Startseite / รักโบราณ / หญิงแพศยา / บทที่ 1 ขอบุตร 2

Teilen

บทที่ 1 ขอบุตร 2

 “เสี่ยวจิง ข้าขอโทษ แต่ข้าทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ฮูหยินน้อยครางเสียวเหลือเกิน” อากุ้ย หนุ่มคนขับรถม้าหอบแฮ่ก เสี่ยวจิงเป็นเด็กสาวอายุเพียงสิบห้า หน้าตาน่ารักและไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องเสียวเลยสักครั้ง นางจึงนั่งตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก ตอนแรกนางก็ได้นั่งในรถม้ามาดีๆ อยู่หรอก แต่ฮูหยินน้อยกับนายท่านสบตากันไปมาแล้วเกิดมีอารมณ์ สาวใช้อย่างนางจึงต้องระเห็จออกมานั่งคู่คนขับรถม้า 

        “ข้าขับรถม้าไม่ถนัด เจ้าช่วยข้าหน่อยได้ไหม”

        “จะให้ข้าช่วยขับเหรอ ข้าทำไม่เป็นหรอก”

“ข้าอยากให้เจ้าช่วยใช้มือทำให้ข้าต่างหาก อูยย... นะเสี่ยวจิง ช่วยโม้กให้ข้าหน่อยก็ได้” อากุ้ยเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์ หน้าตาอาจไม่ดีแต่กล้ามเนื้อแข็งแรงเป็นมัดๆ เสี่ยวจิงหน้าแดงก่ำ เห็นท่อนเนื้อแข็งขึงชี้โด่เด่ มีน้ำใสๆ ผุดออกมาจากหัวดุ้น นางก็ส่ายหน้าทันที หัวเด็ดตีนขาดนางก็ไม่ทำเด็ดขาด

“ข้าไม่ยอมเด็ดขาด”

“โอ้วว... อ๊าๆๆ ท่านพี่เย่อแรงๆ เลยเจ้าค่ะ” เสียงร้องครวญครางของข้ากับสามีก็ยิ่งทำให้เสี่ยวจิงตื่นตกใจเข้าไปอีก อากุ้ยอยู่ในวัยกำหนัด ชักจะทนไม่ไหวจึงพยายามป้อยอเสี่ยวจิง

“ฟังสิเสี่ยวจิงคนสวย เจ้านายของเจ้าช่างเร่าร้อนนัก ทั้งสวยราวกับนางฟ้า ทั้งเก่งกาจเรื่องเขียนอ่าน คุณชายของข้าถึงได้หลงหัวปักหัวปำ ไม่คิดชายตาแลหญิงใดอีกเลย”

“ข้าติดตามฮูหยินน้อยมาตั้งแต่นางยังเป็นคุณหนูใหญ่สกุลฉิน แค่เอ่ยถึงคุณชายหวังจ้าว นางก็หน้าแดงเขินอายน่ารักยิ่งนัก ข้า... ข้าไม่คิดเลยว่าฮูหยินน้อยจะ...”

“นี่เป็นเรื่องธรรมชาติ คนเราเกิดมาหญิงกับชายย่อมต้องร่วมเพศกันเพื่อสืบสกุล ตอนนี้คุณชายหวังกำลังปี้ฮูหยินน้อย ส่วนข้าก็กำลังกระหาย เจ้าจะรังเกียจไปทำไมกัน”

“ข้าจะไม่มีวันยอมทำแบบฮูหยินน้อยเด็ดขาด น่าอายที่สุด”

เสี่ยวจิงยกมือขึ้นปิดหน้า จะโทษนางก็ไม่ได้เพราะข้าเคยเป็นคุณหนูผู้แสนเรียบร้อยไร้เดียงสาจริงๆ จนกระทั่งได้รู้จักรสชาติหฤหรรษ์จากสามี ข้าก็ลืมสิ้นทุกสิ่ง คิดแต่เพียงช่วงเวลาที่ร่องสาวคับแน่นของข้าถูกแท่งหยกเย่อจนน้ำแตกก็พอ

