Share

บทที่ 296 ข้าเองที่ฆ่า

last update publish date: 2026-10-17 17:28:21

สิ้นเสียงนั้น บรรยากาศภายในตำหนักจี้เห่อพลันเงียบงันลงชั่วขณะ บุรุษชุดดำจ้องคนตรงหน้าอย่าง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 307 ขันทีผู้นั้น

    ทว่าในความเงียบงันนั้น นางกลับรู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องตำหนักอยู่จากที่ใดสักแห่ง นางหันไปมองประตู “ชิงหลัว” นางกำนัลคนสนิทรีบเข้ามา “เพคะ เหนียงเหนียง” “ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เอกสารทุกฉบับที่เกี่ยวข้องกับคดีแม่ทัพเซี่ยต้องเก็บไว้ในที่เดียวกัน ห้ามนำออกไปให้ผู้ใด และห้ามให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้ห้องหนังสือโดยเด็ดขาด” “เพคะ” “อีกเรื่องหนึ่ง พรุ่งนี้ให้คนไปสืบถามอย่างเงียบๆ ว่ามีผู้ใดเคยทำงานในคลังของหลวงและยังมีชีวิตอยู่บ้างในช่วงที่ทรัพย์สินของจวนแม่ทัพถูกยึด ข้าต้องการหาคนที่รู้ว่าหีบเอกสารของท่านพ่อถูกส่งไปที่ใด” ชิงหลัวรับคำ แต่สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความกังวล “เหนียงเหนียง หากคนเหล่านั้นรู้ว่าเรากำลังตามหาหีบใบนั้น พวกเขาอาจลงมือก่อนที่เราจะพบมันนะเพคะ” “ข้ารู้ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ต้องสืบหาอยู่ดี หลักฐานของฝ่าบาทเอาผิดสกุลซูและสกุลมู่ได้จริง...แต่ข้ากลับคิดว่า มีคนบงการพวกเขาอยู่” เซี่ยเยว่หลันหันกลับมามองนาง ดวงตาสงบนิ่งแต่เด็ดขาด “เพราะฉะนั้นเราจึงต้องหามันให้พบก่อนที่พวกเขาจะมีโอกาสทำลายหลักฐานทั้งหมดและลอยนวลไ

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 306 คำห่วงจากอ๋องเจ็ด

    “ส่วนขันทีที่นำห่อสมุนไพรไปให้ห้องยา...เกากงกงเสียชีวิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ” “เกากงกงเสียชีวิต?” “พ่ะย่ะค่ะ หลังจากถูกควบคุมตัว เขากัดลิ้นฆ่าตัวตายก่อนจะถูกสอบสวนจนสิ้นความ” เซี่ยเยว่หลันนิ่งงัน อีกคนหนึ่งตายไปก่อนที่จะเปิดเผยความจริง หากขันทีผู้นั้นเป็นเพียงผู้รับคำสั่ง เหตุใดจึงต้องยอมตายเพื่อปกปิดผู้ที่อยู่เบื้องหลัง? หรือมีบางสิ่งที่ทำให้เขาเชื่อว่าหากยอมเปิดปาก คนในครอบครัวหรือคนที่เขารักจะต้องได้รับอันตราย? “แล้วท่านอ๋องเล่า ตอนนี้พระองค์อยู่ที่ใด?” “ท่านอ๋องยังประทับอยู่ที่ตำหนักบรรทมของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ พระองค์กำลังตรวจสอบเรื่องยาและเหตุบุกรุกหอเก็บเอกสารของกรมพิธีการ จึงไม่อาจเสด็จกลับมาได้ในคืนนี้” เซี่ยเยว่หลันชะงัก “เหตุบุกรุกหอเก็บเอกสาร?” องครักษ์เงยหน้าขึ้นมองนาง ก่อนจะตอบตามคำสั่งที่ได้รับมา “มีคนลอบเข้าไปนำเอกสารเก่าออกจากหอเก็บเอกสารพ่ะย่ะค่ะ หนึ่งในเอกสารที่ถูกหมายตาคือทะเบียนการเสียชีวิตของราชครูเซี่ยหมิงเต๋อ บัดนี้ท่านอ๋องกำลังสั่งให้ตรวจสอบว่าเอกสารดังกล่าวถูกนำออกไปแล้วหรือไม่” ปลายนิ้วของเซี่ยเยว่หลันเย็นเฉ

