เมียหมางเมิน

เมียหมางเมิน

last update최신 업데이트 : 2026-09-09
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
65챕터
998조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะรักหมดใจ รักมากจึงพยายามมากไป จนหัวใจของเธอหมดแรง แต่งงานมาสองปี เพ่ยหรงอวี้กลับเป็นได้เพียงเมียหมางเมินของลู่จิ่นเฉิงเท่านั้น ส่วนเขาเพราะรักมากเช่นกันจึงหมางเมินเธอ

더 보기

1화

ตอนที่ 1

Father raised his hand, signaling the ceremony to continue.

Mother personally draped the Moon Watcher cloak over Lila's shoulders.

It was supposed to have been woven for me.

The collar had been embroidered with gold thread—Mara Fenraven.

Three days ago, Mother had ripped it out. Stitched Lila's name over it instead.

She hadn't forgotten who the cloak belonged to.

She just erased me with her own hands.

My brother Kael stepped down from the dais and reached out to me.

"The Moon Seal."

I didn't move.

The Moon Seal was the key to activating the rune arrays. For seven years, I was the one who'd reinforced the Moon Tower's wards—kept every single vampire from setting foot in our pack.

Lila couldn't even tell the simplest rune apart. What was she going to do with it?

"The Seal only works for the barrier mage." I looked at my father. "Lila doesn't know how to set wards."

Lila bit her lip softly, her voice sweet as honey:

"Sister, I'll only wear it for the ceremony. Once it's over, I'll lend it back to you."

She paused, like it was the most natural thing in the world. "You'll still be in charge of the border wards, of course."

I almost laughed. Almost.

"My Seal—given to you—then lent back to me?"

Lila's eyes glistened instantly. "I'm just keeping it safe for you, sister. I would never really take something that belongs to you."

I looked at the Watcher's cloak draped over her shoulders and felt nothing but absurdity.

She took my title. Left me all the work. And still expected me to thank her for not taking everything.

Kael huffed, stepped forward, and yanked the Seal from my palm.

"It's just a formality. Stop stalling. We have a ceremony to finish."

He turned and pressed it into Lila's hand.

Lila beamed through her tears. "Thank you, brother."

She climbed back up the dais, Seal clutched in her palm, and murmurs rippled through the pack below.

"We've survived all these years because of Lila's wards."

"I heard the arrays drain the wolf spirit constantly—she's been suffering in silence for so long."

"Of course. Only a white wolf blessed by the Moon Goddess deserves to be a Watcher."

My fists clenched. Rage burned hotter than the disappointment in my chest.

Mother glanced at the crowd, then leaned in and muttered through a frozen smile:

"Today is Lila's ceremony. Put on a happier face—this is for the Fenraven name."

Father heard it and nodded like she'd said something wise.

"Lila's wolf spirit is too fragile to handle the backlash. You're her sister—you'll keep handling the barrier work."

Sister.

I was only thirty minutes older.

When I was little, Lila wanted my room. Mother told me to give it up.

When I was sixteen, Lila didn't want the risk of being the barrier mage. Father told me to take her place.

They said I'd be compensated. That it would all come back to me.

And now they were taking the one title I had left.

Mother was gazing up at Lila with adoring eyes. Father had already signaled the priest to continue.

No one asked if I agreed.

They assumed I'd keep carrying Lila's burden—just like I had for seven years.

My voice cut through the air like a blade.

"I won't be the barrier mage anymore."

Silence crashed down.

Father's face darkened. His Alpha pressure slammed into me—a suffocating weight that made my wolf spirit scream to submit.

I ground my teeth. Held my ground.

"No Seal. No title. I'm not maintaining the wards for Lila."

"You dare defy your Alpha?"

"I built those wards."

We stood locked, neither giving an inch. Mother rushed between us, panic bleeding through her composure.

"Today is Lila's big day—don't make a scene in front of the pack. Finish the ceremony. We'll talk about this at home."

The priest resumed the chant.

Above the Moon Tower's core, Lila's name ignited in silver flame—letter by letter.

That night, I didn't go home.

I was done waiting for a place that would never give me one.

I sent a message to the Northern Alpha—the one who'd invited me.

