Partager

บทที่ 338

Auteur: เหยียนอี่เฟย
ครูเฉินพูดว่า “ตกลงค่ะ”

จนกระทั่งซ่งเหยียนมาหาหรงซูเพื่อคุยเรื่องงาน

“เสี่ยวซู”

หรงซูได้สติกลับมา
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé
Commentaires (4)
goodnovel comment avatar
ภาวิ ณี
อยากอ่านให้จบ
goodnovel comment avatar
เกษร รุจิธรรมธัช
มันรักลูกอยู่แต่ความแค้นที่มีจากพ่อมันต้องพยายามจากพ่อเพื่อเยียวยาน้ำใจที่ผ่านมามันยังเจ็บปวดต้องพ่อเป็นคนง้อแม่เดาเอานะ
goodnovel comment avatar
สุคนธ์ ศรีแก้ว
อยากอ่านให่จบไปเลยค่ะ
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 338

    ครูเฉินพูดว่า “ตกลงค่ะ”จนกระทั่งซ่งเหยียนมาหาหรงซูเพื่อคุยเรื่องงาน“เสี่ยวซู”หรงซูได้สติกลับมาอย่างกะทันหัน หันไปมองซ่งเหยียน เธอปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยว่า “พี่เหยียน มาแล้วเหรอคะ”ซ่งเหยียนเห็นท่าทางของเธอไม่ค่อยดี จึงถามด้วยความกังวลว่า “เป็นอะไรไป ทำไมสีหน้าถึงดูแย่ขนาดนี้ล่ะ?”นับตั้งแต่ครูเฉินติดต่อเธอมาก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วเซิ่งถิงเชินน่าจะรู้เรื่องแล้วเมื่อนึกเชื่อมโยงไปถึงครั้งก่อนที่เธอกับเซิ่งถิงเชินทะเลาะกัน แล้วเหมยเหม่ยได้ยินเข้าจนมีอารมณ์รุนแรงและร้องไห้อย่างหนัก ปฏิกิริยาของเซิ่งถิงเชินในตอนนั้นและตอนที่เหมยเหม่ยไปบ้านตระกูลหรงครั้งแรกแล้วร้องไห้งอแงในตอนกลางคืน เขาก็รีบไปหาทันทีเป็นคนแรกเวลาที่อารมณ์ของเหมยเหม่ยแปรปรวนหรือตื่นเต้นตกใจ เซิ่งถิงเชินดูเหมือนจะเครียดมากเสมอเธอนึกถึงคำพูดที่ศาสตราจารย์จงบอกกับเธอ แม้ว่าตอนนี้อาการของเหมยเหม่ยจะฟื้นตัวได้ดีมากแล้ว แต่การรักษาสภาพจิตใจให้ดีเป็นเรื่องที่สำคัญมากการผ่าตัดของเหมยเหม่ยในตอนนั้นอันตรายมาก เหมยเหม่ยเกือบจะ... ไปแล้วจริง ๆวินาทีนี้ภาพท่าทางที่แสนเศร้าของเหมยเหม่ยขยายใหญ่ขึ้นในหัวของเธออ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 337

    หรงซูตวัดสายตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วเดินเลี่ยงผ่านตัวเขาไปตรง ๆเธอขึ้นรถของทนายกัวแล้วจากไปเซิ่งถิงเชินยืนอยู่กับที่ มองดูหรงซูจากไป บนใบหน้าไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ เขาหันไปมองทนายความ“ประธานเซิ่ง”“กลับบริษัทค่อยว่ากัน”“ครับ”เมื่อกลับมาถึงสำนักงานของทนายกัวผลลัพธ์ในวันนี้ล้วนอยู่ในความคาดหมายคดีฟ้องหย่าในประเทศตอนนี้ ลำพังแค่การนอกใจหรือความสัมพันธ์ร้าวฉานไม่สามารถนำมาเป็นหลักฐานที่มีน้ำหนักพอให้ศาลพิพากษาให้หย่าขาดได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เซิ่งถิงเชินยังแสดงจุดยืนชัดเจนว่าไม่ต้องการหย่าแน่นอนว่านี่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหนทางเสียทีเดียว เพียงแต่ต้องใช้เวลาอย่างแน่นอนในเมื่อมีเรื่องข้อพิพาททางเศรษฐกิจเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว สู้ไปแย่งชิงสินสมรสของเซิ่งถิงเชินเลยดีกว่าหรงซูในตอนนี้ใจเย็นลง และยอมรับสภาพความเป็นจริงแล้ว“ตกลงค่ะ”เมื่อออกมาจากสำนักงานทนายความหรงซูก็ได้รับโทรศัพท์จากเซิ่งถิงเจ๋อ“เสี่ยวซู วันนี้เธอขึ้นศาลคดีฟ้องหย่าใช่ไหม ผลเป็นยังไงบ้าง?”หรงซูตอบ “ศาลจะนัดฟังคำพิพากษาในภายหลัง แต่คาดว่าคงไม่พิพากษาให้หย่าหรอก”เป็นผลลัพธ์ที่อยู่ในความคาดหมาย“เสี่ยวซู ค