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 305 ข่าวถึงตำหนักจี้เห่อ

    “หากเราหาหีบใบนั้นพบ เราอาจรู้ว่าท่านพ่อพยายามปกป้องสิ่งใดอยู่” ชิงหลัวมองนางด้วยความกังวล “แล้วหากคนที่อยู่เบื้องหลังรู้ว่าพระองค์กำลังตามหาหีบใบนั้นเล่าเพคะ?” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น แววตาของนางสงบนิ่งกว่าที่ชิงหลัวคาดคิด “พวกเขาก็จะรู้ว่าข้าไม่ได้คิดจะปล่อยให้ความตายของท่านพ่อถูกฝังไว้ตลอดไป” นางเอื้อมมือไปดับตะเกียงดวงหนึ่ง เหลือเพียงแสงสลัวที่ส่องอยู่เหนือเอกสาร “ชิงหลัว พรุ่งนี้เราไม่จำเป็นต้องรีบไปค้นคลังของหลวงด้วยตนเอง ข้าจะให้คนตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินก่อน หากมีใครพยายามขัดขวาง นั่นก็เป็นเบาะแสอีกชิ้นหนึ่ง” “เพคะ แต่เหนียงเหนียงแน่ใจหรือเพคะว่าของพวกนั้นยังอยู่” ชิงหลัวสีหน้ากังวลใจ แต่ก่อนจะเดินออกจากห้อง นางกลับหยุดฝีเท้าแล้วหันมาพูดอีกครั้ง “เหนียงเหนียงเพคะ มีอีกเรื่องหนึ่ง...” “ว่ามา” “เมื่อหลายวันก่อน บ่าวเห็นคนแปลกหน้ามายืนอยู่ด้านนอกตำหนักจี้เห่อ เขาไม่ได้เข้ามา เพียงยืนมองประตูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินจากไป บ่าวคิดว่าเป็นคนที่มาส่งข่าวให้ฝ่ายใน จึงไม่ได้ใส่ใจ แต่ตอนนี้เมื่อนึกย้อนกลับไป บ่าวรู้สึกว่าคน

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 304 บ่าวจำได้ว่า...

    นางนึกถึงหีบไม้ที่บิดาเคยเก็บไว้ในห้องหนังสือ หีบใบนั้นมีตราประทับลายกิ่งสนไขว้กัน และถูกยึดไปพร้อมกับทรัพย์สินของจวนแม่ทัพ หากหีบยังไม่ถูกทำลาย บางทีอาจมีเอกสารที่สามารถเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับราชครูเซี่ยหมิงเต๋อซ่อนอยู่ภายใน “ชิงหลัว พรุ่งนี้เช้าให้คนไปตรวจสอบรายชื่อทรัพย์สินของจวนแม่ทัพที่ถูกยึดในปีนั้น ข้าต้องการรู้ว่าหีบเอกสารจากห้องหนังสือถูกส่งไปเก็บไว้ที่ใด” “เพคะ แต่...” ชิงหลัวลังเลเล็กน้อย “หากเป็นเอกสารของคดีแม่ทัพเซี่ย คนของทางการอาจไม่ยอมให้เราเข้าไปตรวจสอบง่ายๆ นะเพคะ” “ข้ารู้” เซี่ยเยว่หลันวางเอกสารลงบนโต๊ะ “เพราะฉะนั้นเราจึงต้องหาหลักฐานก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าเรากำลังตามหามัน” ชิงหลัวมองสีหน้าของผู้เป็นนายแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ “เหนียงเหนียง บ่าวมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เคยเล่าให้พระองค์ฟัง” เซี่ยเยว่หลันหันไปมองนาง “เรื่องอะไร?” ชิงหลัวลดเสียงลง ก่อนจะเหลือบมองประตูเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่ด้านนอก “คืนก่อนที่จวนแม่ทัพจะถูกตรวจค้น บ่าวเห็นคนผู้หนึ่งเข้าไปในห้องหนังสือของท่านแม่ทัพเพคะ” เซี่ยเย

