共有

บทที่ 127

作者: ม่านฝันจันทรา
โม่จิ่นยวนเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงถามมู่หนิงเสียงสั่นเครือ “หนิงหนิง เรื่องที่พี่สี่อยู่แดนตะวันตก เจ้าฝันเห็นเหมือนกันใช่หรือไม่?”

มู่หนิงรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องถามเช่นนี้ จึงพยักหน้าตอบเสียงเบา “ใช่เจ้าค่ะ ท่านก็รู้ว่าฝันของข้าเป็นจริงเสมอ ดังนั้นพี่สี่ต้องอยู่ที่แดนตะวันตกแน่ ๆ”

โม่จิ่นยวนได้ยินดังนั้น ก็ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “ได้ พวกเราจะไปเมืองไถโจว แคว้นฉู่”

สีหน้าของมู่หนิงพลันเคร่งขรึมลง กล่าวว่า “เรื่องนี้ตอนบอกพี่สะใภ้สี่ ทางที่ดีควรให้นางเตรียมใจไว้บ้างนะเจ้าคะ”

โม่จิ่นยวนฟังออกถึงความนัย คิดว่าพี่สี่บาดเจ็บสาหัส หรือกลายเป็นคนพิการไปแล้ว จึงถามด้วยความตื่นตระหนก “พี่สี่พิการไปแล้วหรือ?”

“ไม่ใช่เจ้าค่ะ”

มู่หนิงส่ายหน้า ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “แต่ในฝันข้าเห็นพี่สี่แต่งงานกับสตรีอื่น ข้าถึงอยากให้พี่สะใภ้สี่เตรียมใจเอาไว้”

“เป็นไปไม่ได้ บุรุษตระกูลโม่ทุกรุ่นมีภรรยาเพียงคนเดียว ไม่เคยรับอนุภรรยา”

โม่จิ่นยวนแทบไม่ต้องคิด ก็ปฏิเสธเรื่องนี้ทันที

เขายอมเชื่อว่าพี่สี่บาดเจ็บสาหัสจนพิการ ดีกว่าเชื่อว่าพี่สี่ไปแต่งงานกับหญิงอื่น

อีกทั้งในบรรดาพี่น้อง พี่สี่กับพี่สะใภ้สี่รักกันห
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 135

    “ได้”เมื่อได้ยินว่าจะถ่ายทอดกำลังภายใน มู่หนิงก็ดวงตาเป็นประกาย ตอบตกลงด้วยรอยยิ้มตาหยี“ท่านแม่ ข้ากับจิ่นยวนจะเข้าไปในมิติสักครู่นะเจ้าคะ”มู่หนิงหันกลับไปบอกกล่าวกับแม่สามี“ไปเถอะ ไปเถอะ แม่จะงีบหลับพักสายตาอยู่ตรงนี้สักหน่อย”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่หลับตาลงด้วยรอยยิ้มเริงร่า เอนกายพิงเก้าอี้พักผ่อนอย่างสบายอารมณ์ยามนี้นางแทบอยากจะผลักไสให้ทั้งสองคน เข้าไปใช้เวลาอยู่ร่วมกันในมิติให้มากที่สุดเสียด้วยซ้ำใครจะรู้ว่าจู่ ๆ มู่หนิงก็หันไปมองเจ๋ออวี่ แล้วเอ่ยว่า “เจ๋ออวี่ เจ้าเข้าไปในมิติกับข้าด้วย ข้าจะให้เหมิงเหมิงเตรียมน้ำพุวิญญาณให้ เจ้าจะได้ลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำสักครู่”เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขามีอาการบอบช้ำภายใน มู่หนิงจึงตัดสินใจพาเขาเข้าไปแช่น้ำพุวิญญาณโม่จิ่นยวนยื่นมือไปกระตุกชายเสื้อนางเบา ๆ แล้วกระซิบที่ข้างหูว่า “หนิงหนิง พาเขาเข้าไปในมิติจะไม่เป็นไรหรือ? หากวันหนึ่งเขาฟื้นความทรงจำ แล้วนำความลับเรื่องมิติของเจ้าไปแพร่งพรายจะทำอย่างไร?”“วางใจเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”มู่หนิงไตร่ตรองปัญหานี้มาก่อนแล้ว จึงยิ้มตอบเขาว่า “ตั้งแต่ตอนที่พาเจ๋ออวี่มาด้วย ข้าก็รู้ว่าต้องมีวันนี้ เพราะพวก

