ทาสรักคุณหมอ 12

เวลา 16.00 น.

       กว่าจะประชุมเสร็จก็เย็น วันนี้รองประธานอย่างแม่เขาก็มาประชุมด้วย พอประชุมเสร็จแม่ก็ชวนมาคุยต่อในห้องทำงาน

       “เดี๋ยวนี้พักที่ไหน คอนโดหรือห้องพักแพทย์หมอหมา” นั่งก้นยังไม่ทันร้อน แม่ก็เอ่ยถาม

       “ก็งานที่โรงพยาบาลหนัก เดี๋ยวมีเคสผ่าตัด เดี๋ยวก็...” เขายังพูดไม่จบ แม่ก็พูดแทรกขึ้น

       “แม่รู้จักเราดีนะหมอหมา บอกแม่มาสิว่าติดผู้หญิงที่ไหนอยู่ตอนนี้ ไปกกใครอยู่ วันก่อนเห็นวิบอกว่าหมอหมาให้เก็บกระเป๋าให้”

       “ลูกอายุจะสี่สิบแล้วนะคุณหญิงแม่”

       “เพราะอายุไม่น้อยแล้วน่ะสิ แม่ถึงถาม อย่าให้พลาดก็แล้วกัน เดี๋ยวหนูษาก็จะกลับมาแล้ว ทำตัวให้สะอาดด้วยล่ะ ผู้หญิงที่มีก็เลิกซะ!”

       “มีผู้หญิงที่ไหนกันครับคุณหญิงแม่”

       “แม่มีหูมีตานะหมอ เอาเถอะ แม่จะไม่พูดเรื่องนี้อีก วันนี้จะกลับบ้านหรือไปหาผู้หญิงล่ะ”

       “วันนี้ลูกอยู่เวรดึกครับคุณหญิงแม่”

       “อือ...แต่คงมีเวลาไปทานมื้อเย็นกับแม่แก่ๆ ได้ใช่ไหม”

       “ได้สิครับ งั้นไปกันเถอะ คุณหญิงแม่อยากกินอาหารไทยหรือฝรั่งล่ะ”

       “ไทย แม่อยากกินร้าน...น่ะ”

       “คิดถึงเจ้าสัวอีกแล้วสิ” เขาเอ่ยถึงพ่อที่จากไป

       “อือ...เมื่อคืนแม่ฝันเห็นพ่อของหมอ”

       “ว่าแล้ว วันนี้เลยมาลงที่ลูก ไปกันเถอะครับ วันนี้จะเป็นคู่ดินเนอร์ให้คุณหญิงแม่” แล้วเขาก็ลุกขึ้นประคองแม่ลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งพาเดินออกจากห้องไปทานมื้อเย็นด้วยกัน พอทานอิ่ม เขาก็ต้องกลับมาอยู่เวรต่อ

เวลา 20.00 น.

       วันหยุดที่แสนเหนื่อยล้า พอกลับมาจากข้างนอกและไม่ได้ทำมื้อเย็นทานเอง เธอเลือกทานก๋วยเตี๋ยวก่อนจะกลับ ตอนนี้กลับมาห้องก็นอนเล่นอยู่บนโซฟา เปิดโทรทัศน์ดูซีรีส์ อยากหยุดสักสามสี่วัน แต่ความเป็นจริงได้แค่สองวัน เพราะต้องรีบทำงานอยู่เวรเพื่อเก็บเงินใช้หนี้ทัชชกรให้หมด จะได้หลุดพ้นจากสถานะนางบำเรอสัญญาหนี้นี้

       ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!

       เธอกำลังดูซีรีส์สนุกๆ เสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอมองดูชื่อที่โชว์บนหน้าจอเห็นว่าเป็นนายแพทย์หนุ่มก็ไม่สนใจ เธอปล่อยให้มันสั่นเตือนจนดับไป และเป็นแบบนั้นอยู่สองครั้ง แล้วเสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดัง พอหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นข้อความจากเขาว่า

       ‘รับสายเดี๋ยวนี้!’

       แล้วก็มีสายเข้าอีกครั้ง เธอจึงกดรับอย่างจำยอม เมื่อเขาสั่งมา

       “คะ หมอหมา”

       ‘ทำอะไรอยู่ ทำไมไม่รับสายหมอ’

       “ดูซีรีส์อยู่ค่ะ”

       ‘ไม่ได้แอบคุยแชท คุยไลน์กับใครนะ และวันนี้มีใครโทรหามั่งนอกจากหมอ’

       แปลก วันนี้มาแปลก ปกติไม่เคยสนใจเรื่องส่วนตัวของเธอ แล้วทำไมวันนี้ทัชชกรถึงถามแบบนี้

       “มีอะไรรึเปล่าคะหมอหมา ปกติหมอไม่ถามนิ่มนี่คะ”

       ‘บอกมาเถอะน่า ว่าวันนี้คุยไลน์ คุยแชท คุยมือถือกับใครไหม’ เขาถามเพราะอยากรู้ กลัวว่าแทนจะโทรหานวิยา

       “มีแค่แม่ค่ะโทรมา และมีคุยแชท คุยไลน์กับเพื่อนที่โรงพยาบาล”

       ‘มีหมอแทนด้วยไหม’

       “ก็มีทักไลน์มาค่ะ” เธอตอบใส่ซื่อ

       ‘คุยอะไรกับหมอแทนมั่ง’

       “อะไรคะหมอหมา เนี่ยมันเริ่มเยอะแล้วนะคะ”

       ‘เยอะอะไรกัน บอกมาคุยอะไรกัน’

       “ก็หมอหมากำลังยุ่งเรื่องส่วนตัวของนิ่มนะคะ นิ่มเป็นแค่ลูกหนี้ค่ะ หมอไม่ควรมายุ่งเรื่องส่วนตัวของนิ่ม”

       ‘เป็นเมียหมอด้วยไม่ใช่แค่ลูกหนี้’ เขาตอบสวนกลับด้วยความเดือดดาล

       “ก็แค่ของเล่นชั่วคราวของหมอหมาเท่านั้นแหละค่ะ แค่นี้นะคะ นิ่มจะดูซีรีส์ต่อแล้ว” แล้วเธอก็กดวางสายของเขาทิ้ง