แชร์

บทที่ 266

ผู้เขียน: เหยียนอี่เฟย
เจียงหวยซวี่เห็นว่าเธอยังไม่ออกมาเสียที เขาเกรงว่าเธออาจจะกำลังกล่อมเหมยเหม่ยนอนหลับอยู่ จึงไม่สะดวก
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 570

    ซูชิงจือมองแผ่นหลังของหรงซู เขายืนอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนทำอะไรไม่ถูกและโดดเดี่ยวอ้างว้างขณะนั้นเสียงสั่นของมือถือเขาดังขึ้น เขาหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า แล้วหันหลังเดินออกจากห้องครัวจากนั้นก็กดรับสายระหว่างกำลังคุยสายจู่ ๆ ภายในห้องครัวก็มีเสียงวุ่นวายอึกทึกดังออกมาสีหน้าซูชิงจือตึงเครียด เขากดวางสาย แล้วหันหลังเดินเข้าไปในห้องครัวคนรับใช้คนหนึ่งล้มลงบนพื้น บนพื้นมีน้ำเดือดซึ่งมีไอร้อนคุกรุ่นนองอยู่ หรงซูยืนอยู่ด้านข้าง ยังคงตกใจไม่หายซูชิงจือก้าวเข้าไป “เสี่ยวซู!” ขณะที่ลนลานเขาเรียกชื่อเธอออกไปโดยไม่ทันคิดหรงซูได้สติท่ามกลางความลนลานซูชิงจือเดินไปข้างกายเธอ แล้วถามอย่างร้อนใจ “ไม่เป็นไรนะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”หรงซูไม่ตอบ แต่กลับจ้องมองเขาซูชิงจือสบเข้ากับสายตาพินิจของหรงซู เห็นได้ชัดว่าเขาหลบเลี่ยงอย่างไม่เป็นธรรมชาติ เขาสำรวจเธอหนึ่งรอบ บนตัวไม่มีคราบน้ำกระเซ็น มีเพียงหลังมือที่โดนน้ำร้อนจนแดง หัวใจที่บีบรัดถึงได้ผ่อนคลายเมื่อครู่คนรับใช้มายกน้ำร้อนแล้วไม่ระวังจนหกล้ม กะละมังในมือสาดมาทางหรงซูพอดี โชคดีที่เธอตอบสนองอย่างรวดเร็ว จึงไม่โดนน้ำร้อนสาดใส่ร่างกา

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 569

    หลี่อันน่าได้ยินแบบนั้น หน้าบึ้งโดยไม่รู้ตัว ไม่สามารถโต้แย้งคำพูดของหลูเสวี่ยผ่านไปสักครู่เธอผ่อนลมหายใจ “มิน่าเสี่ยวเสวี่ยถึงกลายเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน แต่เสี่ยวเสวี่ย เธอคิดจะเป็นผู้ช่วยเขาไปตลอด ไม่กลับไปรับช่วงกิจการของพ่อแม่เหรอ?”หลูเสวี่ยกล่าว “ยังไงก็ต้องมีความสามารถมากพอค่อยกลับไปรับช่วงต่อ พ่อแม่ฉันก็อยากให้ฉันฝึกฝนอีกสองสามปีค่อยว่ากันค่ะ”หลี่อันน่ากล่าว “ฉันเทียบกับเธอไม่ได้ ด้วยความสามารถของเธอ วันหน้ารับช่วงต่อบริษัทของพ่อแม่น่าจะไม่มีปัญหา แต่ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินเธอบอกว่าอยากไปหรงเอินนี่”หลูเสวี่ยกล่าว “อวิ๋นซานก็เหมือนกันค่ะ”หลี่อันน่าไม่ได้ถามต่อไป“พวกเราไปกันเถอะ!”ทั้งสองคนจากไปส่วนทางสนามก็แข่งกันจนถึงเซตที่หกก็ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะขณะนี้เป็นช่วงเย็นห้าโมงครึ่งแล้วพวกเด็ก ๆ เหนื่อยกันนานแล้ว และถูกพาออกจากสนามแล้วตอนพวกเซิ่งถิงเชินมาที่สนาม เริ่มการแข่งเซตสุดท้ายเพื่อตัดสินแพ้ชนะแล้วซูชิงจือเป็นคนเสิร์ฟยี่สิบนาทีต่อมาซูชิงจือตีลูกออกนอกเส้นทำให้เฉิงซินกับฟู่สิงโจวชนะไปสุดท้ายเมื่อการแข่งขันจบลง ทั้งสี่คนเหนื่อยมากจริง ๆซูชิงจือผ่อน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 568

