บทที่ 3

ตอนที่สาม

หลังจากจัดการทุกอย่างทั้งไล่คนทรยศออกไปจนหมดและให้โจดินกางอาณาเขตม่านบาเรียซึ่งเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีการป้องกันขั้นสูงที่พ่อกับแม่ทำเอาไว้ให้เพื่อปกป้องลูกชายของพวกเขา

"ได้เวลาเล่นสนุกแล้วสิ ไหนดูสิว่าของขวัญของท่านยมจะเลิศแบบที่บอกไว้จริงรึเปล่า"

โจดินกางม่านบาเรียคลุมบ้านหรือคฤหาสน์ขนาดใหญ่ไปจนถึงอาณาเขตรั้วและที่ดินทั้งหมดรวมถึงห้องทดลองและห้องวิจัยที่อยู่ใต้ดินด้วย แม้จะไม่มีความรู้ด้านนี้แต่ความรู้และวิทยาการของพ่อแม่จะไม่มีทางหลุดไปสู่มือของคนพวกนั้นอย่างเด็ดขาด

เมื่อโจดินกางบาเรียเสร็จเรียบร้อยลูซก็ทำการออกคำสั่งเก็บทุกอย่างในม่านบาเรียเข้าไปไว้ในมิติเก็บของที่ท่านยมมอบให้ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความสุขใจเพราะที่ดินตรงหน้ากลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่าอีกทั้งบ้านและทุกอย่างที่เก็บเข้ามิติไว้ก็เหมือนกับลูกแก้วหิมะที่ลอยเคว้งอยู่ในมิติโดยมีทุกอย่างที่ต้องการเก็บเอาไว้ตามที่กางบาเรียจริงๆ

"เลิศมาก! ต้องแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าของวิเศษ สมน้ำหน้าไอ้พวกคนไม่ดีพวกนั้นอย่าหวังว่าฉันจะปล่อยอะไรไว้ให้พวกแกได้ครอบครองเลย หึๆๆ"

ลูซทำหน้าตาชั่วร้ายแล้วหัวเราะแบบตัวโกงในภาพยนตร์ที่เคยดู แต่ด้วยสภาพร่างกายบอบบางและหน้าตาจิ้มลิ้มดูน่ารักน่าทะนุถนอมเลยกลายเป็นโดนโจดินแอบถ่ายรูปเก็บไว้รัวๆ เพราะนายท่านลูซหัวเราะได้น่ารักมากๆ เหมือนแมวน้อยหัดขู่ก็ไม่ปาน

"นายท่านลูซกรุณาเตรียมตัวเคลื่อนพลไปยังแท่นวาร์ปที่ใกล้ที่สุดได้แล้วครับ กระผมสามารถจับสัญญาณชีพของเหล่าคนที่มีดีเอ็นเอตรงกับนายท่านจำนวนไม่น้อยเลยที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้"

"ก็ให้พวกมันมา หมายถึงมาเจอว่าบ้านหายไปทั้งหลังไม่เว้นแม้แต่รั้ว ส่วนพวกเราก็ใช้บาเรียล่องหนแล้วนำยานบินขนาดเล็กออกจากที่นี่ก่อน เพราะถึงเล็กแต่ประสิทธิภาพเกินกว่าจะพูดจบในสองวัน ไปกันเถอะไปหาที่ซ่อนตัวสักพักแล้วออกตามหาพ่อกับแม่ของฉันกัน ฉันไม่มีทางเชื่อว่าคนที่สร้างโจดินกับนายออกมาได้จะตายเพราะแผนโง่ๆ ของคนพวกนั้นหรอกนะ"

โจดินเริ่มนำยานออกมาจากช่วงเก็บของที่ถูกทำเป็นเหมือนมิติเก็บสิ่งของของลูซ จะต่างกันตรงของลูซคือได้จากท่านยมและมันเก็บได้ไม่สิ้นสุด แม้แต่อันที่ไม่ได้เก็บมาก็ยังมีได้ถ้าขอท่านยม ส่วนเอาไออย่าโทนี่ก็ได้แต่คอยป้อนคำสั่งและระบุพิกัดยานไปยังที่ดินที่ห่างไกลจากดาวเมืองหลวงและปลอดภัยที่สุด ทั้งยังได้รับการรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุดอีกด้วย

