Share

บทที่ 704

Author: เหยียนอี่เฟย
เจียงหวยซวี่จับมือเล็ก ๆ ของเหมยเหม่ยไว้ ก่อนถามว่า “เหมยเหม่ยกับคุณแม่มีธุระด่วนเหรอ?”

เหมยเหม่ยอธ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 762

    เซิ่งถิงเชิน “งั้นก็ลองดูกัน!”ซูชิงจือจ้องมองเขาด้วยสายตานิ่งลึกบรรยากาศตกอยู่ในความเงียบก่อนจะได้ยินเซิ่งถิงเชินเอ่ยขึ้นอีกว่า “ตอนนี้ก็ยังไม่ใช่เวลาที่นายกับเธอจะเปิดเผยความสัมพันธ์กัน”ซูชิงจือเอ่ยว่า “ฉันจะพักที่นี่สองวัน”“ได้”ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของซูชิงจือสั่นขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา เมื่อมองหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าก็เห็นว่าเป็นสายจากหรงชิงเหวิน“ฮัลโหล พ่อ”“ฉันเอง” เสียงของเผยหลานหัวดังมาจากปลายสายซูชิงจือนั่งตัวตรงโดยไม่รู้ตัว ก่อนเอ่ยว่า “ป้าเผย มีอะไรครับ?”เผยหลานหัวถามว่า “นายเจอเสี่ยวซูแล้วเหรอ?”จู่ ๆ เผยหลานหัวและคนอื่น ๆ ก็ติดต่อหรงซูไม่ได้ กระทั่งเมื่อวานถึงเพิ่งรู้ว่าเซิ่งถิงเชินพาเธอไปออสเตรเลีย เผยอวี้เพียงบอกว่าหรงซูไม่ค่อยสบาย เซิ่งถิงเชินจึงพาเธอไปพักฟื้นที่นั่น แต่ไม่ได้บอกสาเหตุโดยละเอียดซูชิงจือเอ่ยว่า “ครับ ตอนนี้เสี่ยวซูสบายดี ป้าเผยไม่ต้องเป็นห่วงครับ”“งั้นก็ดีแล้ว”ซูชิงจือจับสังเกตได้ว่าน้ำเสียงของเผยหลานหัวผิดปกติ จึงถามว่า “ป้าเผย แล้วพ่อล่ะครับ?”เผยหลานหัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า “พ่อของนายถูกน้องสาวคนนั้นของนายยั่วโมโหจนโ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 761

    เหมยเหม่ยนั่งโปรยอาหารปลาอยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นปลาตัวนั้นก็ขยับเข้าไปชิดคุณแม่ แล้วเอ่ยว่า “เหมยเหม่ยก็อยากเล่นกับปลาน้อยด้วยค่ะ”หรงซูค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง เมื่อเงยหน้าขึ้นก็บังเอิญสบเข้ากับดวงตาของชายหนุ่มที่กำลังจับจ้องเธออยู่ เขายืนอยู่ท่ามกลางแสงแดด เสื้อเชิ้ตสีขาวพลิ้วไหวไปตามสายลม ทั่วทั้งร่างแผ่บรรยากาศอ่อนโยนละมุนเซิ่งถิงเชินวางไม้พายในมือให้เรียบร้อย ก่อนเดินไปหาเหมยเหม่ย ย่อตัวลงคอยประคองเธอไว้แล้วเอ่ยว่า “ระวังหน่อย”เมื่อแน่ใจว่าเหมยเหม่ยปลอดภัยดีแล้ว เขาจึงนั่งลงข้างหรงซู หยิบกระติกเก็บความร้อนมารินน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว “ดื่มน้ำหน่อย”หรงซูยื่นมือไปรับ “ขอบคุณ”เธอประคองแก้วด้วยสองมือแล้วดื่มน้ำเซิ่งถิงเชินรับแก้วมาแล้วรินน้ำให้เหมยเหม่ยหนึ่งแก้วเหมยเหม่ยเล่นอย่างสนุกสนานหรงซูดูซึมเซาไม่ค่อยมีชีวิตชีวา จึงเอนพิงเบาะนุ่ม ๆ รับแสงแดดอยู่อย่างนั้น ก่อนจะผล็อยหลับไป เวลานี้เธอหลับได้อย่างสงบและสบายเป็นพิเศษเรือท่องเที่ยวแล่นเข้าเทียบฝั่งเซิ่งถิงเชินอุ้มหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง ก่อนเดินมุ่งหน้าไปทางวิลล่า ส่วนเหมยเหม่ยเดินตามอยู่ข้างคุณพ่อตอนนั้นเองรถที่ไปรับซู

