Share

บทที่ 92

Author: เหยียนอี่เฟย
เผยอวี้ไปขับรถมาจอด

หรงชิงเหวินเข็นหรงซูลงจากบันได

เมื่อถึงหน้ารถ

เผยอวี้โน้มตัวอุ้มหรงซูขึ้นมาโด
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (2)
goodnovel comment avatar
จุรีภรณ์ ดาวเศรษฐ์
เราชื้อ38×6จากบทที่100อ่านถึงบทที่134อยุ่ๆก้อกลับมาอยุ่ที่ที่73เพราะอะไรคั่าใครรับผิดชอบบอกได้มั้ยเลยไม่กลัาชืเอต้อเลย
goodnovel comment avatar
จุรีภรณ์ ดาวเศรษฐ์
รายสับดากำหนดอย่างไรวันหนื่งอ่านได้กีบท
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 518

    จนกระทั่งเก้าโมงซูชิงจือได้รับสายโทรเข้าจากพ่อ เขารีบรับสายทันที กล่าวว่า “พ่อครับ”“ชิงจือ ตื่นหรือยัง?”“ครับ ตื่นแล้วครับ”“งั้นวันนี้มาเร็วหน่อยนะ!”“ได้ครับ”หลังวางสายซูชิงจือผ่อนลมหายใจ มองดูประตูใหญ่ของวิลล่า ในใจตึงเครียดโดยไม่รู้ตัว ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับการเจรจาร่วมงานที่ยากเย็นแค่ไหน เขาก็ไม่เคยประหม่าเหมือนตอนนี้มาก่อนผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมงซูชิงจือเหยียบคันเร่ง ขับรถเข้าไปในประตูใหญ่ของวิลล่าหน่วยรักษาความปลอดภัยได้รับแจ้งจากหรงชิงเหวินล่วงหน้า ดังนั้นจึงปล่อยให้เขาขับรถเข้าไปขณะเดียวกันรถออดี้คันหนึ่งที่อยู่ข้างหน้าค่อย ๆ ขับสวนมา ซูชิงจือสังเกตเห็นคนที่นั่งอยู่ที่นั่งคนขับ เผยอวี้นั่นเองเผยอวี้เองก็เห็นซูชิงจืออยู่แล้ว แต่เขาไม่แปลกใจเลยสักนิดหลังสบตากันเผยอวี้พยักหน้าเบา ๆ จากนั้นขับรถออกจากวิลล่าซูชิงจือไม่คิดอะไรมาก ขับรถไปถึงหน้าวิลล่าตระกูลหรงเขาลงจากรถแล้วไปหยิบของขวัญที่เตรียมไว้ จากนั้นเดินไปกดกริ่งประตูใหญ่ไม่กี่นาทีต่อมาหรงชิงเหวินมาเปิดประตู“พ่อครับ”“ชิงจือ ลูกมาแล้ว รีบเข้ามาเร็ว ทำไมซื้อของมาเยอะแยะขนาดนี้ เอามาให้พ่อถือมา

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 517

    “แต่ว่าอดีตสามีของเสี่ยวอวี่ยังอยู่เมืองจิงหรือเปล่า?”สำหรับเรื่องจ้าวอี้โจว เจียงอวี่เป็นฝ่ายบอกเขาเอง แน่นอนว่าเจียงอวี่ไม่อยากให้เผยอวี้เข้าใจผิด ให้เขาคิดว่าตัวเองยังมีเยื่อใยให้จ้าวอี้โจวก่อนจ้าวอี้โจวปรากฏตัวยังดี แต่ตอนนี้เจียงอวี่อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าเผยอวี้จะถือสาเรื่องที่เธอเคยหย่าและมีลูกติดไหมช่วงเวลานั้นเจียงอวี่กระวนกระวายมาก ติดต่อกับหรงซูตลอดเวลาและเป็นหรงซูที่แนะนำให้เธอเป็นฝ่ายบอกเผยอวี้ เรื่องที่จ้าวอี้โจวมาเมืองจิงเพียงแต่เขางานยุ่ง เวลาส่วนใหญ่เจียงอวี่เป็นฝ่ายติดต่อเขาเอง พอเผยอวี้เห็นข้อความก็จะติดต่อกลับไปเป็นอันดับแรกคืนก่อนจะพาหยาหย่ากลับเมืองไห่ ทั้งสองคนนัดทานข้าวกันเจียงอวี่สามารถรับรู้จากท่าทีของเผยอวี้ ว่าเขาไม่ถือสาเลยสักนิดเธอถึงได้วางใจ“เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่แน่ใจ”เผยอวี้พยักหน้า แล้วไม่ซักถามต่อหรงซูกอดหมอนอิง แล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ “แต่ตอนนี้ดูจากท่าทีของจ้าวอี้โจว เหมือนยังไม่ตายใจกับเสี่ยวอวี่”จ้าวอี้โจวกับจ้าวเจิงต่างก็เป็นคนบ้า เธอเป็นห่วงจริง ๆ ถ้าเกิดเขารู้ว่าเสี่ยวอวี่ชอบผู้ชายคนอื่น เขาจะทำเรื่องบ้าคลั่ง“ต่อให้ยังไม่ตายใจ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 516

