คุณหมอณภัทร

กลิ่นหอมของต้มยำกุ้งโชยออกมาจากครัว เรียกน้ำย่อยได้ดีทีเดียวแม่ของม่านมุกทำอาหารรอไว้หลายอย่างผัดเปรี้ยวหวาน หมูทอดกระเทียม ปลาทอดน้ำปลา และไข่เจียวที่ดูจะพูนจานกว่าปกติ“วันนี้แม่ทำเผื่อเสือกับหนูนับไงลูก” คุณดารินหันมายิ้มให้นับดาว“ขอบคุณมากเลยนะคะคุณแม่ กลิ่นหอมมากเลยค่ะ”นับดาวยกมือไหว้และยิ้มตอบด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกโต๊ะอาหารถูกจัดเรียบร้อย พวกเราทั้งสี่คนนั่งล้อมวงกันแบบเรียบง่ายคุณดาริน ม่านมุก ณภัทรและนับดาว“เสือกินเยอะ ๆ นะลูก ผอมลงรึเปล่าเรา?” แม่ถาม“คงเพราะอากาศที่นั่นครับ แถมงานยุ่งแทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย”ณภัทรพูดพลางตักข้าวใส่จาน“แต่แม่ว่าเสือดูโตขึ้นนะ ดูนิ่งขึ้น”คุณดารินพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจนับดาวแอบมองณภัทรที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขากำลังตักไข่เจียวใส่จานนับดาวโดยไม่ได้ถามล่วงหน้า“ยังชอบกินไข่เจียวอยู่ไหม?”เขาถามด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่ทำให้มือนับเกือบเผลอปล่อยช้อนหล่น“จำได้ด้วยเหรอคะ” นับดาวถามเสียงเบา พยายามเก็บรอยยิ้มไม่ให้ดูออกเกินไป“ก็มีคนเคยกินไข่เจียวเปล่า ๆ สองจานติดตอนอยู่ ม.ปลายนี่นา”เขาตอบเสียงเรียบ แต่แววตาอ่อนโยนม่านม

คืนนั้น บนเตียงนอนเดิม ผ้าห่มเดิมนับดาวนอนตะแคงกอดหมอนข้างแน่น ๆ เงียบ ๆ“พี่เสือพี่คงไม่รู้สินะว่าการอยู่ใกล้พี่ มันเจ็บยิ่งกว่าการไม่เจอกันเลย”เธอหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาเงียบ ๆ ซึมลงหมอนอีกครั้งอย่างที่ทำมาหลายคืน ตั้งแต่วันที่เขาบอกว่าเธอคือ “น้องสาวอีกคนหนึ่ง”และในขณะที่เธอกำลังพยายามลืมเขากลับเพิ่งเริ่มรู้ว่ากำลังสูญเสียบางอย่างไปจริง ๆเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าผ้าใบใหญ่ดังขึ้นท่ามกลางเสียงลมหายใจในห้องพักคนไข้นับดาวกดรับสายขณะนั่งรอเรียกเข้าตรวจที่แผนกสูติ-นรีเวช“ยัยมุก..ฉันมาถึงแล้ว รอคิวอยู่แกไม่ต้องเป็นห่วงนะ”เธอพูดเบา ๆ พลางหันซ้ายขวาวันนี้นับดาวไม่ได้รู้สึกไม่สบายอะไร แต่ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา รอบเดือนของเธอเริ่มมาไม่ปกติบางเดือนก็ขาด บางครั้งก็มาพร้อมอาการปวดท้องน้อยจนต้องหยุดงานแม้จะคิดว่าเป็นเพราะความเครียดหรือพักผ่อนไม่พอแต่ม่านมุกไม่ยอมให้ปล่อยไว้เฉย ๆ“ตรวจไว้ก็สบายใจกว่า”นั่นคือคำพูดของม่านมุกที่เธอเถียงไม่เคยชนะและนับดาวเองก็เริ่มแอบกลัวเล็กน้อยเพราะนอกจากประจำเดือนจะไม่สม่ำเสมอเธอยังรู้สึกแน่นหน้าอกช่วงก่อนมีรอบเดือนมากกว่าปกติบวกกับความเหนื่อยล้าแบบแปลก

