登入分享
บทที่ 359
最新章節
หย่ารักทวงใจ บทที่ 362
วันนั้นเธอทุ่มสุดตัวแล้วจริง ๆเมื่อนึกถึงสีหน้าของเขาในวันนั้น เธอไม่เพียงแต่เปิดโปงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอันชิงเยว่ แต่ยังทำให้เขาบาดเจ็บด้วย นิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างเขา เธอคิดว่าเขาจะต้องกลับมาแก้แค้นอย่างแน่นอนแต่ทางฝั่งเขากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ประธานหูเองก็ไม่ได้รับโทรศัพท์ใด ๆ เช่นกันแน่นอนว่าเธอไม่มีทางเชื่อหรอกว่า เซิ่งถิงเชินจะยอมกลืนความโกรธลงคอและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรงซูเตรียมตัวจะพาเหมยเหม่ยเดินออกไปเซิ่งถิงเชินเดินเข้ามา แล้วพูดว่า “พาเหมยเหม่ยไปโรงพยาบาลก่อน”หรงซูตกใจไปครู่หนึ่ง หันไปมองเหมยเหม่ยเหมยเหม่ยมองหรงซูแล้วอธิบายว่า “วันนี้เหมยเหม่ยจู่ ๆ ก็ไอค่ะ คุณพ่อบอกว่าจะพาหนูไปหาหมอที่โรงพยาบาลค่ะ”หรงซูช้อนตามองเซิ่งถิงเชิน สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร หันไปพูดกับเจียงหวยซวี่ว่า “ถ้าอย่างนั้น ศาสตราจารย์ไปที่บ้านฉันก่อนนะคะ”เมื่อเช้าวันนี้เจียงหวยซวี่และเผยอวี้คุยกันเรื่องการลงทุนโปรเจกต์ใหม่ตอนเที่ยงทั้งสองคนก็ไปที่ร้านอาหารด้วยกันตอนเย็นก็เชิญเขามาทานข้าวที่บ้านเจียงหวยซวี่ตอบรับคำหนึ่ง “ได้”เจียงหวยซวี่บ๊ายบายเหมยเหม่ย เงยหน้ามองเ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 361
เซิ่งถิงเชินอยู่เป็นเพื่อนซูชิงจือที่วิลล่าอีกพักหนึ่งตอนที่เตรียมตัวจะกลับเซิ่งถิงเชินกำชับแม่บ้านเป็นพิเศษ ให้เธอดูแลซูชิงจือ ห้ามเขาดื่มเหล้าแม่บ้านตอบรับว่า “ค่ะ ฉันทราบแล้ว”เซิ่งถิงเชินพูดกับซูชิงจืออีกสองสามประโยค หลังจากนั้นก็เดินทางออกจากวิลล่าไปเขาขับรถกลับบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งขับผ่านย่านที่พลุกพล่าน มองเห็นการตกแต่งที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของเทศกาลไหว้พระจันทร์ได้ทุกหนทุกแห่งรถจอดอยู่ที่สี่แยกไฟแดงสายตาก็สังเกตเห็นเงาร่างสองสายท่ามกลางฝูงชนที่กำลังเดินข้ามทางม้าลายหรงซูสวมเสื้อโค้ทกันลมแบบลำลองสีกากี สวมทับชุดเดรสยาวสีขาวไว้ด้านใน สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผมยาวของเธอปลิวไสว เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าด้านข้างที่งดงามประณีต ในมือของเธอถือชานมหนึ่งแก้ว กำลังเอียงคอพูดอะไรบางอย่างกับชายหนุ่มข้างกาย มองไม่เห็นสีหน้าของเธออย่างชัดเจนชายหนุ่มข้างกายพยักหน้าเล็กน้อยรับฟังคำพูดของเธอ นัยน์ตาภายใต้เลนส์แว่นนั้นดูอ่อนโยนเป็นพิเศษตอนที่ทั้งสองคนเดินเคียงคู่กันไป ผู้คนที่เดินสวนทางมาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองทั้งสองคนอีกรอบ สายตาฉายความตื่นตะลึงอย่างปิดไม่มิดไฟเขียวสว่างขึ้นเซิ่ง
หย่ารักทวงใจ บทที่ 360