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 336

    เจียงหวยซวี่พูดว่า “ได้ เดินทางปลอดภัยนะ ถึงเมืองจิงแล้วส่งข้อความมาบอกฉันด้วย”“ค่ะ”ตีห้าของวันรุ่งขึ้นหรงซูก็รีบเดินทางไปที่สนามบินตรวจตั๋วขึ้นเครื่องบินแล้ว เธอก็เอนตัวพิงเบาะที่นั่งชั้นธุรกิจแล้วหลับตาพักผ่อนเธอรู้สึกได้ว่ามีคนมานั่งลงข้าง ๆแต่ก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาจนกระทั่งแอร์โฮสเตสเดินมาแจกอาหารเช้าตอนที่หรงซูลืมตาขึ้น ถึงได้เห็นว่าคนที่นั่งอยู่ข้างตัวเองนั้นกลับเป็นซูชิงจือซูชิงจือเห็นเธอจ้องมองตัวเองด้วยความประหลาดใจ ก็อมยิ้มและเอ่ยทักทายอย่างมีมารยาท “คุณเอเวอลิน”ไม่นานนักหรงซูก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยื่นมือไปรับอาหารเช้าที่แอร์โฮสเตสส่งให้ เธอทานอาหารเช้าอย่างเงียบ ๆ โดยไม่มีทีท่าว่าจะชวนซูชิงจือคุยเลยแม้แต่น้อยซูชิงจือก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยรบกวนเธอเช่นกันตลอดการเดินทางสองชั่วโมงซูชิงจือเอาแต่จัดการเรื่องงานมาตลอดหรงซูนั่งพักผ่อนอย่างเงียบ ๆแปดนาฬิกาสี่สิบนาที เครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบินนานาชาติเมืองจิงตรงเวลาซูชิงจือถือคอมพิวเตอร์ของตัวเองแล้วลุกขึ้นยืน หรงซูก็ลุกขึ้นยืนตามทันใดนั้นตั๋วเครื่องบินในกระเป๋าบังเอิญร่วงหล่นลงมา หรงซูโค้งตั

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 335

    ศาสตราจารย์จงส่งเสียงอืมรับคำ แล้วเอ่ยเตือนว่า “คราวก่อนดูรายงานการตรวจร่างกายที่คุณส่งมา สุขภาพอยู่ในเกณฑ์ดีนะ จำไว้ว่าต้องไปตรวจร่างกายปีละครั้งด้วยล่ะ”เซิ่งถิงเชินตอบรับ “ผมทราบครับ”ตอนเที่ยงพวกเขาทานอาหารกลางวันที่บ้านตระกูลจงหลังมื้ออาหารก็ไม่ได้อยู่นานนัก เอ่ยลาแล้วจากมาเหมยเหม่ยอยากไปดูโลมาที่โอเชียนพาร์คเซิ่งถิงเชินจึงขับรถพาไปที่โอเชียนพาร์คโอเชียนพาร์คกว้างใหญ่มาก เวลาส่วนใหญ่เหมยเหม่ยจะถูกเซิ่งถิงเชินอุ้มไว้ แต่เหมยเหม่ยอยากให้คุณแม่อุ้มเซิ่งถิงเชินพูดว่า “คุณน้าเอเวอลินอุ้มเหมยเหม่ยนาน ๆ ไม่ไหวหรอก ให้พ่ออุ้มดีแล้ว”หรงซูฟังตอนที่เขาพูดชื่อเอเวอลินออกมา มันแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอย่างเห็นได้ชัดเหมยเหม่ยร้องอ้อรับคำ “งั้นหนูจะจูงมือคุณแม่ คุณแม่จูงมือหนูหน่อยค่ะ”เหมยเหม่ยยื่นมือเล็ก ๆ ออกมา หรงซูจึงทำได้เพียงไปจับมือแกไว้ตลอดทางเธอเอาแต่เรียกคุณแม่เป็นระยะ ๆ ท่าทางดีใจและตื่นเต้นนั้น ราวกับอยากจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเธอมีคุณแม่แล้วอย่างนั้นแหละ เซิ่งถิงเชินถือกล้องถ่ายรูปให้ทั้งสองคนด้วยหน้าตาที่โดดเด่นของครอบครัว ตลอดทางจึงดึงดูดสายตาผู้คนให้หันมาม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 334