เย็นวันเสาร์บ้านทรงไทยสมัยใหม่ย่านใจกลางเมืองหลังเดิมที่เธอเคยมาครั้งสุดท้ายเมื่อตอนที่เขากลับมาจากเมืองนอก ยังคงอบอุ่นเหมือนเดิมกลิ่นอาหารหอมลอยมาตั้งแต่หน้าบ้านม่านมุกกระซิบข้างหูเธอเบา ๆ“ได้ข่าวว่าพี่เสือทำเองด้วยนะจ๊ะเมนูวันนี้ไข่พะโล้+ยำแซ่บ”เธอเอาศอกกระทุ้งเพื่อนแบบเขิน ๆ“จริงดิ!พี่เสือทำอาหารเป็นด้วยเหรอ”ณภัทรกำลังยืนหั่นผักอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวสวมเสื้อยืดสีขาวธรรมดา ผ้ากันเปื้อนสีเทาคาดอก ผมยุ่งเล็กน้อยเพราะไอน้ำจากหม้อแกงภาพที่ไม่ใช่หมอในห้องตรวจ แต่เป็นพี่ชายที่ดูอบอุ่นแบบที่เธอไม่เคยเห็นชัดขนาดนี้“นับ มาแล้วเหรอ?”เขาหันมายิ้มให้เธอ ดวงตานิ่งแต่มีประกายบางอย่างที่อธิบายไม่ได้“ค่ะ”เธอยิ้มเขิน ๆ แล้วมองเขายกหม้อพะโล้ลงจากเตาไปตั้งบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่วคุณดารินแม่ของเขาเดินออกมาพอดี ยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู“นับ ทำไมหน้าซีดจังเลยลูก เข้ามา ๆ วันนี้แม่กับเสือช่วยกันทำหลายอย่างเลยนะ”นับดาวก้มศีรษะไหว้ก่อนจะตามเข้าไปม่านมุกแอบกระซิบข้างหู“บรรยากาศเหมือนสามีทำอาหาร รอภรรยาเลยอ่ะแก”ทั้งโต๊ะถูกจัดอย่างเรียบง่าย แต่อบอุ่นมีไข่พะโล้ หมูสามชั้นนุ่มละลายในปาก ยำวุ้นเส้นรสจัดจ้าน

แต่ในมุมหนึ่งของผับโต๊ะสูงใกล้กระจกมุมร้านมีผู้หญิงสองคนกำลังนั่งจิบค็อกเทลเบา ๆ และพยายามหัวเราะใส่กัน เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ“อย่าบอกนะว่าแกชวนฉันมาเพราะผู้ชาย”ม่านมุกถามขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ดวงตาคม ๆ จ้องเพื่อนสาวที่นั่งกอดแขนตัวเองอยู่นับดาวหัวเราะในลำคอก่อนจะหลบตา“มุกถ้าแกรักใครสักคนแล้วเขาไม่เคยหันมามองไม่เคยรักเรา เราควรหยุดคิดถึงเขาใช่มั้ย”ม่านมุกนิ่งไม่ได้ตอบทันทีแต่มือที่ถือแก้วเริ่มวางลงบนโต๊ะอย่างเงียบ ๆ“ฉันหมายถึงรักเขาข้างเดียวอ่ะ”น้ำเสียงของนับดาวฟังดูปกติแต่แววตาเธอไม่เคยซ่อนอะไรจากม่านมุกได้เลย“ใครไหนแกเล่ามาสิ”ม่านมุกถามเสียงเบาลงกว่าเดิมไม่มีเสียงเพลงไหนกลบคำถามนี้ได้เลยในหูของนับดาวหญิงสาวนิ่งไปหลบสายตามือที่กอดแขนตัวเองแน่นขึ้น“พี่เสือเหรอ”เสียงของม่านมุกแผ่วแต่มั่นคงนับดาวชะงักเธอไม่ได้ตอบ แต่สีหน้าตอบไปแล้วทั้งหมดม่านมุกไม่พูดอะไรเธอถอนหายใจช้า ๆ ก่อนจะยื่นมือไปจับแขนเพื่อนสาว“นับแกรักพี่เสือเหรอ”“อือ”เสียงสั่นแล้วเธอก็พยายามฝืนยิ้ม“แค่แอบชอบมานานแล้วเท่านั้นเองนานมาก จนบางทีฉันก็ไม่รู้ว่ามันเริ่มตอนไหน”ม่านมุกนิ่งฟัง ไม่พูดแทรก จนนับดาวเผลอหลุดป

ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงลมหายใจประสานกัน เธอค่อยๆ เลื่อนปลายนิ้วลงอย่างไม่มั่นใจ แต่อ่อนหวานอย่างที่เธอไม่รู้ตัวสัมผัสนั้นกระตุ้นไฟในดวงตาของณภัทร เขายกมือมาทาบมือเล็กๆ ที่กำลังเคลื่อนไหว ลมหายใจของเขาสั่นไหวขณะดึงเธอเข้าไปใกล้ เขาตวัดละเลงลิ้นไปทั่วเรื่อนของเธอ เขาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ส่วนมืออีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ว่างจับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันส่งนิ้วร้อนขยี้ติ่ง ทำเอาร่างบางบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ไปทุกอณู นิ้วเรียวค่อยๆแทรกเข้าไปในร่องแคบ ความรัดแน่นภายในทำให้ชายหนุ่มพอใจเสียงครางกระเส่าของเธอดังออกมา"อ๊าส์…อ๊ะ"กลีบกุหลาบขมิบตอดรัดนิ้วเรียวเขาขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะ ริมฝีปากของเขาขบทับทิมบนยอดเนินอวบอิ่ม เขาชอบความงดงามของเต้าทรงหยดน้ำของเธอ เสียงครางเบาๆออกจากริมฝีปากบางๆ"อื้อ…มะ…ไม่ไหวแล้วคะ""พะ…พอแล้ว…อ๊ะ"เขาจูบไล่ลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ กลีบอวบอูบเกรี้ยงเกลา มันแย้มเพียงเล็กน้อยน้ำใสๆไหลออกมาเคลือบกลีบอวบอูมทั้งสองข้างชายหนุ่มใช้นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องแคบที่เต็มไปด้วยน้ำอุ่นร้อน จนเธอตัวบิดกระตุกปล่อยน้ำหวานออกมา "อ๊ะ…อาห์"เขายิ้มออกมาอย่างพอใจท