เซิ่งถิงเชินหิ้วกล่องข้าวเก็บอุณหภูมิมาที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมซูชิงจือซูชิงจือมองเห็นคนที่เดินเข้ามา “นายมาได้ยังไง?” เขาสังเกตเห็นรอยแผลที่แก้มซ้ายของอีกฝ่าย จึงประหลาดใจเล็กน้อยและเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “หน้าไปโดนอะไรมา?”เซิ่งถิงเชินเดินเข้าไปหา ไม่ได้ตอบคำถามของเขา วางกล่องข้าวเก็บอุณหภูมิลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วถามว่า “ตอนนี้ดีขึ้นบ้างหรือยัง?”ซูชิงจือตอบ “ดีขึ้นมากแล้ว”“ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม กินข้าวก่อนเถอะ”ซูชิงจือมองออกไปนอกหน้าต่าง แววตาหม่นหมอง พลางตอบว่า “ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ ไม่อยากกินน่ะ”เซิ่งถิงเชินหลุบตามองเขา แล้วถามว่า “เป็นอะไรไป มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ?”ซูจิ่นซีโทรศัพท์มาหาเขา บอกว่าจู่ ๆ ซูชิงจือก็ไม่รับสาย เซิ่งถิงเชินโทรไปหาเขาก็ไม่ติด หลังจากติดต่อคนรอบตัวไปทั่ว ถึงได้รู้ว่าวันนี้เขานัดกินข้าวกับใคร และได้รู้จากปากของคนคนนั้นว่าซูชิงจือปวดหัวกะทันหันจนต้องเข้าโรงพยาบาลซูชิงจือไม่ได้ตอบ เขาหันกลับมามองเซิ่งถิงเชิน แล้วพูดว่า “กลับไปอยู่เป็นเพื่อนลูกสาวนายดี ๆ เถอะ ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว”เซิ่งถิงเชินลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งพิงทันที “เหมยเหม่ยมีคนอย
หย่ารักทวงใจ บทที่ 359
รถเบนท์ลีย์คันหนึ่งค่อย ๆ จอดลงในลานจอดรถ ขณะที่ซูชิงจือผลักประตูลงจากรถและเดินตรงเข้าไปในร้านอาหาร เขาก็สังเกตเห็นเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินที่ยืนอยู่หน้าประตูเช่นกันเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เดินผ่านทั้งสองคนเข้าไปด้านในตรง ๆหรงชิงเหวินกำลังทักทายผู้หลักผู้ใหญ่ ผู้คนพลุกพล่าน เขาจึงไม่ทันสังเกตเห็นซูชิงจือ“หรงชิงเหวิน คุณยังไม่รีบไปช่วยถือของในมือคุณลุงอีก” เสียงตำหนิของเผยหลานหัวดังขึ้นซูชิงจือที่เดินเข้าไปในโถงรับรองแล้วชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหันชั่วพริบตาเดียวจู่ ๆ ก็ราวกับมีมือข้างหนึ่งกระชากเส้นประสาทของเขาอย่างแรง ขาทั้งสองข้างราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่วจนยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยเสียงพูดคุยจากด้านหลังเริ่มดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆเขาค่อย ๆ หันตัวกลับไป สายตามองไปที่หรงชิงเหวินยี่สิบปีแล้ว ผู้เป็นพ่อที่เคยหนุ่มแน่นกลายเป็นคนแก่ชรา บนใบหน้ามีริ้วรอย รูปร่างอ้วนท้วนขึ้นจนไม่เหลือเค้าโครงเดิมอีกต่อไปตอนที่เขาหัวเราะขึ้นมากะทันหัน ราวกับดึงเขาให้ย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบปีก่อน บนใบหน้าของผู้เป็นพ่อที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู จู่ ๆ มื
หย่ารักทวงใจ บทที่ 358
