MasukShare
บทที่ 151 จดหมายจากคุกหลวง
Tanggal publikasi:
2026-09-18 12:35:11
Bab terbaru
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 192 บาดแผลบนรถม้า
หมอประจำขบวนรีบเข้ามาตรวจอาการ เซี่ยเยว่หลนรีบประคองเข้าเพื่อช่วยให้หมอดูอาการได้ถนัดขึ้น สีหน้าของหมอประจำขบวนทำให้นางอดรู้สึกกลัวไม่ได้ “ต้องกลับไปรักษาที่อู่หนานโดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ แผลของอ๋องเจ็ดไม่ควรเดินทางไกลในตอนนี้” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “เช่นนั้นเรากลับอู่หนานทันที” จื่อจิ่วหลินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนหันไปสั่งคนของตน “เตรียมขบวน” “เราจะออกเดินทางคืนนี้” “พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง!” หลิงซวงรีบสั่งองครักษ์กระจายกำลังออกตรวจเส้นทางและส่งม้าเร็วกลับไปแจ้งข่าวที่เมืองหลวงอู่หนานทันที เสวียนอู่รีบมาแจ้งอวี้หลิงเพื่อพาคนของตระกูลเซี่ยขึ้นรถม้าไปยังที่ปลอดภัยก่อน ส่วนอวี้หลิงถูกจัดให้อยู่ในรถอีกคันเพื่อรักษาบาดแผล เซี่ยเยว่หลันกำลังจะขึ้นรถของตน แต่เมื่อหันไปเห็นหลี่เซวียนกำลังจะเดินกลับไปยังรถอีกคัน นางกลับหยุดฝีเท้า “ท่านอ๋อง” เขาหันมา “มีอะไร?” “บาดผลของพระองค์ไม่ควรนั่งรถม้าคนเดียวนะเพคะ มากับหม่อมฉันเถิดเพคะ” หลี่เซวียนเลิกคิ้ว “แน่ใจหรือ?” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “หมอบอกว
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 191 ความจริงจากปากอวี้หลิง
เซี่ยเยว่หลันหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก นางพยายามเก็บความรู้สึกทั้งหมดกลับเข้าไปในส่วนลึกของหัวใจอีกครั้ง แต่ยิ่งพยายามห้าม หัวใจกลับยิ่งต่อต้าน นางเผลอใจรักเขาแล้วจริงๆ เสียแล้ว และนั่นคือสิ่งที่นางไม่ควรทำที่สุด “เยว่หลัน…” เสียงของหลี่เซวียนดังขึ้นอีกครั้ง นางลืมตา “เพคะ?” “อย่ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น” “เช่นไรหรือเพคะ?” เขายิ้มบางๆ “เหมือนกลัวว่าข้าจะหายไป” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป ก่อนเบือนหน้าหนี “พระองค์ได้รับบาดเจ็บเพราะหม่อมฉัน หม่อมฉันย่อมต้องเป็นห่วง สกุลเซี่ยเป็นหนี้บุญคุณของพระองค์” “เพียงเท่านั้นหรือ?” คำถามนั้นทำให้นางชะงัก แต่ก่อนที่นางจะตอบ อวี้หลิงกลับเอ่ยขึ้นจากด้านข้าง “ข้าว่า…ไม่เพียงเท่านั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” เซี่ยเยว่หลันหันขวับ “อวี้หลิง!” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นจับบาดแผลของตนเอง “ข้าถูกมัดอยู่หลายชั่วยาม พี่หญิงอย่าเพิ่งตะโกนใส่ข้าเลยขอรับ” “เจ้าเด็กนี่…” นางอยากจะดุ แต่สุดท้ายกลับพูดไม่ออก เพราะเมื่อได้เห็นใบหน้าของน้องชายที่ยังมีช
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 190 ข้าจะรอเจ้า
