LOGINShare
บทนำ
publish date:
2026-10-02 00:00:31เสียงฟ้าคำรามดังก้องไปทั่วบริเวณ แต่ยังมิอาจบดบังเสียงกรีดร้องของผู้คนภายในจวนตระกูลหลิวได้เลย หลิวเจียวหลัน ถูกสาวใช้พามาซ่อนตัวอยู่ภายในหีบใต้ที่นอนของนาง ความกลัวเข้าเกาะกินหัวใจ ไม่รู้ว่าตนเองจะถูกพบตัวเมื่อใด
เสียงฝีเท้าตรวจค้นภายในเรือนพักดังใกล้เข้ามา นางปิดปากปิดจมูกเอาไว้แน่นด้วยกลัวว่าเสียงลมหายใจจะดังจนคนที่อยู่ด้านนอกจะได้ยิน
“ข้าหาจนทั่วแล้วแต่ในเรือนไม่มีผู้ใด หรือนางจะรู้ตัวล่วงหน้าหนีออกจากจวนไปก่อน”
“ไม่มีทาง เรื่องในคืนนี้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ค้นหาจนกว่าจะเจอองค์ชายสามต้องการชีวิตคนตระกูลหลิวทั้งหมด อยู่ต้องเห็นคนตายต้องเห็นร่าง”
หลิวเจียวหลินตัวสั่นสะท้านไปทั้งตัว เคราะห์ร้ายที่เกิดขึ้นกับคนตระกูลหลิวทั้งหมดมาจากฝีมือของ เยี่ยนฉางเลี่ยง ที่เพิ่งกลับคืนสู่วังหลวงเมื่อสองเดือนก่อน นางทั้งแค้นใจและเสียใจที่เยี่ยนฉางเลี่ยงลงมือกำจัดคนตระกูลหลิวทั้งตระกูล ทั้งที่ก่อนหน้าเขาถูกช่วยเหลือโดนผู้เฒ่าตระกูลหลิวให้หลบซ่อนอยู่ภายใต้แซ่หลิว ปิดบังตัวตนจนรอดชีวิตมาได้
ย้อนไปเมื่อยี่สิบปีก่อน ผู้เฒ่าหลิวในตอนนั้นยังเป็นเพียงรองผู้ตรวจการ ได้พาเด็กชายวัยสี่หนาวกลับมาที่จวนโดยบอกกล่าวฮูหยินผู้เฒ่าว่าเป็นบุตรชายที่เกิดจากสตรีที่แอบเลี้ยงดูเอาไว้นอกจวน มารดาของเด็กเสียชีวิตลงจึงต้องรับตัวกลับเข้าตระกูล
ในตอนนั้นหลิวเจียวหลันนางยังมิได้เกิดจึงไม่รู้ว่าท่านปู่ทำเช่นใดท่านย่าถึงยอมให้เขาใช้แซ่หลิว นับตั้งแต่ผู้เฒ่าหลิวสิ้นใจ เยี่ยนฉางเลี่ยงก็ถูกส่งตัวไปอยู่ที่เรือนทรุดโทรมท้ายจวน งานเลี้ยงหรือแม้แต่กินข้าวพร้อมหน้ากับทุกคนในจวนเขาก็ยังไม่เคยถูกเรียกตัวเลยสักครั้ง ข้าวของเครื่องใช้ก็ล้วนแต่เป็นของเหลือจากท่านพ่อและท่านอารองของนาง นางพบหน้าท่านอาสี่ผู้นี้น้อยครั้งนัก เพราะเขามักพักอยู่ที่สำนักศึกษาไม่ได้กลับมาที่จวน แต่เวลาที่เขาใช้ชีวิตอย่างอยากลำบากก็ไม่ได้นานอย่างที่ท่านย่าของนางต้องการ...
