ตอนที่ 4 ห้ามขยับ

เชอร์รี่ขยับกายขยับชิดเข้าไปอีก อกสวยที่มองจากข้างนอกก็ว่าเกินตัว ทว่าสัมผัสที่บดเบียดผ่านท่อนแขนแกร่งของดีแลนกลับยิ่งเด่นชัด นุ่มยืดหยุ่นจนรู้ได้ทันทีว่าเธอใส่เพียงแผ่นปิดจุกไว้ด้านใน ไร้ซึ่งปราการบราใดๆ กั้น ยิ่งทวีความเซ็กซี่อันตรายและจงใจยั่วยวนขึ้นไปอีกหลายเท่า กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนลอยฟุ้งโชยเข้าเตะจมูก

ดีแลนนิ่งเฉย ไม่ได้ขยับหนีและไม่ได้เผลอไผลไปกับเรือนร่างนุ่มนิ่มที่พยายามทอดกายเข้าหา นัยน์ตาคมกริบล้ำลึกจ้องมองใบหน้าสวยเฉี่ยวผ่านความมืดสลัว ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบนิ่ง

"คุณอยากได้อะไร"

คำถามสั้นๆ แต่ตรงประเด็นทำเอาเชอร์รี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแลบลิ้นริมฝีปากสีแดงสด พลางช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองสบตาชายหนุ่มอย่างเปิดเผย ความโลภและความโหยหาทางกายสั่งการให้เธอตอบออกไปโดยไม่คิดปิดบัง

"ฉันอยากได้.... คุณ" เชอร์รี่กระซิบเสียงพร่าพลางส่งสายตายั่วเย้า มือเรียวไล้ผ่านท่อนขาของร่างสูงอย่างถือ

ดีแลนฟังแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก ให้กับความหิวโหยและความซื่อสัตย์อันกลวงเปล่าของหญิงสาวตรงหน้า เหยื่อรายนี้ประเมิน “เขา” ไว้ต่ำเกินไป

"งั้นก็จำเอาไว้..." ดีแลนโน้มกายลงไปกระซิบข้างใบหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงอำนาจเด็ดขาดจนคนฟังขนลุกซู่ไปทั้งตัว "ในพื้นที่ของผม... ผมเป็นคนกำหนดทุกอย่าง คุณมีหน้าที่แค่ 'ฟังคำสั่ง' ถ้าทำได้ดี คุณจะได้สิ่งที่ต้องการ"

"แล้วถ้าฉันทำได้ดีมากๆ ล่ะคะ..." เชอร์รี่เอียงคอถามกลับอย่างท้าทาย ทั้งที่หัวใจเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นกับออร่าอันตรายที่ไม่เคยพบเจอจากผู้ชายคนไหน

ดีแลนไม่ได้ตอบด้วยคำพูด ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 185 เซนติเมตร เรือนร่างผ่าเผยไหล่กว้างสร้างร่มเงาทับร่างบางในชุดเดรสสีขาวบางเบาไว้อย่างมิดชิด แล้วเอ่ยคำสั่งเรียบนิ่งสั้นๆ

"ตามมา"

ห้องสวีทหรูของโรงแรมห้าดาวซึ่งตั้งอยู่ในอาคารเดียวกันกับบาร์ของแจ็คกี้ถูกเปิดออก เชอร์รี่ก้าวตามหลังร่างสูงเข้ามาเงียบๆ ทว่าทันทีที่เสียงประตูห้องปิดลงพร้อมสลักล็อก ดีแลนที่เดินนำเข้ามาก่อนก็หมุนตัวกลับมาหา

"หยุด"

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจสั่งการสั้นๆ ทำให้เชอร์รี่ชะงักเท้าอยู่ตรงหน้าประตูตามคำสั่งทันที ดีแลนหยิบผ้าผูกตาเนื้อนุ่มออกมายื่นส่งให้ตรงหน้า

"ปิดตาซะ... แล้วถ้าหลังจากนี้เธอพูดว่า 'หยุด' ฉันจะหยุดทันที แล้วเธอก็แค่กลับไป"

เชอร์รี่รับผ้ามาถือไว้ ช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูไร้ความรู้สึกตรงหน้าด้วยหัวใจที่เริ่มเต้นระทึก "แล้ว... หนูต้องเรียกคุณว่าอะไรคะ"

