บทที่ 1 ขอบุตร 4

ตัวข้ากระตุกไหว เหมือนจะหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ

        “สีกาจะเป็นลมแล้ว อาจ้าว เจ้าจงพานางมานอนพักก่อนเถิด”

ไต้ซือกล่าวอย่างมีเมตตา หวังจ้าวจึงรีบอุ้มข้าเข้าไปด้านใน ข้ารู้สึกเวียนศีรษะจึงนอนพักสักครู่โดยมีสามีกับเสี่ยวจิงช่วยดูแล ข้าสบตาท่านเจ้าอาวาสเชิงขอบคุณ แต่ข้าไม่รู้เลยว่าหลวงจีนผู้ทรงศีลคนนี้ แท้จริงแล้วเป็นหลวงจีนทุศีล สมัยก่อนถูกไล่ออกจากสกุลหวังเพราะนิสัยเกเร เมื่อไม่มีทางไปจึงอาศัยจีวรหากินมาตั้งแต่ยังหนุ่ม ฝึกลมปราณด้วยการดูดพลังยินจากหญิงสาวเพื่อเสริมพลังหยางจนกล้าแกร่ง หนักเข้าก็แย่งชิงเมียชาวบ้านมาเสพเมถุนอย่างโจ่งแจ้ง เมื่อความแตกก็หลบลี้ย้ายวัดหนีไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ได้มีโอกาสมาถึงวัดอู๋ซานช่วงที่เจ้าอาวาสคนเก่ามรณภาพพอดี ชาวบ้านในเมืองไม่รู้เบื้องหลังของไต้ซือรูปนี้ เห็นแค่ว่ามีบุคลิกสุขุมน่าเชื่อถือจึงเชิญให้ครองวัดอู๋ซานตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

“เจินเจินเป็นอะไรมากหรือไม่ขอรับ”

        “สีกามีเรื่องให้ครุ่นคิดมาก หนำซ้ำเดินทางมาไกล ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ ให้สีกานอนพักสักครู่ก็จะหายเอง”

        “ขอบคุณท่านไต้ซือมากเจ้าค่ะ” ข้าไม่รู้ว่าที่จู่ๆ ไร้เรี่ยวแรงเป็นเพราะอะไร แต่ไต้ซือหลิงหวงลอบยิ้มมุมปาก แอบใช้พลังลมปราณดีดนิ้วใส่จุดชีพจรของข้าตรงต้นขาอ่อน

“อ๊ะ...”

“เป็นอะไรไปหรือสีกา”

“มิได้เจ้าค่ะ” ข้ากำลังรู้สึกว่ามีมือที่มองไม่เห็นคลึงหัวนมทั้งสองข้างของข้าอยู่ บางทีข้าอาจจะคิดไปเอง จนกระทั่งเห็นหัวนมของข้าสั่นเหมือนถูกดีดไปมา ข้าตกใจ รีบคว้าชายเสื้อของสามีไว้

“อา...” ข้าครางเบาๆ มือที่มองไม่เห็นนั้นลามเลื้อยมาที่กลีบสาว ข้ากระสับกระส่ายมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเม็ดเสียวกำลังถูกนิ้วล่องหนถูไถ ก่อนจะสอดลึก ขยับเข้าออกเป็นจังหวะ

แจะๆๆๆๆ

“ซี้ดด...” ข้าพยายามกลั้นเสียงคราง นิ้วร้ายกาจนั่นกระแทกใส่รูXของข้ารัวแรง กระหน่ำจนตัวสะเทือนไหว ทำให้ข้ารู้สึกรุ่มร้อน กระสับกระส่ายขึ้นด้วยแรงราคะ รับรู้ว่าหว่างขาของข้ากำลังหยาดเยิ้ม ใคร่กระหายขึ้นมาแปลกๆ

        “พวกเจ้าสองผัวเมียมาพบอาตมาเพื่อขอบุตรสินะ”

