LOGINShare
บทที่ 89 ความอดทนของฮ่องเต้
publish date:
2026-09-12 19:38:11
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 393 ฎีกาคัดค้าน
“แล้วตอนนี้เล่า?” “หม่อมฉัน...” นางหลุบตาลงเล็กน้อย “หม่อมฉันอยากอยู่กับฝ่าบาท” หลี่เซวียนทรงยิ้มอย่างอ่อนโยน “เพียงเท่านั้นหรือ?” “แล้วพระองค์ยังต้องการสิ่งใดอีกเพคะ?” “ข้าอยากได้ยินว่าเจ้ายินดีเป็นฮองเฮาของข้า” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้นมองพระองค์ ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว ทว่านางไม่ได้หลบสายตาอีก “หากนั่นเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาท...หม่อมฉันยินดีเพคะ” หลี่เซวียนทรงนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนรอยยิ้มจะปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน พระองค์ยกมือขึ้นประคองใบหน้านาง แล้วจุมพิตหน้าผากอย่างแผ่วเบา “ดี เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นฮองเฮาที่สง่างามที่สุดในใต้หล้าดังเช่นที่ข้าเคยสัญญาต่อเจ้าไว้” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “หม่อมฉันไม่ต้องการเป็นฮองเฮาที่สง่างามที่สุดเพคะ” “แล้วเจ้าต้องการสิ่งใด?” “เพียงต้องการเป็นฮองเฮาที่ฝ่าบาทรักก็พอแล้ว” แววพระเนตรของหลี่เซวียนอ่อนลง พระองค์ทรงดึงนางเข้ามากอดแนบอก “เจ้าไม่จำเป็นต้องร้องขอสิ่งนั้นจากข้าเลย เยว่หลัน เพราะมันเป็นของเจ้าอยู่แล้ว” ทว่าความสุขในห้องนี้ยังไม่ทันได้ดำเนินไปนานนัก เสียงฝีเท้าเร่งรีบ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 392 แล้วเรื่องของเราล่ะ
“อวี้หลิงเคยมาปรึกษาข้าแล้ว” “แล้วเหตุใดพระองค์จึงไม่บอกหม่อมฉัน?” “ข้าเห็นว่าเป็นเรื่องของเจ้าตัว ควรให้เขาเป็นคนบอกเจ้าเอง” เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมองน้องชายทันที “อวี้หลิง!” เซี่ยอวี้หลิงก้มหน้าลงเล็กน้อย “ขออภัยขอรับพี่หญิง ข้ายังไม่แน่ใจว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่หวังหรือไม่ จึงยังไม่ได้บอกท่าน” “แล้วตอนนี้แน่ใจแล้วหรือ?” “ขอรับ” คำตอบของเขาหนักแน่นกว่าครั้งใด “ข้ามีใจรักจริงกับองค์หญิงจื่อจิ่วหลิน ไม่ได้คิดว่านางเป็นเพียงสตรีที่ถูกใจชั่วคราว และข้าก็ได้พูดคุยกับนางอย่างชัดเจนแล้ว นางเองก็ยินดีที่จะใช้ชีวิตร่วมกับข้า” เซี่ยเยว่หลันมองน้องชายอยู่ครู่หนึ่ง ความตกใจค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน นางรู้จักอวี้หลิงดี เขาเป็นคนไม่ชอบพูดเรื่องความรู้สึกของตนเอง หากยอมคุกเข่าขอพระราชทานสมรสต่อหน้าฮ่องเต้เช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเขาคิดมาอย่างรอบคอบแล้ว “แล้วจื่อจิ่วหลินยินยอมจริงหรือ?” “ขอรับ นี่คือพระราชสาส์นที่นางฝากมา” อวี้หลิงหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกจากอกเสื้อ ส่งให้ขันทีนำขึ้นถ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 391 พระราชทานสมรส
