หม่ามี้บอกหนูว่าป๊ะป๋าไปสวรรค์แล้วค่ะ ตอนที่ 2

 กว่ากมลฉัตรจะเบียดผู้คนออกมาจากผับได้ แม่ของเธอก็วางสายไปก่อนแล้ว พอเดินออกมาหน้าผับ หญิงสาวจึงโทร. หาท่าน พอแม่กดรับสาย กมลฉัตรยังไม่ทันพูดอะไร แม่ก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงสั่น ๆ

 “ฉัตร… พ่อไปนอนกับอีนั่นอีกแล้ว มันยังแอบไปเอากัน พ่อไม่รักแม่แล้ว แม่จะเลิกกับพ่อ คราวนี้เลิกจริง ๆ แม่จะเก็บของแล้วกลับไปอยู่กับยาย”

 บ้านพ่อกับบ้านยายอยู่หมู่บ้านติดกัน ระยะทางห่างกันไม่ถึงสามกิโลเมตร

 “ไว้พรุ่งนี้ค่อยเก็บของนะแม่ คืนนี้ดึกแล้ว อย่าไปกวนยายเลย”

 “ฉัตรเข้าข้างพ่อเหรอ”

 กมลฉัตรถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย มันเป็นเรื่องซ้ำซากที่เกิดขึ้นประจำ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่เธอเรียนมัธยมต้น เธอบอกแม่แล้วว่าจะเลิกก็เลิก ไม่ต้องเป็นห่วงเธอ เธอโตพอที่จะเข้าใจเหตุผลของแม่แล้ว แต่แม่ก็ไม่เลิกกับพ่อสักที ยังอยู่บ้านพ่อ ทั้งที่เธอน่ะ… ย้ายไปอยู่กับยายตั้งแต่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ครั้งแรกแล้ว พ่อทำให้เธอหมดศรัทธาในตัวท่าน ยังดีนะที่พ่อกับแม่มีเธอแค่คนเดียว เธอเลยไม่มีพี่น้องที่ต้องมาร่วมทนเห็นความสัมพันธ์ที่เป็นพิษแบบนี้ 

 พ่อของกมลฉัตรเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยม ประจำอยู่อีกจังหวัด นาน ๆ จะกลับมาบ้านสักครั้ง แม่เป็นแม่บ้าน แต่แม่ก็ไม่อยู่เฉย ๆ แม่ทำขนม หารายได้เพิ่มมาจุนเจือครอบครัว ส่วนกิ๊กของพ่อนั้นก็มากหน้าหลายตา จนเธอเลิกสนใจไปแล้วว่าพ่อจะไปมีใครที่ไหนบ้าง

 “ฉัตรไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้นแหละ ถ้าแม่จะเลิก แม่ก็เลิกเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัตร ฉัตรทำงานแล้ว ฉัตรหาเลี้ยงตัวเองได้ และฉัตรก็เลี้ยงแม่ได้ด้วย แม่ไม่จำเป็นต้องทน ไม่จำเป็นต้องอยู่อย่างไร้ค่า เป็นของตายที่พ่อไม่เคยสนใจ”

 “แม่… แม่ขอคิดดูอีกทีแล้วกัน”

 เนี่ย… ก็เป็นซะแบบเนี้ย! ในเมื่อไม่ยอมเลิก แล้วจะโทร. มาโวยวายกับเธอเพื่ออะไร 

 ตอนแรก ๆ ที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เธออยู่เคียงข้างแม่ ปลอบโยน ปลอบใจ และร้องไห้ไปกับแม่ แต่พอบ่อยครั้งเข้า เธอก็เริ่มอยากให้แม่เลิกกับพ่อ แล้วกลับไปดูแลยายที่บ้านมากกว่า เพราะยายก็อยู่คนเดียว เธอไม่เข้าใจ ทำไมแม่ไม่เลิก ทำไมแม่ยังทน ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

 หลังจากแม่วางสายไปแล้ว กมลฉัตรเดินกลับเข้ามาในผับ คราวนี้เธอไม่นั่งนิ่ง ไม่จิบเบา ๆ เหมือนก่อนเดินออกไป พอนั่งลงบนเก้าอี้ เธอก็ชงเหล้าให้ตัวเองแล้วยกดื่ม แก้วแล้วแก้วเล่า ดื่มไปก็บ่นไป บ่นว่าไม่เข้าใจแม่ ไม่รู้ว่าจะทนทำไม

 ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าแสนกล้าก็เมา กมลฉัตรก็เมา ทั้งสองปรับทุกข์ ปลอบใจกัน เมื่อเหล้าขวดที่สองหมด สองเพื่อนซี้ก็กอดคอกันเดินออกจากผับ ขึ้นแท็กซี่กลับคอนโดฯ ของแสนกล้า

“แสน... ยืนดี ๆ สิวะ”

 กมลฉัตรว่าเสียงอ้อแอ้ ขณะที่ยืนกอดประคองเพื่อนรอลิฟต์เพื่อขึ้นไปบนห้องของมัน

 “เธอนั่นแหละยืนดี ๆ จะเอานมมาเบียดฉันทำไม”

 แสนกล้าว่าเสียงอ้อแอ้ไม่ต่างกัน สภาพคนเมาสองคนตอนนี้ถือว่าเป็นบุญหัวมากล้นแล้วที่ยังมีสติพากันนั่งแท็กซี่กลับมาถึงคอนโดฯ ได้

 “เบียดแล้วทำไม แกหวั่นไหวเหรอ”

 “เฮอะ!” 

 ติ๊ง! 

 เสียงลิฟต์ดังขึ้นก่อนที่ประตูจะเปิดออก ทำให้ทั้งสองหยุดพูดคุยกัน แล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์

 ถึงแม้จะจิกกัดกัน แต่พอเข้ามายืนในลิฟต์ ต่างคนต่างก็ใช้อีกคนเป็นหลักในการทรงตัว เลยเหมือนกับว่าทั้งสองยืนกอดกันตลอดเวลา 

 กระทั่งประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง สองหนุ่มสาวเดินหน้าหนึ่งก้าว ถอยหลังสองก้าว กว่าจะเดินไปถึงห้องของแสนกล้าก็ใช้เวลาหลายนาที

 เมื่อแตะคีย์การ์ดและเปิดประตูห้องเข้าไปได้ ทั้งสองก็กอดคอกันเดินไปยังเป้าหมายที่ใกล้ที่สุดคือโซฟาตรงห้องโถง พอเดินไปถึงกมลฉัตรก็ปล่อยมือจากแสนกล้า แล้วทิ้งตัวลงไปนั่งพิงพนักโซฟาอย่างหมดสภาพ แสนกล้าทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ กัน นั่งเงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง ร่างกายก็ค่อย ๆ เอนเข้าหากัน 

 กมลฉัตรพิงศีรษะกับหัวไหล่หนา แสนกล้าอิงศีรษะลงกลางกระหม่อมของหญิงสาว

 “ฉัตร”

 “ว่า?”

 “เธอเคยอกหักไหม”

 “ฉันไม่เคยมีแฟน แล้วจะอกหักได้ไง”

 “ทำไมเธอไม่มีแฟนนะ”

 “ไม่อยากมี”

 “ลองไหม”

 “ลองอะไร”

 “ลองมีแฟน”

 “ถ้าแฟนมันหาง่ายขนาดนั้น แกคงไม่อกหักหรอกมั้ง”

 “เออ... ก็จริง”

 “แกลุกไปนอนในห้องได้แล้ว นี่มันที่นอนของฉัน ฉันง่วง ฉันจะนอน”

 กมลฉัตรยืดตัวนั่งตรง เธอผลักอกกว้างด้วยแรงน้อยนิด แต่พอคนตัวโตไม่ยอมลุกไปสักที หญิงสาวจึงลุกขึ้นยืน แล้วจับข้อมือแกร่งสองข้าง ออกแรงดึงเต็มที่ แต่แรงคนตัวเล็กอย่างเธอหรือจะสู้แรงวัวแรงควายของแสนกล้าได้ ถึงแม้เขาจะเมา แต่แรงก็ยังมากกว่าเธออยู่ดี แถมมันยังตัวหนักกว่าเธอด้วย พอเกิดการยื้อยุดฉุดกระชากจึงทำให้เธอพลาดล้มลงไปปะทะกับอกกว้าง

 แสนกล้ากอดร่างบางไว้เต็มวงแขน เมื่อกมลฉัตรเงยหน้าขึ้นมา ทั้งสองจึงได้สบตากันในระยะประชิด

 “แกไม่อยากลองมีแฟนดูหน่อยเหรอ... มันดีนะ”

 “ไม่...”

 คำปฏิเสธของกมลฉัตรถูกดูดกลืนด้วยจูบรสขมปร่า เพราะต่างคนต่างมีแอลกอฮอล์อบอวลอยู่ในปาก ทว่าความขมของเหล้าผสานกับการจูบช่ำชอง กลับทำให้คนที่เพิ่งเคยโดนจูบครั้งแรกเคลิบเคลิ้ม