        “เจินเจิน ซี้ดด... เย่ออร่อยเหลือเกิน ตอดข้าแรงแทบขาด”

        “โอ้วว... ท่านพี่ขย่มXข้าอีกสิเจ้าคะ อ๊าๆๆ น้ำจะแตกแล้ว อูย... จะแตกแล้ว” ข้ารักสามีของข้าเหลือเกิน เขารูปงาม แข็งแรงและปรนเปรอข้าด้วยแท่งเอ็นระอุอุ่นได้ทุกครั้งที่ข้าต้องการ สะโพกของข้าส่ายไหว ตอดรัดลำหอกถี่ยิบและน้ำหวานทะลักฉ่ำๆ เป็นสัญญาณว่าข้ากำลังจะแตะขอบสวรรค์ ร่างกำยำแข็งแกร่งจึงเร่งจังหวะกระแทก บดหนักๆ และอัดแช่ลำหอกเข้าไปจนสุด ข้าก็ร้องครางกระเส่าสุดเสียง สองขาเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น ปล่อยให้น้ำกามสีขาวพุ่งกระฉูดอัดใส่มดลูก

        พรวดด... พรวดด...

        “ซี้ดด... อูวว... เจินเจินของข้า เสียวสุดๆ” 

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • หญิงแพศยา   บทที่ 19 ทางเลือกของหญิงแพศยา 2 [จบ]

    ร่างสูงใหญ่ของหมอเจิ้งกงแอบรอข้าอยู่ที่บริเวณศาลาซึ่งใกล้ช่องกำแพงมากที่สุด บริเวณนี้เจาะช่องเพื่อถ่ายเทน้ำเข้ามาในสระของอุทยาน ดังนั้นจึงกว้างมากพอจะเล็ดรอดออกไป เขาเฝ้ารอข้าอย่างมีความหวัง จนกระทั่งมีแสงคบเพลิงนับสิบพุ่งตรงมาทางนั้น ตามด้วยเสียงตะโกนโหวกเหวกร้องให้จับคนร้ายหมอเจิ้งกงนึกเศร้าใจ สุดท้ายแล้วคนที่เขารักก็เลือกเดินในวังวนอำนาจต่อไป ระหว่างที่เขากำลังจะกระโดดลงน้ำเพื่อหลบหนีเพราะไม่ต้องการให้ข้าเดือดร้อน เสียงเล็กๆ สั่นๆ ของข้าก็ร้องเรียกเขา“ท่านพี่... ท่านพี่...”“เจินเจิน ข้านึกว่าเจ้าจะไม่มาซะแล้ว”เขาผวาเข้าไปหาข้าในพุ่มไม้ ข้าแต่งกายเยี่ยงสาวชาวบ้านอย่างเช่นที่พบกันครั้งแรก ในมือหอบห่อผ้าใส่เงินทองมาด้วยจำนวนหนึ่ง ข้าตัดสินใจทิ้งบัลลังก์นางหงส์ตามที่หัวใจเรียกร้อง ต่อให้สวรรค์ด่าทอข้าว่าหน้าด้านก็ช่าง แต่ข้าจะไม่ยอมผิดพลาดซ้ำสองอีก“ไปกันเถอะ พาข้าไปด้วย ข้าไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว”“ได้ๆ ข้าจะพาเจ้าไป”เขาพาข้าหนีออกจากวังหลวง หันหลังให้ความโสมมทั้งปวงแล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ท่านพี่พาข้าล่องเรือมุ่งหน้าไปสู่แคว้นจ้าวโดยใช้ชื่อใหม่ โอบกอดและล่องลอยไปตามกระแสน้