หลี่เซวียนทรงยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะยกพระหัตถ์ขึ้นลูบศีรษะนางเบาๆ “เช่นนั้นเจ้าก็ไม่ต้องทนฟังอีกแล้ว เพราะตำแหน่งพระชายาที่เจ้ากำลังพูดถึงนั้น ข้าไม่คิดจะมอบให้สตรีอื่น” “ฝ่าบาททรงตรัสเช่นนี้ได้อย่างไรเพคะ? พระองค์เป็นฮ่องเต้ เรื่องการอภิเษกย่อมเกี่ยวข้องกับความมั่นคงของแคว้น มิใช่เรื่องที่พระองค์จะตัดสินพระทัยตามพระทัยเพียงอย่างเดียว” “เจ้ากำลังสั่งสอนข้าอยู่หรือ?” “หม่อมฉันเพียงกล่าวตามความจริงเพคะ” “ดี เช่นนั้นข้าก็จะกล่าวความจริงกับเจ้าเช่นกัน” หลี่เซวียนโน้มพระพักตร์ลงเล็กน้อย สบตานางอย่างจริงจัง “ข้าไม่ต้องการสตรีอื่น ไม่ว่าจะเป็นคุณหนูฟ่าน องค์หญิงจากอู่หนาน หรือสตรีจากตระกูลใดก็ตาม” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป “แล้วเรื่องการอภิเษกที่ผู้คนกล่าวถึงเล่าเพคะ?” “เรื่องนั้น...” พระองค์ทอดพระเนตรนาง ก่อนจะยกมุมพระโอษฐ์ขึ้น “เจ้าสนใจมากถึงเพียงนี้ เหตุใดไม่ถามให้ชัดเจนเสียตั้งแต่แรก?” “หม่อมฉันถามแล้วมิใช่หรือเพคะ?” “เจ้าถามว่าข้าพบคุณหนูฟ่านหรือไม่ ไม่ได้ถามว่าข้าจะแต่งกับใคร” “
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 390 กลัวคำตอบ
หลี่เซวียนทวนคำถาม ก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างประหลาดพระทัย “ใช่เพคะ วันนี้ฝ่าบาทไม่ได้พบคุณหนูฟ่านหรือ?” “พบแล้ว” “เช่นนั้นก็ถูกต้องแล้วเพคะ” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้าเล็กน้อย ทำท่าจะหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอีกครั้ง ทว่าหลี่เซวียนกลับทรงยื่นพระหัตถ์มาจับข้อมือนางไว้ “เดี๋ยวก่อน เหตุใดจู่ๆ เจ้าจึงถามถึงนาง?” “หม่อมฉันเพียงถามตามมารยาทเพคะ” “ถามตามมารยาท?” “เพคะ” หลี่เซวียนทอดพระเนตรใบหน้าที่พยายามทำเป็นสงบนิ่งของนาง ก่อนจะทรงเลิกพระขนง “เช่นนั้นข้าควรตอบตามมารยาทด้วยหรือไม่?” “ย่อมแล้วแต่ฝ่าบาทเพคะ” “นางนำขนมมาให้ข้า” ปลายนิ้วของเซี่ยเยว่หลันที่วางอยู่บนถ้วยชาชะงักไปเล็กน้อย “อ้อ...” “แล้วก็กล่าวแสดงความยินดีเรื่องการอภิเษก” “เช่นนั้นหรือเพคะ” “นางยังกล่าวอีกว่า หากข้าต้องการพระชายาที่ช่วยแบ่งเบาภาระในฝ่ายใน นางก็ยินดีจะช่วยเหลือ” เซี่ยเยว่หลันก้มหน้าลงทันที “คุณหนูฟ่านช่างมีน้ำใจจริงๆ เพคะ” หลี่เซวียนนิ่งไป ก่อนจะทรงมอ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 389 เจ้าเปลี่ยนไป
