บทที่ 1 ขอบุตร 3

“ซี้ดด... อูวว... เจินเจินของข้า เสียวสุดๆ” 

        เขาน้ำแตกเต็มเหนี่ยว กลีบร่องของข้าถึงกับเด้งรับ ตอดตุบตับ สักพักน้ำกามของท่านพี่ก็เยิ้มไหลออกมา เขายังไม่ยอมถอนแท่งเนื้อออก แต่ขยับเอวซอยเข้าซอยออกอย่างร้อนแรงอีกสองสามครั้งอย่างติดอกติดใจ จนกระทั่งข้าร้องเสียวออกมาอีกครั้ง ท่านพี่ถึงได้ยอมผละตัวออกจากข้า

        “ซี้ดด... Xแน่นๆ เด้ามันส์สะใจจริงๆ เจินเจิน”

        “ท่านพี่แข็งแรงยิ่งนัก ข้าอิ่มหนำเหลือเกิน”

“อา... เราเสียวกันทุกวัน ความจริงแล้วเราไม่เห็นต้องมาไหว้พระขอพรให้มีลูกเลย ข้าว่าตอนนี้เจ้าอาจจะกำลังตั้งท้องลูกของข้าอยู่แล้วก็ได้”

ข้ายิ้มเอียงอาย เพราะตั้งแต่เราตัดสินใจระเริงรักกัน เราก็เล่นกามกรีฑากันทุกวันทุกคืนไม่เคยขาดเลย “ท่านแม่ท่านใจร้อน อยากอุ้มหลานไวๆ ท่านพี่ต้องเป็นลูกกตัญญู รีบน้ำแตกใส่ข้าเยอะๆ ข้าจะได้ตั้งท้องเร็วๆ นะเจ้าคะ”

“เดี๋ยวขากลับ ข้าจะขย่มเจ้าอีกรอบ”

“เจ้าค่ะ” ข้ามีความสุขมาก เรากอดจูบกันนัวเนีย รถม้าก็แล่นมาถึงวัดอู๋ซานพอดิบพอดี เสี่ยวจิงรีบกระโดดลงตั้งแต่รถม้ายังจอดไม่สนิท พอเจอข้า นางก็เบะปากร้องไห้ทันที

        “ฮูหยินน้อย... ข้าไม่นั่งกับอากุ้ยแล้วนะเจ้าคะ ฮือๆ”

        “โอ๋ๆ ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าลำบากนะเสี่ยวจิง”

        “ไม่ต้องร้องเสี่ยวจิง มันทำอะไรเจ้า เดี๋ยวข้าเตะอากุ้ยให้” หวังจ้าวหัวเราะร่าอย่างเอ็นดู ก่อนจะจูงมือข้าเข้าไปด้านในอารามวัดอู๋ซาน ส่วนเสี่ยวจิงกับอากุ้ยช่วยกันหอบตะกร้าของไหว้เข้ามา จุดธูปกราบไหว้พระพุทธรูป ใส่เงินทำบุญ ข้าภาวนาขอให้ชีวิตพบแต่ความสุข สามีรักใคร่และผู้ใหญ่เอ็นดู ขอให้ข้ามีทายาทให้ท่านพี่โดยเร็ว ขอให้ท่านพี่ค้าขายประสบความสำเร็จ ขอให้สุขภาพร่างกายของพ่อแม่สามีแข็งแรง ข้าอธิษฐานอยู่นานและท่านพี่ก็พาข้าไปพบเจ้าอาวาส

“เจ้าอาวาสชื่อไต้ซือหลิวหวง เดิมเป็นคนสกุลจ้าว แต่ท่านใฝ่ทางธรรมจึงออกบวชตั้งแต่หนุ่ม นับฐานะแล้วไต้ซือมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อข้าเอง เจ้าก็เป็นหลานสะใภ้ของท่านนะเจินเจิน”

        ข้านึกศรัทธาอย่างแรงกล้า ยิ่งเห็นจำนวนสาธุชนที่เข้ามาทำบุญไหว้พระอย่างล้นหลาม ข้าก็แน่ใจว่าคำอธิษฐานจะต้องประสบผลสำเร็จแน่นอน ซึ่งเหตุการณ์ในวันนั้นพลิกชะตาชีวิตของข้าไปอย่างสิ้นเชิง

แม้จะเจ็บปวด หากเลือกย้อนเวลากลับไปได้... ข้าก็ยังขอเลือกที่จะเข้าไปพบไต้ซือหลิวหวงอยู่ดี

-------

บรรยากาศในวัดสงบเงียบ สะอาดสะอ้านและร่มรื่นมากเพราะปลูกป่าไผ่รอบๆ ยามลมพัดผ่าน เสียงใบไผ่เสียดสีกันดังซ่าๆ ชวนให้สงบใจได้ดี มีเสียงสวดมนต์ดังแว่วมาเป็นระยะบ้าง ทำให้ข้ารู้สึกศรัทธาเป็นพิเศษ ท่านพี่พาข้ามาที่อารามหลังเล็กซึ่งท่านเจ้าอาวาสกำลังนั่งสมาธิอยู่

        เจ้าอาวาสชื่อไต้ซือหลิวหวง ใบหน้าขาวผ่องสงบนิ่งน่าเลื่อมใส แม้จะอายุเกือบห้าสิบแล้วแต่บำเพ็ญศีลทำให้ร่างกายเยาว์วัยดูแทบไม่ต่างจากชายรุ่น ข้ากับสามีเงียบเสียงขณะรอท่านไต้ซือออกจากสมาธิ ข้าถึงได้มีโอกาสสังเกตว่าร่างกายของท่านบึกบึนองอาจยิ่งนัก ท่านพี่เล่าให้ฟังว่าไต้ซือหลิวหวงฝึกลมปราณด้วย ฝีมืออยู่ในระดับแนวหน้า ทำให้ข้ายิ่งนึกศรัทธา

        อาจจะด้วยกลิ่นราคะอันร้อนแรงจากกายของข้ากับท่านพี่นั้นยังอบอวลอยู่ รบกวนไต้ซือจนท่านออกจากสมาธิ เมื่อดวงตาลุ่มลึกของท่านสบประสานกับข้า ข้าก็พลันรู้สึกแปลกประหลาด

        ตัวข้ากระตุกไหว เหมือนจะหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