เกิดใหม่ครั้งนี้ไม่อาจหนีบทนางร้ายได้ ข้าขอแสดงให้สมใจท่าน

กลิ่นกำยานหอมกรุ่นที่ลอยอวลอยู่ในอากาศไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกปวดร้าวในหัวของเซิ่นหลิงซีทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวนอนลืมตาโพลงอยู่บนเตียงไม้แกะสลักหลังใหญ่ จ้องมองม่านมุ้งสีแดงสดที่ปักลายวิหคคู่ด้วยสายตาว่างเปล่า

นี่เข้าสู่วันที่สามแล้วนับตั้งแต่นางลืมตาตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย และพบว่าตนเองไม่ได้อยู่ในยุคปัจจุบันอีกต่อไป แต่กลับทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ ‘เซิ่นหลิงซี’ บุตรีสายตรงแห่งจวนอันผิงโหว นางร้ายอันดับหนึ่งในนิยายยอดฮิตที่นางเคยอ่านผ่านตาเมื่อชาติก่อน

หากเป็นสตรีอื่นที่ได้ทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ มีเงินทองกองท่วมหัว มีสาวใช้คอยปรนนิบัติพัดวี คงจะรีบวางแผนพลิกชะตาชีวิต เปลี่ยนบทบาทจากนางร้ายให้กลายเป็นนางเอก หรือไม่ก็หาทางหลีกหนีจากความวุ่นวายไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

แต่นั่นไม่ใช่กับโลกนิยายบ้าบอใบนี้

“อึก”

เซิ่นหลิงซียกมือขึ้นกุมขมับ ร่างกายของนางบิดเกร็งเล็กน้อยเมื่อความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมาเยือนอีกครั้ง มันไม่ใช่ความเจ็บป่วยทางกาย แต่มันคือ ‘การลงโทษ’ จากกฎเกณฑ์ที่มองไม่เห็น

ในวันแรกที่นางรู้ตัวว่าเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่มีจุดจบคือการถูกวางยาพิษจนตายอย่างอเนจอนาถ เซิ่นหลิงซีตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะเก็บเสื้อผ้าและเงินทองหนีออกจากจวนโหวเพื่อไปตั้งรกรากที่เมืองอื่น แต่เพียงแค่สองเท้าของนางก้าวพ้นธรณีประตูจวน ความเจ็บปวดราวกับมีเข็มพันเล่มทิ่มแทงลงบนสมองก็โจมตีเข้าอย่างจังจนนางหมดสติไป

เมื่อฟื้นขึ้นมา นางจึงได้เรียนรู้ความจริงอันโหดร้าย โลกใบนี้มี ‘กฎเหล็ก’ ที่คอยบงการชีวิตของนางอยู่ กฎที่บังคับให้นางต้องเดินตามเส้นเรื่องเดิมอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง นางต้องเป็นเซิ่นหลิงซีผู้หยิ่งยโส ร้ายกาจ และที่สำคัญที่สุด นางต้อง ‘คลั่งรัก’ บุรุษธงดำผู้นั้น ชินอ๋องเซียวเหวินเย่

หากนางคิดจะเปลี่ยนบทบาท ปฏิเสธการเข้าร่วมเหตุการณ์สำคัญ หรือแม้แต่แสดงออกว่าหมดรักในตัวชินอ๋อง อาการปวดหัวอย่างรุนแรงจะเข้าจู่โจมร่างกายของนางทันที ราวกับระบบของโลกใบนี้กำลังบังคับเฟืองที่หลุดร่อนให้กลับเข้าที่เข้าทางของมัน

“คุณหนู ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”

เสียงใสแจ๋วของชุนเถาสาวใช้คนสนิทดังขึ้นพร้อมกับเสียงผลักบานประตู หญิงรับใช้ร่างเล็กเดินถืออ่างทองเหลืองใส่น้ำอุ่นเข้ามาในห้อง ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มกว้างขวาง

“วันนี้เป็นวันงานเลี้ยงชมบุปผาที่จวนองค์หญิงใหญ่ คุณหนูต้องรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวนะเจ้าคะ บ่าวได้เตรียมชุดกระโปรงสีแดงเข้มตัวใหม่ที่เพิ่งตัดเย็บเสร็จไว้ให้แล้ว รับรองว่าหากท่านสวมใส่ จะต้องงดงามโดดเด่นกว่าคุณหนูจวนใดในงาน และท่านอ๋องจะต้องมองคุณหนูเพียงผู้เดียวแน่นอนเจ้าค่ะ”