    เหมยเหม่ยพูดอย่างดีใจ “หนูเก็บกับคุณอาชิงจือค่ะ”หรงซูช้อนตามองซูชิงจือซูชิงจือยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนหลังเก็บสตรอว์เบอร์รีต่อมาคนรับใช้นำสตรอว์เบอร์รีไปล้างเพื่อทำของหวานฟู่สิงโจวถามพวกเขาว่าจะเล่นเทนนิสด้วยกันไหมเฉิงซินตอบรับเป็นคนแรก “ได้สิ ไม่ได้เล่นเทนนิสมานานแล้ว”เมื่อก่อนเฉิงซินคือนักกีฬาเทนนิสระดับสองของประเทศ แต่อำลาวงการนานแล้ว จะเล่นเป็นบางครั้งเท่านั้น“งั้นเสี่ยวซูไปเล่นด้วยกันสิ”เฉิงซินจะลากเธอไปด้วย หรงซูทำได้เพียงตอบตกลงเฉิงซินให้เซิ่งถิงอวี้ดูแลลูกไปก่อนเซิ่งถิงอวี้ตอบรับเซิ่งจิ่งหมิงกล่าว “ผมจะไปเชียร์คุณแม่ครับ”เหมยเหม่ยก็รีบพูดเหมือนกัน “หนูก็จะไปเชียร์คุณแม่ค่ะ”สุดท้ายพวกเขาทั้งกลุ่มพาลูก ๆ ไปที่สนามด้วยในสนามมีห้องเปลี่ยนชุด ด้านในมีชุดออกกำลังกายที่สะอาดเตรียมไว้แล้ว มีทั้งชุดชายและหญิงหลังเปลี่ยนชุดเสร็จก็ไปที่สนามซึ่งมีฟู่สิงโจว ซูชิงจือ เฉิงซินและหรงซูสี่คนส่วนเซิ่งถิงอวี้ไม่ได้เข้าร่วมกับพวกเขา เขาต้องดูแลเด็ก ๆ ทั้งสี่คนจับฉลากจับคู่สรุปซูชิงจือกับหรงซูจับได้ทีมเดียวกันซูชิงจือมองหรงซู “ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ”ฟู่สิงโจวก

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 567

    เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องยอมรับการแต่งงานเชื่อมตระกูลเท่านั้น แต่เธออยากให้คำตอบสำหรับการติดตามของตัวเองในหลายปีที่ผ่านมา ต่อให้ได้ร่วมหลับนอนแค่หนึ่งครั้ง เธอก็ไม่เสียใจแล้วสีจิ้นชวนพูดตาม “นายเองก็รู้นิสัยอันน่าดี นี่ก็จับพลัดจับผลูสร้างโอกาสให้นายกับเอเวอลินแล้วไงใช่ไหม?”ดวงตาดำขลับเย็นเยียบของเซิ่งถิงเชินมองหลี่เฉินเฮ่อ “อย่าให้มีครั้งที่สาม!”หลี่เฉินเฮ่อกล่าว “รับรองว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก เธอจะหมั้นก่อนปีใหม่”สีจิ้นชวนกล่าว “อย่าให้เธอวู่วามแบบนี้อีก เสี่ยวเสวี่ยเด็กกว่าเธอตั้งหลายปี ให้เธอเรียนรู้จากเสี่ยวเสวี่ยเยอะ ๆ หน่อย”หลี่เฉินเฮ่อพูดอย่างจนใจ “ถ้าเทียบกับเสี่ยวเสวี่ย เธอไม่สุขุมพอจริง ๆ”ฟู่สิงโจวมองเขาด้วยสายตาที่มีเลศนัย กล่าวว่า “ในเมื่อไม่เป็นไรแล้ว นายมาเล่นสิ”เซิ่งถิงเชินกล่าว “นายอยากเล่นก็เล่นไปเถอะ!”ฟู่สิงโจวกล่าว “วันนี้ฝีมือไม่ไหว ฉันมาเล่นแทนนาย ได้เสียก็คิดกับนายหมดเลยนะ”“ได้”ฟู่สิงโจวลุกขึ้นเพื่อคืนตำแหน่งให้หรงซูไม่ได้ไปหาเหมยเหม่ยทันที แต่ไปนั่งลงบนม้านั่งยาวริมสระน้ำ ยืดขาหนึ่งข้าง แหงนหน้ามองท้องฟ้าปลอดโปร่งที่กว้างใหญ่ เมื่อแสง