เมื่อสองเดือนก่อน ฮ่องเต้ส่งขันทีคนสนิทมาสอบถามความเป็นมาของเยี่ยนฉางเลี่ยง พร้อมกับของที่ท่านผู้เฒ่าหลิวเก็บเอาไว้ ก่อนที่ผู้เฒ่าหลิวจะสิ้นใจได้สั่งความกับฮูหยินผู้เฒ่าเอาไว้ว่าให้เก็บรักษาจี้หยกกุญแจอายุยืนของเยี่ยนฉางเลี่ยงให้ดี แต่ฮูหยินผู้เฒ่ามิได้ทำเช่นนั้น นางทำลายทิ้งทั้งยังสั่งให้สาวใช้ไปมอบให้เยี่ยนฉางเลี่ยงเพื่อเยาะเย้ยเขาอีก สุดท้ายจี้หยกอายุยืนที่แสดงฐานะเบื้องหลังของเยี่ยนฉางเลี่ยงทำให้ได้รู้ว่าเขาคือองค์ชายสามที่หายตัวไปเมื่อยี่สิบปีก่อน
ความจริงขันทีก็ไม่จำเป็นต้องขอสิ่งของยืนยันตัวเยี่ยนฉางเลี่ยง เพราะฮ่องเต้ทรงรู้อยู่ก่อนแล้วว่าเยี่ยนฉางเลี่ยงถูกเลี้ยงดูโดยคนตระกูลหลิว ที่ต้องถามฮูหยินผู้เฒ่าเพื่อทำตามขั้นตอนเท่านั้น ขันทีข้างพระวรกายฮ่องเต้ไม่คิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าหลิวจะโง่เขลาถึงเพียงนี้ มีของล้ำค่าอยู่ในมือแต่ไม่คิดจะดูแลรักษาให้ดี
คนตระกูลหลิวเดิมสมควรได้รับรางวัลพระราชทานใหญ่จากฮ่องเต้ แต่สิ่งที่พวกเขากระทำหลังจากผู้เฒ่าหลิวสิ้นใจไปแล้ว ทำให้ฮ่องเต้ไม่มอบรางวัลแล้วยังอยากจะมอบความตายให้พวกเขาตอบแทนด้วย
หลิวเจียวหลันเริ่มจะหายใจไม่ออก นางกลัวถูกจับได้แต่ก็กลัวว่าจะขาดใจตายภายในหีบมากกว่า จึงค่อยๆ แง้มฝาหีบเปิดออกเพื่อให้อากาศลอดเข้ามาด้านในสักนิดก็ยังดี แต่เคราะห์ของนางคงมีไม่น้อย ตอนที่กำลังจะปิดฝาหีบก็มีมือหนามายึดเอาไว้
“หึหึ เจอแล้ว คุณหนูใหญ่หลิว เข้ามาอยู่ในหีบได้อย่างไรขอรับ” รอยยิ้มของบุรุษตรงหน้าทำให้หลิวเจียวหลันขนลุกไปทั้งตัว
“ปล่อยข้า!!!” ตัวนางถูกลากออกมาจากหีบ
หลิวเจียวหลันถูกลากมาโยนรวมกับท่านย่าและบิดามารดาของนาง “ท่านย่าเป็นอันใดหรือไม่เจ้าคะ” นางรีบคลานเข้าไปหาฮูหยินผู้เฒ่าที่นั่งอยู่กับพื้นในสภาพอ่อนแรง
“ฮึก...หลันหลัน เหตุใดไม่ซ่อนตัวให้ดี” ฮูหยินผู้เฒ่าลูบใบหน้าหลานสาวอย่างปวดใจ
“เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้เจ้าคะ” นางหันไปมองหน้าทุกคนอย่างไม่เข้าใจ
“เจ้าไม่รู้หรือว่าเพราะอันใด” เสียงเย้ยหยันที่นางได้ยินน้อยครั้งดังขึ้นอยู่ด้านหน้าของนาง พร้อมกับร่างของเยี่ยนฉางเลี่ยงที่เดินมาหยุดยิ้มเยาะนางอยู่ ด้านข้างของเขายังมีหลิวยู่อวี้ที่ยืนอยู่ด้านข้าง
“น้องรอง เจ้ามิได้ถูกจับเช่นเดียวกับพวกข้าหรือ” นางมองหลิวยู่อวี้กับอนุฟู่ที่อยู่ห่างไปไม่ไกล
