Beranda / รักโบราณ / หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ / บทที่ 72 เครือข่ายที่ยืมมาใช้

Share

บทที่ 72 เครือข่ายที่ยืมมาใช้

last update Tanggal publikasi: 2026-09-07 13:30:37

ตำหนักชิงอวิ๋นกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง หลังจากไทเฮาเสด็จกลับไปพร้อมฮ่องเต้ เสียงฝีเท้าของขบว
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 354 จับกุมเซี่ยหมิงเต๋อ

    เสียงของเจิ่นเสียวหยางราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงกลางลานหน้าประตูเมือง เซี่ยเยว่หลันพลันหันขวับ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงแม้จะระแคะระคายแต่แรกจากที่ฝ่าบาทองค์ก่อนหลี่จิ้งเหยียนก่อนตรัสไว้ก่อนสิ้นใจ แต่นางก็ยังรู้สึกประหลาดใจ ซูจางเฉิน...บิดาของซูหว่านหนิง เหตุใดชื่อของเขาจึงปรากฏอยู่ในคำสั่งลับก่อนบิดาของนางสิ้นใจได้หรือคนพวกนี้ร่วมมือกันแต่แรกจริงๆ เซี่ยหมิงเต๋อที่ยืนอยู่ท่ามกลางทหารพลันเผยรอยยิ้มบางๆ ขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับผู้ที่กำลังจะถูกตัดสินโทษกลับพบหนทางเอาตัวรอด “เห็นแล้วหรือไม่?” เขาเอ่ยเสียงเยาะ “ข้าบอกแล้วว่าความจริงไม่ได้มีเพียงด้านเดียว!” “หุบปาก!” เจิ่นเสียวหยางตวาด “เรื่องนี้ต้องมีการไต่สวนเพิ่มเติมอีก เจ้าคิดว่า กล่าวเช่นนี้จะทำให้ตนเองพ้นผิดได้หรือ!” “ข้าพ้นผิดหรือไม่ ข้าไม่รู้” เซี่ยหมิงเต๋อหัวเราะเย็นชา “แต่หากพวกเจ้าคิดจะล้างมลทินให้แม่ทัพเซี่ย ก็จงไปถามซูจางเฉินเสียก่อน ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของแม่ทัพเซี่ยอย่างไร!” เซี่ยเยว่หลันกำมือแน่น นางไม่อาจปล่อย

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 353 พระโอรสของผู้ประทานยาพิษให้บิดาเจ้า

    เขาชี้ไปยังหลี่เซวียน “ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ของเจ้าเป็นพระโอรสของผู้ประทานยาพิษให้บิดาเจ้า! เขาเป็นผู้รับพระราชโองการประหารแม่ทัพเซี่ย! เจ้าคิดว่าคนเช่นนี้จะคืนความยุติธรรมให้เจ้าได้หรือ?” “หุบปาก!” เจิ่นเสียวหยางตวาด แต่เซี่ยหมิงเต๋อกลับไม่สนใจ “เซี่ยเยว่หลัน เจ้าจงถามเขาให้ดีว่าหลังจากแม่ทัพเซี่ยสิ้นใจแล้ว เขาทำสิ่งใด? เขาเคยเปิดโปงความจริงต่อหน้าราชสำนักหรือไม่? เคยประกาศให้คนทั้งแผ่นดินรู้หรือไม่ว่าบิดาของเจ้าไม่ได้เป็นกบฏทั้งเขาและพี่ชายของเขาก็ทำเพื่อราชวงศ์แต่ทอดทิ้งคนตาดำๆ อย่างเรา?” เซี่ยเยว่หลันหันไปมองหลี่เซวียน หลี่เซวียนทรงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ทรงปฏิเสธ เซี่ยหมิงเต๋อหัวเราะอย่างพึงพอใจ ก่อนจะกล่าวต่อ “เพราะเขาเองก็ต้องการรักษาบัลลังก์ของตน! หากความจริงถูกเปิดเผยตั้งแต่แรก ผู้ใดจะเชื่อว่าราชวงศ์ไม่เกี่ยวข้องกับการตายของแม่ทัพเซี่ย? ผู้ใดจะยอมรับพระโอรสของฮ่องเต้ผู้ประทานยาพิษให้แม่ทัพผู้ภักดีได้?” “พอได้แล้ว!” เสียงหลี่เซวียนดังขึ้นอย่างกึกก้อง พระองค์ทอดพระเนตรเซี่ยหมิงเต๋อด้วยพระพักตร์เย็นชา

