ทาสรักคุณหมอ 13

ด้านฝั่งนายแพทย์หนุ่มพอปลายสายกดตัดสายตนโดยไม่รอฟังตนพูดตอบสวนกลับก็ขบกรามแน่น พยาบาลสาวของเขาดื้อแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

       “เจอดีแน่นิ่ม!” เขาเอ่ยคาดโทษเธออย่างหมายมาดกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนแทบแตกละเอียดคามือแล้วก็ต้องรีบสงบสติอารมณ์เมื่อเสียงประตูห้องทำงานดังขึ้นพร้อมถูกเปิดผลักเข้ามา เป็นพยาบาลที่อยู่เวรดึกกับเขานั่นเองที่มา และก็มาตามออกไปหน้าวอร์ด เขาจึงรีบลุกเดินตามไปแม้ว่าตอนนี้อารมณ์ในใจตนเองจะเดือดดาลมากแค่ไหนก็ตาม

เวลา 10.00 น.

       เหนื่อยฉิบหาย กว่าจะออกจากเวร พอใกล้เวลาออกเวรก็มีเคสฉุกเฉินผ่าตัดด่วนเข้ามา และตอนนี้เพิ่งได้ออกจากห้องผ่าตัด ทัชชกรเดินนวดคอตัวเองไปห้องพักของแพทย์ แล้วล้มตัวลงนอนกับเตียง

       “อ่า...เหนื่อยฉิบหาย! ขอพักสักหนึ่งชั่วโมงก็แล้วกัน” แล้วก็หลับตา เพียงแค่เวลาไม่ถึงห้านาที เขาก็หายใจสม่ำเสมอตามด้วยเสียงกรนดังออกมา

       คร่อก! คร่อก! คร่อก!

       เขากลับยังไม่ได้ เพราะต้องเฝ้าดูอาการผู้ป่วยที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จไปก่อนหน้านี้ อาการคงที่เมื่อไหร่ เขาถึงจะได้กลับไปนอนค้างที่บ้าน ช่วงนี้ต้องนอนพักที่ห้องพักแพทย์ก่อน

สามวันต่อมา...

       นวิยามาทำงานเหมือนปกติ วันนี้ก็ได้ทำงานร่วมกับทัชชกรเหมือนเดิม คนไข้ออกไป เขาก็ดึงเธอที่ยืนอยู่ข้างๆ เก้าอี้มานั่งบนตัก

       ว้าย!

       “หมอหมาทำอะไรคะ เดี๋ยวคนไข้ก็เข้ามาแล้วนะคะ”

       “หอมแก้มหมอหน่อยสิ ไม่เจอกันตั้งหลายวันไม่คิดถึงหมอเหรอนิ่ม” เขาซบกอดเอวเล็กคอดแล้วซบหน้ากับอกอวบใหญ่ของเธอหลับตา

       “หมอหมาปล่อยนิ่มก่อนค่ะ เดี๋ยวคนไข้ก็เข้ามาแล้วนะคะ” เธอเอ่ยบอกเขาพร้อมมองไปยังประตูห้อง

       “หอมแก้มหมอก่อนสิ”

       “ไม่ได้นะคะ ตอนนี้เราทำงานอยู่”

       “หอมแก้ม” เขายังยืนยันคำเดิม

       “ก็ได้ค่ะ” เธอตกลง กำลังจะก้มลงหอมแก้มเขา ประตูห้องก็เปิดผลักออก เธอจึงถูกผลักออกจากตักไปนั่งอยู่กับพื้น

       ตุ้บ!

       ทั้งเจ็บทั้งจุก แต่ก็รีบลุกขึ้นเมื่อคนไข้มองมาทางตน

       ส่วนคนผลักได้แต่ยิ้มขำในคอเอ็นดูพยาบาลยอดสวาทของตนเอง แล้วหันมาเอ่ยทักทายคนไข้ที่นั่งลงตรงข้ามกับตนเอง

       ‘หมอบ้า!’ เธอได้แต่ค่อนขอดเขาในใจแล้วทำงานของตนอยู่ข้างๆ เขาต่อ

เวลา 12.10 น.

       คนไข้คนสุดท้ายก่อนพักเที่ยงได้ออกไปจากห้องตรวจแล้ว เหลือเพียงนายแพทย์หนุ่มกับพยาบาลสาวที่อยู่ด้วยกันตามลำพังในห้อง ทัชชกรลุกจากเก้าอี้เดินไปกดล็อกประตูห้องตรวจแล้วเดินกลับมานั่งที่เดิมแล้วตวัดแขนโอบเอวเล็กคอดดึงรั้งลงมานั่งบนตักหนาของตนเอง

       “หมอหมาจะทำอะไรคะ?” เธอดันมือกับอกแกร่งคุ้นเคย หันหน้ามองประตูห้องด้วยกลัวว่าจะมีคนเดินผ่านมาเคาะประตูห้อง

       “ยังไม่ได้หอมแก้มหมอเลยนะนิ่ม หอมหน่อยสิ ไม่เอาดีกว่า จูบปากดีกว่า” แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นยื่นปากให้สาวเจ้าบนตักก้มลงมาจูบปากหนาสีเข้มจากการดูดบุหรี่เป็นประจำของตนเอง

       “ไม่เหมาะมั้งคะ ตอนนี้เราอยู่ในห้องตรวจกันนะคะ ปล่อยนิ่มก่อนค่ะหมอหมา นิ่มจะไปทานข้าว”

       “ไปด้วยกันสิ”

       “นิ่มนัดพี่พยาบาลกับน้องพยาบาลไว้แล้วค่ะ พอดีทำกับข้าวมากินด้วยกัน”

       “ทำมาเผื่อหมอด้วยไหม” เขาพูดซบหน้ากับอกอวบอูมแล้วสอดมือเข้าช่องกระดุมเสื้อของพยาบาลสาวและปลดกระดุมให้กว้างขึ้นแล้วนวดคลึงเต้าอวบใหญ่ของสาวเจ้า

       “อะ...หมอหมายะ...อย่าทำแบนี้ค่ะ”