“ข้ามิเคยทำสิ่งใดไม่ดีกับองค์ชายสาม เหตุใดถึงจะต้องถูกจับกุมด้วยเล่าเจ้าคะ” นางเอ่ยถามอย่างใส่ชื่อ
“เจ้าเองก็คนตระกูลหลิว ทนเห็นท่านย่า ท่านพ่อถูกจับเช่นนี้ได้หรือ”
“พี่หญิงใหญ่ ท่านกำลังบีบคั้นข้า ข้า...ข้าจะช่วยสิ่งใดได้เจ้าคะ ท่านลืมไปแล้วหรือ...ว่าข้าเป็นเพียงบุตรอนุ” ดวงตาของนางเปลี่ยนเป็นมองหลิวเจียวหลันอย่างรังเกียจ
"ท่านพ่อเห็นหรือไม่บุตรสาวที่แสนดีของท่าน เป็นไปตามที่ท่านหวังหรือไม่เจ้าคะ” นางอดที่จะหันไปถากถางบิดาไม่ได้
Latest chapter
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว แน่ชัดแล้วหรือ
หลิวเจียวหลันได้แต่นิ่งอึ้งเมื่อรู้ว่าทุกคนนัดหมายกันไปงานปล่อยโคมในอีกสามวันข้างหน้า แต่พอนึกได้ว่าเยี่ยนฉางเลี่ยงคงต้องอยู่ร่วมงานเลี้ยงในวังนางก็เบาใจลงมาได้เล็กน้อยหวงเหลียนยืนอยู่กับฮูหยินฮั่วมองกลุ่มของบุตรชายบุตรสาวที่นั่งสนทนากันอยู่ในศาลาริมน้ำ “ฮูหยินหลิวท่านเห็นตรงกับข้าหรือไม่ อาเหวินของข้ากับคุณหนูใหญ่หลันบุตรีของท่านช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก”หวงเหลียนแย้มยิ้มออกมาอย่างเป็นกันเอง “ตัวข้าก็มีความเห็นไม่ต่างจากท่าน เพียงแต่คงต้องไปหารือกับผู้อาวุโสในจวนแล้วจะส่งข่าวบอกให้ท่านรู้เจ้าค่ะ”“ต้องเป็นเช่นนั้น ข้าหวังว่าจะได้รับข่าวดีจากเจ้า สมควรลงจากเขากันได้แล้วจะได้กลับเข้าเมืองหลวงก่อนฟ้าจะมืด” นี่คือสิ่งที่นางต้องการ ในเมื่อใดรับคำตอบที่พอใจแล้วก็ควรจะกลับเสียทีหวงเหลียนให้สาวใช้ไปตามคุณหนูทั้งสามเพื่อลงจากเขาพร้อมนาง เหล่าคุณชายก็ลงจากเขาไปพร้อมกันเมื่อส่งมารดาและน้องสาวขึ้นนั่งบนรถม้าเรียบร้อยแล้วก็พากันขึ้นหลังม้ากลับเข้าเมืองหลวงหลิวเหอต้วนส่งรถม้าของมารดาเข้าประตูเมืองไปแล้วก็แยกทางกับสหายเพื่อไปพบเยี่ยนฉางเลี่ยงที่โรงน้ำชา “หลังเลิกเรียนเจ้ามาพบเปิ่นหวางที่ตำหนัก เข้า
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว ไม่รบกวนเวลาสำราญของพวกเจ้าแล้ว