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 352 ความจริงที่เจ็บปวด

    ทหารนับพันนายพลันเงียบงัน สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังหลี่เซวียน เซี่ยเยว่หลันรู้สึกว่าหัวใจของตนกำลังถูกบีบจนแทบแหลกสลาย นางอยากปฏิเสธ อยากบอกว่าคำพูดของเซี่ยหมิงเต๋อเป็นเพียงกลอุบายสุดท้ายของคนชั่วที่กำลังจะพ่ายแพ้ ทว่าพระพักตร์ของหลี่เซวียนกลับทำให้นางไม่อาจหลอกตนเองได้ พระองค์ไม่ได้ทรงโกรธไม่ได้ตรัสปฏิเสธมีเพียงความเจ็บปวดที่ถูกกดทับไว้ในดวงพระเนตรคู่นั้น “หลี่เซวียน...” นางเรียกพระนามพระองค์เบาๆ “ท่านลุงใหญ่กล่าวถึงเรื่องใดกันแน่?” หลี่เซวียนทรงหลับพระเนตรลงชั่วขณะ ก่อนจะลืมขึ้นอีกครั้ง “เยว่หลัน เรื่องนี้ข้าจะไม่ปิดบังเจ้าอีก” พระสุรเสียงของพระองค์ไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนพอให้ทุกคนได้ยิน “ในวันที่แม่ทัพเซี่ยถูกตัดสินโทษ ผู้ที่มีพระราชอำนาจสูงสุดคือเสด็จพ่อของข้า...อดีตฮ่องเต้หลี่เชี่ยวเย่” เซี่ยเยว่หลันนิ่งงัน นางรู้ดีว่าผู้ใดเป็นฮ่องเต้ในเวลานั้น แต่สิ่งที่นางไม่เคยรู้คือเหตุใดหลี่เซวียนจึงมีสีหน้าราวกับกำลังแบกรับความผิดที่ไม่อาจชดใช้ หลี่เซวียนทอดพระเนตรนาง ก่อนจะตรัสต่อ “พระราชโองการประหารแม่ทัพเซี่ย เป็น

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 351 คือผู้ใดกัน

    เจิ่นเสียวหยางรีบหยิบเอกสารฉบับบนสุดขึ้นมา พลิกดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกำกระดาษแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว “เป็นบัญชีเสบียงสำรองจริง! ตัวเลขในนี้ตรงกับยอดที่ข้ารายงานต่อแม่ทัพเซี่ยเมื่อหลายปีก่อน แต่หลังจากท่านแม่ทัพถูกจับกุม บัญชีฉบับนี้กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย!” เสียงฮือฮาดังขึ้นในหมู่ทหารทางเหนือ เซี่ยหมิงเต๋อจ้องเอกสารในมือเจิ่นเสียวหยาง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ทว่าครู่เดียวก็กลับมาแสร้งสงบนิ่ง “บัญชีเพียงฉบับเดียวจะพิสูจน์สิ่งใดได้? ต่อให้เป็นบัญชีจริง ก็อาจมีผู้ใดแก้ไขขึ้นมาใหม่เพื่อใส่ร้ายข้า!” “เช่นนั้นเอกสารฉบับนี้เล่า?” ทหารม้าที่นำกล่องไม้มาถึงหยิบกระดาษอีกแผ่นออกมา “นี่คือบันทึกการเบิกจ่ายเงินกองทัพทางเหนือ มีตราประทับของผู้ตรวจสอบและลายมือผู้รับเงินครบถ้วนพ่ะย่ะค่ะ!” เจิ่นเสียวหยางรับเอกสารมาอ่าน เพียงเห็นชื่อผู้รับเงิน เขาก็พลันเงยหน้าขึ้น “เซี่ยหมิงเต๋อ!” รองแม่ทัพชี้ไปยังชื่อบนกระดาษ เสียงของเขาสั่นสะเทือนด้วยความโกรธ “เงินหลายแสนตำลึงที่หายไปจากกองทัพ ถูกส่งเข้าบัญชีของท่า