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 134

    “จิ่นยวน ท่านเบามือหน่อยเถอะ อย่าให้เจ๋ออวี่ตกใจสิ หากเขาถูกกระตุ้นจนอาการกำเริบขึ้นมาอีกจะทำอย่างไร”มู่หนิงเห็นท่าไม่ดี จึงรีบส่งเสียงบอกให้เขาเบามือ แต่ก็สายไปเสียแล้ว เจ๋ออวี่ถูกโม่จิ่นยวนโยนลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้ว“หึ~ หากเขากำเริบขึ้นมาอีก ข้าก็ไม่ถือสาที่จะสับท้ายทอยให้เขาสลบไปอีกรอบ”โม่จิ่นยวนแค่นเสียงเย็น ตอบกลับอย่างไม่ยี่หระราวกับเป็นเรื่องสมควรมู่หนิง “...”“พี่ใหญ่โม่นิสัยไม่ดี ฮึ~”เจ๋ออวี่กระทืบเท้ากับพื้นด้วยความขัดใจ ใบหน้าบึ้งตึง ก่อนจะวิ่งไปนั่งยอง ๆ ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าโม่ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ“ระวังหน่อย”ตอนที่มู่หนิงลงจากรถม้า โม่จิ่นยวนยื่นมือออกไปโอบอุ้มนางอีกครั้ง แล้ววางนางลงบนพื้นอย่างทะนุถนอมเมื่อเทียบกับการกระทำอันหยาบคายที่มีต่อเจ๋ออวี่แล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของเขา แล้วหวนนึกถึงความหยาบคายที่เขาทำกับเจ๋ออวี่ หัวใจของมู่หนิงพลันเต้นรัวเร็วขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้เพียงแต่เมื่อนางมองเห็นหน้าผาสูงชันนับร้อยจ้างเบื้องหลัง ก็ขยับตัวเข้าไปด้านในโดยสัญชาตญาณ “ที่นี่สูงมาก พวกเราต้องเดินระวัง ๆ หน่อยนะเจ้าคะ อย่าได้

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 133

    “น่าสนใจ น่าสนใจจริงเชียว”เมื่อเห็นมู่หนิงเพียงสะบัดมือ รถม้าสองคันก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า มุมปากของบุรุษผู้นั้นก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์อันชั่วร้าย“มู่หนิง เจ้าช่างทำให้ผู้คนรู้สึกดูลึกลับและน่าค้นหาเสียจริง”บุรุษผู้นั้นหรี่ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งลงเล็กน้อย พึมพำด้วยความสนใจ ก่อนจะใช้วิชาตัวเบาเหาะจากไปอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงโม่จิ่นยวนบังคับรถม้าออกไปได้ไม่ทันไร ก็สัมผัสได้ว่าในมุมมืดดูเหมือนจะมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องพวกเขาอยู่ เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆคิ้วกระบี่อันองอาจของโม่จิ่นยวนขมวดเข้าหากัน เขาเชื่อในสัญชาตญาณของตนเอง เมื่อครู่เขาต้องรู้สึกไม่ผิดแน่หากมีคนแอบดูพวกเขาอยู่ในที่ลับจริงโดยที่เขาไม่สามารถตรวจจับได้ วรยุทธ์ของคนผู้นั้นต้องสูสีทัดเทียมกับเขาเป็นแน่การถูกยอดฝีมือระดับนี้ลอบจับตามองย่อมเป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อครู่มู่หนิงเพิ่งนำรถม้าออกมาจากมิติเมื่อคิดได้ดังนั้น ดวงตาสีรัตติกาลของโม่จิ่นยวนก็ฉายแววอำมหิตวาบหนึ่ง มือที่กุมบังเหียนเร่งความเร็วในการบังคับรถม้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวแต่เขาก็ไม่กล้าเร่งความเ

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 132

    “ข้าเห็นว่าสติปัญญาของเขาเทียบเท่าเด็ก หากปล่อยทิ้งไว้ไม่ไยดี เขาต้องถูกคนรังแกจนตายแน่... ภายหลังข้าปรึกษากับจิ่นยวนแล้วจึงพาเขากลับมาด้วยเจ้าค่ะตอนอยู่ที่จวนตระกูลหลี่ จิ่นยวนตรวจสอบรอยด้านที่มือของเขา ก็รู้ทันทีว่าเขาเป็นคนที่ฝึกวรยุทธ์มาตั้งแต่เด็กเมื่อครู่ข้าสังเกตสีหน้าของเจ๋ออวี่ ดูเหมือนเขาจะได้รับการกระตุ้นจากบางสิ่ง ถึงได้พุ่งออกไปฆ่าคนอย่างกะทันหันดังนั้นข้าเลยเดาว่า เขาคงนึกเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาได้ รอให้จิ่นยวนรักษาเขาเสร็จ พวกเราค่อยลองถามเขาดูเจ้าค่ะ”“อืม”เมื่อได้ยินนางยืนยันว่าเจ๋ออวี่สูญเสียความทรงจำและสติปัญญาจริง ๆ ความระแวงแคลงใจในใจของฮูหยินผู้เฒ่าโม่ก็มลายหายไปจนสิ้น“ฆ่า ฆ่าให้หมด ฆ่าให้เกลี้ยง”ไม่นานนัก หลังจากโม่จิ่นยวนรักษาอาการบาดเจ็บให้เจ๋ออวี่เสร็จ ทันทีที่ลืมตาขึ้น เจ๋ออวี่ก็ลุกขึ้นกวัดแกว่งสองมือไปมา ปากก็พร่ำบ่นแต่คำว่าฆ่าคน“เพียะ!”โม่จิ่นยวนเห็นเขายังอาละวาดไม่หยุด จึงฟาดสันมือลงที่ท้ายทอยของเขาเจ๋ออวี่ตาเหลือก แล้วล้มพับสลบเหมือดไปกับพื้นทันที“ทำไมท่านไม่รับร่างเขาไว้?”มู่หนิงเห็นเจ๋ออวี่ล้มลงไป แต่โม่จิ่นยวนนอกจากจะไม่ช่วยประคอ