เซิ่นหลิงซีถอนหายใจเฮือกใหญ่ นางค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียง ปล่อยให้ชุนเถาเข้ามาปรนนิบัติเช็ดหน้าเช็ดตา

มองข้าเพียงผู้เดียวน่ะสิแปลก นางค่อนขอดในใจ หากสายตาของเซียวเหวินเย่เป็นคมดาบ ร่างกายของข้าคงถูกฟันจนขาดเป็นสองท่อนไปนานแล้ว

ตามเนื้อเรื่องเดิม เซียวเหวินเย่คือชินอ๋องผู้กุมอำนาจทางการทหารทั่วยุทธภพ เขาเป็นบุรุษที่หล่อเหลาสง่างามแต่เย็นชาและโหดเหี้ยม เขาไม่เคยเห็นเซิ่นหลิงซีอยู่ในสายตา ไม่ว่านางจะพยายามทำดีด้วยหรือตามหึงหวงสตรีทุกคนที่เข้าใกล้เขามากเพียงใด สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงแววตารังเกียจและคำพูดเชือดเฉือนใจ

และในงานเลี้ยงชมบุปผาวันนี้ คือฉากสำคัญที่โลกนิยายกำหนดให้นางต้องไปอาละวาดหึงหวงเขาต่อหน้าธารกำนัล เมื่อเห็นเขาพูดคุยอย่างสนิทสนมกับ ‘ไป๋อวี้เหลียน’ นางเอกตัวจริงของเรื่อง ซึ่งเหตุการณ์นี้จะทำให้ชินอ๋องยิ่งรังเกียจนาง และเป็นการปูทางให้ความสัมพันธ์ของพระนางเริ่มผลิบาน

“เอาเถอะ เจ้าอยากให้ข้าใส่อะไรก็เอามาเถิด”

เซิ่นหลิงซีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ผิดกับวิสัยปกติที่มักจะพิถีพิถันเรื่องการแต่งกาย ชุนเถาชะงักไปเล็กน้อย แต่ด้วยความที่เป็นสาวใช้ผู้มีจินตนาการล้ำเลิศ นางจึงตีความท่าทีเฉยเมยของผู้เป็นนายไปในทิศทางของตนเอง

“คุณหนูคงกำลังคิดแผนการที่จะดึงดูดความสนใจของท่านอ๋องอยู่ใช่หรือไม่เจ้าคะ” ชุนเถายิ้มกรุ้มกริ่มขณะหยิบหวีไม้หอมขึ้นมาสางผมยาวสลวยของนางเอก “บ่าวเข้าใจเจ้าค่ะ วันนี้คุณหนูจะต้องแย่งชิงพื้นที่ข้างกายท่านอ๋องมาจากสตรีแพศยาพวกนั้นให้ได้นะเจ้าคะ”

เซิ่นหลิงซีได้แต่กลอกตาในใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจ นางขี้เกียจเกินกว่าจะอธิบายให้ชุนเถาฟังว่า นางไม่ได้อยากได้พื้นที่ข้างกายท่านอ๋องอะไรนั่นเลยสักนิด นางแค่อยากมีชีวิตรอด นางอยากนอนโง่ๆ กินขนมอร่อยๆ และไม่ต้องคอยปั้นหน้าเป็นสตรีไร้สมองที่วิ่งตามผู้ชายไปวันๆ

แต่ในเมื่อสวรรค์ไม่เป็นใจ ขีดเส้นทางให้นางต้องรับบทนางร้าย นางก็จะเป็นนักแสดงที่คว้าสองรางวัลออสการ์สาขาตีบทแตกให้โลกใบนี้ได้ประจักษ์เอง

ครึ่งชั่วยามต่อมา รถม้าประจำตระกูลอันผิงโหวก็แล่นมาจอดเทียบที่หน้าประตูจวนองค์หญิงใหญ่ เซิ่นหลิงซีในชุดกระโปรงหรูหราสีแดงเพลิงก้าวลงจากรถม้าด้วยท่วงท่าสง่างาม ใบหน้างดงามที่ถูกแต่งแต้มอย่างประณีตเชิดขึ้นเล็กน้อยตามแบบฉบับของคุณหนูผู้หยิ่งยโส

ภายในสวนอุทยานของจวนองค์หญิงใหญ่คลาคล่ำไปด้วยเหล่าคุณหนูคุณชายจากตระกูลขุนนาง เสียงพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกดังแว่วมาเป็นระยะ บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการจับคู่ดูตัวและประชันความงาม