One sentence:

"Does your pack accept an Omega as Moon Watcher?"
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
65 챕터
ตอนที่ 2 /1
"เว่ยฉิงซวง!"เสียงตวาดของเพ่ยหรงอวี้ดังก้องไปทั่วห้องจนบรรยากาศทั้งห้องเหมือนหยุดนิ่ง ความเงียบเมื่อครู่แตกกระจายราวกับกระจกถูกทุบ ร่างบอบบางพุ่งเข้าไปหาเว่ยฉิงซวงอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ สีหน้าที่เคยอ่อนโยนหลงเหลือเพียงความเจ็บปวดและความแค้นจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมหมับ!มือเรียวกำเส้นผมของอีกฝ่ายเต็มแรงจนหญิงสาวร้องลั่น ศีรษะถูกกระชากหงายไปด้านหลัง ลำคอตึงจนเส้นเอ็นขึ้นเป็นสัน ก่อนจะตบหน้าของเพื่อนรักที่เปลี่ยนเป็นเพื่อนแค้นทันควันเผียะ!เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังสนั่นไปทั่วห้องจนใบหน้าของเว่ยฉิงซวงสะบัดไปอีกด้าน น้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวด ข้างแก้มแดงเป็นรอยฝ่ามือชัดเจน"โอ๊ย! เสี่ยวหรงหรง!"เว่ยฉิงซวงร้องลั่นด้วยความตกใจ มือรีบคว้าแขนของเพ่ยหรงอวี้หวังแกะมือที่กำผมตนเองออก ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้าง ทั้งเจ็บ ทั้งตกใจ และเริ่มหวาดกลัวเมื่อเห็นแววตาของเพื่อนรักที่ไม่เหลือความอ่อนโยนอีกแล้ว"อย่าเรียกฉันแบบนั้นอีกนะ!"เพ่ยหรงตวาดออกไปแล้วอี้กัดฟันแน่น จนกรามขึ้นเป็นสัน ดวงตาแดงก่ำจนแทบกลายเป็นสีเลือด มือที่กำผมเพื่อนแค้นไม่มีทีท่าว่าจะคลาย แม้ข้อนิ้วจะซีดขาวเพราะออก
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 2/2
“ไม่หยุด ฉันจะเอาเลือดหัวมันออก อีเพื่อนชั่ว นายก็ด้วยลู่จิ่นเฉิง แกมันก็สันดานชั่ว กินไม่เลือก”เผียะ!ผลัวะ!พูดไปพลาง มือที่เคยแต่ใช้ตรวจและรักษาคนไข้ วันนี้กลับตบตีหยิกข่วนทั้งหญิงร้ายชายชั่วไม่หยั้งอาจเพราะเพ่ยหรงอวี้เกิดมายี่สิบหกปี ยังไม่เคยทั้งโกรธ ทั้งแค้นใครได้เท่าสองคนนี้มาก่อนความโกรธทำให้เธอไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย ต่อให้เล็บหักหรือข้อมือแดงช้ำ เธอก็ไม่สนใจอีกแล้ว"พอ! หยุดได้แล้ว"น้ำเสียงของลู่จิ่นเฉิงหนักแน่นกว่าเดิม เขาฝืนประคองสติเอาไว้สุดกำลัง ดวงตาคมเข้มกวาดมองภรรยาเพียงแวบเดียว ก่อนรีบเบือนสายตา เขาไม่กล้ามองนาน เพราะกลัวตัวเองจะเผลอทำร้ายเธอเมื่อฤทธิ์ยาเข้าครอบงำเพ่ยหรงอวี้ชะงัก ก่อนจะจ้องมองผู้เป็นสามีนิ่งงัน ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความรัก ความศรัทธา และความเชื่อใจ บัดนี้เหลือเพียงความผิดหวัง โกรธแค้น และเจ็บปวดจนแทบแตกสลาย"นาย...ปกป้องมันเหรอจิ่นเฉิง?"ลู่จิ่นเฉิงไม่ตอบ เขาไม่ใช่ไม่อยากตอบ แต่ยิ่งพูด ลมหายใจยิ่งร้อนผ่าว สติยิ่งพร่าเลือน เขาไม่แน่ใจว่าคำพูดต่อไปจะทำร้ายเธอมากกว่าเดิมหรือไม่"ฉันบอกให้เธอออกไปก่อน"คำพูดนั้นดูเหมือนขับไล่เมียก็จริง แต่ลู่จิ่นเฉิ
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 2/3