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 350 บัญชีเสบียงสำรองของกองทัพทางเหนือ

    เสียงของทหารที่ยอมวางอาวุธดังขึ้นต่อเนื่อง ทว่าความสงบที่เพิ่งก่อตัวกลับยังไม่อาจคลี่คลายสถานการณ์ทั้งหมดได้ เซี่ยหมิงเต๋อจ้องมองเหล่าทหารที่คุกเข่าลงด้วยแววตาอำมหิต รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เลือนหาย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยว “พวกเจ้าคิดว่าหลี่เซวียนจะไว้ชีวิตพวกเจ้าจริงหรือ?” เขาตวาด “วันนี้พวกเจ้าวางอาวุธ พรุ่งนี้ก็อาจถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏอยู่ดี! ผู้ใดจะรับประกันได้ว่าฮ่องเต้พระองค์ใหม่จะไม่กำจัดพวกเจ้าเพื่อสร้างความมั่นคงให้บัลลังก์?” ทหารบางคนชะงัก มือที่กำลังวางดาบพลันหยุดค้าง เซี่ยหมิงเต๋อเห็นดังนั้นจึงรีบกล่าวต่อ “จงมองให้ดี! กองทัพทางเหนือมีทหารหลายหมื่นนาย หากพวกเจ้ายอมจำนนในวันนี้ วันหน้าจะไม่มีผู้ใดปกป้องครอบครัวของพวกเจ้าได้อีก!” “เซี่ยหมิงเต๋อ!” เจิ่นเสียวหยางตวาดลั่น “ท่านยังคิดจะหลอกลวงพวกเขาอีกหรือ?” “หลอกลวง?” เซี่ยหมิงเต๋อหัวเราะเยาะ “ข้าเพียงกล่าวความจริง!” “ความจริงหรือ?” เซี่ยเยว่หลันก้าวออกมาจากด้านหลังเจิ่นเสียวหยาง “เช่นนั้นเหตุใดท่านจึงไม่กล้าบอก

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 349 ผู้ที่รออยู่หลังประตูเมือง

    คำถามของเซี่ยเยว่หลันทำให้ทหารประจำประตูเมืองหลายคนหน้าถอดสี ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากตอบ เสียงกลไกเหล็กยังคงครูดคราง ประตูเมืองเหนือค่อย ๆ เปิดกว้างขึ้นทีละน้อย เผยให้เห็นถนนสายยาวด้านนอกซึ่งทอดผ่านแนวกำแพงเมืองไปจนถึงพื้นที่ราบเบื้องหน้า เซี่ยหมิงเต๋อเห็นเช่นนั้นก็ยกมุมปาก “เจ้าอยากรู้หรือ? เช่นนั้นก็จงมองให้ดี!” เขาหันไปทางทหารประจำประตู ก่อนตวาดเสียงดัง “เปิดประตูให้สุด! ให้กองทัพทางเหนือเข้ามา!” ทหารผู้หนึ่งสะดุ้ง รีบหันไปจับคันบังคับกลไก ทว่าเพิ่งออกแรงได้ไม่นาน เสียงกีบม้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก ตึก...ตึก...ตึก... เสียงนั้นเริ่มจากแผ่วเบา ก่อนจะหนักแน่นและดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับคลื่นที่กำลังซัดเข้าหากำแพงเมือง ทหารทุกคนหันไปมองพร้อมกัน ประตูเมืองที่เปิดออกเพียงครึ่งบานค่อยๆ เผยให้เห็นเงาของม้าสีดำตัวหนึ่ง มันยืนสง่างามอยู่เบื้องหน้าแนวทหารม้าจำนวนนับร้อย นายทหารทุกคนสวมเกราะสีเข้ม ถืออาวุธพร้อมรบ แต่กลับไม่มีผู้ใดชักดาบออกจากฝัก บนหลังม้าดำตัวนั้น ชายหนุ่มในชุดเกราะสีดำสนิทนั่งตัวตรงอย่างสง่างาม สายลมพัดชายเสื้อคลุมของเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status