รถม้าของตระกูลหลิวมาถึงอารามก็เห็นรถม้าและกลุ่มคนที่เพิ่งมาถึงยืนรอขึ้นเกี้ยวอยู่ที่บันไดทางขึ้นเขา ฮูหยินฮั่วเห็นหวงเหลียนก็ส่งสาวใช้มาเชิญนางทันที“คารวะฮูหยินฮั่วเจ้าค่ะ” หวงเหลียนพาเด็กทั้งสามคารวะฮูหยินฮั่วและฮูหยินท่านอื่นอย่างนอบน้อมฮูหยินฮั่วมองพิจารณาหลิวเจียวหลันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มแย้มให้ทุกคน “เกี้ยวมาแล้วรีบขึ้นเถิดประเดี๋ยวจะร้อนเสียก่อน”“เจ้าค่ะ”หลิวเจียวหลันไม่เห็นฮั่วลู่เหวินติดตามมาด้วยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็โล่งอกได้ไม่นานเมื่อขึ้นมาถึงด้านบนเขาพี่ชายก็รีบเดินเข้ามาหา ด้านหลังยังมีกงหนิงเฉิงและฮั่วลู่เหวินอยู่ด้วย“มาช้านักเล่าข้าขึ้นมารอตั้งนานแล้ว”“ไม่คิดว่าพี่ใหญ่จะมาด้วย”“เดิมข้าก็ไม่คิดจะมาแต่อาเหวินบอกว่าท่านแม่จะพาพวกเจ้ามาด้วย ข้ากับอาเฉิงถึงได้ยอมมา”“ถ้าข้ารู้ว่าพี่ใหญ่มาด้วย ข้าจะได้ชวนเหยาเหยามาด้วยกัน”“ข้าส่งคนไปแจ้งนางแล้ว อีกประเดี๋ยวก็คงมาถึง” หลิวเหอต้วนพูดไม่ทันขาดคำเกี้ยวของซ่งหรูเหยาก็ขึ้นมาถึงบนเขาพอดี“ไปจุดธูปเทียนกันก่อนเถิด พวกเจ้าค่อยไปเดินเล่นกัน” หวงเหลียนเดินนำเข้าไปในอารามทั้งหมดเข้าไปจุดธูปเทียนไหว้พระในอารามนั่งอธิษฐานขอ
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว ฮูหยินฮั่วส่งเทียบเชิญมาชวนไปไหว้พระ
ผ่านพ้นเรื่องความวุ่นวายมาได้ไม่นาน ผู้เฒ่าหลิวก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับซ่งหรูเหยา โดยให้หวงเหลียนเดินทางไปเจรจาเรื่องหมั้นหมายว่าคนตระกูลซ่งเห็นด้วยกับซ่งหรูเหยาหรือไม่ เมื่อทั้งสองฝ่ายเห็นพร้อมต้องกัน ตระกูลหลิวจึงได้ส่งแม่สื่อไปแลกเปลี่ยนเทียบชะตาตามธรรมเนียม โดยจะหาฤกษ์มงคลหลังจากที่หลิวเหอต้วนสอบจิ้นซื่อเรียบร้อยแล้วเช่นเดียวกับกงหนิงเฉิงและยู่อวี้“เหลือก็แต่เพียงหลันหลัน ส่วนอาซิ่วกับยัยหนูหลานคงต้องรอให้พ้นช่วงไว้ทุกข์ของหลี่ซื่อไปเสียก่อน” มีเวลาอีกเกือบสองปีสำหรับเด็กทั้งสอง ฮูหยินผู้เฒ่ายังไม่กังวลมากนัก“ฮูหยินฮั่วส่งเทียบเชิญมาชวนไปไหว้พระ ท่านแม่เห็นเป็นเช่นใดเจ้าคะ”“เจ้าก็พาเด็กๆ ไปเถิด ผ่านเคราะห์ร้ายมาแล้วทำบุญเสียหน่อยก็ดี”“เจ้าค่ะ” หวงเหลียนให้สาวใช้ไปแจ้งหลิวเจียวหลัน ยู่อวี้และหลิวจือหลานให้เตรียมตัวไปไหว้พระในวันพรุ่งนี้หลิวเจียวหลันกับยู่อวี้กำลังพูดคุยกับหลิวฮุ่ยซานเรื่องการค้าที่เรือนของนาง “ไข่มุกที่เมืองสู่ตงมีตลอดใช่หรือไม่เจ้าคะท่านอา”“ใช่แล้ว ไข่มุกคัดทิ้งมีจำนวนไม่น้อยเลย หากไม่ให้หญิงสาวชาวบ้านนำไปทำเครื่องประดับก็ล้วนแล้วแต่กลายเป็นของเล่นเด็กน้อย”