เสียงของเพ่ยหรงอวี้เริ่มแหบพร่า ดวงตาแดงก่ำ แต่ไม่มีน้ำตาสักหยด ราวกับน้ำตาทั้งหมดเหือดแห้งไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย ในปากของคุณหมอสาวมีเพียงกลิ่นคาวเลือด ไม่รู้ว่าเธอกัดลิ้นตัวเองแรงเกินไป หรือแค้นจนเลือดลมตีขึ้นมาจริง ๆ ปลายลิ้นรับรู้รสเลือดชัดเจน แต่ความเจ็บเพียงเท่านั้นกลับเทียบไม่ได้กับความเจ็บในอก"ส่วนนาย ลู่จิ่นเฉิง ผู้หญิงมีทั้งโลก จะเว้นเว่ยฉิงซวงไม่ได้เหรอ ไอ้เลว!"ทุกคำที่หลุดออกจากปากจิ้มลิ้มเหมือนถูกเค้นออกมาจากหัวใจที่ถูกเหยียบย่ำจนแหลกละเอียด เสียงของเธอสั่นทั้งความโกรธ ความคับแค้น และความผิดหวังลู่จิ่นเฉิงสูดหายใจลึก หน้าอกกระเพื่อมถี่ ความอดทนใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มที พิษยาที่แล่นพล่านอยู่ในร่างทำให้เส้นเลือดบนลำคอปูดนูน เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงจากขมับอย่างต่อเนื่อง เขาพยายามรวบรวมสติทุกส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ ร่างสูงขยับมายืนบังเว่ยฉิงซวงโดยไม่รู้ตัว เป็นเพียงสัญชาตญาณที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที แต่ภาพนั้นกลับเหมือนคมมีดที่กรีดหัวใจของเพ่ยหรงอวี้ซ้ำอีกครั้งในสายตาของเธอ... เขากำลังยืนปกป้องหญิงชู้อย่างออกหน้าออกตาทั้งที่ความจริง ลู่จิ่นเฉิงไม่ได้ห่วงเว่ยฉิงซวงแม้แต่น้อย เขาเพีย
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 3/1
ปัง!เสียงประตูห้องปิดสนั่น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของเพ่ยหรงอวี้ที่ค่อย ๆ ไกลออกไปตามทางเดิน จนสุดท้ายก็เงียบหายลู่จิ่นเฉิงยังคงยืนนิ่งอยู่กลางห้อง รอจนแน่ใจว่าภรรยาจากไปพ้นระยะที่จะได้ยินแล้ว เรือนกายสูงใหญ่จึงค่อย ๆ ก้าวไปทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟา มุมปากของมาเฟียหนุ่มวัยสามสิบยกขึ้นช้า ๆ กลายเป็นรอยยิ้มเย็นชา แววตาฉายความเหี้ยมเกรียม ขณะที่กลิ่นอายอำมหิตแผ่กระจายออกมารอบกายโดยไม่คิดปิดบังในเมื่อเมียของเขาไม่อยู่แล้ว ลู่จิ่นเฉิงก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนด้านมืดของตัวเองอีกต่อไป เพราะสำหรับเพ่ยหรงอวี้แล้ว เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาอยากให้มองเห็นแต่ด้านที่ดีที่สุดของเขา ส่วนคนอื่น...ไม่จำเป็น!เว่ยฉิงซวงเห็นความเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่มก็พลันรู้สึกเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ดวงตาคู่นั้นไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของความสุภาพอย่างเมื่อครู่ มันเหมือนหมาป่าที่กำลังจ้องเหยื่ออย่างเยือกเย็น และน่าเศร้าที่เหยื่อตัวนั้น...อาจเป็นเธอเองหญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดปีเผลอถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว น้ำลายในลำคอเหนียวหนืดจนแทบกลืนไม่ลง ปกติรองประธานลู่ก็เย็นชาอยู่แล้ว แต่เธอไม่เคยเห็นเขาในแง่มุมที่ท
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 3/2
ถึงแม้ปริมาณยาจะเหลือไม่มาก เพราะก่อนหน้านั้นเธอผสมลงในเหล้าไปเกือบหมดขวดแล้ว แต่ดูเหมือนฤทธิ์ยาจะยังได้ผลหลังดื่มกาแฟไปเพียงยี่สิบนาที ชายหนุ่มก็เริ่มหายใจหนัก แววตาร้อนจัด ราวกับกำลังต่อสู้กับความต้องการในร่างกายอย่างหนักหน่วงและเมื่อเพ่ยหรงอวี้เปิดประตูเข้ามา...ทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนที่เว่ยฉิงซวงวางเอาไว้อย่างลงตัว เพ่ยหรงอวี้เห็นเธอกับลู่จิ่นเฉิงอยู่ในสภาพที่ใครเห็นก็ย่อมคิดไปไกล ยิ่งสำหรับผู้หญิงที่แอบรักผู้ชายคนหนึ่งมานาน และในฐานะภรรยา คงไม่มีใครทนได้ หากเปิดประตูเข้ามาแล้วพบเพื่อนสนิทแนบชิดอยู่กับสามีของตัวเองตอนแรกเว่ยฉิงซวงแอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย กลัวว่าลู่จิ่นเฉิงจะรีบอธิบายความจริงให้เพ่ยหรงอวี้ฟัง เพราะหากเป็นเช่นนั้น ผู้หญิงที่รักสามีจนหมดหัวใจอย่างเพ่ยหรงอวี้ย่อมให้อภัยเขาอย่างแน่นอน ส่วนเธอก็คงหมดโอกาสเข้าใกล้รองประธานลู่ไปตลอดชีวิตแต่สุดท้ายชายหนุ่มกลับเลือกที่จะเงียบเขาไม่พูด ไม่อธิบาย และรีบไล่ภรรยาออกจากห้อง ยอมให้ผู้หญิงที่ตนแอบรักมานานแปดปีเข้าใจผิด ยอมให้เพ่ยหรงอวี้เกลียดชัง แต่กลับไม่ยอมแตะต้องผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาตามกฎหมายของตัวเองในสายตาของเว่ยฉิ
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 4
ตอนที่ 4ร่างของเว่ยฉิงซวงลอยหวือปลิวจากพื้น เพราะถูกแรงถีบมหาศาลส่งกระแทกเข้ากับประตูไม้บานหนาเต็มแรง ราวกับร่างของเธอไม่มีน้ำหนักแม้แต่น้อยตึง!เสียงกระแทกดังสนั่นไปทั่วห้อง บานประตูไม้ที่ทั้งหน้าและหนักสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง บานพับด้านหนึ่งหลุดกระเด็น เศษไม้แตกปลิวกระจาย ประตูทั้งบานเอียงกะเท่เร่ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับจะพังลงมาได้ทุกเมื่อโครม!ในพริบตาเว่ยฉิงซวง ก็ร่วงลงมากองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ร่างทั้งร่างชาไปหมด เลือดสดไหลออกจากมุมปากพร้อมเสียงไอสำลัก ความเจ็บปวดแล่นพล่านตั้งแต่แผ่นหลังจนถึงทรวงอก ราวกับกระดูกหลายซี่แตกหักในคราวเดียว ทุกลมหายใจแสบลึกจนแทบขาดใจหญิงสาวพยายามยันตัวลุกขึ้นทั้งที่มือยังสั่น ก่อนเงยหน้ามองชายตรงหน้า ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจเมื่อครู่ บัดนี้เหลือเพียงความตื่นตระหนกและหวาดกลัวเว่ยฉิงซวงเพิ่งตระหนักว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคยคิดจะแตะต้องเธอเลยแม้แต่น้อยต่อให้เขาตกอยู่ในฤทธิ์ยานรกก็ไม่ยอมแพ้ เขายังซื่อสัตว์กับเมียจนวินาทีนี้จริงๆลู่จิ่นเฉิงก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าผู้หญิงไม่รู้จักเจียมตัว ก้มมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังมองเศษขยะชิ้นหนึ่งที่ถูกเ
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 5 /1
ตอนที่ 5แม้เวลาจะล่วงเลยเที่ยงคืนมาเกือบชั่วโมง แต่สกอร์เปี้ยนไนต์คลับกลับไม่มีทีท่าว่าจะเงียบลงเลยแม้แต่น้อยจังหวะดนตรีเฮาส์จากดีเจประจำคลับยังคงกระหึ่มเป็นจังหวะหนักแน่น เบสต่ำสั่นสะเทือนผ่านพื้นหินอ่อนสีดำขัดเงา แสงไฟนีออนสีม่วง น้ำเงิน และแดงกวาดตัดผ่านม่านควันบาง ๆ ของควันบุหรี่ที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือโถงรับรองแขกในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงนั่งจับกลุ่มพูดคุยเรื่องธุรกิจอยู่ตามโซนวีไอพี ขณะที่พนักงานในชุดสูทสีดำเดินถือถาดวิสกี้ คอนญัก และแชมเปญนำเข้าจากยุโรปผ่านไปมาอย่างคล่องแคล่ว เสียงหัวเราะ เสียงแก้วคริสตัลกระทบกัน และบทสนทนาภาษากวางตุ้ง ภาษาอังกฤษ รวมถึงภาษาจีนกลาง ดังสลับกันไปทั่วทั้งชั้นล่างทุกอย่างยังดำเนินไปตามปกติ ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า บนชั้นสามของไนต์คลับแห่งนี้ เมื่อครู่เพิ่งมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น และเป็นเหตุการณ์ใหญ่ที่ทำลายหัวใจของผู้หญิงคนหนึ่งจนแตกสลายไม่เหลือชิ้นดีเพ่ยหรงอวี้เดินลงบันไดหินอ่อนทีละขั้นอย่างเชื่องช้า รองเท้าส้นสูงสีครีมกระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอกึก...กึก...กึก...คุณหมอสาวยังคงเหยียดแผ่นหลังตรงเช่นเดิม ศีรษะเชิดขึ้นเล็กน้อยตามมารยาทที่ถูกอบรมมาตั้ง