"เรียกคุณสิ" ดีแลนตอบเรียบนิ่ง สายตาคมกริบทอดมองเหยื่อสาวอย่างเป็นต่อ "เรียกแทนตัวเองว่า 'หนู' ก็น่ารักดี"

มือเรียวของหญิงสาวค่อยๆ ยกผ้าขึ้นมาผูกบดบังดวงตาตัวเอง ทัศนวิสัยรอบตัวมืดดับลง เหลือเพียงกลิ่นน้ำหอมเข้มข้นแต่ละมุนของชายหนุ่มและเสียงความเคลื่อนไหวที่คมชัดขึ้นจนชวนให้ขนลุกซู่ เธอเอ่ยถามเสียงพร่าเบาๆ เพื่อความมั่นใจ

"ห้องนี้... มีแค่คุณกับหนูใช่ไหมคะ"

"ใช่" น้ำเสียงทุ้มตอบกลับช้าๆ ยืนยันความตึงเครียดอันเงียบเชียบ "ฉันไม่ได้ชอบผู้คนขนาดนั้น"

หลังจากที่เชอร์รี่ผูกผ้าปิดตาเรียบร้อย เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจก็สั่งการขึ้นทันที

"ห้ามขยับ"

สิ้นคำสั่ง นัยน์ตาคมกริบของดีแลนทอดมองและพิเคราะห์เรือนร่างงดงามตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน

เชอร์รี่มีเรียวปากอิ่มระเมียดระไมสีแดงสดเหมือนลูกเชอร์รี่สมชื่อ ร่างกายกะทัดรัดน่าจะสูงไม่เกิน 155 เซนติเมตร ทว่ารองเท้าส้นสูงสายพันเรียวขาคู่ยาวกลับช่วยขับให้ขาของเธอแลดูเรียวสวยงามยิ่งขึ้น เขาตัดสินใจว่าคืนนี้ ไม่จำเป็นต้องถอดมันออก รวมไปถึงเดรสสีขาวเนื้อบางเบาที่แทบไม่ได้ช่วยปกปิดสิ่งใด ทว่ากลับทำหน้าที่ดึงเสน่ห์ยั่วยวนของสัดส่วนส่วนโค้งส่วนเว้าให้น่ามองยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มที่ดูเชิญชวนและน่าบดขยี้...

คิดได้ดังนั้น มือหนาของดีแลนก็ล้วงเข้าไปกอบโกยอกคู่สวยออกจากเสื้อคอลึกโดยไม่ถอดชุดออก แล้วลงมือบีบเฟ้นขยำอย่างหนักหน่วงมันมือ มืออีกข้างยื่นไปกระชากแผ่นปิดจุกออกทีละข้างอย่างรุนแรง เสียงร้องครางหวานพร่าหลุดออกจากลำคอของเชอร์รี่ทันที เมื่อจุดอ่อนไหวถูกรุกรานกระตุ้นโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

"ของแท้?... ดี"

ดีแลนกระหยิ่มยิ้มในใจอย่างพึงพอใจ ทรวดทรงธรรมชาติที่อวบอิ่มขนาดนี้โดยไม่ได้ผ่านการทำศัลยกรรม ถือเป็นของหายากในยุคนี้ ที่ทำให้เกมของเขาน่าสนใจยิ่งขึ้น

ชายหนุ่มรวบร่างบางแล้วโยนลงบนโซฟาตัวใหญ่ จัดท่าทางให้เธอคว่ำหน้าหันหลังขึ้นทันที

"มือห้ามซน...เกาะโซฟาไว้" ดีแลนกดเสียงต่ำเตือนเมื่อเห็นมือเรียวทำท่าจะไขว่คว้าหาตัวเขา

เขาจัดการสวมเครื่องป้องกันอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะถกกระโปรงรัดรูปสีขาวของเชอร์รี่ขึ้นไปกองไว้เหนือเอว นิ้วเรียวยาวชำแรกผ่านรอยแยกเข้าไปนำทางเบาๆ จนพบว่าช่องทางรักฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมา

"ไม่ได้ใส่กางเกงในมาเหรอ... เปียกขนาดนี้ ไม่ค่อยร่านเท่าไหร่เลยนะ"

ดีแลนจับแก่นกายแกร่งจ่อเข้ากับช่องทางรักที่ฉ่ำเยิ้ม ก่อนจะค่อยๆ กดดันความยาวใหญ่เข้าไปในร่องแคบที่ตึงแน่นอย่างช้าๆ