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว พวกเจ้าสองคนมีสิ่งใดปิดบังแม่หรือไม่
ยู่อวี้ทำตามที่ผู้เฒ่าหลิวว่า พอฮูหยินผู้เฒ่าฟื้นนางก็พูดเรียกสติฮูหยินผู้เฒ่าทันที อย่างไรหลิวฮุ่ยซานก็เป็นบุตรที่นางให้กำเนิด นางไม่อาจทนเห็นโลงศพของเขาได้ ยู่อวี้ยังพูดเรื่องความทุกข์ใจของหลิวฮุ่ยหมิ่นที่ต้องทนแบกรับความรู้สึกผิดและปกปิดความต้องการของตนเองเอาไว้ออกมาได้อย่างน่าสงสาร จนฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกผิดที่ละเลยบุตรชายของนาง“ท่านย่า...ท่านอาสามคงไม่อยากเป็นบุรุษตัดแขนเสื้อหรอกเจ้าค่ะ แต่ในเมื่อท่านอามิได้ชมชอบสตรีเขาทำเพื่อท่านยอมแต่งสตรีเข้าจวนถึงจะยอมให้นางมีความสัมพันธ์กับบ่าวบ้านเดิมที่ติดตามมาด้วยก็มิใช่ว่าทั้งหมดทำเพื่อท่านหรือเจ้าคะ”ฮูหยินผู้เฒ่าหวนไปคิดถึงเรื่องในอดีต ตอนที่นางจัดแจงหาสตรีที่เหมาะสมให้หลิวฮุ่ยซาน ในตอนแรกเขาก็ยอมพานางออกไปเที่ยวเล่นอย่างสนิทสนม แต่สุดท้ายเขากลับเลือกแต่งงานกับหยุนซื่อ บุตรีคนรองของคหบดีหยุน แห่งเมืองฉิงหยาง หลังจากแต่งเข้ามาได้ไม่นานนางก็ตั้งครรภ์ หลิวฮุ่ยจ้านคลอดก่อนกำหนดถึงสองเดือนแต่ว่านางก็ไม่เคยแคลงใจมาก่อน“ไปเรียกท่านอาสามของเจ้าเข้ามา”หลิวเจียวหลันรีบออกไปเรียกตามคำสั่งของฮูหยินผู้เฒ่า สี่คนพ่อลูกจึงพากันเดินมาที่ห้องด้านข้าง
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว เพระาไม่ใช่บุตรของข้า
หยุนซื่อรู้ดีว่าครั้งนี้หลิวฮุ่ยซานยอมทิ้งทุกสิ่งแล้ว สิ่งที่นางได้กระทำไว้นางไม่อาจให้บ้านเดิมรับรู้ได้ เพราะมิเช่นนั้นต่อให้นางหย่าขาดกับหลิวฮุ่ยซานนางก็คงถูกตระกูลหยุนจับถ่วงน้ำตกตายไปพร้อมกับบุตรทั้งสองเป็นแน่“ได้”ฮูหยินผู้เฒ่าจะลุกขึ้นโวยวายไม่ยินยอมให้หลานทั้งสองต้องเปลี่ยนไปใช้แซ่อื่น แต่ถูกผู้เฒ่าหลิวดึงรั้งเอาไว้แล้วส่ายหน้าไม่ให้นางพูด หลิวหมิ่นถังก็เช่นกันจับมือหวงเหลียนที่จะช่วยห้ามหลิวฮุ่ยซานเอาไว้แน่น มีเพียงหลิวหมิ่นฮวนที่นั่งมองเหตุการณ์อย่างเงียบๆ ปล่อยให้น้องชายจัดการเองหลิวฮุ่ยซานนำหนังสือหย่าที่เขียนเอาไว้แล้วยื่นให้หยุนซื่อ “พาคนของเจ้าออกไปจากจวนของข้าด้วย”“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น ข้าคงไม่จำเป็นต้องลาผู้ใด...