LOGINShare
บทที่ 48 ฏีกาที่น่าอึดอัด
publish date:
2026-08-31 13:38:08
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 240 ชายผู้หนึ่งถูกจับปิดปาก มัดมือมัดเท้า
“เยว่หลัน” เสียงของหลี่เซวียนดังขึ้น นางเงยหน้ามองเขาราวกับถูกดึงสติ “อย่าเพิ่งคิดว่าคนของตำหนักเฉียนชิงเป็นคนของฝ่าบาท” เซี่ยเยว่หลันนิ่ง “พระองค์หมายความว่าอย่างไร?” หลี่เซวียนวางเส้นด้ายลง “ในวัง สิ่งที่เห็นไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่เป็น” “แต่พวกมันสวมชุดของตำหนักเฉียนชิงนะเพคะ” “นั่นต่างหากที่น่าสงสัย ถ้าข้าเป็นเสด็จพี่ก็คงไม่ใช้ชุดหรือเครื่องแบบที่ยืนยันตัวตนได้และไปในสถานที่ที่ให้ผู้ใดเห็นได้หรอก” พระองค์กล่าวอย่างเยือกเย็น “หากเป็นคนของฝ่าบาทจริง เหตุใดต้องปลอมตัว?” เซี่ยเยว่หลันชะงัก คำถามนั้นทำให้นางนิ่งไป ใช่...หากเป็นคนของฮ่องเต้จริง พวกเขาไม่จำเป็นต้องซ่อนตัว เพียงมีราชโองการฉบับเดียว จวนร้างสกุลเซี่ยก็สามารถถูกเปิดค้นได้อย่างเปิดเผย แต่คนกลุ่มนั้นกลับสวมชุดดำ เข้าไปในยามค่ำคืนและพยายามหลบเลี่ยงสายตาของคนอื่นนั่นหมายความว่า...พวกมันอาจกำลังพยายามทำให้คนอื่นคิดว่าเป็นคนของตำหนักเฉียนชิง “หรือมีคนกำลังจงใจโยนความผิดให้ฝ่าบาท” เซี่ยเยว่หลันเอ่ยช้าๆ หลี่เซวียนไม่ได้ตอบแต่แววพระเนตร
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 239 คนของตำหนักเฉียนชิง
“คราวนี้พวกมันจะไม่ได้แตะต้องอวี้หลิงอีก” หลี่เซวียนมองนางอย่างมั่นคง “ข้ารับปากแล้ว” เพียงสองคำ แต่กลับทำให้หัวใจของนางสั่นไหว เซี่ยเยว่หลันรีบหลบสายตา ก่อนจะหันกลับไปมองเอกสารบนโต๊ะแต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงฝีเท้าจากด้านนอกก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ชิงหลัวเป็นคนเดินเข้ามา สีหน้าของนางผิดจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด “เหนียงเหนียง” “มีอะไรหรือ?” ชิงหลัวเดินเข้ามาใกล้ ก่อนลดเสียงลง “คนของเราส่งข่าวมาแล้วเพคะ” “พูดมา” “เมื่อคืนหลังจากพวกมันถอนตัวออกจากจวนสกุลเซี่ย มีอีกกลุ่มหนึ่งเข้าไปเพคะ” เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้ว “อีกกลุ่มงั้นรึ?” “เพคะ อีกกลุ่มมีราวๆ 5-6 คน แต่งกายชุดดำแต่ชุด...เป็น...” ชิงหลัวตะกุกตะกักจ้องมองกุ้ยเฟยสลับกับอ๋องเจ็ด "เป็นอะไรเหรอ?" “เป็นชุดของกรมวังตำหนักเฉียนชิงเพคะ” ทันทีที่คำพูดนั้นจบลง ภายในตำหนักก็เงียบสนิท แม้แต่เสียงลมที่พัดผ่านม่านหน้าต่างยังดูเหมือนเบาลงไปในชั่วขณะ เซี่ยเยว่หลันนิ่งค้าง สายตาที่เคยสงบนิ่งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 238 คนของราชวงศ์ที่เกี่ยวข้อง