เซิ่งถิงเชินยืนอยู่กับที่ นัยน์ตาสีดำขลับจ้องมองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินจากไปเขม็ง บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งจนน่าหวาดหวั่นระหว่างทางกลับหรงซูได้รับโทรศัพท์จากเจียงหวยซวี่ แม้จะเป็นวันหยุด แต่ทั้งคู่ต่างก็เป็นคนบ้างานเขาเองก็เพิ่งจัดการงานเสร็จและได้รับข่าวหรงซูถึงเพิ่งรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นบนอินเทอร์เน็ตเมื่อช่วงบ่ายการเคลื่อนไหวของฝั่งเซิ่งถิงเชินรวดเร็วจริง ๆ นี่ทำให้เธอได้เห็นถึงเล่ห์เหลี่ยมแห่งทุนนิยมของเขา ในเวลาสั้น ๆ เพียงเท่านี้ เขาก็สามารถลบร่องรอยทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเองออกไปได้จนหมดสิ้นแต่ท้ายที่สุดแล้วใครกันที่ต้องการประกาศเรื่องนี้ให้ผู้คนได้รับรู้ในวงกว้าง“ทางฝั่งเซิ่งถิงเชินไม่ได้มาหาเรื่องเธอใช่ไหม!”หรงซูในตอนนี้ใจเย็นลงอย่างสมบูรณ์แล้ว เธอตอบว่า “ไม่ค่ะ”“ก็ดีแล้ว แต่เสี่ยวซู ทำไมจู่ ๆ เธอถึงทำแบบนี้ล่ะ?”หรงซูสูดลมหายใจเข้า แล้วตอบว่า “มันอัดอั้นตันใจน่ะค่ะ ถ้ามีโอกาสแล้วไม่ระบายออกมา คนที่ต้องเจ็บปวดก็มีแค่ฉันคนเดียว”เธอพูดอย่างอ้อมค้อมมากพอแล้ว ยังไงซะเธอก็ยังต้องนึกถึงประธานหู จะดึงคนอื่นเข้ามาเดือดร้อนด้วยจริง ๆ ไม่ได้ทั้งสองคนคุยกันสองสามประโ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 357
ซูชิงจือชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองผู้เป็นแม่ของตัวเอง น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน “ใช่ครับ คนแบบเซิ่งถิงเชินยังยอมรักษาการแต่งงานเอาไว้เพื่อลูกของตัวเองเลย”ซูจิ่นซีมองดูสีหน้าของลูกชาย เธอเบือนหน้าหนี และไม่ได้พูดอะไรอีกซูชิงจือเดินตรงขึ้นไปชั้นบนจนกระทั่งภาพยนตร์จบลงในเวลาสามทุ่มครึ่งเหมยเหม่ยเอนตัวพิงเก้าอี้หลับไปแล้วเมื่อออกมาจากโรงภาพยนตร์เซิ่งถิงเชินอุ้มเหมยเหม่ยเอาไว้ในมือของหรงซูถือกระเป๋านักเรียนใบเล็กของเหมยเหม่ยและดอกกุหลาบหนึ่งช่อดอกกุหลาบช่อนี้คือตอนที่เพิ่งจะเดินเข้าห้างสรรพสินค้า มีคนขายดอกกุหลาบอยู่ริมถนน เหมยเหม่ยยืนกรานจะให้เซิ่งถิงเชินซื้อมามอบให้เธอให้ได้จนกระทั่งมาถึงลานจอดรถใต้ดินพอออกจากลิฟต์หรงซูก็โยนดอกกุหลาบในมือทิ้งลงถังขยะไปอย่างไม่ไยดีเซิ่งถิงเชินปรายตามองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นก็ดึงสายตากลับมาเมื่อเดินมาถึงข้างรถเซิ่งถิงเชินวางเหมยเหม่ยลงบนคาร์ซีทให้เอนตัวนอน ยืดตัวขึ้นยืนตรงแล้วหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะพูดกับเธอเป็นประโยคแรกของวันว่า “ขึ้นรถ”หรงซูวางกระเป๋าเป้ของเหมยเหม่ยเข้าไปในรถ แล้วเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร”พูดจบ
你可能也喜歡
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ66.0K 閱讀量หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ87.0K 閱讀量พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่588.7K 閱讀量คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.0K 閱讀量คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]
ณ ธารา228 閱讀量จำเลยลับเมียขัดดอก
โซลสตาร์ seoulstar4.8K 閱讀量ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้
T.M Tales264 閱讀量แพรวพราว
มกรา / M@kara/u-mauma36 閱讀量
