เข้าสู่ระบบแชร์
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ตอนที่ 1
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-03 13:07:06ตอนที่ 1
เพื่อนไม่กินเพื่อน... ซะที่ไหน
การมีใครสักคนอยู่เคียงข้างในทุกช่วงเวลาของชีวิต สำหรับคนอื่นน่าจะเป็นเรื่องดี แต่สำหรับ ‘กมลฉัตร’ แล้ว การมี ‘แสนกล้า’ อยู่เคียงข้างในทุกช่วงเวลาของชีวิต มันทำให้เธอปวดประสาทไม่เว้นแต่ละวัน ถ้าไม่นับรวมสี่ปีแรกก่อนเข้าอนุบาลที่เธอยังไม่รู้จักเขาแล้วละก็ รวมระยะเวลาที่เธอรู้จักกับเขาจนมาถึงตอนนี้ก็ยี่สิบปีแล้ว
ใคร ๆ ต่างพากันพูดว่า เธอกับเขาเป็นเนื้อคู่กัน ยังไงก็หนีกันไม่พ้นหรอก แต่เธอว่า… ยังไงก็ต้องหนีให้พ้น
เธอไม่มีวันเอาไอ้แสนทำผัวหรอก รู้เช่นเห็นชาติกันขนาดนี้ จะให้ปี้กันได้ยังไง แค่คิดก็ขนลุกแล้ว
ตั้งแต่เข้าเรียนอนุบาลหนึ่งจนถึงมัธยมปลาย เธอกับเขาเรียนห้องเดียวกันมาตลอด กระทั่งเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังเรียนคณะเดียวกัน สาขาวิชาเอกเดียวกัน เธอเบื่อหน้ามันใจจะขาด อยากจะตัดมันออกจากความเป็นเพื่อนสามล้านแปดแสนหกหมื่นห้าพันสองร้อยเก้าสิบเก้าครั้ง แต่ก็ตัดไม่ขาดสักที เพราะไอ้บ้านี่เห็นเธอเป็นสถานสงเคราะห์ที่มันพึ่งพิงได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
อย่างคืนนี้ก็เช่นกัน…
เลิกงานมาเหนื่อย ๆ แทนที่จะได้กลับคอนโดฯ ไปนอนหลับพักผ่อน เธอกลับถูกมันลากมาผับด้วย ต้องมานั่งกินเหล้าเป็นเพื่อนมัน เพราะมันอกหักครั้งที่สี่แสนสองหมื่นหกพันห้าร้อยเจ็ดสิบแปดเห็นจะได้
ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันศุกร์ พรุ่งนี้เป็นวันหยุด ไม่ต้องไปทำงาน แต่เธอก็อยากจะทิ้งตัวลงบนเตียง มากกว่านั่งฟังมันพร่ำเพ้อถึงน้องใยไหม… พนักงานใหม่ที่เพิ่งคบกับมันแค่สองเดือน แล้วเขาก็สลัดมันทิ้งไปคบกับคนอื่น
มันไม่ใช่เรื่องแปลก ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจ มันเป็นเรื่องปกติที่เธอเห็นจนชาชินแล้ว ไอ้แสนมีแฟนมากี่คนแล้ว อกหักมากี่ครั้งแล้ว เธอจำไม่ได้หรอก เพราะในปีหนึ่ง ๆ มันเปลี่ยนแฟนบ่อยกว่าเปลี่ยนแปรงสีฟันเสียอีก
“ฉัตร… ฉันผิดอะไร ทำไมน้องไหมถึงทิ้งฉันไปคบกับไอ้นั่น”
ถามเพื่อนแล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม พอหมดก็วางแก้วกระแทกลงบนโต๊ะ แล้วจ้องหน้าเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงกันข้าม ระหว่างเขากับกมลฉัตรมีเพียงโต๊ะกลมตัวเล็กกั้นไว้ บนโต๊ะมีแก้วเหล้าสองแก้ว… ของเขากับของเธอคนละแก้ว มีขวดเหล้า ถังน้ำแข็ง และโซดาหลายขวด
กมลฉัตรถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบนิดหน่อยแล้ววางลง จ้องหน้าเพื่อนด้วยสายตาสมเพชแกมระอาใจ
“ฉัตร… เธอตอบฉันมาสิ ตอบฉันมาว่าน้องใยไหมทิ้งฉันไปเพราะอะไร”
กมลฉัตรเหลือบตามองบน ก่อนจะตอบไปส่ง ๆ
“เพราะแกจู๋เล็ก”
คำตอบของกมลฉัตรทำเอาคนเมาแทบสร่าง แสนกล้ายื่นหน้าข้ามโต๊ะไปใกล้กมลฉัตร จ้องหน้าเธอเขม็ง ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ของฉันไม่เล็กนะโว้ย!”