    เซิ่งถิงเชินไม่ได้พูดอะไร เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเข้าไปในหมู่บ้านเดินไปได้ไม่ไกลนักหรงซูหมดแรง จึงวางตัวเหมยเหม่ยลงแล้วเปลี่ยนมาจูงมือเธอไว้ ส่วนเหมยเหม่ยก็ใช้มืออีกข้างไปจูงมือคุณพ่อตลอดทางที่เดินไปยังอาคารที่พัก เหมยเหม่ยคอยจับมือของทั้งสองคนแกว่งเล่นเป็นชิงช้าอยู่เป็นระยะ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยหยุดลงเลยอย่างน้อยในวินาทีนี้ได้ชดเชยให้เหมยเหม่ยบ้างก็ยังดีเมื่อมาถึงบ้านศาสตราจารย์จงคุณนายจงเห็นเซิ่งถิงเชินกับเหมยเหม่ยก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพียงแต่ตอนที่เห็นหรงซูกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย“ถิงเชินกับเหมยเหม่ยมาแล้ว รีบเข้ามาสิ”ศาสตราจารย์จงปีนี้อายุแปดสิบปีแล้ว เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์ระดับแนวหน้าของประเทศ แม้จะสมควรเกษียณตั้งนานแล้ว แต่ทุกสัปดาห์ยังคงไปออกตรวจที่โรงพยาบาลสองวันวันนี้ศาสตราจารย์จงพักผ่อนอยู่บ้าน“คุณปู่ทวดจงคะ”เหมยเหม่ยร้องเรียกอย่างมีมารยาทนิสัยของเหมยเหม่ย ยากนักที่จะไม่ทำให้พวกผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดู ศาสตราจารย์จงอดไม่ได้ที่จะกอดเหมยเหม่ย “เหมยเหม่ยสูงขึ้นอีกแล้วนะ”เหมยเหม่ยแนะนำกับศาสตราจารย์จงอย่างมีความสุขว่า “คุณปู่ทวดจงคะ นี

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 333

    มือของเจียงหวยซวี่ที่กำลังพิมพ์คีย์บอร์ดชะงักไป เขามองไปที่เจียงอวี่แล้วถามว่า “แล้วเธออยากได้อะไรล่ะ?”เจียงอวี่ตอบว่า “ตอนนี้ยังคิดไม่ออกน่ะค่ะ”“งั้นถ้าคิดออกเมื่อไหร่ก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ”“ตกลงค่ะ”เจียงหวยซวี่เห็นเธอยังไม่ไปไหน “ยังมีธุระอะไรอีกหรือเปล่า?”เจียงอวี่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองทะลุปรุโปร่งถึงความคิดในใจของพี่ชายตัวเองด้วยสายตาเฉียบแหลม “พี่คะ อยากถามอะไรก็อย่าเก็บไว้ในใจเลย พี่กับฉันยังมีอะไรต้องเกรงใจกันอีก”เจียงหวยซวี่หัวเราะเบา ๆ อย่างจนปัญญา ยื่นมือไปถอดแว่นตาออก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นวดหัวตาด้วยความเหนื่อยล้า จากนั้นก็มองไปที่เจียงอวี่แล้วถามว่า “เธอคุยอะไรกับเสี่ยวซู?”เจียงอวี่เล่าเรื่องทั้งหมดให้เจียงหวยซวี่ฟังอย่างละเอียด“พี่รู้แล้วล่ะ”เจียงอวี่เลิกคิ้ว “พี่นี่เข้าใจเสี่ยวซูดีจริง ๆ นะ”เจียงหวยซวี่พูดว่า “ถ้าในอดีตเซิ่งถิงเชินมีความเห็นใจเสี่ยวซูแม้เพียงสักนิด เสี่ยวซูก็คงไม่เด็ดเดี่ยวอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้หรอก”แม้เจียงอวี่จะไม่รู้รายละเอียดว่าหรงซูเคยเจ็บช้ำน้ำใจยังไงมาบ้าง แต่เมื่อเห็นเซิ่งถิงเชินคนนี้ในปัจจุบัน ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนเย็

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status