“ไม่” หลี่เซวียนส่ายพระพักตร์ “พบอยู่ตรงทางเข้า รอยผ้านี้ข้าคุ้นตามากแต่กลับนึกไม่ออก” เซี่ยเยว่หลันหยิบขึ้นมาดูใกล้ๆ เนื้อผ้านิ่มเป็นผ้าไหมของคนในวัง และมีรอยปักเล็กๆ อยู่ตรงมุม แม้จะขาดไปเกือบครึ่ง แต่ยังมองเห็นเส้นด้ายสีเข้มที่ถักเป็นลวดลา คล้ายเครื่องหมายบางอย่าง นางหรี่ตาลง “นี่คือ...” “เศษผ้าของราชวงศ์” อวี้หลิงตอบขึ้นมา เซี่ยเยว่หลันหันไปมองน้องชายทันที “เจ้าแน่ใจหรือ?” “ขอรับ” อวี้หลิงพยักหน้า “ข้าเคยเห็นตอนอยู่ใกล้จวนเก่า ก่อนที่พวกเราจะลี้ภัยออกนอกเมือง” ความเงียบปกคลุมทั่วทั้งตำหนัก เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ วางเศษผ้าลง เศษผ้าของราชวงศ์งั้นหรือ....ครั้งนี้ไม่ใช่ชื่อที่ปรากฏอยู่ในบัญชีเงินหกแสนตำลึง ไม่ใช่เพียงตราที่ปรากฏบนเอกสารเบิกจ่าย แต่คนของราชวงศ์ที่มีร่องรอยอยู่ในจวนสกุลเซี่ยโดยตรง และที่สำคัญ...คนเหล่านั้นกำลังพยายามค้นหาห้องลับของบิดานาง “พวกมันรู้เรื่องห้องลับได้อย่างไร?” เซี่ยเยว่หลันพึมพำ คำถามนั้นไม่มีใครตอบได้ แต่ในใจของนางกลับมีคำตอบหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างช้าๆ เพราะมีคนใ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 237 รอยผ้าที่ขาดวิ้น
เซี่ยเยว่หลันหน้าซีด คราวนี้นางรู้แล้วว่าเรื่องที่บิดาซ่อนไว้...ไม่ได้มีเพียงคนเดียวที่ต้องการมันและในขณะที่นางกำลังตามหาความจริง มีใครบางคนกำลังเร่งรีบค้นหาความลับนั้นก่อนนางเช่นกัน ความรู้สึกเย็นเยียบค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง นางเคยคิดว่าการกลับมาของคนเหล่านั้นเป็นเพียงการเก็บกวาดร่องรอยของเรื่องในอดีต ทว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่าพวกมันไม่ได้ต้องการเพียงทำลายหลักฐาน แต่กำลังตามหาบางสิ่งที่ถูกซ่อนอยู่ใต้จวนสกุลเซี่ยและสิ่งนั้นสำคัญมากพอที่จะทำให้พวกมันเสี่ยงกลับไปยังสถานที่ที่ถูกเผาจนเหลือเพียงซาก เซี่ยเยว่หลันหลุบตาลง ภาพของบัญชีเงินหกแสนตำลึงผุดขึ้นมาในความคิดอีกครั้ง เงินก้อนแรกสามแสนตำลึง เงินอีกสามแสนตำลึง บัญชีที่มีตราของกรมโยธาชื่อของคนจากสกุลมู่ที่ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่าและห้องที่เจ็ดของคลังหลวง...ทุกอย่างเหมือนเศษชิ้นส่วนของภาพขนาดใหญ่ที่ยังขาดตรงกลาง เพียงแต่นางยังมองไม่เห็นว่าภาพนั้นแท้จริงแล้วกำลังบอกเรื่องอะไร “เหนียงเหนียง...” เสียงของชิงหลัวดึงนางกลับจากความคิด “คนของเรายังจับตาดูอยู่เพคะ หากพวกมันกล
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 236 ข้าก็ยังจำวันที่เจ้ามองข้าเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตได้
