LOGINShare
บทที่ 49 ข้าจะไปด้วย
publish date:
2026-08-31 13:45:48
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 387 คุณหนูฟ่านเข้าเฝ้าฝ่าบาทด้วยเรื่องใด
เซี่ยเยว่หลันยังคงนั่งอยู่ในตำหนักของสกุลเซี่ย ท่ามกลางความเงียบสงบที่ชวนให้รู้สึกสบายใจ ทว่าตั้งแต่กลับจากเมืองชิงเหอมา นางกลับรู้สึกว่าตนเองมีเรื่องให้ขบคิดอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะข่าวเรื่ององค์หญิงอู่หนาน แม้จื่อจิ่วหลินจะเคยยืนยันว่าเรื่องอภิเษกไม่ได้เกี่ยวข้องกับหลี่เซวียน แต่ก็ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดแก่ตน อีกทั้งเซี่ยอวี้หลิงก็ยังปิดปากเงียบ ไม่ยอมเล่าอะไรสักคำ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าคนรอบตัวนางมีความลับกันไปหมด “คุณหนูเจ้าคะ ชาร้อนเจ้าค่ะ” ชิงหลัวยกถ้วยชามาวางตรงหน้า ก่อนจะเหลือบมองผ้าแพรที่วางอยู่บนโต๊ะ “ท่าน...ปักผ้าผืนนี้มาหลายวันแล้วนะเพคะ เหตุใดจึงยังไม่เสร็จเสียที?” เซี่ยเยว่หลันก้มมองผ้าในมือ บนผืนผ้ามีลายดอกเหมยที่ปักผิดไปหลายจุด นางถอนหายใจเบาๆ “ข้าคงไม่มีสมาธิกระมัง” “คุณหนูกำลังคิดถึงฝ่าบาทหรือเจ้าคะ?” “ใครว่ากัน?” ชิงหลัวยิ้มบางๆ “บ่าวยังไม่ได้เอ่ยว่า คุณหนูคิดถึงฝ่าบาทด้วยเรื่องใดเลยนะเจ้าคะ” เซี่ยเยว่หลันชะงัก ก่อนจะวางเข็มลงทันที “เจ้าช่างพูดมากขึ้นทุกวันแล้ว” “บ่าวเพียงเห็นว่าตั้งแต่กลั
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 386 บุรุษในราชวงศ์
หลี่เซวียนประทับอยู่ที่ศาลาริมน้ำอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะตรัสเรียกเซี่ยอวี้หลิงให้ตามไปหารือเรื่องการจัดส่งเสบียงกลับเมืองหลวง ส่วนเซี่ยเยว่หลันก็ถือโอกาสพาจื่อจิ่วหลินไปตรวจดูพื้นที่พักฟื้นของผู้ป่วยที่เพิ่งหายจากโรค ทว่าก่อนที่ทั้งสองจะเดินพ้นศาลา จื่อจิ่วหลินกลับหันไปมองเซี่ยอวี้หลิงอีกครั้ง “ท่านแม่ทัพ อย่าลืมสิ่งที่รับปากข้าไว้ด้วยเล่า” เซี่ยอวี้หลิงชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบเสียงเรียบ “ข้าไม่เคยลืม” “ดีมาก เช่นนั้นข้าจะรอ” คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคกลับทำให้เซี่ยเยว่หลันหันมองน้องชายอย่างสงสัย แต่เมื่อเห็นใบหูของเซี่ยอวี้หลิงแดงขึ้นเล็กน้อย นางก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองคงพลาดเรื่องสำคัญบางอย่างไปเสียแล้ว “อวี้หลิง” “ขอรับพี่หญิง?” “เจ้ากับองค์หญิงจิ่วหลินมีเรื่องใดปิดบังข้าอยู่หรือไม่?” เซี่ยอวี้หลิงนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะประสานมือคำนับ “เมื่อถึงเวลา พี่หญิงจะทราบเองขอรับ” “แม้แต่เจ้าก็พูดเช่นนี้อีกคน” เสียงหัวเราะของจื่อจิ่วหลินดังขึ้นเบาๆ ก่อนนางจะเดินตามเซี่ยเยว่หลันไปอย่างอารมณ์ดี ทางด้านหลี่เซวียน เมื่อเห็นท
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 385 คิดเองเออเอง