นั่นคือดาว C-9 เป็นดาวในวงสำรวจรอบนอกและห่างไกลออกไป การที่คนเหล่านี้จะตามหาและบีบบังคับเองสมบัติจึงเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ และที่สำคัญที่สุด ที่นั่นเป็นที่ตั้งของกองทัพที่น่าเกรงขามที่สุดของจักรวรรดิจนถูกกล่าวขานว่าเป็นกองทัพที่รวมเอาคนเก่งและพลังจิตสูงสุดเอาไว้ด้วยกันมากที่สุด

กองทัพแห่งดวงดาว C-9 ถูกปกครองโดนนายพลระดับสูงสุดของกองยานแห่งจักรวรรดิ ท่านนายพลคาร์ล อีวาน โรห์น พ่อม่ายหนุ่มที่รูปหล่อและเย็นชาที่สุดจนสามงามที่สุดในจักรภพก็ไม่กล้าทอดสะพานให้เพราะกลัวโดนยิงทิ้ง เนื่องด้วยความรักอันแสนบริสุทธิ์และเป็นตำนานของท่านนายพลและภรรยาที่จากไปเพราะร่างกายอ่อนแอ ทิ้งเอาไว้เพียงทารกเพศชายที่แสนน่ารักน่าชังไว้ให้ดูต่างหน้า

นีโอ โรห์น คือชื่อของลูกชายเพียงคนเดียวของท่านนายพลแห่งจักรวรรดิ ทั้งยังไม่คิดจะมีใครใหม่มาให้ลูกช้ำใจจึงครองตนเป็นโสดชนิดที่ใครกล้าทอดสะพานจะใช้ปืนยิงสะพานทิ้งอย่างไม่ไยดี นีโออายุได้สามขวบเป็นเด็กร่าเริงและสดใสยิ่งกว่าดอกไม้ผลิบานและแสงอบอุ่นในยามเช้า เพราะความน่ารักนี้ทำให้ท่านนายพลยิ่งหวงลูกชายยิ่งกว่าอะไรเพราะกลัวว่าจะเกิดอันตรายกับลูกจนต้องสูญเสียไปอีกคน

ดาว C-9 เป็นดาวที่เพิ่งถูกสำรวจได้ไม่นานแต่เพราะมีทรัพยากรสำคัญต่อการทหารและจักรวรรดิ ท่านนายพลคาร์ลจึงโยกย้ายกำลังพลมาก่อสร้างกองทัพที่ดาวแห่งนี้ ดังนั้นแล้วนอกจากเจ้าของที่ดินและผู้อยู่อาศัยเดิมก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาอาศัยได้หากไม่ได้รับอนุญาตจากทางกองทัพ

ระหว่างเดินทางด้วยยานที่ถูกผลิตมาด้วยวัสดุอันดีเยี่ยมและนักวิจัยที่ฉลาดที่สุดแห่งจักรวรรดิ ลูซก็พยายามมองหาลู่ทางในการทำมาหากินสำหรับอนาคตอันใกล้เอาไว้ เขาอยากทำตัวไม่เป็นจุดเด่นให้มากนัก หากิจการสักอย่างมาบังหน้าเพื่อจะได้ไม่มีใครสงสัยว่ามีรายได้มาจากไหนในการใช้ชีวิต

แต่พอคิดไปคิดมาก็ค้นพบว่าก่อนตายยังติดใจรสชาติของหมูปิ้งที่ลุงนพทำขายอยู่เลย เมื่อคิดได้ดังนั้นลูซก็ตะโกนออกมาจนโจดินตกใจ เพราะไม่คิดไม่ฝันว่านายท่านตัวน้อยของตัวเองจะมีความฝันอันยิ่งใหญ่ได้ถึงเพียงนี้

"เราย้ายบ้านกันเสร็จแล้วก็มาเปิดร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้งกันเถอะ!"