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 760

    ซูชิงจือกล่าว “ฉันกับเจียงหวยซวี่”เซิ่งถิงเชิน “นายข้ามมาได้ ส่วนประธานเจียง ก็เชิญเขาตามสบายเถอะ!”ซูชิงจือ “เขารู้ดียิ่งกว่าว่าตอนนี้อาการของเสี่ยวซูเป็นยังไง”น้ำเสียงของเซิ่งถิงเชินไม่มีการต่อรองใด ๆ ทั้งสิ้น กล่าวว่า “เขาไม่ใช่หมอ ฉันเองก็ไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น”“...”ซูชิงจือวางมือถือลง แล้วหันไปมองเจียงหวยซวี่ด้านข้าง เมื่อกี้สิ่งที่เซิ่งถิงเชินพูดในโทรศัพท์ เขาได้ยินแล้ว เป็นผลตามที่คาดไว้ “งั้นคุณไปเยี่ยมเสี่ยวซูก่อนเถอะ”ซูชิงจือตอบรับหนึ่งคำ กล่าวว่า “ถึงตอนนั้นผมค่อยติดต่อคุณ”“ครับ”หลังเซิ่งถิงเชินวางสายของซูชิงจือ จากนั้นก็ได้รับสายโทรเข้าอีกสายหนึ่ง โจวมู่เป็นคนโทรมา ทางเขาต้องเสียเวลางานมาสามวันเต็มแล้วโจวมู่ไม่แน่ใจว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จู่ ๆ ประธานเซิ่งก็ทิ้งงานทุกอย่างไปออสเตรเลีย แต่เขามักจะรู้สึกว่าเกี่ยวกับหรงซูหลังรายงานเรื่องงานจบ โจวมู่ก็พูดขึ้นอีกว่า “ฝังคุณนายฟ่านไปแล้ว ส่วนฟ่านกว่างตอนนี้ยังรักษาตัวอยู่ แต่อาการไม่ค่อยดีนัก ลูกสาวคนเล็กของพวกเขาอยู่กับคุณแม่ของคุณนายฟ่าน มีคนคอยจุนเจือพวกเธอครับ”“ก่อนคุณนายฟ่านจะกระโดดตึกมีคนโทรหาเธอหนึ่งส

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 759

    หนึ่งชั่วโมงต่อมาคนรับใช้มาเคาะประตูเซิ่งถิงเชินลุกขึ้นออกจากห้อง“คุณผู้ชายคะ คุณผู้หญิงสงบลงแล้วค่ะ”เซิ่งถิงเชินไปที่ห้องด้านข้างอีกครั้ง หญิงสาวบนเตียงนอนอย่างสงบ ลมหายใจสม่ำเสมอนอนหลับไปแล้วหมอกล่าวว่า “ตอนนี้ใช้ยาควบคุมเอาไว้ชั่วคราวแล้วครับ ดูจากอาการยังต้องใช้ยาต่อเนื่อง แต่ถ้าอยากให้หายขาด จำเป็นต้องบำบัดทางจิตในระยะยาว อันดับแรกจำเป็นต้องเข้าใจสาเหตุ ที่อาการของคุณผู้หญิงกำเริบก่อนครับ”รอจนถึงวันถัดมา ขณะที่หรงซูตื่นขึ้นรู้สึกเพียงความอบอุ่นในอ้อมกอด เธออดไม่ได้จึงยื่นมือไปกอดเอาไว้แน่น“คุณแม่คะ”เสียงที่อ่อนนุ่มเสียงหนึ่งดังขึ้นหรงซูค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา สิ่งที่เห็นคือใบหน้าดวงน้อยที่สวยงามว่าง่ายของเหมยเหม่ย“คุณแม่คะ มอร์นิ่งค่ะ” เหมยเหม่ยหาวหรงซูก้มหน้าจูบไปที่หน้าผากเหมยเหม่ยหนึ่งที “มอร์นิ่งจ้ะ ลูกรัก”จากนั้นเหมยเหม่ยก็หอมแก้มแม่หนึ่งฟอด สองแม่ลูกกะหนุงกะหนิงกันอยู่บนเตียงสักพักตอนนี้สติของหรงซูชัดเจนมาก แต่ทั่วทั้งตัวกลับอ่อนล้าไม่มีเรี่ยวแรงเลย หนังศีรษะก็ปวดหนึบเป็นระยะขณะนั้นเสียงเปิดประตูดังขึ้นเซิ่งถิงเชินเดินเข้ามาจากด้านนอก“คุณพ่อคะ”