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 566

    “เซิ่งถิงเชิน...”ทันใดนั้นชายหนุ่มก็ก้มหน้าจูบลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มของหญิงสาว ครั้งนี้เป็นเพียงจูบที่แตะผ่านผิวเผิน เป็นจูบที่แผ่วเบามาก ริมฝีปากเขาเพียงแนบอยู่ชั่วครู่ แต่แฝงไว้ด้วยเสน่หาที่อ่อนโยนหรงซูจ้องชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาสับสน แสงจากนอกหน้าต่างกระทบบนตัวเขา ทำให้แสงสว่างจาง ๆ โอบล้อมตัวเขา สายตาล้ำลึกที่จ้องมอง คล้ายกำลังมองดูผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัวเองรักอย่างลึกซึ้งที่สุด“พอใจมากแน่นอน”เสียงของเขาแผ่วเบาอ่อนนุ่ม คล้ายสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านกลางใจ แต่ก็เหมือนมหาสมุทรที่สามารถโอบรับทุกอย่างของเธอชั่วขณะนั้นหรงซูเกิดความเข้าใจผิดอย่างหนึ่งว่าถูกเขารักและเอ็นดูที่สุดแต่ในไม่ช้าเธอก็ดึงตัวเองออกมาจากความเข้าใจผิดนั้น แล้วถลึงตาใส่เขา ยื่นมือผลักเขาออกแล้วลุกขึ้นนั่งเซิ่งถิงเชินเองก็ไม่ขัดขวาง เขาลุกขึ้นตาม แล้วดึงมือเธอไว้อีกครั้ง “เสื้อฉันยังไม่ได้ติดกระดุมเลย”หรงซูเก็บมือตัวเองกลับมา แล้วเบี่ยงตัวหันมองเขา พูดอย่างรำคาญ “เซิ่งถิงเชิน คุณจะไม่จบสักทีใช่ไหม!”ขณะนี้เสียงสั่นของมือถือดังขึ้นเป็นมือถือของเซิ่งถิงเชินนั่นเองเขาก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือไปหยิบโทรศ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 565

    หรงซูนั่งอยู่ตำแหน่งอีกฝั่งหนึ่ง “วันนี้อยู่ที่นี่ยังมีคนกล้าลงมือกับคุณอย่างโจ่งแจ้ง ดันเป็นคุณเสียด้วยที่โดนเล่นงาน ดูท่าคุณก็ถูกรังแกง่ายเหมือนกันนะ”เซิ่งถิงเชินหันหน้าไปมองเธอ เอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวนปนดูแคลน “ใช่สิ เพราะงั้นทางที่ดีเธอคอยอยู่ข้าง ๆ ฉันไว้หน่อยก็แล้วกัน”หรงซูหรี่ตาจ้องมองเขา ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อครู่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาจงใจทำทั้งหมดผ่านไปพักใหญ่“คุณนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ”ตอนนี้จู่ ๆ เธอก็สงสัยว่าตอนนั้นเขาเป็นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า แต่พอลองคิดดูดี ๆ ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะยังไงซะหลังจากนั้น เขาก็เกลียดชังเธอจริง ๆ ต่อให้อยู่ในสถานที่ทำงานก็มักจะเคร่งขรึมและไม่เคยยิ้มแย้มเลยสักนิดเซิ่งถิงเชินเพียงแค่ยิ้ม สายตาเหลือบไปมองเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนที่วางอยู่ด้านข้าง “เธอเปลี่ยนให้ฉันหน่อย”หรงซูหันหน้าหนี เมินเฉยโดยตรงเซิ่งถิงเชินกลับไม่ได้โกรธ ยื่นมือหยิบเสื้อผ้าและกางเกงขึ้นมา แล้วเตรียมจะแก้ชุดคลุมอาบน้ำออกทันทีหรงซูสังเกตเห็นการกระทำของเขา จึงเอ่ยอย่างระแวดระวังทันที “คุณจะทำอะไร?”สายรัดเอวของเสื้อคลุมอาบน้ำถูกเขาคลา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status