"มีผัวแล้ว... ทำไมยังแน่นขนาดนี้วะ" เขาตวัดเสียงถามต่ำชิดแผ่นหลังเนียน

"มะ... ไม่ค่อยได้ทำค่ะ... อ๊ะ! อื้อ... เจ็บ..." เชอร์รี่จิกปลายนิ้วลงกับเบาะโซฟา ร้องครางเสียงสั่นระรัว จนลืมคิดไปว่าดีแลนรู้ได้ยังไงว่าเธอมีคนรักอยู่แล้ว

"ให้หยุดไหม..." ดีแลนหยุดค้างความยิ่งใหญ่ไว้ครึ่งทาง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งตามกฎที่วางไว้

"ไม่ค่ะ... ไม่หยุด... หนูชอบ... อ๊ะ เสียวจัง..." หญิงสาวละล่ำละลักตอบอย่างออดอ้อน

สิ้นคำตอบนั้น ดีแลนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขากระแทกดันแก่นกายแกร่งเข้าไปพรวดเดียวจนสุดความยาว ความลึกเน้นย้ำจนกระทั่งสามารถสัมผัสเค้าโครงได้จากหน้าท้องเนียนของเธอ เชอร์รี่โก่งเกร็งร่าง แหงนหน้ากรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยความจุกผสมความเสียวซ่านที่พุ่งสูง

"อ๊ายยย!"

ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

ดีแลนกระหน่ำกระแทกท่อนกายแกร่งใส่ช่องทางร่านฉ่ำอย่างต่อเนื่องและหนักหน่วงด้วยความกระหาย ใช่... เขาเสพติดมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น และเขาก็ยอมรับมันอย่างซื่อสัตย์

เขาชอบเห็นเหยื่อกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านเพราะร่างกายของเขา ชอบมองใบหน้าออดอ้อนที่เต็มไปด้วยความเว้าวอน และหยาดน้ำตาแห่งความสุขสมที่ร่วงไหล... สิ่งเหล่านั้นคือ "สารเสพติด" ชั้นดีที่ช่วยเติมเต็มความว่างเปล่าภายในใจของเขา

หลังจากสวมบทบาทลงแส้โหมกระหน่ำอยู่พักใหญ่ เสียงกรีดร้องตกใจของเชอร์รี่ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระสันหวานพร่า ชายหนุ่มรวบร่างบางให้พลิกกลับขึ้นมาอยู่ในท่านั่ง ฉีกเรียวขาสวยออกจากกัน แล้วหันหน้าเธอตรงไปยังกระจกบานใหญ่

"ถอดผ้าปิดตาออก... แล้วลืมตาดู" ดีแลนกดเสียงต่ำสั่งการอยู่ข้างหู "ดูว่าหีร่านๆ ของเธอมันกำลังกินอะไรอยู่"

เชอร์รี่ปาดผ้าปิดตาออก ปรือตามองภาพสะท้อนในกระจก ร่างกายของเธอถูกบดเบียดโดยชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ หล่อเหลาอันตราย และท่อนกายแกร่งที่กำลังตอกอัดเข้าออกซ้ำๆ จนเนื้อกระทบเนื้อเกิดเสียงดังสนั่น

"คุณคะ... อ๊ะ!"

ดีแลนเอื้อมมือลงไปละเลียดใช้นิ้วสะกิดเขี่ยปุ่มกระสันของเธอเบาๆ อย่างรู้จุด

"เหอะ... กระตุกรับใหญ่เลย ร่างกายเธอนี่มันอัศจรรย์จริงๆ"

"อื้อ... คุณคะ... จะเสร็จแล้ว... หนูจะเสร็จแล้ว!"

แล้วเชอร์รี่ก็กระตุกเกร็งสุดตัว ปลดปล่อยน้ำหวานพวยพุ่งออกมาจนเปียกชุ่มไปหมด

ดีแลนชะงักจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเค้นหัวเราะต่ำในลำคอ นัยน์ตาคมกริบทอดมองใบหน้าลอยล่องของเหยื่อสาวผ่านกระจกเงาด้วยสายตาอันตราย

"เธอ... เสร็จโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตเหรอ" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจกระซิบชิดใบหู "เด็กดื้อต้องโดนลงโทษ"