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 131

    ได้ยินมาว่าคนของตำหนักราชาผีล้วนเป็นยอดฝีมือ แต่พวกที่มาวันนี้ น่าจะเป็นเพียงลูกสมุนทั่วไปหากเป็นเช่นนั้นจริง วรยุทธ์ของประมุขของพวกเขาคงสูสีกับข้าเป็นแน่“ท่านประมุขของพวกข้าเป็นหนึ่งในใต้หล้า ไร้ผู้ต่อกร หากวันนี้ท่านมายืนอยู่ที่นี่ ป่านนี้เจ้าคงถูกจับไปนานแล้ว”หัวหน้ากลุ่มผู้นั้นได้ยินเขาเอ่ยถึงตำหนักราชาผี สีหน้าก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ยามเอ่ยถึงประมุข ในแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธา“ข้าไม่สนหรอกว่าประมุขของเจ้าจะเป็นหนึ่งในใต้หล้าหรือไม่ แต่คนที่บังอาจคิดจับตัวคนในครอบครัวข้า ข้าไม่มีทางปล่อยให้มีชีวิตรอดกลับไปเด็ดขาด”สิ้นเสียงโม่จิ่นยวน ประกายดาบและเงาดำสายหนึ่งก็พาดผ่านสายตาของหัวหน้ากลุ่มไปอย่างรวดเร็วชั่วอึดใจต่อมาหัวหน้ากลุ่มก็ล้มตึงลงกับพื้น เลือดสด ๆ พุ่งกระฉูดออกจากลำคอราวกับน้ำพุไม่ถึงครึ่งนาที ร่างกายก็เย็นชืดหมดแล้วหลังจากจัดการศัตรูคนสุดท้ายเสร็จสิ้น สายตาของโม่จิ่นยวนก็เบนกลับมาหยุดอยู่ที่ร่างสะบักสะบอมของหลี่เฉิงหมิงอีกครั้ง“อย่าฆ่าข้า อย่าฆ่าข้าเลย”หลี่เฉิงหมิงเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้ นึกว่าโม่จิ่นยวนจะสังหารตน จึงถอยกรูดไปด้านหลังด้วยคว

  • หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท   บทที่ 130

    มู่หนิงที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล เห็นภาพนี้เข้า คิ้วเรียวงามก็ขมวดมุ่นด้วยความร้อนรนโม่จิ่นยวนคงไม่ได้หลงเชื่อคำพูดของหลี่เฉิงหมิงเข้าจริง ๆ หรอกกระมัง?หากเป็นเช่นนั้น เขาคงติดกับเข้าแล้วนี่เห็นชัดว่าเป็นแผนการของหลี่เฉิงหมิง ต้องการให้โม่จิ่นยวนคลายความระมัดระวัง แล้วหาจังหวะทำร้ายเขา เช่นนี้ก็จะสามารถจับกุมพวกเขาได้อย่างง่ายดาย เพื่อเอาไปสร้างความดีความชอบให้ตนเองมู่หนิงนำปืนพกออกมาจากมิติ หากหลี่เฉิงหมิงคิดเล่นลูกไม้ลอบกัด นางย่อมปลิดชีพเขาด้วยปืนในมือทันที“พี่ใหญ่โม่ ดูเหมือนเจ๋ออวี่จะเสียสติไปแล้ว ไม่ได้ยินเสียงห้ามปรามของท่าน ไม่สู้ท่านเข้าไปเกลี้ยกล่อมเขาหน่อยเล่า?”หลี่เฉิงหมิงเห็นเจ๋ออวี่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จึงจงใจเข้ามาใกล้โม่จิ่นยวน เพื่อส่งสัญญาณให้เขาเข้าไปเกลี้ยกล่อมเจ๋ออวี่ท่าทีของเขานอบน้อม จนยากจะจับสังเกตเห็นพิรุธโม่จิ่นยวนรู้ดีว่ายามนี้เจ๋ออวี่ขาดสติ แม้ไม่รู้สาเหตุที่จู่ ๆ เขาเป็นเช่นนี้ แต่เขาก็ยังหันหลังเดินเข้าไปเตรียมจะหยุดอีกฝ่ายหลี่เฉิงหมิงเห็นเขาและหยางซูหว่านหันหลังให้ตนพร้อมกัน ก็รู้ว่าโอกาสมาถึงแล้ว จึงพยักหน้าส่งสัญญาณกับพรรคพวกข้างกายอ

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status