    หลังตำรวจจราจรถ่ายรูป และสรุปสาเหตุแล้ว รถลากก็มาลากไปหรงซูเรียกแท็กซี่กลับเข้าไปในเขตเมืองพอหรงซูจากไปแล้วซูชิงจือถึงกลับไปขึ้นรถพอขึ้นรถก็ได้รับสายจากเซิ่งถิงเชิน นัดเขาไปทานข้าวด้วยกันคืนนี้เซิ่งถิงเชินกำลังจะวางสายซูชิงจือเอ่ยขึ้น “ภรรยานายเกิดอุบัติเหตุ แต่เธอไม่เป็นอะไร”เซิ่งถิงเชินถาม “เกิดอะไรขึ้น?”ซูชิงจือกล่าว “มีเด็กพุ่งออกมาตัดหน้ารถเธอ เธอเลยชนเข้ากับต้นไม้ข้างทาง”“เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”หลังวางสายซูชิงจือขับรถจากไปส่วนหรงซูไปโรงพยาบาล เพื่อตรวจร่างกาย เมื่อแน่ใจว่าไม่เป็นอะไรมาก เธอถึงได้วางใจจากนั้นเธอเรียกรถกลับบ้านพอลงจากรถก็เห็นชายหนุ่มที่เดินลงมาจากรถโรลส์รอยซ์ และเหมยเหม่ยที่ตามลงมาจากรถ“คุณแม่”เหมยเหม่ยวิ่งไปหาหรงซูแล้วกอดคุณแม่เอาไว้หลังเซิ่งถิงเชินรับเหมยเหม่ยจากโรงเรียนก็มาที่นี่หรงซูจับมือเหมยเหม่ย กล่าวว่า “คุณตาหรงกับคุณยายเผยไม่ได้เจอเหมยเหม่ยนานแล้ว พวกท่านคิดถึงหนูมากเลยจ้ะ”เหมยเหม่ยพูดอย่างดีใจ “เหมยเหม่ยก็คิดถึงคุณตาคุณยายเหมือนกัน งั้นเรารีบเข้าไปดีกว่าค่ะคุณแม่”เซิ่งถิงเชินนำของขวัญที่เตรียมไว้ท้ายรถออกมาถือไว้ใน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 515

    ตอนบ่ายสามโมงหรงซูส่งทั้งสองคนไปสนามบินพอไปถึงสนามบินนึกไม่ถึงว่าจะบังเอิญได้เจอคนที่เกลียดหน้ากันที่สุดอันชิงเยว่กอดซูชิงจือเอาไว้ มองเขาด้วยน้ำตาพร่าเลือน พูดเสียงสะอื้น “พี่คะ พี่ไม่กลับไปกับพวกเราจริงเหรอ?”ฝ่ามือใหญ่ของซูชิงจือวางไว้บนหัวอันชิงเยว่ แล้วพูดปลอบ “ทางนี้พี่ยังมีงานต้องจัดการ”“พี่...”อันชิงเยว่ยังอยากจะขอร้อง ก็สังเกตเห็นสามคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล แววตาเธอเย็นชาลงทันทีซูชิงจือหันกลับไปมอง“เสี่ยวซู ส่งถึงแค่ตรงนี้แหละ หลังวันหยุดพวกเราค่อยเจอกัน” เจียงหวยซวี่กล่าวหรงซูพยักหน้าเบา ๆ กล่าวว่า “ศาสตราจารย์กับพี่เหยียน เดินทางปลอดภัยนะคะ”ซ่งเหยียนกับหรงซูกอดกันหลังบอกลากันเรียบร้อยก็มองดูทั้งสองคนจากไปหรงซูหันหลังเดินย้อนกลับไปตอนเดินผ่านซูชิงจือ เจียงหวยซวี่เพียงพยักหน้าให้เขาเบา ๆ แล้วเดินไปข้างหน้ากับซ่งเหยียนต่อซูจิ่นซียืนอยู่ที่เดิม สายตาจดจ้องแผ่นหลังนั้นที่ค่อย ๆ จากไปไกล จากนั้นเก็บสายตากลับมา มองอันชิงเยว่แล้วบอกว่า “ชิงเยว่ ไปเถอะ!”อันชิงเยว่ยังคงอาลัยอาวรณ์ หลังเธอกับแม่จากมาแล้ว พูดอย่างเสียใจ “แม่คะ หนูไม่อยากให้พี่ยอมรับหรงซู พี่ต้