กมลฉัตรถอนหายใจ เบี่ยงหน้าหนีใบหน้าที่ยื่นเข้ามาใกล้ พลางยื่นฝ่ามือไปตะปบกลางใบหน้าหล่อเหลา ออกแรงดันให้มันเอาหน้าออกไปห่าง ๆ เธอ
แสนกล้าสะบัดหน้าหนีมือนุ่ม เขายอมนั่งดี ๆ เหมือนเดิม แต่ก็ยังจ้องหน้าเพื่อนไม่ยอมละสายตาไปไหน
กมลฉัตรเห็นเขาจ้องตาเขม็ง เธอจึงพยักหน้าแล้วพูดว่า
“เออ… ใหญ่ก็ใหญ่”
“ดีมาก… เรื่องแบบนี้ อย่าเอามาล้อเล่น เพราะของฉันใหญ่จริง”
กมลฉัตรเบ้ปาก ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เธอไม่อยากมีปัญหากับคนเมา จึงเลือกที่จะนั่งเงียบ ๆ ฟังไอ้คนอกหักพร่ำบ่นคลอเคล้าเสียงดนตรี
นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่บริษัทเดียวกัน มันไม่มีทางลากเธอมาผับได้หรอก ขนาดเธอไม่รับสาย ไม่อ่านข้อความ แถมวันนี้เธอยังอยู่ทำโอทีด้วย เลิกงานตอนสองทุ่ม มันยังมีหน้ามาดักรอเธอที่หน้าลิฟต์ พอลิฟต์ลงมาถึงชั้นล่าง แล้วประตูลิฟต์เปิดออกมันก็จับข้อมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แล้วพาขึ้นแท็กซี่มาที่ผับทันที เพื่อน ๆ ที่บริษัทรู้ว่าเธอกับเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน พื้นเพมาจากอำเภอเล็ก ๆ ในจังหวัดกาฬสินธุ์เหมือนกัน พวกเขาก็เลยเอาแต่พากันขำ มองมันลากเธอออกไปขึ้นแท็กซี่ที่หน้าตึกโดยไม่คิดจะช่วยเหลืออะไรเธอเลย
กมลฉัตรกับแสนกล้าจบวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ทั้งสองเป็นพนักงานไอทีอยู่บริษัทเดียวกัน เข้าทำงานพร้อมกัน แต่ทำงานคนละชั้น ดูแลระบบไอทีคนละแผนก
หลังจากเหล้าขวดแรกหมด แสนกล้าก็สั่งขวดที่สอง กมลฉัตรไม่ห้าม เพราะรู้ว่าถึงห้ามไปก็ไร้ประโยชน์ ปล่อยให้มันเมาจนหลับไป แล้วเธอค่อยหิ้วมันกลับไปส่งที่คอนโดฯ ดีกว่า
กมลฉัตรนั่งจิบเหล้าแก้วที่สองไปเรื่อย ๆ เธอกวาดสายตามองไปรอบตัว เธอกับแสนกล้ามาที่นี่ค่อนข้างบ่อย มาทุกครั้งที่ไอ้แสนมันอกหัก
มันเมา เธอนั่งเฝ้า พอมันเมาหลับ เธอก็หิ้วมันกลับไปส่งที่คอนโดฯ ของมัน แล้วเธอก็อาศัยนอนที่โซฟา พอเช้ามาเธอก็หนีกลับคอนโดฯ ตัวเองก่อนที่มันจะตื่น และคืนนี้ก็คงต้องเป็นแบบเดิมอีกนั่นแหละ
ขณะที่กมลฉัตรกำลังนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ โทรศัพท์มือถือของเธอก็สั่นเตือนว่ามีสายโทร. เข้า หญิงสาวล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เมื่อเห็นว่าแม่โทร. มา เธอจึงหันไปบอกแสนกล้า
“แสน… ฉันขอไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ เดี๋ยวมา”
แสนกล้าชูแก้วเหล้าขึ้นเหนือหัว พร้อมกับพยักหน้ารับ
บทล่าสุด
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 34 จบบริบูรณ์