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 303 พี่ชายคนโตของสกุลเซี่ย

    เสียงไทเฮาทำให้หลี่เซวียนหยุดฝีพระบาท เขาหันกลับไปมองพระมารดา ก่อนจะประสานมือค้อมศีรษะ “ลูกได้รับรายงานว่ามีคนลอบเข้าไปในหอเก็บเอกสารของกรมพิธีการพ่ะย่ะค่ะ ทะเบียนการเสียชีวิตของราชครูเซี่ยหมิงเต๋ออาจถูกขโมยไป หากปล่อยให้คนผู้นั้นหลบหนี หลักฐานที่เกี่ยวข้องกับคดีแม่ทัพเซี่ยอาจสูญหายไปตลอดกาล” เมื่อได้ยินชื่อราชครูเซี่ยหมิงเต๋อ พระพักตร์ของไทเฮาพลันเคร่งขรึมขึ้น “ราชครูเซี่ยหมิงเต๋อ...คนที่ถูกประกาศว่าถึงแก่กรรมไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนนั่นหรือ?” “พ่ะย่ะค่ะ” “เหตุใดทะเบียนการตายของเขาจึงกลายเป็นสิ่งสำคัญในเวลานี้?” หลี่เซวียนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะตัดสินใจกราบทูลตามความจริง “เพราะลูกพบความผิดปกติในเอกสารคดีแม่ทัพเซี่ยพ่ะย่ะค่ะ ทั้งบัญชีเสบียงทหารและทะเบียนประตูเมืองต่างมีร่องรอยการแก้ไข อีกทั้งยังมีหลักฐานบ่งชี้ว่ารถม้าจากจวนราชครูเซี่ยหมิงเต๋อออกจากเมืองหลวงในคืนก่อนที่ราชสำนักจะประกาศการเสียชีวิตของเขา” ไทเฮาทรงเงียบงัน “เจ้าสงสัยว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือ?” “ลูกยังไม่อาจยืนยันได้พ่ะย่ะค่ะ แต่หากเขาตายไปแล้วจริง เหตุใดจึงมีคนพย

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 302 บันทึกการเสียชีวิตของราชครูเซี่ยหมิงเต๋อ

    ยามจื่อผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม ตำหนักบรรทมของฮ่องเต้ยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคม แม้ด้านนอกจะมืดสนิทแล้วก็ตาม หลี่เซวียนยืนอยู่ใต้ชายคาหน้าตำหนัก พระหัตถ์ไพล่หลัง ดวงตาทอดมองฝนปรอยที่เริ่มตกลงมาจากฟากฟ้าเขาไม่อาจละทิ้งการสืบสวนคดีแม่ทัพเซี่ยได้ แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่อาจปล่อยให้ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์โดยที่ยังไม่มีผู้ใดรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเหตุลอบปลงพระชนม์ครั้งนี้ เรื่องทั้งสองดูเหมือนจะแยกจากกัน ทว่าลึกลงไปกลับมีบางสิ่งเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด บัญชีเสบียงทหารถูกแก้ไข ทะเบียนประตูเมืองถูกเปลี่ยนแปลง บุคคลที่ถูกประกาศว่าตายไปแล้วกลับทิ้งร่องรอยไว้ในเอกสารหลายฉบับและเกากงกง...ขันทีอาวุโสผู้รับใช้ใกล้ชิดฮ่องเต้มานาน กลับปรากฏอยู่ตรงขอบของความผิดปกติแทบทุกเรื่อง “ท่านอ๋องเจ็ด!” เสียงเรียกจากด้านหลังดังขึ้นอย่างเร่งร้อน หลี่เซวียนหันกลับไป เห็นองครักษ์ในชุดดำก้าวเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าเขา เสื้อผ้าของอีกฝ่ายเปียกชื้นจากสายฝน ทว่ากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย “รายงานมา” “กระหม่อมตรวจสอบห้องยาแล้วพ่ะย่ะค่ะ พบความผิดปกติจริง” แววตาของหลี่เซวียนพลันเย็นลง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status