  • หญิงแพศยา   บทที่ 19 ทางเลือกของหญิงแพศยา 1

    “เดิมข้าคิดจะปฏิเสธ แต่พอรู้ว่าเจ้าอยู่ในวัง ข้าก็เข้าวังตามมาโดยไม่ลังเล”“สวรรค์! ข้ารังเกียจตัวเองเหลือเกิน” ข้าร่ำไห้ด้วยความละอาย เพราะตลอดเวลาที่ข้าหลงระเริงในวังวนกามา คนที่รักข้าที่สุดก็เฝ้ามองดูอย่างเจ็บปวด ข้าทำร้ายเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้ามันหญิงสารเลว“หนีไปกับข้าเถอะเจินเจิน ไปสร้างชีวิตใหม่ด้วยกัน” เขากระซิบ “ราชสำนักฟอนเฟะ ประชาชนอดอยาก อีกไม่นานแคว้นฉู่ก็จะล่มสลาย ข้าตั้งใจจะหลีกหนีความวุ่นวายไปอยู่ที่แคว้นจ้าว เจ้าจะไปกับข้าไหม”“ไม่ ทำแบบนั้นไม่ได้” ชะตากรรมของข้าแปดเปื้อนและมีแต่จะทำให้เขาเดือดร้อน ข้าคิดจะปฏิเสธออกไป แต่ท่านหมอเจิ้งกงจูบข้าอย่างร้อนแรง“พรุ่งนี้งานสถาปนาอ๋องพระองค์ใหม่จะเริ่มขึ้นแล้ว โอกาสเดียวที่เราจะหนีมีไม่มาก เที่ยงคืนคืนนี้ ข้าจะรอเจ้านะเจินเจิน”“ท่านพี่ไม่รังเกียจข้าหรือ”“ช่วงเวลาที่เราได้เป็นสามีภรรยากัน ข้าสาบานว่ารักเจ้า แม้โชคชะตาจะเป็นเช่นใด ข้าก็จะรักเจ้าผู้เดียวไปจนชั่วชีวิต”ข้าตื่นตะลึงและสับสน เมื่อเขาขอตัวออกไปไม่นาน ฉู่หลุนอ๋องก็เสด็จมาหาข้าเพื่อเสพรสกามตามปกติ ระหว่างที่ข้าทอดกายอยู่ใต้ร่างชายคนนี้ หัวใจข้ากลับกระวนกระวาย“อ๊ะ อร๊า

  • หญิงแพศยา   บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 7

    ตามธรรมเนียมแล้วอดีตฮองเฮาเช่นข้าจะต้องเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นไทเฮา ทว่าองค์ชายเอ้อหลุนผู้ซึ่งนั่งบัลลังก์ครองแคว้นฉู่ในนาม ‘ฉู่หลุนอ๋อง’ ยังคงติดใจในรสสวาทของแม่เลี้ยงสาว ดังนั้นจึงใช้ข้ออ้างว่าเป็นมติสวรรค์ ยกหญิงแซ่หลี่ให้เป็นฮองเฮาของตนเองพรุ่งนี้ก็จะถึงวันทำพิธีสถาปนาตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้ว แต่ข้ากลับรู้สึกว่างเปล่า ใจหนึ่งบอกว่าข้าคือนางพญาหงส์ที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม ใต้หล้าล้วนสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าหญิงแพศยาคนนี้แล้ว แต่อีกใจกลับกรีดร้องทรมาน“ฮองเฮาเพคะ สีพระพักตร์ดูไม่ค่อยดี ให้ตามหมอหลวงมาตรวจดูดีไหมเพคะ”“อืม ก็ดี...”“หม่อมฉันจะไปตามท่านหมอหยางมาเข้าเฝ้าตรวจพระอาการนะเพคะ”ข้ากำลังดื่มยาบำรุงที่ทางสำนักหมอหลวงเพิ่งส่งมาให้ ยานั้นกลิ่นฉุนแต่รสชาติกลับหวานดื่มง่าย ทำให้ข้านึกถึงเมื่อสมัยอดีตที่หมอเจิ้งกงเคยต้มยาแบบนี้ให้ข้า ข้าอยากรู้ว่าหมอผู้นี้เป็นญาติหรือเกี่ยวข้องอย่างไรกับสามีของข้าหรือไม่ ข้าคิดถึงเขาเหลือเกิน “ไปตามหมอหลวงที่จัดยาบำรุงมาพบข้า ข้ารู้สึกว่าเขาเก่งใช้ได้ รู้ด้วยว่าข้าเหมาะกับยาตัวไหน”“แต่ว่า...”“ไปซะ” ข้านั่งหลับตาพักสายตาสั้นๆ ระหว่างรอหมอหลวง ข้านึกถึง