“อยู่ในห้อง...” แม่ก้านพูดยังไม่ทันจบประโยค หมอวินก็รีบก้าวยาว ๆ ตรงไปที่ห้องนอนพ่อกำนันถึงกับหัวเราะให้กับความใจร้อนของลูกเขย ส่วนแม่ก้านก็ส่ายหน้าและถอนหายใจอีกที และถอนหายใจยังไม่ทันสุดเลยด้วยซ้ำ ลูกเขยก็วิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องนอน“แม่ครับ รักไม่ได้อยู่ในห้องนอน รักหายไปแล้วครับ”คราวนี้ พ่อกำนันหัวเราะเสียงดังลั่นบ้าน ส่วนแม่ก้านนั้นถึงกับกุมขมับ“พี่หมอ... กลับมาแล้วเหรอคะ”หมอวินหันไปมองข้างหลัง พอเห็นเมียยืนถือจานมะม่วง และยิ้มหวานน่ารัก เขาก็รีบเดินเข้าไปหา และกอดเธอไว้เต็มวงแขน“อะไรกันคะ พี่หมอเป็นอะไรคะเนี่ย”“พี่หารักไม่เจอ”แม่ก้านเบ้ปาก และพูดขึ้นว่า“ก็จะไปเจอได้ยังไง แม่พูดยังไม่ทันจบ หมอวินก็วิ่งเข้าห้องนอนไปแล้ว แม่จะบอกว่า รักอยู่ในห้องครัว แต่แค่พูดคำว่าห้อง หมอวินก็คิดเอาเองว่าแม่จะบอกว่ารักอยู่ในห้องนอน พอเข้าไปแล้วไม่เห็นเมีย ก็วิ่งหน้าตาตื่นออกมานี่แหละ”หมอวินปล่อยเมียออกจากอ้อมแขน เขาหันไปมองแม่ยายแล้วพูดว่า“ก็ผมใจร้อน ผมเป็นห่วงรัก”“จ้า...” แม่ก้านว่าแล้วหัวเราะขำลูกเขย พ่อกำนันเองก็พลอยหัวเราะไปกับเมีย“รักรู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อยค่ะ ก็เลยไปปอกมะม่วงในค
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 33
“แต่รักเป็นคนทำ”แสนรักทุบอกกว้างไปหนึ่งที“ทีหลังรักจะไม่ตามใจพี่หมออีกแล้ว”หมอวินกอดเมียแน่นขึ้น เขาจูบแก้มนุ่มหนัก ๆ“ตามใจพี่หน่อยเถอะครับ ไม่งั้นพี่คงขาดใจตาย”“มันน่าปล่อยให้ขาดใจนัก พอทำให้แล้วก็มาหาว่ารักเป็นคนทำเอง”“ก็ช่วยกันทำนั่นแหละครับ ไม่ช่วยกันทำจะเสร็จพร้อมกันได้ไง”น้ำเสียงทะเล้นน่าหมั่นไส้ของสามี ทำให้แสนรักหยิกอกกว้างไปหนึ่งที“กลับบ้านกันเถอะค่ะ จะได้อาบน้ำกัน เหนียวตัวจะแย่”“รักกำลังชวนพี่อาบน้ำพร้อมกันใช่ไหมครับ”แสนรักถอนหายใจแรง“ค่ะ อาบพร้อมกันก็ได้” เขาต้องการอะไร เธอก็จัดให้ไม่ขัดใจหมอวินหอมแก้มเมียฟอดใหญ่ เขากระตือรือร้นที่จะเก็บกางเกงมาสวมให้เมียและตัวเอง เมื่อเรียบร้อยดีทั้งสองคนแล้ว เขาก็เดินไปหยิบเอากระเป๋าสะพายของเมีย และจับมือเธอ ออกจากร้านไปพร้อมกันหมอวินขับรถกลับบ้านด้วยใจที่เบิกบาน ถึงขนาดผิวปากออกมา คืนนี้จะได้อาบน้ำกับเมีย แค่คิดความสุขมันก็จุกอกแล้วแสนรักมองคนที่ขับรถอย่างอารมณ์ดีด้วยความหมั่นไส้ แต่เธอก็ชอบให้เขาอารมณ์ดีแบบนี้ เธอพร้อมและเต็มใจที่จะเอาอกเอาใจเขา เธออยากตอบแทนที่เขาเป็นสามีที่น่ารัก และตามใจเธอแทบทุกอย่างจากวันนั้นจนถึงวั
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 32