เซี่ยเยว่หลันกอดหมอนอิงอยู่นาน จนกระทั่งชิงหลัวนำยาทาแผลมาให้ นางจึงยอมยื่นมือออกไปอย่างไม่เต็มใจ “คุณหนูเจ้าคะ ยื่นมือมาเถิดเจ้าค่ะ บ่าวจะทายาให้” “แผลเล็กน้อยเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องทายาก็ได้” “หากฝ่าบาททรงเห็นว่าคุณหนูมีแผล พระองค์คงทรงถามไม่หยุดแน่เจ้าค่ะ” คำพูดนั้นทำให้เซี่ยเยว่หลันชะงัก ก่อนจะรีบยื่นมือออกไป “เช่นนั้นก็รีบทาเถิด” ชิงหลัวก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม นางไม่คิดว่าคุณหนูของตนจะเสียอาการได้ถึงเพียงนี้ เพียงแค่เอ่ยถึงฝ่าบาทก็ยอมทำตามแต่โดยดี “คุณหนูเจ้าคะ บ่าวขอถามสักเรื่องได้หรือไม่?” “ว่ามาสิ” “หากฝ่าบาททรงมีสตรีอื่นจริงๆ คุณหนูจะทำอย่างไรเจ้าคะ?” เซี่ยเยว่หลันเงียบไปทันที “ข้าคง...” นางหยุดคิด ก่อนจะส่ายหน้า “ข้าไม่รู้” “คุณหนูไม่คิดจะถามฝ่าบาทให้ชัดเจนหรือเจ้าคะ?” “ข้าจะถามอย่างไรเล่า? หรือจะเดินไปถามพระองค์ว่า วันนี้ทรงพบคุณหนูฟ่านแล้วรู้สึกพอพระทัยหรือไม่?” “หากคุณหนูอยากถามเช่นนั้น บ่าวก็คิดว่าไม่เสียหายอะไรนะเจ้าคะ อย่างไรเสียฝ่าบา
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 388 ข้าไม่ได้หึง
เซี่ยเยว่หลันเดินเล่นอยู่ในสวนอีกครู่หนึ่ง แต่ไม่ว่าจะมองดอกไม้หรือฟังเสียงนกร้อง นางก็ไม่อาจสงบจิตใจลงได้เสียที ยิ่งคิดถึงภาพฟ่านจื่อเหยาถือกล่องขนมไปเข้าเฝ้าหลี่เซวียน นางก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ขนมที่พระองค์โปรดปราน...นางรู้ดีว่าพระองค์ชอบรสชาติแบบใด ไม่ชอบสิ่งใด แม้กระทั่งเวลาที่พระองค์ทรงเหน็ดเหนื่อยจากราชกิจ ก็มักจะต้องการชารสอ่อนกับขนมหวานเพียงเล็กน้อย แต่เพราะหลี่เซวียนเคยตรัสว่าไม่ชอบให้ใครเอาใจด้วยเรื่องเล็กน้อย นางจึงไม่เคยใส่ใจเรื่องเหล่านี้มากนัก แล้วเหตุใดฟ่านจื่อเหยาจึงรู้หรือว่าช่วงเวลาที่นางไม่อยู่ในวัง อีกฝ่ายได้เข้าไปใกล้ชิดพระองค์มากถึงเพียงนั้น “คุณหนูเจ้าคะ ระวัง!” เสียงชิงหลัวดังขึ้นกะทันหัน เซี่ยเยว่หลันสะดุ้ง หันกลับมามองก็พบว่าตนเองเกือบเดินชนกิ่งไม้ที่ยื่นออกมาจากข้างทาง “ข้าไม่เป็นไร” “คุณหนูทรงเหม่อลอยมาครู่ใหญ่แล้วนะเจ้าคะ หรือจะกลับไปพักก่อนดีหรือไม่?” “ไม่ต้อง ข้าเพียงคิดเรื่องอื่นอยู่เท่านั้น” “เรื่องคุณหนูฟ่านหรือเจ้าคะ?” เซี่ยเยว่หลันหันขวับไปมอ
You May Also Like
ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ76.4K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า87.2K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong26.0K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.8K viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม6.1K viewsเนตรอัปมงคล
หิมะที่ปลิดปลิว165 viewsทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้ฉาวโฉ่
Camellia.ma109 viewsเกิดใหม่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ท่านอ๋องไม่มีวันรัก
Camellia.ma155 views
