LOGIN"หื้ม? อาการหนักแล้ว ใครมางานเขาก็ต้องรู้ค่ะว่าแก้มเป็นเมียพี่ วันนี้งานแต่งงานของเรานะคะ และลูกๆก็อยู่ในงานด้วยทุกคนรู้กันหมดว่าเรามีลูกด้วยกันแล้ว""ไม่รู้ล่ะ พี่หวงหมดไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน แล้วนมพี่ให้แค่งานนี้เท่านั้น อย่าให้พี่เห็นว่าแหวกแบบนี้อีก ถ้าพี่ได้เห็นแบบก่อนหน้านี้พี่คงสั่งให้ปิดยั
ตอนพิเศษ 5วันแต่งงานในที่สุดวันสำคัญของฉันกับพายุก็มาถึง และเป็นวันสำคัญของลูกน้อยฝาแฝดเช่นกันที่ทั้งสองคนอายุครบหนึ่งขวบบรรยากาศงานในช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี เราทั้งสี่คนได้ใส่บาตรตอนเช้าตามประเพณีของงานหมั้นและเพื่อความเป็นสิริมงคลในวันเกิดของสองแฝด งานหมั้นถูกจัดขึ้นที่คฤหาสน์ของเรา ทุกอย่างเป็นไป
ตอนพิเศษ 4ภายในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรู ท้องฟ้าที่มืดสนิทก่อนหน้านี้เริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ บนเตียงขนาดคิงไซซ์มีคู่รักที่พึ่งผ่านศึกมาราธอนกิจกรรมรักกันมาหมาดๆนอนกอดกันกลม ชุดนอนสีแดงสดแบรนด์ดังกองอยู่ที่พื้น ข้าวของกระจัดกระจายเพราะกิจกรรมบรรเลงรักในครั้งนี้ไม่ได้อยู่แค่บนเตียง"สว่างคาตาเลยนะคะ""ถ้าไม่
"อื้อ อ่าา สะ เสียวค่ะ อ๊ายย พี่พายุจะเสร็จ อีกนิด....อ๊าาาา" เสียงครางดังลั่นเมื่อพายุสามารถพาฉันมาถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยลิ้น ร่างกายกระตุกไม่หยุด น้ำหวานที่อยู่ภายในตัวไหลออกมาหลังจากไม่ปลดปล่อยมาแรมปี ความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง สมองขาวโพลนราวกับไม่มีเรื่องอะไรให้คิด ทุกอย่างรอบตัวดูเบาและร
ตอนพิเศษ 3ค่ำคืนในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูถูกตกแต่งด้วยเทียนหอมและโรยด้วยดอกกุหลาบสีแดงตามพื้นตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงห้องนอน บรรยากาศไฟสลัวๆสร้างความโรแมนติกและความรุ่มร้อนให้กับคู่สามีภรรยาที่กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มบนเตียงนอนสีดำขนาดใหญ่ภายในห้องนอน ชายหนุ่มที่อยู่ในร่างกายเปลือยเปล่ากำลังส่งมอบความสุขให้
"พี่พัตเตอร์ น้องเพียงฝัน มาแฮปปี้เบิร์ดเดย์แด๊ดดี๊กันนะคะ" ฉันหันไปพูดคุยกับลูกน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของพี่เลี้ยง ฉันต้องให้พี่เลี้ยงดูแลให้ระหว่างที่เตรียมงานให้สามี และดูเหมือนลูกๆจะรู้ว่าวันนี้คือวันสำคัญของพ่อทำให้ทั้งสองคนไม่งอแงเลย กินอิ่มนอนหลับ พอตื่นมาก็เล่นได้อย่างปกติรถยนต์คันหรูขับเข้ามา
"ฉันไม่เคยแสดงพิรุธต่อสายตาใครเลยสักครั้ง แต่พอเป็นเธอฉันเก็บมันไม่อยู่ ถ้ารับผิดจะลงโทษน้อยลงไหม" พายุมองต่ำลงราวกับแสดงความรู้สึกผิดต่อหน้าคนรักแก้มใสถึงกับอมยิ้มกับความว่าง่ายและรู้สึกผิดของพายุ ไม่หลงเหลือคาบผู้ต้องการเอาชนะเลยสักนิด"ตอนนี้ฉันยังคิดบทลงโทษไม่ออก เอาไว้ฉันจะคิดบัญชีตามหลัง วันน
ตอนที่ 83 : กล้าเปิดเผยต่อหน้าทุกคนหลังจากได้ยินความต้องการของพายุฉันก็เลือกที่จะเงียบ แต่ใบหน้าหวานเห่อร้อนราวกับผิงอยู่หน้าเตาไฟ ไม่เคยคิดว่าคนอย่างพายุจะนึกถึงเรื่องลูก"เอ่อ...ฉันง่วงแล้ว" สุดท้ายฉันก็ต้องนอนบนตัวเขา ใบหน้าหวานแนบแผงอกแกร่ง กลิ่นคุ้นเคยที่ห่างหายไปนานแสนนานทำเอาริมฝีปากบางระบา
"คืนดีกันวันแรกได้จับมือก็ยังดี" พายุพูดขึ้นเบาๆ สายตาคมมองประตูห้องที่ปิดไปแล้วก่อนจะเดินคอตกไปที่ห้องตัวเอง ชีวิตนี้ไม่เคยต้องยอมใครง่ายๆแบบนี้เลย"หึ..." ฉันที่ยืนพิงประตูถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อได้ยินคำพูดปนน้อยใจของพายุหญิงสาวร่างบางเดินยิ้มเข้ามาอย่างมีความสุข เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้าห้องนี
ตอนที่ 82 : จับมือเคียงข้างกันฝ่ามือหนาโอบอุ้มมือคนตัวเล็กไว้แน่น และเดินเคียงข้างกันกลับอพาร์ทเม้นท์เป็นครั้งแรก ทุกครั้งเขาจะคอยตามหลังเพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะรำคาญ ริมฝีปากหนาระบายยิ้มออกมาจนสุดจะกลั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่คนข้างกายจะใจอ่อน กว่าเธอจะยอมหายโกรธก็เล่นพายุเหงื่อตก ไม่มีอีกแล้วผู้ชา