แววพระเนตรคู่นั้นไม่มีความโกรธ มีเพียงความเจ็บปวดที่ถูกกดเอาไว้อย่างแน่นหนา ด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาจนถึงวันนี้ พระองค์รู้ดีว่าคงเดินมาไกลกว่าจะหวนกลับคืน “แต่ข้าก็ห้ามตัวเองไม่ได้” “ห้ามอะไรหรือเพคะ?” “หึง” คำเดียวทำให้เซี่ยเยว่หลันนิ่งงัน “ข้าหึง...ข้าหึงเจ้า หึงแม้แต่ความทรงจำของเจ้า” พระองค์หัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น “แม้แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะข้าที่ทำให้เจ้าต้องเป็นเช่นนี้ แต่ข้าก็ยังหึง” เซี่ยเยว่หลันเบือนหน้าหนี นางไม่รู้ว่าควรสงสารพระองค์หรือควรสงสารตัวเอง เพราะความจริงในวันนี้ทำให้ทุกคนกลายเป็นผู้แพ้ หลี่จิ้งเหยียนสูญเสียหญิงที่เคยรักเขาอย่างหมดหัวใจ นางสูญเสียความเชื่อมั่นที่มีต่อสามี ส่วนหลี่เซวียน...กลับเพิ่งได้รับความรักที่เขารอคอยมานานหลายปีแต่กลับเป็นรักต้องห้าม “ฝ่าบาท” เซี่ยเยว่หลันเอ่ยเสียงเบา “เรื่องในวัยเยาว์...มันไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขได้แล้วเพคะ” “ข้ารู้” “และตอนนี้หม่อมฉันเองก็ไม่อาจกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก” “ข้า...” “
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 237 สิ่งที่ข้าต้องการ เจ้าจะทำให้ได้หรือ
“หม่อมฉัน...” เซี่ยเยว่หลันอึดอักและหลบสายตา ยิ่งทำให้หลี่จิ้งเหยียนเข้าใจชัดขึ้น “เจ้าไม่ต้องพูดอีกแล้ว...” “พระองค์ทรงอยากได้งานเลี้ยงแบบใดกันหรือเพคะ?” “งานแบบใดงั้นรึ?” หลี่จิ้งเหยียนมองนางพลางอมยิ้มเบาๆ “ราวกับเจ้าคงลืมสิ้นเสียแล้วว่า ข้าชอบแบบใด...นับตั้งแต่เจ้าเผยความในใจเรื่องในวัยเยาว์ออกมา” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป คำพูดนั้นราวกับมีมือที่มองไม่เห็นค่อยๆ บีบรัดหัวใจของนาง นางเคยคิดว่าความทรงจำในวัยเยาว์เป็นเพียงเรื่องเล็กๆ ที่ถูกฝังอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ เป็นเรื่องที่ผ่านมานานจนไม่ควรมีอำนาจเหนือความรู้สึกของนางในวันนี้ แต่หลังจากรู้ความจริงว่า...คนที่นางเฝ้ารอมาตลอดไม่ใช่หลี่จิ้งเหยียน หากเป็นหลี่เซวียน ความทรงจำเหล่านั้นกลับกลายเป็นมีดที่คมที่สุดเพราะทุกครั้งที่นางนึกถึงความรักในวัยเยาว์ นางก็ต้องยอมรับว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางรักผิดคนมาตลอด เซี่ยเยว่หลันกำชายแขนเสื้อแน่น ก่อนจะฝืนยิ้มบางๆ “หม่อมฉันไม่ได้ลืมเพคะ” “เช่นนั้นเหตุใดจึงถาม?” นางเงียบ หลี่จิ้งเหยียนมองนางอยู่ครู
You May Also Like
มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า40.8K viewsเวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี24.9K viewsหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์37.7K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.4K viewsเมื่อฮองเฮาปีศาจ ชวนอ๋องทรราชกู้บัลลังก์
Treenapa67 views4 นิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก
หวงตี้ny238 viewsข้ามมิติมาเป็นฮูหยินท่านเก้าพันปี แค่ไม่อยากมีเบบี๋ ทำไมต้อง
มนต์วธู61 viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม3.2K views