        “ใช่แล้วขอรับไต้ซือ” หวังจ้าวตาโต ไม่นึกเลยว่าไต้ซือจะล่วงรู้จุดประสงค์ “ตอนที่ท่านพ่อรู้ว่าท่านอาเป็นเจ้าอาวาสวัดอู๋ซาน ทุกคนต่างตื่นเต้นยินดีกันมาก ฝากให้ข้านำปัจจัยกับข้าวของมากมายมาถวาย พร้อมฝากบอกว่าวันพระใหญ่เดือนหน้าจะเดินทางมานมัสการท่านอีกครั้งขอรับ”

        “อาตมาจะภาวนาขอบุตรให้พวกเจ้าตามที่ต้องการ แต่อาตมาจำต้องเข้าสมาธิพร้อมหลานสะใภ้ อาจต้องใช้เวลาร่วมหนึ่งชั่วยาม ส่วนเจ้าต้องออกไปเคาะระฆังขอพรของวัดให้ครบทุกใบ อย่าได้ตกหล่น”

        “ได้ขอรับ ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

“ท่านพี่... อย่าไป”

“เจินเจิน เจ้าเดินทางมาเหนื่อย พักสนทนากับท่านไต้ซืออยู่ที่นี่ ข้าจะรีบกลับมา” สามีข้าไม่คิดอะไร แต่ข้าเริ่มรู้สึกร้อนรุ่มด้วยแรงโลกีย์ ระฆังของวัดอู๋ซานเรียงรายอยู่ตามขั้นบันไดขึ้นสู่ยอดเขา มีร่วมพันใบ เขารีบออกไปพร้อมอากุ้ย เหลือเสี่ยวจิงไว้เป็นเพื่อนข้า ไต้ซือจึงหันมาแล้วออกคำสั่ง

        “เข้าไปนอนทางนี้” ไต้ซือชั่วชี้ไปที่แท่นบูชาขนาดใหญ่ภายในห้องปิดมิดชิด “ตั้งสมาธิตั้งจิตอธิษฐาน อย่าวอกแวก”

        “เจ้าค่ะ” ข้าพยายามลุกขึ้นโดยมีเสี่ยวจิงช่วยประคอง แต่ไต้ซือเข้ามาอุ้มข้าด้วยท่อนแขนแข็งแรง ทำเอาข้าตกใจ เนื้อตัวซาบซ่าน “ไต้ซือ... ทำแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ”

        “หากทำด้วยใจบริสุทธิ์ย่อมไม่ผิด อาตมาจะเริ่มทำพิธีแล้ว นี่คือการสวดภาวนาขอลูกให้สามีของสีกา ตั้งใจทำให้ดี”

        กลิ่นอายบุรุษเพศที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกำยำทำให้ข้าตัวอ่อนระทวย แม้แต่เสี่ยวจิงซึ่งไม่เคยสนใจเพศตรงข้ามก็มีแววตาหยาดเยิ้มไม่มีสติ ตรงเข้ามากอดรัดไต้ซือจากด้านหลัง ทำให้ข้ามึนงงไปหมด ข้านอนเหยียดกายบนแท่น เข่าสองข้างวางชันขึ้นและสะโพกกระตุกไหวเป็นระยะ เพราะตั้งแต่สามีของข้าออกไป นิ้วล่องหนนั่นก็จ้วงลึกขึ้น สอดแทรกแรงขึ้นกว่าเดิม

แจะๆๆๆๆๆ

“อ๊า... อ๊า... อูยย... ซี้ดด น้ำจะแตกแล้ว” ข้าครวญคราง บิดกายดิ้นเร่า ไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกวิชานงคราญสวาทเข้าให้แล้ว

        “หลานสะใภ้อยากได้ลูกชายหรือลูกหญิง”

        “ลูก... ลูกชายเจ้าค่ะ อ๊ะ อ๊า...”

“เจ้าจะสมหวังแน่นอน อาตมาไม่เคยพลาด เอาล่ะ ถอดเสื้อผ้าออกสิ ข้าจะทำพิธีให้”

“ทำไมต้องถอดเสื้อผ้าด้วยเจ้าคะ”

“หากคิดจะทำลูก ย่อมต้องถอดเสื้อผ้าออกเพื่อเสพกาม เจ้ากำลังจะปลดปล่อยพลังยินออกมาแล้ว อาตมาจะเติมพลังหยางด้วยการใส่น้ำกามเข้าไปในร่างกายสีกาเดี๋ยวนี้”