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 514

    เผยหลานหัวกำลังจะลุกขึ้นไปชั้นบน พอเห็นหรงซูกลับมา จึงเก็บสีหน้าอารมณ์ ยิ้มอย่างใจดี กล่าวว่า “เสี่ยวซู กลับมาแล้วเหรอ ช่วงนี้ยุ่งมากสินะ”หรงซูเดินเข้าไป นั่งลงบนโซฟา ยกริมฝีปากยิ้มกล่าวว่า “ถึงวันหยุดก็ได้พักผ่อนเต็มที่แล้วค่ะ เมื่อกี้แม่กับพ่อคุยอะไรกันเหรอคะ?”ก่อนเข้าบ้านเธอคล้ายว่าได้ยินทั้งสองคนโต้เถียงกันเผยหลานหัวถลึงตาใส่หรงชิงเหวินทีหนึ่ง กล่าวว่า “ไม่มีอะไร เสี่ยวซูช่วงวันหยุดลูกมีแผนอะไรหรือเปล่า? จะออกไปเที่ยวผ่อนคลายหน่อยไหม”หรงซูกล่าว “ช่วงวันหยุดคนออกไปเที่ยวเยอะเกินไป หนูพักผ่อนอยู่บ้านให้เต็มที่ดีกว่าค่ะ!”เผยหลานหัวกล่าว “เอาอย่างงั้นก็ได้ แต่ไม่ได้เจอเหมยเหม่ยมาช่วงหนึ่งแล้ว ช่วงวันหยุดพาเหมยเหม่ยมาเล่นที่บ้านสิ”หรงซูตอบรับ “วันที่หนึ่งหนูต้องไปบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งกับเหมยเหม่ย รอให้ถึงวันที่สองหนูค่อยพาเหมยเหม่ยกลับมาค่ะ”ได้ยินแบบนั้นเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินอดตะลึงไม่ได้หรงชิงเหวินรีบถาม “เสี่ยวซู ลูกไปตระกูลเซิ่งทำไม?”หรงซูจึงเล่าเรื่องที่ตัวเองเซ็นสัญญากับเซิ่งถิงเชินให้ทั้งสองคนฟังเมื่อเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินได้ยินคำพูดของหรงซู สีหน้าไม่ถือว

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 513

    นักเรียนรอบด้านต่างมองพวกเขาด้วยความตะลึงหรือว่ารุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นกับรุ่นพี่ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นแฟนกัน ทำไมดูเหมือนความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะคลุมเครือแปลก ๆหรงซูหันไปพูดกับนักเรียนหญิงด้านข้าง “รบกวนน้องนักเรียนคนนี้ช่วยเขาถือแป๊บหนึ่งค่ะ ตอนนี้ในมือพี่ถือเสื้ออยู่ไม่สะดวก”นักเรียนหญิงอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อเงยหน้ามองดูชายหนุ่มสูงใหญ่ตรงหน้า ติ่งหูก็แดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัวสายตาของเซิ่งถิงเชินเลื่อนจากหรงซูมาอยู่ที่นักเรียนหญิง แล้วพูดอย่างสุภาพบุรุษและมีมารยาท “รบกวนด้วยครับ!”หัวใจนักเรียนหญิงสั่นสะท้าน ยื่นมือไปรับมา แล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ”ต่อมาเซิ่งถิงเชินถอดนาฬิกาข้อมือแล้วยื่นให้หรงซู ใบหน้าหล่อมองเธออย่างอ่อนโยนหรงซูช้อนตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วยื่นมือไปรับมุมปากเซิ่งถิงเชินยกขึ้นเล็กน้อย ต่อมาหันหลังเดินเข้าสนามบาส มองเซิ่งถิงเจ๋อ พูดว่า “นายจะรุกหรือรับ?”เซิ่งถิงเจ๋อกล่าว “ได้หมดครับ”สุดท้ายเซิ่งถิงเจ๋อเลือกเป็นฝ่ายรุกหลังแข่งกันสองสามรอบทั้งสองคนกลับเสมอกันไม่ว่าจะเป็นเกมรับหรือรุกของทั้งสองต่างสูสีกัน แทบจะกินกันไม่ลงหรงซูเองก็อดไม่ได้มองดูการแข่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status