ขอตัว” แม้แต่พ่อแม่สามีนางก็ไม่คิดที่จะก้มหัวให้อีกแล้ว กล่าวจบก็เดินกลับไปที่เรือนพักเก็บข้าวของเพื่อออกจากจวนตระกูลหลิวภายในห้องโถงทุกคนยังคงนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนที่ฮูหยินผู้เฒ่าจะทนไม่ไหวแล้วเอ่ยพูดออกมา “เจ้ายอมปล่อยให้อาจ้านกับเหมยเหมยไปกับนางได้อย่างไร บุตรของเจ้าออกไปลำบากที่อื่นมิเป็นห่วงเลยหรือ”“เพราะไม่ใช่บุตรของข้าอย่างไรเล่าท่านแม่” หลิวฮุ่ยซาน
หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว คงไม่ได้มีเพียงข้าที่ตายผู้เดียว
หยุนซื่อใบหน้าแดงก่ำไปด้วยความอับอาย นางก้มหน้าหลบสายตาของหลานสาวทั้งสองที่จ้องมองมาทางนาง ต่อให้อยากจะโวยวายเพียงใดก็จำต้องอดกลั้นเอาไว้รอให้ผ่านพ้นวันนี้ไปเสียก่อนพอทุกคนเข้ามาจนครบแล้ว ผู้เฒ่าหลิวก็ให้ตั้งโต๊ะอาหารก่อนเพราะกลัวว่าอีกประเดี๋ยวจะกลืนอาหารกันไม่ลง บนโต๊ะอาหารไม่มีผู้ใดพูดคุยกันเลยสักคำ แม้แต่ยู่อวี้ที่ช่างพูดก็สังเกตการณ์เพียงเงียบๆ หยุนซื่อนางยังคงทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นคอยคีบอาหารใส่ลงในชามของหลิวฮุ่ยซานตลอดแต่ก็ถูกเขี่ยไปอยู่ข้างชามอย่างไม่ไยดีหลังจากเก็บโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว หลิวหมิ่นถังก็มองมาทางบุตรสาวทั้งสอง “พวกเจ้ายังทำรออะไร กลับไปที่เรือนได้แล้ว”“ข้าให้พวกนางอยู่เอง เจ้าสามเจ้าตัดสินใจเช่นใดก็พูดมาเถิด”หลิวฮุ่ยซานถอนหายใจออกมา เขามองไปทางบิดามารดาและพี่ชายทั้งสองคน “ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าที่เลือกภรรยาไร้คุณธรรมมาสร้างความอับอายให้พวกท่าน ตัวข้ามีเพียงสองทางเลือกให้นางเท่านั้น หากนางไม่หย่าขาดตามที่นางตั้งใจเอาไว้ ข้าจะส่งนางไปสำนึกผิดที่อารามสามปี หลังจากสามปีหากนางสำนึกและปรับปรุงตัวได้ ข้าก็จะรับนางกลับมาเช่นเดิม”หยุนซื่อตกใจไม่น้อยที่รู้ว่าผ
You May Also Like
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน64.6K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน40.1K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม38.0K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.5K viewsทะลุมิติมาเป็นแม่นมให้ฝ่าบาท
ภัสสพิชชา156 viewsใบหย่าอยู่นั่นแล้ว ใต้เท้าเซี่ยโปรดรับไปเถอะ
อาภาลดา23 viewsกลวิธีหลบหนีสามีตัวร้าย
เทียนสื่อ348 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม6.1K views