“เรื่องอภิเษกที่ท่านกำลังคิดถึง ไม่ใช่เรื่องของฝ่าบาทกับข้า และก็ไม่ใช่เรื่องของอวี้หลิงกับข้าด้วย” เซี่ยเยว่หลันชะงัก “แล้วเป็นเรื่องของผู้ใดกัน?” จื่อจิ่วหลินมองเซี่ยอวี้หลิง ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย “เรื่องนี้นั้น...” “องค์หญิงจิ่วหลิน” เซี่ยอวี้หลิงเรียกนางด้วยน้ำเสียงเตือนแต่ดูเหมือนองค์หญิงจะไม่คิดหยุดง่ายๆ “ท่านหญิงอยากรู้จริงๆ หรือเจ้าคะ?” “แน่นอนสิองค์หญิง ข้าย่อมอยากรู้ถึงงานอภิเษกที่จะเกิดขึ้น” จื่อจิ่วหลินกำลังจะตอบ ทว่าเซี่ยอวี้หลิงกลับยื่นมือไปปิดปากนางเสียก่อน “เรื่องนี้ยังไม่ถึงเวลาพูดขอรับพี่หญิง” จื่อจิ่วหลินดึงมือเขาออก ก่อนจะทำแก้มพอง “ท่านนี่ช่างใจร้ายจริงๆ ท่านแม่ทัพ...” “ข้าเพียงไม่อยากให้ท่านพูดเรื่องที่ยังไม่ควรพูดองค์หญิง” เซี่ยเยว่หลันมองทั้งสองคนแล้วถอนหายใจ “เอาเถิด หากเป็นความลับในราชสำนักขนาดนั้นก็ไม่เป็นไร ข้าเพียงไม่อยากให้พวกเจ้าต้องปิดบังกันจนเกิดความเข้าใจผิด” “ท่านหญิงวางใจได้...เพราะว่า...” จื่อจิ่วหลินยิ้มหวาน “หากถึงเวลาที่เหมาะสม ข้าจะบอกท่านทุกอย่างแ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 384 เรื่องอภิเษก
เซี่ยเยว่หลันเดินออกจากเรือนพักด้วยสีหน้าครุ่นคิด นางตั้งใจจะไปตรวจสอบพื้นที่รักษาผู้ป่วย แต่เมื่อเดินผ่านสวนด้านข้างกลับได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากศาลาริมน้ำ “ท่านเดินทางมาตั้งไกล เพื่อจะมานั่งพักที่นี่หรือ?” เป็นเสียงของจื่อจิ่วหลิน “ข้าเพิ่งกลับจากตรวจเส้นทางขนส่งเสบียง จะให้ไปทำงานต่อโดยไม่พักเลยหรือ?” เสียงของเซี่ยอวี้หลิงตอบกลับมา เซี่ยเยว่หลันชะลอฝีเท้าก่อนจะมองเข้าไปในศาลา จื่อจิ่วหลินกำลังนั่งอยู่ข้างเซี่ยอวี้หลิง บนโต๊ะมีขนมและชาร้อนวางอยู่หลายจาน นางกำลังยื่นขนมชิ้นหนึ่งไปตรงหน้าบุรุษหนุ่ม ขณะที่เขาก้มหน้าลงกัดขนมจากมือของนางอย่างเป็นธรรมชาติ “อร่อยหรือไม่?” “พอใช้ได้” “พอใช้ได้หรือ? เช่นนั้นคืนมาให้ข้า” จื่อจิ่วหลินทำท่าจะดึงจานขนมกลับ แต่เซี่ยอวี้หลิงกลับยื่นมือมาจับข้อมือนางไว้ “ข้าเพียงล้อเจ้าเล่นเท่านั้น” “ท่านนี่ช่างเอาใจยากจริงๆ” “เช่นนั้นแล้วเจ้ายังจะถามข้าอีกหรือ?” จื่อจิ่วหลินหัวเราะ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดเศษขนมที่ติดอยู่ตรงมุมปากของเซี่ยอวี้หลิง “อยู่นิ่งๆ สิ” เซี่ยอวี้หลิงไม่ได้หลบ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 383 ความมั่นคงของสองแคว้น