"แต่ว่าข้าวเหนียวไม่มีใครในจักรวรรดิรู้เลยสักคนว่าทำยังไงให้อร่อย ไหนจะหมูปิ้งที่มีหลายคนพยายามจะทำตามตำราและรูปภาพที่มีบันทึกไว้แต่ก็รสชาติพอกินได้เท่านั้น นายท่านแน่ใจได้ยังไงครับว่าจะยึดอาชีพนี้แล้วรอดมากกว่าร่วง"

"เพราะฉันคือลูเซียน เดอ กาลัส ทายาทของนักประดิษฐ์และนักวิจัยที่เก่งกาจที่สุดของจักรวรรดิอย่าง ดร.เอลิออต เดอ กาลัส และ ดร.เซเรน่า เดอ กาลัส เชียวนะ"

"ฮ่าๆๆ ใช่เลย พ่อแม่ของนายท่านต้องเก่งที่สุดอยู่แล้วเพราะว่าเป็นคนสร้างกระผมขึ้นมาเองกับมือ กระผมสามารถพูดได้เต็มปากว่าอาวุธของกองทัพแห่งจักรวรรดิยังสู้ผมไม่ได้เลย"

ลูซมองดูโจดินหุ่นยนต์กันดั้มแสนเท่ที่ดูเหมือนในยุคสมัยของตนแล้วก็ได้แต่อมยิ้ม อย่างน้อยพ่อกับแม่ของเด็กคนนี้ก็คงจะรักลูกมากจนมอบหุ่นยนต์ที่เก่งกาจที่สุดไว้ปกป้องลูกชาย น่าเสียดายก็เพียงแค่เด็กน้อยคนนั้นจิตใจอ่อนไหวและอายุขัยหมดลงเสียก่อน ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งในอนาคตอันใกล้ลูซอาจจะตามหาพ่อกับแม่เจอก็ได้

"นายท่านสามารถนอนพักก่อนได้นะครับ เพราะกว่ายานบินของเราจะเดินทางถึงที่ปลอดภัยก็ใช้เวลาอย่างน้อยหกชั่วโมง หลังจากนั้นโจดินถึงจะปลดม่านบาเรียป้องกันและล่องหนออกเพื่อแสดงตัวตน เพราะถ้าเข้าใกล้เขตดาว C-9 แล้วอาจจะเกิดปัญหาได้หากยังใช้โหมดปกปิดตัวตน แต่นายท่านลูซมีเอกสารครอบครองที่ดินอย่างถูกต้องตามกฎหมายอยู่แล้วดังนั้นเราจึงสามารถเทียบท่าจอดยานบินแล้วเดินทางเข้าสู่ดวงดาวในวงแหวนที่สาม ดาว C-9 ได้อย่างถูกต้องครับ"

"ก็ได้ฉันจะกินยาบำรุงกับอาหารเม็ดนี่แล้วนอนพักผ่อนสักหน่อยแล้วกัน พอไปถึงที่นั่นจะได้มีเรี่ยวแรงทำอะไรต่อมิอะไรอีกเยอะแยะมากมาย จริงสิโทนี่ อย่าลืมจองที่พักเอาไว้ด้วยอย่างน้อยแรกเริ่มที่เข้าไปยังดวงดาวเราก็ควรมีที่พักเตรียมไว้ก่อน ส่วนที่ดินค่อยไปสำรวจวันต่อไปว่าจะสร้างบ้านแบบไหนแล้วจะทำอะไรต่อค่อยว่ากันอีกที"

"โทนี่ทำการจองห้องพักแบบครอบครัวเอาไว้กับโรงแรมในสังกัดกองทัพของจักรวรรดิไปแล้วครับ"

"อ้าว? ทำไมถึงเป็นโรงแรมในสังกัดกองทัพได้ละ?"