  • หญิงแพศยา   บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 5

    “อู้วว ซี้ดดด อูย พอก่อนเถอะ เสียวX อูย น้ำแตกอีกแล้ว อ๊าๆๆ น้ำพุ่งแล้ว” ข้าพร่ำร้องครวญคราง ร่องหลืบแบะอ้าโดนดุ้นขย่มจนบาน เสียวน้ำแตกรัวๆ“เสียวไหม”“อ๊าๆๆๆ เสียวสิเพคะ เสียวใจจะขาดแล้ว อูยย” เขาเห็นข้าน้ำแตกติดๆหลายครั้ง ก็ยังไม่ผ่อนความเร็วลงเลยสักนิด ร่างกำยำเปลี่ยนท่าเย่อ ดึงเอวของข้ามาขย่มอัดดังป้าบๆ ข้าถึงกับร้องลั่น กลีบเนื้อแน่นจนปลิ้น น้ำหวานแตกเยิ้มอาบแฉะ ดูดเอ็นอวบที่ตอกแน่นดังตับๆๆๆๆ“ซี้ดด อา.. Xแม่เลี้ยงแน่นๆ กลีบสดๆ” เขาเองก็เสียวเพราะร่องเสียวของข้ามันช่างตอดช่างดูดเหลือเกิน “อูวว โอ้ววๆๆ XมันดูดXเหลือเกิน อูย เสียวฉิบหาย ซี้ดดด.. ขมิบสิ ขมิบXข้าไว้”ตับๆๆๆๆๆๆๆ“อ๊า.. ตอดๆ ดูดๆ อย่างนี้อร่อยเหลือเกิน แบบนี้ปี้กี่ทีก็ไม่เบื่อ อูย ขมิบXเอาไว้ ขมิบ เอาไว้ อ๊าๆๆ โอ้วว” เขาครางไปกระแทกท่อนเอ็นแข็งปั๋งไป ข้าก็ขมิบรัดเต็มที่เล่นเอาเขาถึงกับเสียวตัวสั่นเหมือนกัน ชายผู้เชี่ยวชาญกามกรีฑารู้จังหวะของตัวเองดีว่ากำลังจะถึงจุดสุดยอด รีบควบกลีบแคมให้เร็วแรงขึ้น จังหวะซอยถี่ยิบมองตามแทบไม่ทัน นาทีนี้ข้าร้องไม่เป็นภาษาแล้ว อื้ออึงและมีแต่เสียงซี้ดซ้าดดังผสานตับๆๆๆๆๆๆ“อ๊าๆๆ หม่อมฉัน