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 5/2
ทว่า..."คุณหมอเพ่ย!"เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบวิ่งตรงเข้ามาเพ่ยหรงอวี้หันกลับไปตามเสียงเรียก ก่อนเห็นหวังเซวียเย่กำลังวิ่งลงบันไดหินอ่อนด้านข้างของไนต์คลับอย่างร้อนรน ลมหายใจหอบถี่ เนกไทที่เคยเรียบร้อยคลายหลวมเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดเต็มหน้าผากจนสะท้อนแสงไฟนีออนริมถนนเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายรีบตามเธอลงมาทันทีที่ทราบเรื่องเป็นแน่ เมื่อเขาวิ่งมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกอยู่สองสามครั้ง ก่อนค้อมศีรษะเล็กน้อย"เดี๋ยวผมไปเอารถมารับไปส่งที่โรงแรม คุณหมอรอสักครู่นะครับ"เพ่ยหรงอวี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนนึกขึ้นได้ว่า รถเบนซ์สีดำที่หวังเซวียเย่ใช้ไปรับเธอจากสนามบินเมื่อช่วงหัวค่ำยังจอดอยู่ในลานจอดรถของสกอร์เปี้ยนไนต์คลับเพราะตอนมาถึง อีกฝ่ายรีบลงไปเก็บรถ แล้วให้เธอขึ้นไปพบลู่จิ่นเฉิงก่อนเพียงลำพังจนได้เจอกับภาพบาดตาเหตุการณ์บาดใจเข้า"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเรียกแท็กซี่ก็ได้"หญิงสาวเอ่ยอย่างเกรงใจ คนสนิทของสามีที่กำลังจะกลายเป็นอดีต แน่นอน หลังจากกลับถึงปักกิ่งเธอตั้งใจแล้วว่าจะไปพบคุณย่าลู่กับประธานลู่ เพื่อแจ้งให้ทั้งสองทราบว่าเธอต้องการหย่าดูเหมือนจะยุ่งมาก
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
ตอนที่ 5/3
แม้อีกฝ่ายต้องบินไปดูแลธุรกิจที่ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน และเมืองใหญ่อีกหลายแห่งเป็นประจำ แต่สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็ยังใช้เวลาอยู่ที่สำนักงานใหญ่ลู่ฉางกรุ๊ปในปักกิ่งมากที่สุดเธอจึงหลอกตัวเองมาตลอดว่า ขอเพียงอยู่เมืองหรือบ้างครั้งสามีของตนมาค้างในคฤหาสน์ลู่ตรงกับตน ต่อให้ไม่ได้นอนห้องเดียวกันแต่อยู่ตึกเดียวสำหรับคนแอบรักมันก็ดีมากแล้ว อย่างน้อย หากวันไหนเขาอยากเจอเธอเธอก็พร้อมจะไปหาเขาได้เสมอ ไม่สิ ขนาดสองวันก่อนเขาแค่โทร.หาแล้วพูดไม่กี่คำ เธอก็ยอมทิ้งงานบินตรงจากปักกิ่งมาถึงฮ่องกงแล้ว เธอแม่งโคตรรักเขาจนหน้ามืดตามัวจริง ๆแต่ตอนนี้ เพ่ยหรงอวี้เพิ่งรู้ว่า สิ่งที่เธอพยายามทำเพื่อลู่จิ่นเฉิงไม่เคยมีความหมายสำหรับอีกฝ่ายเลย เขาพร้อมจะนอนกับใครก็ได้ ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนสนิทของเธอหญิงสาวหลับตาลงช้า ๆ ก่อนนึกย้อนไปถึงเมื่อสัปดาห์ก่อน อาจารย์แพทย์ประจำภาควิชาจักษุวิทยาเรียกเธอเข้าไปพบเป็นการส่วนตัว พร้อมยื่นเอกสารสมัครทุนศึกษาต่อเฉพาะทางให้สองแห่ง คือกวางโจว กับเซี่ยงไฮ้‘อาจารย์อยากให้เธอลองคิดดู หรงอวี้ ผลการเรียนของเธอดีพอจะได้รับการเสนอชื่อ ถ้าไม่สมัครปีนี้ ปีหน้าก็อาจไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้ว
last update최신 업데이트 : 2026-07-22
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status