เซี่ยเยว่หลันเบิกตากว้าง หลี่เซวียนกัดฟันแน่ มือหนายังคงจับกระบี่แน่นก่อนผลักชายคนนั้นกระเด็นออกไป ร่างสูงทรุดลง เขาจ้องมองบาดแผลลมหายใจติดขัดเพราะความเจ็บปวด “ข้าไม่เป็นไร” เลือดสีแดงสดกลับไหลออกจากเสื้อของเขา มือหนากดแผลเอาไว้แน่นเพื่อห้ามเลือด เซี่ยเยว่หลันหันไปฟันชายอีกคนจนล้มลงกับพื้นแต่แววตายังมองมาที่อ๋องเจ็ด “พระองค์ถูกแทง!” “ไม่เป็นไร...แผลไม่ลึกมากแค่ถากๆ” “อย่าพูดนะเพคะ!” เซี่ยเยว่หลันรีบเข้าไปประคองเขาไว้แน่น ดวงตาของนางสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นางจ้องมองแผลของเขาก่อนจะเงยหน้ามองใบหน้าของหลี่เซวียนที่ซีดเซียวจากความเจ็บปวดและเสียเลือด “หากพระองค์เป็นอะไรขึ้นมา…” เสียงของนางขาดหาย หลี่เซวียนมองนางนิ่ง ใบหน้าของกุ้ยเฟยที่เคยเย็นชาบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่กลั้นไว้ไม่อยู่ “เจ้าจะทำอะไร?” เซี่ยเยว่หลันกำแขนเขาแน่น “หม่อมฉัน…” นางพูดไม่ออก เพราะในวินาทีนั้นนางเพิ่งรู้ว่า ความกลัวที่กำลังบีบรัดหัวใจของนางไม่ใช่เพียงความกลัวว่าจะเสียคนร่วมทางไปแต่มันคือความกลัว…ว่าจะเสียเขาไปตลอดชีวิตจริงๆ หลี่เซวียนยิ้มบางทั
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 189 อ้อมกอดที่ไม่ควรเผลอใจ
คำถามของหลี่เซวียนทำให้บรรยากาศบนเรือเงียบกริบ ไม่มีผู้ใดตอบแม้แต่เซี่ยเยว่หลันเองก็ยังนิ่งงัน นางก้มมองป้ายหยกในมืออีกครั้ง ลวดลายบนแผ่นหยกนั้นชัดเจนจนไม่อาจหลอกตาได้ มันเป็นตราที่ใช้เฉพาะแม่ทัพซึ่งได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้และมีสิทธิ์ควบคุมกำลังองครักษ์บางส่วนของวังหลวง ตราเช่นนี้ไม่ควรปรากฏอยู่ในมือของกลุ่มคนชุดดำที่กำลังตามล่าอวี้หลิง ยิ่งไม่ควรปรากฏอยู่ในเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการกวาดล้างตระกูลเซี่ยเช่นวันนี้อีกด้วย “เป็นไปไม่ได้…” เซี่ยเยว่หลันพึมพำ หลี่เซวียนหันมองนาง “เจ้ากำลังคิดอะไร?” “หม่อมฉันกำลังคิดว่า…บางทีเรื่องทั้งหมดอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็น” “เจ้าหมายความว่า?” “หากคนของฝ่าบาทเกี่ยวข้องและคิดจะฆ่าอวี้หลิงจริง เหตุใดต้องปล่อยให้อวี้หลิงมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้เพคะ?” หลี่เซวียนนิ่งไป เซี่ยเยว่หลันกำป้ายหยกแน่นขึ้น “หากฝ่าบาทต้องการฆ่าอวี้หลิง ฝ่าบาทมีโอกาสตั้งแต่แรกแล้ว” เสวียนอู่รีบพยักหน้า “คุณหนูใหญ่พูดถูกขอรับ หากฮ่องเต้คิดจะฆ่าคนสกุลเซี่ยทั้งหมด พวกเราคงไม่มีชีวิตอยู่ท
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 188 ตราหยกแม่ทัพชุดดำ
