าต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้านะเจ้าคะ นังมู่ตานมันริษยาที่ข้าได้สวมชุดผ้าไหมงดงาม มันถึงได้จงใจสาดน้ำแกงลวกมือข้าให้เสียโฉม!”
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 20: คราบมันบนปลายนิ้วและชุดแพรปริขาดกลางงาน
“หลักฐานอะไรของเจ้า! นังตัวซวย เจ้าทำร้ายลู่หลินจนมือพองต่อหน้าธารกำนัล ยังมีหน้ามาแก้ตัวอยู่อีกหรือ!”เสียงแผดตวาดของฮูหยินเอกดังก้อง ทว่ามู่อวิ๋นกลับมิได้ใส่ใจเสียงนกเสียงกา นางก้าวเดินอย่างสง่างามเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างเศษถ้วยกระเบื้องเคลือบที่แตกกระจายบนพื้นหินอ่อนสายตาทุกคู่ในสวนดอกเหมยจับจ้องมาที่นางด้วยความกังขามู่อวิ๋นล้วงตลับกระเบื้องสีขาวใบจิ๋วออกมาจากอกเสื้อ ปลายนิ้วเรียวเปิดฝาตลับ เผยให้เห็น ‘ผงรากบัวหิมะ’ สีขาวละเอียด“ใต้เท้าและฮูหยินทุกท่านโปรดดูให้ดี”มู่อวิ๋นโปรยผงสีขาวลงบนเศษถ้วยกระเบื้องและพื้นหินรอบบริเวณฟู่!เมื่อผงรากบัวหิมะสัมผัสกับคราบไขมัน มันจะทำปฏิกิริยาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 19: หญิงงามดอกบัวขาวกับน้ำแกงร้อนในงานเลี้ยง
“พี่มู่ตานช่างน่าสงสารเหลือเกิน... หากพี่หญิงไม่รังเกียจ ให้น้องสาวคนนี้ช่วยปรนนิบัติยกน้ำแกงรังนกถ้วยนี้ให้เถิดนะเจ้าคะ... ว้ายยย!”เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังแหวกบรรยากาศงานเลี้ยงน้ำชาอันรื่นเริงในสวนดอกเหมยท้ายจวนเซี่ยเพล้ง!ถ้วยกระเบื้องเคลือบสีครามแตกกระจายลงบนพื้นหินอ่อน น้ำแกงรังนกเดือดพล่านควันฉุยสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนชายกระโปรงและมือเรียวขาวผ่องของสตรีในชุดผ้าไหมสีฟ้าคราม‘ไป๋ลู่หลิน’ บุตรสาวคนงามแห่งตระกูลไป๋ ญาติผู้น้องฝ่ายมารดาของฮูหยินเอก ทรุดร่างลงไปกองกับพื้นหิมะ สองมือกุมหลังมือขวาที่เริ่มบวมแดงด้วยน้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ร่างกายสั่นเทาราวกับกิ่งหลิวต้องลมหนาวไป๋ลู่หลินคือยอดหญิงงามอันดับหนึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความอ่อนหวานและจิตใจเมตตาดุจเทพธิดาแห่งเมืองหลวง ทว่าภายใต้รอยยิ้มบริสุทธิ์ดั่งดอก
