LOGINShare
ยินยอมเถอะ
publish date:
2026-11-01 09:33:51หนุ่มน้อยที่ถูกพ่อจัดวางเอาไว้บนเตียงแล้ว ยังเปิดตามองพ่อมังกร แม้ตาใกล้จะปิดเต็มทน
&ldquo
Latest chapter
หย่าร้อยรอยทราย เปล่าครับ
“วิลลี่เพิ่งมาฮะ... ว่าแต่ แด๊ดดี้ขึ้นไปนอนทับคุณแม่ทำไม คุณแม่ตัวเล็กจะแบนหมดแล้วนะ หรือว่าแด๊ดดี้แปลงร่างเป็นยักษ์ใหญ่ จะจับคุณแม่กินเป็นอาหารเช้าเสียแล้ว” เจ้าตัวดีซักฟอกเสียงดังลั่นห้องแต่จินตนาการที่บรรเจิด ทำเอาสาวใช้ที่ยืนถือถาดข้าวต้มอยู่ข้างหลังถึงกับต้องก้มหน้า แอบขำจนตัวสั่น มังกรที่นั่งทำหน้าไม่ถูก เขารีบกระแอมไอแก้เก้อ หน้าแดงซ่านไม่แพ้อดีตภรรยาชายหนุ่มรีบเข้าหา แล้วดึงตัวลูกชายเข้ามากอดไว้ พลางแต่งเรื่องสดๆ ร้อนๆ กลบเกลื่อนความผิด“ปะ... เปล่าครับวิลลี่ แด๊ดดี้ไม่ได้จะจับคุณแม่กินสักหน่อย พอดี พอดีแด๊ดดี้หน้ามืดเพราะพิษไข้ ขยับตัวเซจะตกเตียง คุณแม่เขาเลยช่วยรับแด๊ดดี้ไว้ต่างหากล่ะครับ ใช่ไหมครับทราย” มังกรหันไปส่งสายตาอ้อนวอน ขอความช่วยเหลือจากพนิตาสุดชีวิต“ใช่ค่ะวิลลี่... แด๊ดดี้เขาหน้ามืด เพราะอวดดี จนได้เรื่องนั่นแหละ” พนิตาเน้นคำว่าอวดดีเสียงแบบลอดไรฟัน พลางตวัดสายตาพิฆาตค้อนขวับใส่คนเจ้าเล่ห์ไปหนึ่งวงใหญ่ทำเอานักธุรกิจพันล้านถึงกับยิ้มแห้งๆ หดหัวเหลือตัวลีบเท่ามด“อ๋อ... เป็นแบ
หย่าร้อยรอยทราย ขัดจังหวะ
“แต่อย่าแช่งพี่นะ พี่ไม่ยอมตายง่ายๆ หรอกครับทราย ตราบใดที่พี่ยังไม่ได้ยินคำว่าให้อภัยจากปากของทราย ตราบใดที่พี่ยังไม่ได้ทำหน้าที่พ่อ และสามีที่ดี เพื่อชดเชยเวลาที่เสียไป พี่จะดื้อด้านอยู่กวนใจทรายแบบนี้ไปตลอดชีวิตนั่นแหละ”“คนเห็นแก่ตัว พี่มันดื้อด้าน ไม่มีเหตุผล ทำเอาทุกคนป่วนไปหมด”“ใครที่ป่วน หัวใจของทรายใช่ไหม”“บ้า! ไม่ใช่”“เหรอ?”“ก็ใช่นะสิ ใครก็ไม่อยากให้พี่มาอยู่ตรงนี้”“แต่วิลลี่ต้องการ”“...” หญิงสาวเถียงไม่ออก มันคือเรื่องจริง“พอกันที มันจบไปแล้ว”“นิยายยังมีภาคต่อ มันยังไม่จบ”“คิดไปนะสิ เรื่องของเรา ทรายขอจบ”“พี่ไม่จบ”“เอ๊ะ!” พนิตาตั้งท่าจะต่อว่าเขาชุดใหญ่ แต่หัวใจมันไม่รักดี“พอ แล้วก็ปล่อยทรายได้แล้ว”พนิตาไม่รู้เลยว่า เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความอัดอั้น ยิ่งเธอคิดจะต่อว่าเขาให้ยาวเหยียดเท่าไหร่ แต่เสีย
หย่าร้อยรอยทราย แม่แสนดี
