Se connecterShare
บทที่ 38
Dernière mise à jour:
2026-03-06 21:18:04
Latest chapter
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 41
เสียงฝีเท้าของโจรทั้งห้าคนค่อย ๆ เลือนหายไปในความมืดของป่าลึก วัดร้างกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง เปลวไฟในกองฟืนยังคงลุกเบา ๆ ส่งแสงสีส้มสั่นไหวไปทั่ววิหารเก่า เงาของเสาไม้ที่ผุพังทอดยาวบนพื้นหินเหมือนเงาของภูตผีในตำนานลมกลางคืนพัดผ่านช่องหน้าต่างไม้ที่แตกหัก เสียงไม้เก่าส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเป็นระยะ สวีอี้เฉินนั่งลงข้างกองไฟอีกครั้ง เขาหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาเขี่ยถ่านแดงในกองฟืน ประกายไฟกระเด็นขึ้นเล็กน้อย รุ่ยหลินยังคงยืนอยู่ใกล้ประตูวิหาร สายตาของเขามองออกไปยังความมืดของป่าด้านนอก ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่สวีอี้เฉินจะพูดขึ้น“เจ้าคิดเหมือนข้าหรือไม่”รุ่ยหลินหันกลับมา“เรื่องอะไร”สวีอี้เฉินตอบทันที“ชายชุดดำ”รุ่ยหลินพยักหน้า“ใช่”เขาเดินกลับมานั่งลงใกล้กองไฟสวีอี้เฉินพูดช้า ๆ“บางทีเราอาจไม่ได้บังเอิญมาที่วัดนี้”รุ่ยหลินใช้ไม้เขี่ยไฟในกองฟืนประกายไฟกระเด็นขึ้น“มีคนกำลังตามดูเรา”สวีอี้เฉินพยักหน้า“หรือไม่ก็…”รุ่ยหลินเลิกคิ้ว“หรืออะไร”สวีอี้เฉินยิ้มบาง ๆ“หรือมีคนกำลังล่อเรา”ลมกลางคืนพัดแรงขึ้นทันทีประตูวิหารเก่าส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด เปลวไฟสั่นไหวอีกครั้ง ความมืดในป่าลึกดูเหมือน
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 40
เปลวไฟจากกองฟืนเล็ก ๆ กลางวิหารเก่าลุกไหวอย่างช้า ๆ แสงสีส้มสะท้อนผนังไม้ผุพังจนเงาของเสาแต่ละต้นทอดยาวคล้ายสิ่งมีชีวิตที่กำลังขยับตัวอยู่ในความมืด ลมกลางคืนพัดผ่านช่องหน้าต่างที่แตกหักทำให้ผืนธงเก่าบนคานหลังคาแกว่งไปมา ส่งเสียงเสียดสีกันเบา ๆ สวีอี้เฉินเพิ่งพูดจบทันใดนั้น เสียงกรอบเสียงกิ่งไม้ถูกเหยียบดังมาจากด้านหลังวิหาร ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นทันที เปลวไฟสั่นไหวแรงขึ้นเมื่อสายลมพัดเข้ามา เงามืดบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่หลังเสาไม้เก่าสวีอี้เฉินค่อย ๆ วางมือบนด้ามดาบรุ่ยหลินจับกระบี่แน่น ทั้งสองสบตากันเพียงชั่วพริบตา ไม่ต้องพูดอะไรพวกเขาก็รู้ทันที คืนนี้คงไม่สงบอย่างที่คิด เงาดำด้านหลังเสาไม้ขยับอีกครั้ง คราวนี้มีเสียงฝีเท้าชัดเจนเสียงดัง กรอบ กรอบ แล้วตามมาด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ ก็ดังขึ้น“ดูเหมือนจะมีคนมาพักอยู่จริง ๆ”ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากความมืด เขาสวมเสื้อผ้าหยาบแบบชาวบ้านแต่ท่าทางกลับไม่เหมือนคนธรรมดา มือถือดาบสั้นที่สะท้อนแสงไฟวาววับจากนั้นอีกคนอีกคนและอีกคนเงาห้าร่างค่อย ๆ เดินออกมาจากด้านหลังเสา โจรห้าคนพวกเขามองรุ่ยหลินกับสวีอี้เฉินเหมือนหมาป่าที่เจอเหยื่อ ชายร่างใหญ่ที่ดูเหมือ
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 39
หลังจากเรื่องราวที่หุบเขาผีจบลง บรรยากาศในหุบเขานั้นยังคงเต็มไปด้วยความตึงเครียด รองประมุขหยินถูกเรียกตัวมาสอบสวนต่อหน้าประมุขพรรคหุบเขาผี ศิษย์หลายคนของพรรคถูกควบคุมตัวไว้ ขณะที่บางคนยังคงสับสนว่าความจริงเป็นเช่นไรรุ่ยหลินกับสวีอี้เฉินไม่ได้อยู่รอจนทุกอย่างสิ้นสุด ทั้งสองเพียงส่งตัวผู้กระทำผิดให้กับประมุขพรรคหุบเขาผี แล้วกล่าวคำลาอย่างสุภาพ เพราะเรื่องภายในพรรคมารไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากนักเช้าวันหนึ่งหมอกในหุบเขาค่อย ๆ ลอยจางลง รุ่ยหลินกับสวีอี้เฉินออกเดินทางจากหุบเขาผี ม้าสองตัวค่อย ๆ เดินออกจากทางแคบระหว่างหน้าผา เมื่อพ้นจากเขตหุบเขาอากาศก็เปลี่ยนไปทันที ลมภูเขาพัดผ่านทุ่งหญ้า เสียงใบไม้ไหวเบา ๆ ให้ความรู้สึกโล่งโปร่งต่างจากบรรยากาศหนักอึ้งในหุบเขาผีอย่างสิ้นเชิง สวีอี้เฉินหันกลับไปมองหุบเขาที่อยู่ไกลออกไป“คิดไม่ถึงว่าพรรคมารจะมีเรื่องภายในแบบนี้”รุ่ยหลินยิ้มบาง ๆ“ไม่ว่าพรรคธรรมะหรือพรรคมาร หากมีคนมากก็ย่อมมีความขัดแย้ง”สวีอี้เฉินหัวเราะเบา ๆ“พูดเหมือนคนผ่านโลกมามาก”รุ่ยหลินไม่ได้ตอบสายตาของนางมองไปยังเส้นทางข้างหน้า ถนนดินทอดยาวผ่านทุ่งหญ้าและเนินเขาเล็
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 38
หลังจากการต่อสู้ในหมู่บ้านจบลง รุ่ยหลินและสวีอี้เฉินได้มัดตัวคนของพรรคมารหุบเขาผีทั้งหมดไว้แน่นหนา ก่อนจะพาพวกเขาออกเดินทางไปยังภูเขาลึกที่เป็นที่ตั้งของพรรคมารการเดินทางใช้เวลาหลายวัน ภูเขาที่ตั้งของพรรคมารหุบเขาผีตั้งอยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาอันซับซ้อน ป่าทึบปกคลุมจนแสงแดดแทบส่องไม่ถึง ทางเดินคดเคี้ยวราวกับเขาวงกต ยิ่งเข้าไปลึกบรรยากาศยิ่งเย็นเยียบ หมอกสีเทาปกคลุมหุบเขาราวกับไม่ต้องการให้ผู้ใดล่วงล้ำเข้ามาเช้าวันหนึ่งหลังจากเดินทางฝ่าป่ามาหลายชั่วยาม ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงหน้าหุบเขา หน้าผาสูงตระหง่านสองด้านประกบกันเป็นทางเข้าแคบ ๆ บนหน้าผามีธงสีดำปักอยู่หลายผืน ตรงกลางมีสัญลักษณ์หัวกะโหลกสีดำอันเป็นเครื่องหมายของพรรคมารหุบเขาผี สวีอี้เฉินหยุดฝีเท้าเขามองไปยังปากหุบเขาอย่างระมัดระวัง“ที่นี่แหละ”รุ่ยหลินพยักหน้าพวกเขาผลักตัวนักโทษให้เดินต่อไป ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มซึ่งถูกจับได้ก่อนหน้านั้นมีสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นที่ตั้งพรรคของตนเอง เขาก็ถอนหายใจเบา ๆ ไม่นานนัก คนเฝ้ายามของพรรคมารก็ปรากฏตัวขึ้น ชายชุดดำหลายคนกระโดดลงมาจากหน้าผา ดาบในมือชี้ตรงมายังรุ่ยหลินกับสวีอี้เฉิน“หยุด!”หนึ่ง
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 37