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 758

    เซิ่งถิงเชินอุ้มเธอขึ้นจากเตียง แล้วพาไปที่ห้องนอนอีกห้อง เปิดไฟในห้องทั้งหมด ห้องนอนทั้งห้องสว่างไสวเหมือนตอนกลางวันสองมือของหรงซูกอดหัวเข่าไว้แน่น แล้วซบหน้าเข้าไปตรงซอกขา ร้องไห้สะอึกสะอื้นเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ขอบเตียง ยื่นมือไปลูบหัวไหล่ของหญิงสาว ทว่ามือของเขาเพิ่งจะสัมผัสเธอ หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นทันทีพร้อมตีมือเขา ดวงตาแดงก่ำจ้องเขาบอกว่า “อย่าแตะต้องฉัน!”เซิ่งถิงเชินเก็บมือกลับมา น้ำเสียงสงบนิ่งพูดด้วยความเหนื่อยล้า “ก็ได้ ฉันจะไม่แตะเธอ”กระนั้นอารมณ์ของหรงซูกลับยิ่งรุนแรงขึ้น แทบจะตะโกนซักไซ้เขาว่า “เซิ่งถิงเชิน คุณมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกฉันขนาดนี้? ! ตกลงฉันทำผิดต่อคุณตรงไหน? คุณมีสิทธิ์อะไรที่อยากทำอะไรก็ทำ คุณมีสิทธิ์อะไรมากำหนดชีวิตของฉัน ฉันจะหย่า คุณไปอยู่กับอันชิงเยว่สิ ฉันจะหย่ากับคุณ คุณรู้หรือเปล่า? !”เซิ่งถิงเชินมองเธอทันใดนั้นเธอก็เริ่มดึงทึ้งผมตัวเองด้วยความเสียใจและพังทลาย“ฉันเสียใจแล้ว ฉันเสียใจจริง ๆ ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย ฉันควรจะคลอดเหมยเหม่ยเพียงคนเดียว ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย”เซิ่งถิงเชินโน้มตัวไปข้างหน้า สองมือจับข้อมือเธอไว้ เพื่อควบคุมการกระทำของเธอ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 757

    ชายหนุ่มที่อยู่ข้างกายเดินตามเธอหรงซูยืนหยัดเดินไปได้สักระยะ เธอไม่ล้มลง ใบหน้าจึงเผยรอยยิ้มแห่งความยินดี เธอหันมองโดยไม่ตั้งใจ จึงสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกคู่นั้นของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแสงสุดท้ายสาดส่องหรือเปล่า ทำให้เขาดูอ่อนโยนเป็นพิเศษเขากล่าว “ไม่ต้องใจร้อนเกินไป ค่อย ๆ เดิน”หรงซูถอนสายตากลับมา แล้วตอบรับหนึ่งคำ“ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว พวกเรากลับกันก่อนดีกว่า!”เซิ่งถิงเชินยื่นมือไปอุ้มหญิงสาวขึ้นแล้วเดินย้อนกลับไป เขาวางเธอลงบนรถเข็น จากนั้นย่อตัวนั่งลง ใช้มือปัดทรายใต้ฝ่าเท้าเธอจนสะอาด“คุณ...”หรงซูจักจี้ฝ่าเท้า อยากจะหดขากลับมา แต่ว่าขาของเธอไม่มีแรงเลย ข้อเท้าก็ถูกชายหนุ่มจับเอาไว้แน่นเหมยเหม่ยย่อตัวนั่งลง แล้วใช้กระโปรงตัวน้อยเช็ดเท้าให้แม่“เหมยเหม่ย กระโปรงสกปรกแล้ว” หรงซูรีบห้ามเหมยเหม่ยมองแม่แล้วบอกว่า “คุณพ่อจะซื้อกระโปรงตัวใหม่ให้หนูเองค่ะ”เซิ่งถิงเชินสวมรองเท้าให้หรงซูเรียบร้อย ก็อุ้มเหมยเหม่ยไปที่ริมหาดแล้วล้างขาเธอจนสะอาด จู่ ๆ เหมยเหม่ยนึกสนุกขึ้นมาอีก จึงกระโดดย่ำน้ำกระเซ็น แล้วหัวเราะคิกคักเซิ่งถิงเชินอุ้มเธอเล่นอยู่ครู่หนึ่ง“เอาละ ไม่ต้องเล่นแล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status