“คุ้มกันคุณหนูใหญ่!” ชายฉกรรจ์ของตระกูลเซี่ยยกโล่ขึ้นรับและรีบตั้งแนวป้องกันทันที เสียงลูกธนูปะทะโล่ดังถี่ยิบ เซี่ยเหมินหยางตะโกน “วางแนวป้องกันแล้วร่นถอย! พวกมันมีจำนวนมากกว่า!” “ทุกคนถอยไปทางแม่น้ำ!” เซี่ยเหมินหยางหันไปสั่งคนของตน “คุ้มกันคนของตระกูลเซี่ยขึ้นเรือให้หมด!” “พ่ะย่ะค่ะ!” ความวุ่นวายเกิดขึ้นในพริบตาชายชราและหญิงชราถูกพยุงไปด้านหลัง เหล่าคนของตระกูลเซี่ยต่างเร่งฝีเท้าตามกันไป เสียงฝีเท้าของฝ่ายตรงข้ามดังใกล้เข้ามาทุกที เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมอง เงาดำหลายสิบคนกำลังวิ่งลงจากเนินใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ “เยว่หลัน!” เสียงหลี่เซวียนดังขึ้น นางหันกลับมา “ไป!” “แล้วพระองค์เล่า?” “ข้าจะตามไป จงไปดูแลคนของเจ้า” “ไม่!” นางส่ายหน้าพลางคว้าข้อมือของชายหนุ่มแน่น “พระองค์ต้องไปพร้อมหม่อมฉัน” หลี่เซวียนมองนางครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง “ข้ารู้แล้ว...ว่าเจ้าจะไม่ทิ้งข้า” “เพคะ” ทั้งสองหันกลับพร้อมกัน แต่ในจังหวะนั้นเอง เสวียนอู่กลับวิ่งสวนออกไปอีกทางเซี่ยเยว
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 187 คนตระกูลเซี่ย
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งจากป่าลึก เซี่ยเยว่หลันตัวแข็งทื่อ ไม่ใช่เพียงเพราะน้ำเสียงคุ้นเคย แต่เป็นเพราะคำเรียกนั้นเป็นคำที่มีเพียงคนในจวนสกุลเซี่ยเท่านั้นที่เคยเรียกนาง นางหันไปมองเซี่ยเหมินหยาง “ท่านอา…เสียงนี้คือ…” เซี่ยเหมินหยางกลับถอนหายใจเบาๆ “พวกเจ้าออกมาเถิด” สิ้นเสียงของเขา ชายฉกรรจ์หลายสิบคนก็ค่อยๆ เดินออกจากแนวป่า พวกเขาแต่งกายเรียบง่าย บ้างสวมชุดชาวบ้าน บ้างสวมชุดพ่อค้า บ้างมีอาวุธซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุม แต่ทุกคนล้วนมีสีหน้าระแวดระวังและคนที่เดินอยู่ตรงกลางทำให้เซี่ยเยว่หลันแทบลืมหายใจ “ท่านลุง…ท่านป้า” ชายชราและหญิงชราหยุดอยู่เบื้องหน้า ใบหน้าของพวกเขาแก่ชรากว่าความทรงจำมาก แต่แผลเป็นเหนือคิ้วซ้ายยังคงอยู่ นางจำได้ พวกเขาคือพ่อบ้านเก่าและแม่นมของจวนสกุลเซี่ย คนที่นางเคยเห็นตั้งแต่ยังเด็ก คนที่นางคิดว่าถูกสังหารไปพร้อมกับทุกคนแล้ว “คุณหนูใหญ่…” ชายชราและหญิงชราน้ำตาคลอ “ในที่สุด…พวกเราก็ได้พบท่านอีกครั้ง” เซี่ยเยว่หลันกำมือแน่น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว “พวกท่าน…หนีออกมาจากเมืองหลวง มาอยู่ที่นี่กันหมดเลยหรือ?” นางมองไปรอ
Anda juga akan menyukai
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม36.3K Dibacaท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน62.6K Dibacaวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.5K Dibacaบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.4K Dibacaเส้นทางนางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s
sanvittayam385 Dibacaนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี256 Dibacaบุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.2K Dibacaชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก5.5K Dibaca