ยามค่ำคืนค่อย ๆ ปกคลุมหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่เชิงภูเขา หมอกสีเทาบางลอยต่ำเหนือพื้นดิน ลมจากป่าภูเขาพัดผ่านต้นไม้จนเกิดเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ ชาวบ้านปิดประตูบ้านแน่นเหมือนเช่นทุกคืน ความเงียบปกคลุมหมู่บ้านอีกครั้งแต่คืนนี้ต่างจากคืนก่อนเพราะมีคนสองคนที่ไม่ได้หวาดกลัว ภายในบ้านไม้หลังเดิม รุ่ยหลินนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มือของนางกำด้ามกระบี่แน่น ดวงตาคมกริบมองออกไปยังลานกลางหมู่บ้าน สวีอี้เฉินยืนพิงเสาไม้เงี่ยหูฟังเสียงรอบตัวอย่างระมัดระวัง“ใกล้เวลาแล้ว” เขาพูดเสียงเบา รุ่ยหลินพยักหน้า ตั้งแต่ช่วงเย็นทั้งสองได้วางแผนกันเรียบร้อย พวกเขาจะจับตัวคนของพรรคมารหุบเขาผีให้ได้ เพื่อหาหลักฐานและนำตัวไปส่งยังที่ตั้งของสำนักหุบเขาผีเวลาผ่านไปช้า ๆ จนกระทั่ง…กึก…กึก…กึก…เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นอีกครั้ง เหมือนคืนก่อนทุกประการ นักรบชุดเกราะดำปรากฏตัวขึ้นกลางหมู่บ้าน แสงจันทร์ส่องกระทบเกราะเหล็กจนสะท้อนแสงเย็นยะเยือก ดาบยาวในมือเขาลากไปตามพื้นดิน ส่งเสียงครูดเบา ๆ สวีอี้เฉินยิ้มเย็น“เล่นละครอีกแล้ว”รุ่ยหลินกระซิบ“คืนนี้เขาคงไม่คิดว่าจะมีคนรออยู่”นักรบชุดดำเดินช้า ๆ ผ่านลานหมู่บ้าน ทันใดนั
หมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ บทที่ 36
รุ่งเช้าของวันถัดมา แสงแดดอ่อน ๆ ค่อย ๆ สาดส่องลงมายังหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่เชิงภูเขา หมอกบางลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือหลังคาเรือนไม้ เสียงไก่ขันดังขึ้นเป็นระยะเหมือนปลุกผู้คนให้เริ่มต้นวันใหม่แต่บรรยากาศของหมู่บ้านแห่งนี้กลับไม่ได้สดใสเหมือนหมู่บ้านทั่วไป ผู้คนยังคงปิดประตูบ้านแน่น บางคนแง้มหน้าต่างออกมามองเพียงเล็กน้อยก่อนจะรีบปิดลงอย่างรวดเร็ว ความหวาดกลัวที่สะสมมาหลายเดือนยังคงเกาะกุมหัวใจของชาวบ้าน ภายในบ้านของชายชรา รุ่ยหลินลืมตาตื่นขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ นางนั่งพิงผนังไม้เงี่ยหูฟังเสียงรอบตัวเมื่อคืนพวกนางไม่ได้ออกไปเผชิญหน้ากับนักรบชุดดำโดยตรง แต่สังเกตการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆ ผ่านช่องหน้าต่าง สิ่งที่เห็นทำให้นางรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย“เจ้าตื่นตั้งแต่เมื่อไร”เสียงของสวีอี้เฉินดังขึ้นเบา ๆ เขาเพิ่งลืมตาตื่นดวงตายังคงมีร่องรอยของความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง รุ่ยหลินหันไปมอง“ข้าแทบไม่ได้นอน”สวีอี้เฉินลุกขึ้นนั่ง“เพราะเรื่องนักรบเมื่อคืนหรือ”นางพยักหน้าเล็กน้อย“เจ้าสังเกตไหม”“อะไร”รุ่ยหลินขมวดคิ้ว“ท่าทางการเดินของเขา”สวีอี้เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง“แข็งทื่อเกินไป”
Vous vous intéresseriez aussi à
หม่าจิ่วเหลียนฮวาบุปผาเก้าชีวิต (ภาคต่อบุปผาเยียวยาใจ)
ซูเมี่ยวหลิง1.2K Vuesเกิดใหม่เป็นเมียยักษ์ในวรรณคดี
Madam Hangover3.5K Vues1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.9K Vuesข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค4.0K Vuesรักร้ายสาปอสูร
ไฉ่เฉิน / หลานจิง / ราตรีฝนพรำ / เกนไลซี / ไนยาดา1.3K Vuesสงครามรักในเงามืด
มูมูมิ907 Vuesสามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ
กัญจารีย์2.4K Vuesเล่ห์รักเจ้าชายอสูร
Karawek House823 Vues