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เซี่ยเยว่หลันยังคงทำงานช่วยเหลือชาวเมืองชิงเหออย่างต่อเนื่อง แม้สถานการณ์โรคระบาดจะดีขึ้นมากแล้ว แต่ยังมีผู้ป่วยบางส่วนที่ต้องได้รับการดูแล นางจึงไม่อาจละทิ้งหน้าที่ไปได้ ทว่าในใจกลับมีเรื่องหนึ่งที่คอยรบกวนอยู่เสมอ เรื่ององค์หญิงแห่งอู่หนาน นับตั้งแต่ได้รับจดหมายจากเมืองหลวง นางก็อดนึกถึงเรื่องนี้ไม่ได้ ยิ่งจื่อจิ่วหลินพูดจาคลุมเครือมากเท่าใด นางก็ยิ่งรู้สึกว่าการเดินทางมาขององค์หญิงผู้นั้นคงไม่ใช่เพียงการเจรจาสัมพันธไมตรีธรรมดา อีกทั้งจื่อจิ่วหลินยังเป็นองค์หญิงแห่งอู่หนาน นางย่อมทราบเรื่องภายในราชวงศ์ของตนเองดีกว่าผู้อื่น หากนางพูดว่ามาเพื่ออภิเษกที่จะเกิดขึ้น นั่นก็หมายความว่าราชสำนักทั้งสองฝ่ายอาจกำลังเตรียมการอยู่จริงๆ เซี่ยเยว่หลันถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะปิดเอกสารในมือ “คุณหนู เป็นอะไรหรือเจ้าคะ?” ชิงหลัวที่กำลังจัดยาอยู่ใกล้ๆ เอ่ยถาม “ไม่มีอะไร ข้าเพียงรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย” “เช่นนั้นพักสักครู่เถิดเจ้าค่ะ ฝ่าบาททรงกำชับไว้แล้ว หากท่านยังฝืนทำงานอีก ข้าน้อยคงต้องไปทูลฟ้องพระองค์จริงๆ” เซี่ยเยว่หลันหัวเราะเบาๆ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 382 แม่ทัพเซี่ยและองค์หญิงจากอู่หนาน
เมืองชิงเหอมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าเดิมมาก หลังจากฝนตกติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดท้องฟ้าก็แจ่มใส แสงแดดอ่อนส่องผ่านหลังคาเรือนลงมายังลานกว้างซึ่งถูกจัดเป็นจุดแจกจ่ายเสบียง เซี่ยเยว่หลันกำลังตรวจสอบรายงานการส่งยาไปยังหมู่บ้านรอบนอก ขณะที่ชิงหลัวยกน้ำชามาวางให้ “คุณหนูเจ้าคะ เมื่อคืนท่านแทบไม่ได้นอน วันนี้ยังจะออกไปตรวจหมู่บ้านอีกหรือเจ้าคะ?” “รายงานจากหมู่บ้านทางใต้ยังไม่ครบ ข้าอยากไปดูด้วยตนเองสักครั้ง” “แต่ฝ่าบาททรงกำชับให้ท่านพักผ่อนนะเจ้าคะ” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “ข้าจะกลับมาก่อนค่ำ ไม่ต้องกังวลหรอก” นางยังไม่ทันได้ลุกขึ้น เสียงฝีเท้าจากด้านนอกก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงของเซี่ยเสวียนอู่ “ท่านหญิง มีคนเดินทางมาถึงขอรับ” “ผู้ใดหรือ?” “เป็นคุณชายอวี้หลิงกับคุณหนูจื่อจิ่วหลินขอรับ” เซี่ยเยว่หลันชะงัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ “อวี้หลิงกับจิ่วหลินหรือ?” ไม่นานนักทั้งสองคนก็เดินเข้ามาในเรือนพัก เซี่ยอวี้หลิงสวมชุดสีเทาเข้ม ท่าทางยังคงสง่างามเช่นเคย ส่วนจื่อจิ่วหลินอยู่ในชุดสีขาว
You May Also Like
ฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้28.2K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย28.4K viewsย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง240.3K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่146.3K viewsข้าคือนางร้ายคนนั้นที่ท่านสังหาร
Camellia.ma66 viewsเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที72 viewsเมื่อนางร้ายไม่ต้องการพ่อของลูก
คุณแม่แฝดสาม2.1K viewsท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena146 views