แสนรักถึงกับถอนหายใจอย่างปลง ๆ คนน่ารักของเธอคงไม่ยอมง่าย ๆ หรอก เขาต้องทำจนสำเร็จนั่นแหละ ถึงจะปล่อยเธอไป ขัดขืนไปก็คงไม่มีประโยชน์อันใด ถ้าอย่างนั้นก็ ให้ความร่วมมือไปกับเขาเลยแล้วกันเมื่อสามีอุ้มเธอไปนั่งบนตักอีกครั้ง แสนรักจึงหันหน้าเข้าหา กางขานั่งคร่อมตักอย่างรู้ใจหมอวินกอดร่างบางเต็มวงแขน ประทับปากจูบปากอิ่มอย่างอ่อนหวาน แสนรักให้ความร่วมมือกับเขา ด้วยการยกสองแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง แหงนเงยหน้าขึ้น รับจูบจากเขาด้วยความเต็มใจจูบอ่อนโยนอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและดุดัน เมื่อต่างคนต่างต้องการกันและกันอย่างแรงกล้าหมอวินจูบอย่างเรียกร้อง สองมือปลดเปลื้องอาภรณ์ช่วงล่างของเมียออกจนหมด และจัดการถอดกางเกงและกางเกงชั้นในของตัวเองออกไปกองอยู่ข้อเท้า แล้วสะบัดเท้า เตะมันทิ้งอย่างไม่ไยดีฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นมากอบกุมเต้านมอวบ บีบขยำปลุกเร้าอารมณ์ร้อนแรงในกายสาว“พี่หมอขา... รักอยากได้พี่หมอ” แสนรักโอบกอดลำคอแกร่งเอาไว้ เธอกระซิบบอกในตอนที่เขาถอนจูบ แล้วก้มลงซุกไซ้ซอกคอนุ่ม“ยกก้นขึ้นนะครับคนเก่ง”แสนรักทำตามที่สามีบอกทันที โดยไม่ต้องรอให้เขาบอกซ้ำหมอวินจับเอวบางไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง มือ
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 31
“รัก... ขอโทษนะครับ พอดีมีเคสด่วน พี่ไม่ได้อ่านข้อความ ตอนนี้เรียบร้อยดีแล้ว พี่กำลังไปรับนะครับ”“ค่ะ รักรอที่ร้านนะคะ ขับรถดี ๆ นะคะ”“ครับผม”แสนรักกลัวว่าพ่อกับแม่จะเป็นห่วง เพราะเธอกับหมอวินกลับบ้านช้า เธอจึงโทรบอกพวกท่านว่า วันนี้กลับดึก เพราะหมอวินติดเคสด่วน ส่วนเธอรออยู่ที่ร้านผ่านไปครู่ใหญ่ หมอวินก็มาจอดรถหน้าร้าน เขาดับเครื่อง ลงจากรถ เดินเข้ามารับเมียถึงในร้าน“รัก... กลับบ้านกันเถอะครับ”“แป๊บหนึ่งนะคะ พี่หมอ พอดีมีออเดอร์เข้าค่ะ รักขอตอบลูกค้าสักครู่นะคะ”“ครับ”หมอวินนั่งรอเมียอยู่ที่โซฟาที่ตั้งอยู่ติดผนัง แสนรักไม่ได้มองสามีเลย เพราะเธอมัวแต่ตอบคำถามที่ลูกค้าแชทมาถาม ลูกค้าก็ขี้สงสัย ถามตั้งหลายคำถาม แต่ยังดีที่ลูกค้าสั่งเยอะ เธอจึงเต็มใจตอบทุกคำถามเลย กว่าจะปิดงานลูกค้ารายนี้จบ เธอก็ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงแสนรักปิดโน้ตบุ๊ก ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วหันไปหาสามี เธอก็เห็นว่า เขานั่งพิงพนักโซฟาหลับไปแล้วแสนรักระบายยิ้มเบาบาง เธอเดินไปนั่งลงข้างคนตัวสูง มองหน้าเขาแล้วก็ยิ้มอ่อนบางเพราะรู้ว่าเขาทำงานหนักและเหนื่อย เธอจึงคิดว่าจะปล่อยให้เขานอนต่ออีกหน่อยแล้วค่อยปลุก“มอ
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 30