"เพราะยังเป็นดวงดาวในวงแหวนรอบนอกจึงจำเป็นต้องมีทหารประจำการ ประชาชนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่จึงมักเป็นคนที่มีต้นทุนน้อยมาตั้งรกรากอาศัยอยู่ก่อน ส่วนใหญ่จะทำอาชีพทหารกับการเกษตรและปศุสัตว์ ไม่ได้เจริญมากเท่าดาวในวงแหวนรอบในแต่ก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันครับและส่วนมากจะถูกสร้างขึ้นด้วยงบประมาณของกองทัพที่ประจำดวงดาวดวงนั้นๆ ครับ"

"งั้นก็ถือว่าโชคดีไป เพราะได้สิ่งอำนวยความสะดวกและความปลอดภัยในเวลาเดียวกัน ถ้าทุกอย่างถูกเตรียมไว้แล้วผมขอตัวนอนพักก่อนนะ ฝันดีนะโทนี่ ฝันดีนะโจดิน"

หลังจากกินแคปซูลอาหารและยาบำรุงไปแล้ว ร่างกายที่ผ่ายผอมและไร้เรี่ยวแรงก็หลับใหลไปอย่างง่ายดาย โดยมีเอไออัจฉริยะคอยสั่งการนู่นนี่ระหว่างที่เจ้าของนอนหลับ และมีหุ่นยนต์พ่อบ้านคอยอารักขาและขับเคลื่อนยานบินให้ ภัทรที่เริ่มใช้ชีวิตเป็นลูซจึงได้นอนพักได้อย่างสบายใจ

และดั่งเช่นที่คนมักพูดกันคือเวลามักผ่านไปเร็วเสมอ ลูซหลับไปนานก็ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับสภาพร่างกายที่ได้รับการฟื้นฟูจากสารอาหารและยาบำรุงของยุคอวกาศ นั่นจึงทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่ายาในยุคสมัยที่จากมาค่อนข้างมาก

"นายท่านตื่นแล้วหรือครับ อยากล้างหน้าล้างตาสักหน่อยไหม จะเข้าห้องน้ำก็ได้นะครับภายในยานบินของเรามีห้องน้ำและห้องนอนเหมือนบ้านขนาดเล็ก นายท่านสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติเลยครับ"

"ยานบินที่แสนจะครบครันแทนที่จะเอาไปจอดตรงที่ดินแล้วนอนในยานดันไปพักโรงแรมอันนี้พอเข้าใจได้ แต่ที่ฉันงงคือทำไมยังเรียกฉันว่านายท่านอยู่อีก เรียกแค่ลูซก็พอแล้ว ทั้งโทนี่ทั้งโจดินเลยนะ ใครเรียกนายท่านอีกฉันจะงอน"

"โทนี่รับคำสั่ง ต่อไปนี้จะเรียกแค่ลูซก็พอ"

"กระผมเรียกแค่ลูซก็ได้ โจดินจะไม่เรียกนายท่านอีกแล้วอย่างอนเลยนะครับ ในข้อมูลที่ถูกป้อนไว้การง้อคนงอนเป็นอะไรที่ยากมากๆ กระผมโจดินยังไม่สามารถเข้าใจข้อมูลในส่วนนี้ได้อย่างถ่องแท้ไม่สามารถง้อลูซได้จริงๆ"

ลูซได้แต่นั่งยกยิ้มเพราะเอาชนะหุ่นยนต์พ่อบ้านและเอไอของตัวเองได้ ส่วนโจดินและโทนี่ก็สามารถตรวจจับคลื่นความสุขจากร่างกายของลูซได้ สิ่งประดิษฐ์อัจฉริยะทั้งสองจึงบันทึกเอาไว้อย่างดีว่านายท่านชอบให้เรียกด้วยชื่อมากกว่าคำว่านายท่าน

หลังจากลุกไปล้างหน้าล้างตาและเข้าห้องน้ำจัดการตัวเอง ลูซก็อยู่ในสภาพที่พร้อมสำหรับการเดินทางสู่ดาวดวงใหม่แล้ว

"พวกเรากำลังจะเข้าเทียบท่าที่ลานจอดยานบินของท่าจอดยานแห่งดวงดาว C-9 ในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้วครับลูซ"