  • หญิงแพศยา   บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 4

    สวบบบ!!“อ๊าๆๆๆๆ โดนXลูกเลี้ยงทิ่มอีกแล้ว” ด้วยความที่ร่องสาวคับแน่นมาก เขาต้องโยกกดสะโพกตอกอัดให้หัวบากทะลวงเข้าไป มันมุดเข้าไปเกือบคืบ กลีบแคมหวานสวยของข้ายุบหลุบเข้าไปตามแรงกดของเขา แม้แต่เม็ดเสียวซ่านของข้าก็ถูกแรงกดจนมันม้วนตามท่อนดุ้น“อา... ของโคตรดี ข้าจะเริ่มบดแล้วนะ Xเมียพ่อนี่มันตอดอร่อยจริงๆ”“โอ๊ย อูยย อาๆๆ องค์ชาย เด้าแรงๆ ซอยยิกๆ เลยนะ”“ไม่ต้องห่วง ข้าเด้าอร่อย รับรองลืมไม่ลงแน่” ข้าร้องเสียว เขาผู้เจนประสบการณ์ก็หัวเราะในลำคอ ค่อยๆ ยกเอวเพื่อจะถอดลำเอ็นออก ความที่ร่องเสียวคับแน่น ทำให้ข้าต้องแอ่นเอวตามขึ้นมา พอข้าแอ่นเอวลอยตามขึ้นมา เขาก็อัดกระแทกสวนลงไปอีกป้าบๆๆ“อ๊าๆๆๆ องค์ชายเย่อXแรงจัง ฮือ ฮือ”ข้าร้องสยิวตามแรงกระแทกหนักหน่วงของเขา ถึงอาวุธประจำกายขององค์ชายจะทั้งเล็กทั้งสั้นก็เถอะ แต่ลีลาของเขาช่างซาบซ่าน เขารู้ว่าจะต้องแยงไปทิ่มจุดเสียวตรงไหนถึงจะทำให้ข้าร้องคราง ว่าแล้วเขาก็ยกเอวเพื่อทำท่าจะถอนลำเอ็นออกมา ข้าก็แอ่นเอวตามขึ้นมาอีก พอยกขึ้นมาได้ที่ก็กระแทกลงไปสุดแรง ทีนี้กระแทกจนมิดด้ามเลย แล้วยังส่ายเอววนเป็นวงกลมจนข้าเสียวตัวสั่นไปหมด“อา... Xดูดข้าซะแน่นเลย

  • หญิงแพศยา   บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 3

    แจะๆๆๆๆ“อ๊ะ อร๊างงง... นิ้วแยงX”มือที่กำลังรุกล้ำอย่างอุกอาจ นิ้วร้ายกาจนั่นถอนเข้าถอนออก มันขยับแรงขึ้น ถี่ขึ้นและลึกขึ้นจนข้าหอบหายใจกระเส่า “ตอดแรงแบบนี้ ใกล้จะน้ำแตกแล้วล่ะสิ เอาเลย แตกเลย”“อร๊างง... อ๊าๆๆ เสียวX อูยๆ”นิ้วร้ายกาจยิ่งถอนเข้าถอนออกถี่ยิบ ข้าแทบทนไม่ไหว ต้องยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงร้องไว้ ข้าหอบหายใจเหมือนเป็นไข้ เนื้อตัวสั่นเทิ้มกระตุกเป็นระยะ หัวนมกำลังชูชันขึ้นเบียดเนื้อผ้าจนเสียวซ่านร่างแกร่งกำยำเห็นกล้ามเป็นมัดๆ โน้มตัวเข้ามาจูบซอกคอแผ่วเบาทว่าซ่านสยิวไปทั้งกาย ปลายนิ้วร้ายกาจนั่นถอนเข้าถอนออก มันขยับแรงขึ้น ถี่ขึ้นและลึกขึ้นจนข้าหอบหายใจกระเส่า เผลอแยกเรียวขาออกกว้างโดยไม่รู้ตัว ยอมให้ลูกเลี้ยงวัยฉกรรจ์แยงนิ้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ถ้าเสด็จแม่คนสวยไม่ชอบ งั้นก็หยุดแค่นี้ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ”เขากอดเอวบางไว้หลวมๆ เพื่อที่ว่าข้าจะสามารถถอยหนีได้หากข้าต้องการ แต่ก็ปรากฏว่าไม่ ข้าไม่คิดหนีแต่อย่างใด ข้าได้กลิ่นของบุรุษเพศผู้กำลังตื่นตัวเต็มที่ และข้าเองก็กำลังกระหายอย่างหนักเช่นกัน “ซี้ดด อา... Xองค์ชายน่าอร่อยจัง”“จุ๊ๆ เบาหน่อย เดี๋ยวพวกขันทีได้ยิน ไปตรงนั้นกันดีกว่า”

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status