“สวัสดีค่ะ สนใจกุหลาบเชลโรสหรือคะ มีค่ะ เชิญด้านนี้เลยค่ะ” เธอยิ้มแย้มเต็มดวงหน้า แล้วผายมือเชื้อเชิญลูกค้าลูกค้าชายหนุ่มร่างสูงเดินตามแม่ค้าไปยังโซนที่มีต้นกุหลาบหลายสายพันธุ์ตั้งเรียงรายให้เลือก“นี่ค่ะ เชลโรส กุหลาบสีเหลืองสดใส มีกลิ่นหอม ติดดอกนานค่ะ”แสนรักผายมือไปทางพันธุ์ต้นกุหลาบที่ออกดอกสีเหลืองสดใส ตั้งเรียงรายกันเป็นแถวยาว“ปลูกง่ายไหมครับ” คุณลูกค้าหนุ่มวัยราวสามสิบปีถาม พลางกวาดสายตามองหาต้นที่ถูกใจแสนรักอธิบายรายละเอียด วิธีการปลูกและการดูแลให้ลูกค้าฟังอย่างคล่องแคล่ว และคุณลูกค้าหนุ่มก็รับฟังอย่างตั้งใจคนที่อยู่ในออฟฟิศมองผ่านหน้าต่างกระจก แล้วเห็นว่าเมียกำลังคุยกับลูกค้าชายหนุ่ม ก็รู้สึกไม่ชอบใจเท่าไร แล้วไอ้ลูกค้านั่นก็มองเมียเขาอยู่ได้ ทำไมไม่มองต้นไม้ หรือไม่ก็มองไปทางอื่น เห็นแล้วหงุดหงิดหัวใจพอลูกค้ากลับไปแล้ว และแสนรักเข้ามาในออฟฟิศ หมอวินจึงพูดขึ้นว่า“คุยนานจังเลยครับ”แสนรักมองสามีแล้วทำหน้าแปลกใจ หมอวินจึงอธิบายเพิ่มเติมว่า“ก็ลูกค้าคนเมื่อกี้ รักคุยกับเขานานมาก”“อ้อ! เขาถามวิธีการดูแลกุหลาบค่ะ รักเลยแนะนำเขาไปหลายอย่าง”“พี่ว่าจ้างคนเพิ่มอีกสักคนดีไหมคร
หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ลุงหมอแสนร้ายของอาแสนรัก ตอนที่ 29
หมอวินหัวเราะขำ เขามันเขี้ยวเมียจนต้องหยิกแก้มเธอเบา ๆ“แล้วรักล่ะ... ต้องการพี่ไหม”“อืม... ต้องการดีไหมน้า” แสนรักยิ้มซุกซนหมอวินมองเมียอย่างข่มขู่แกมมันเขี้ยว เขากำลังจะตะครุบคนขี้ยั่วเข้ามาฟัดหอมแก้ม แต่ประตูหน้าออฟฟิศก็เปิดออกก่อน“อารักขา ลุงหมอขา” เสียงสดใสออดอ้อนดังขึ้นทันที ที่ยัยหนูตัวน้อยเห็นอารักกับลุงหมอ“หนูเอากาแฟมาส่งค่า” ตาหวานหิ้วถุงใส่แก้วกาแฟสองแก้วเดินเขาไปหาอารักกับลุงหมอ“กาแฟของอารักกับลุงหมอค่ะ”“ขอบใจมากจ้ะ ตาหวานคนสวย” แสนรักรับกาแฟจากหลานสาว เอาไปวางบนโต๊ะ แล้วหันมาอุ้มตาหวานไปนั่งตักบนเก้าอี้ด้วยกัน“ตาหวานมากับใครคะ”“หนูมากับป๊ะป๋าค่ะ”ตอบยังไม่ทันขาดคำ แสนกล้าก็เปิดประตูเดินเข้ามาในร้าน“พี่แสน ตาตั้มไม่ได้มาด้วยเหรอคะ”“นอนกลางวัน”แสนกล้าตอบแล้วมันมองรอบ ๆ ก่อนจะหันไปถามน้องสาวว่า “ขาดเหลืออะไรก็บอกพี่ เดี๋ยวพี่จัดการให้”“ขาดตังค์ค่ะ ขอตังค์ซื้อขนมหน่อยค่ะ” แสนรักว่าแล้วยิ้มทะเล้น“มีสามีแล้วก็ไปขอสามีนะครับ ตังค์พี่เอาไว้เลี้ยงลูกเลี้ยงเมีย”“ขี้งกจัง” แสนรักทำปากบุ้ยใบ้ใส่พี่ชาย“ป๊ะป๋าขา... แบ่งตังค์ค่าขนมของหนูให้อารักก็ได้ หนูสงสารอารักค่ะ อารั
บางทีคุณอาจจะชอบ
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI75.5K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.3M viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ57.7K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์146.4K viewsเพื่อนร้ายทวงรัก
Duangkwan64 viewsทาสรักน้องสาว(เมีย)
เลดี้ ปลาวาฬ✿1.2K viewsกลรักซาตาน
จันทร์คืนแรม576 viewsพุบ่าวเฒ่า..สาววัยทีน
สิบห้ากันยา ราศีสิงห์243 views