มังกรทำตาซึ้งใส่พนิตาที่มองอย่างคาดโทษ ชายหนุ่มลอบอมยิ้มกริ่มจนหน้าบานเป็นจานเชิง ยิ่งเห็นอดีตภรรยาตัวน้อยแยกเขี้ยวใส่ ขู่ฟ่อๆ เขาก็ยิ่งนึกเอ็นดู“หน็อยแน่! ผลักนิดเดียวเอง หาเรื่องเจ็บตัวไม่ว่า” พนิตาหันไปถลึงตาใส่คนป่วยดื้อยา ที่ยังลอยหน้าลอยตา“โธ่! ทรายจ๋า พี่ไม่สบายนะ” มังกรทำพูดเสียงสั่นๆ บีบน้ำตาเลเวลสิบ แกล้งทำเป็นกระแซะกายเข้าหา ราวกับลูกนกตัวน้อยๆ ที่ต้องการความอบอุ่นวิลลี่คงจะทนไม่ไหวแล้ว ลืมที่คุณแม่สั่งห้าม เขากระโดดลงจากโซฟา แล้วมาหาพ่อกับแม่ที่เตียงใหญ่ เด็กชายตัวกลมป้อมสาวเท้าตึกๆ เข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียง ชะเง้อหน้ามองบิดาตาแป๋ว“หน้าตาแด๊ดดี้แดงๆ แบบนี้ แสดงว่าแด๊ดดี้หายไข้แล้ว”เจ้าตัวเล็กสรุปเอาเองเสร็จสรรพตามประสาเด็ก“หายที่ไหนกันล่ะ”“อ้าว... วิลลี่ แม่บอกว่าไงครับ อย่ามาใกล้แด๊ดดี้ ประเดี๋ยวก็ติดไข้หรอก แม่ไม่อยากให้วิลลี่ไม่สบายนะ” พนิตารีบร้องห้าม พลางทำท่าจะคว้าตัวลูกชายแยกออกไป“แม่... วิลลี่แข็งแรง” อนาวิลเบ่งกล้ามแขนล่ำๆ ที่ม
หย่าร้อยรอยทราย ป่วยเสียแล้ว
พนิตาพ่นลมหายใจด้วยความระอา แกมหมั่นไส้ สุดท้ายเธอก็ต้องเป็นฝ่ายขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงใหญ่มากขึ้นมือเรียวบางเอื้อมไปจับที่ปกเสื้อเชิ้ตของเขา ค่อยๆ แกะกระดุมที่เหลือ แล้วเผยให้เห็นทั้งแผงอก ไรขนขึ้นเต็มไปหมด ตอนที่เช็ดให้กับเขา มังกรก็ทำทีสะดุ้ง แล้วจับมือจับไม้ของเธอ พลางกดลงไปเผียะ! เธอตีมือเขาไปหนึ่งที คนตัวเล็กที่นั่งมุดอยู่ที่โซฟา ส่งเสียงหัวเราะชอบใจ ที่แด๊ดดี้โดนตี แล้วชี้มาที่คุณพ่อ“แด๊ดดี้... วิลลี่บอกแล้วว่า อย่าดื้อ” มังกรทำหน้าอมยิ้มตอนที่พนิตาเช็ดตัวให้เขา จังหวะที่ปลายนิ้วเรียวสวยสัมผัสโดนแผงอกแกร่งที่ร้อนระอุ และเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง ทำเอาเธอขนกายลุกตั้งชัน ทั้งหัวใจดวงน้อยก็กระตุกไหวอย่างห้ามไม่ได้ความใกล้ชิดที่ห่างหายไปนานปี สร้างความรู้สึกกรุ่นๆ แผ่ซ่านความอบอุ่นเข้ามาในอก จนเธอต้องรีบหันไปเอาผ้าชุบน้ำ แล้วกลับมาเช็ดตัวไล่ความร้อน เพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขิน“พี่ไข้ขึ้นสูงจริงๆ กินยาก่อนเถอะ” มังกรทำตามอย่างว่าง่าย รับเอาเม็ดยาเข้าปาก แต่ไม่ยอมจับแก้วน้ำ ทำให้เธอต้อง
หย่าร้อยรอยทราย ครับแม่
“รับทราบจ้า แต่วิลลี่ห้ามเข้าใกล้แด๊ดดี้นะ ไม่งั้นจะติดไข้ คงจะไม่อยากโดนหมอฉีดยาใช่ไหม และวิลลี่ก็ต้องอยู่ตรงนี้ ห้ามดื้อ ห้ามกวนแด๊ดดี้นะลูก แม่จะไปเตรียมอุปกรณ์เดี๋ยวนี้แหละค่ะ แล้วจะมาจัดการแด๊ดดี้ของเรา”“ครับคุณแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง วิลลี่จะคุมงานอยู่ตรงนี้ฮะ คุณแม่สู้ๆ” เด็กชายชูกำปั้นเล็กๆ ให้กำลังใจมารดาอย่างร่าเริง ท่าทางกระตือรือร้นสุดๆ แม้จะหัวฟูๆ เพราะเพิ่งตื่นนอน แต่ก็ทำเหมือนกับว่าตนเองกำลังปฏิบัติภารกิจกู้ชีพครั้งสำคัญเมื่อได้รับคำสั่งการอย่างเป็นทางการจากผู้บัญชาการตัวน้อย พนิตาก็รีบจัดการตัวเองทันที หญิงสาวก้าวฉับๆ ไปยังห้องน้ำเพื่อเตรียมอุปกรณ์กู้ชีพขนาดย่อมเธอหยิบกะละมังแก้วเจียระไนใส่น้ำอุ่นอุณหภูมิพอดีมาถือไว้ พร้อมกับพาดผ้าขนหนูผืนนุ่มสีขาวสะอาดพาดที่บ่าแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสะท้อนให้เห็นร่างสูงใหญ่ของสามีเก่าตัวร้าย ที่หมดฤทธิ์หมดเดช นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม หนูน้อยอนาวิลนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาบุนวมตัวใหญ่ดวงตากลมโตจ้องมองตามมารดาไม่กะพริบตา เด็กชายยกนิ้วชี้ป้อมแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ
หย่าร้อยรอยทราย ติดหนับ
“ครับ อืม... ว่าแต่ วิลลี่อายุสามปีจริงหรือ”“หา! ทำไมครับ”“จะเก่งเกินไปแล้ว”“วิลลี่เก่งเหมือนแม่ และต่อไปจะเก่งเหมือนแด๊ดดี้ครับ”“ครับผม นอนได้แล้วลูก ฝันดี”“ฝันดี หาว...” แล้วก็ปิดปากหาว มังกรกระชับอ้อมกอดกอดลูกชายตัวน้อยๆ ด้วยความรักและห่วงใย คืนนี้เขาจะทำหน้าที่แด๊ดดี้ให้ดีที่สุด สำหรับวันพรุ่งนี้ จะง้อพนิตาไปทางไหน เขาเต็มใจทำทุกทางให้เธอยอมคืนดี“พรุ่งนี้ วิลลี่ต้องอยู่ข้างพ่อง้อคุณแม่นะครับ”“แน่นอน วิลลี่จะช่วยแด๊ดดี้”มังกรนอนหนุนหมอนใบโต สายตาคมมองไปยังประตูห้องนอนของพนิตาที่ปิดสนิท ลึกๆ ในใจของเขาไม่ได้รู้สึกโกรธหรือเคืองเลยสักนิด ที่เธอจะทำดื้อด้านดึงดันใส่เขา นั่นมันก็สมควรแล้วตรงกันข้าม... ความโกรธของพนิตาคือเครื่องพิสูจน์ชั้นดีว่า ในใจของเธอยังคงแฝงไปด้วยความอนาทรในตัวของเขา“วิลลี่ แด๊ดดี้ก็หวังพึ่งพาลูกนี่แหละ แด๊ดดี้รักนะครับลูกชาย”หากเธอหมดรักแล้ว พนิตาก็คงไม่สนใจเขาแล้ว และคง
You May Also Like
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.5K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.2K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.8K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย238.0K viewsCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK177 viewsดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha399 viewsLOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )
พริ้มพราว40 viewsหมอดิน
Nidchynoi42 views
