LOGIN“ต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะคุณปา ผมก็รักคุณนะครับ” ชุติพลก็ยังคงเป็นชุติพลวันยังคำ เมื่อภรรยาออกอาการไม่พอใจเขาก็เลือกจะประจบเอาใจ แล้วปารมีก็อารมณ์ดีขึ้น แม้จะรู้สึกขัดใจอยู่บ้างในความไม่มีเหตุผลของเธอก็ตาม ผ่านไปสามปี“น้ำหวานมาหาพ่อหน่อยค่ะ” ตฤณเรียกลูกสาวที่โตเป็นสาวน่ารักสวยเหมือนแม่ไม่มีผ
@วงเหล้าใต้ถุนบ้านพ่ออุ้ยคำแปง“ไอ้พ่อเลี้ยง ดีกับคุณนายตั้งนานแล้ว ทำไมยังไม่มีลูกสักทีวะ” ยศวีได้ทีก็ข่มเพื่อนรักที่ตัวติดกันกับอย่างกับปาท่องโก๋แต่ไม่มีน้ำยาสักที “ไอ้นี่ กูจะคอยดูมึงบ้าง ดูสิจะมีน้ำยาไหม” ตฤณที่โดนเพื่อนค่อนขอดเรื่องลูกทุกวันถึงกับอารมณ์เสียเพราะไอ้เพื่อนเวรนี่ล้อเขาอยู
สายตาร้อนแรงของเขาโลมเลียเธอไปทั้งร่าง จนรู้สึกขนลุกชัน ท่าทางดุดันเช่นนี้ทำให้เธอนึกถึงภาพวันที่เขารักเธอจนเกือบเช้า ใบหน้าที่เคยเนียนใสก็ขึ้นสีแดงเรื่อทันที เมื่อประตูรีสอร์ตปิดลง เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเขารีบละลำละลักถอดเสื้อผ้า “คุณ...ไม่อาบน้ำก่อนเหรอ” เดินขึ้นเขาลงเขามาเหนื่อย
“ถึงแล้ว...!” เขาพูดปนหอบและวางเธอลง หญิงสาววิ่งไปซื้อน้ำตรงทางขึ้นมาจุดชมวิวร้านสุดท้ายเมื่อเขาวางเธอลง ข้างบนมีห้องน้ำและก็ร้านค้าด้วย ดูแล้วก็สะดวกดี แต่เมื่อเดินมาสมทบกับเขาที่ม้านั่งไว้ชมวิว ภาพที่เห็นตรงหน้าอลังการมาก “คุณน้ำ” เธอส่งขวดน้ำให้เขา แต่สายตายังไม่ละจากวิวที่สวยงา
“มีพบก็มีจากนะดวงแข เจ้านายดวงแขเห็นฉันเหมือนคนแปลกหน้าไปแล้ว อยู่ด้วยกันยังไงก็ลำบาก” เทียนไขรู้ข้อนี้ดี เธอไม่อยากให้เขาฝืนใจทั้งที่ไม่ได้รักเธอ ใบหน้าเคร่งเครียดมองใบสัญญานั้นจนอยากนำมันไปเผาทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดไป เขาไม่อยากให้เธอจากไปแต่ทว่าสมองเขานั้นมันดันจำอะไรไม่ได้จริง ๆ เ
ตฤณสวนกับเธอที่ทางเข้าไร่ แต่เลือกจะขับรถออกไปก่อน เพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาเป็นห่วง ยิ่งนานวันผู้หญิงคนนี้เข้ามามีอิทธิพลในหัวใจของเขามากขึ้น “ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเธอด้วยเทียนไข” เขาบ่นกับตัวเอง ทุกวันเขาไปยืนหน้าห้องของเธอ ยืนอยู่นานแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปเคาะประตู จนแล้วจนรอดเขาก็ได้แค่ยืนแล
“ปรินดา!” ปรินทรตกใจ ไม่คิดว่าตัวการที่จับตัวลิษามาคือน้องสาวของตัวเอง แล้วตอนนี้ก็มีพยานที่เป็นคนเห็นเหตุการณ์ในคลิป ทั่วประเทศทั้งยังเป็นหลักฐานชั้นดี เขาไม่รั้งรออีกต่อไป ต้องรีบไปหยุดน้องสาวให้ได้ “ถอดเสื้อผ้ามัน!” เสียงเล็กคำรามกร้าว หมายให้นังลิษาตื่นกลัว แต่กลับได้รอยยิ้มที่
“แก...เห็นในข่าวแล้วใช่ไหม” น้ำมนต์ถามเพื่อนอย่างร้อนใจ “อื้ม!” “อะไรคือ อื้ม...” น้ำมนต์งง นี่เพื่อนเป็นอะไรไปอีกแล้ว ไหนจะไม่ยอมใครอีกไง “ก็ไม่มีอะไร” “ลี่ลี่...แกกินยาขวดไหนไปอีกเนี่ย เมื่อวานยังตบแม่นั่นด้วยรอง วันนี้แกคิดจะเฉยชากับคำเน่า ๆ ที่มันปล่อยให้ทำลาย
ลลิษา ไปอุ้มลูกแล้วกล่อมให้เงียบเสียงลี่หยางไม่เคยเจอเหตุการณ์น่าตกใจแบบนี้มาก่อน จึงร้องไม่หยุด “ลิษา...หลานฉันร้องใหญ่เลย...ทำไงดี” “คงกลัว...ไม่เป็นไรเดี๋ยวสักพักก็เงียบ” ปรินทรที่เป็นห่วงเธอกับลูก จึงเข้ามาในห้องเมื่อเห็นลูกชายตัวเองยังร้องไม่หยุด ก็รู้สึกร้อนรุ่มในอก
ข่าวเรื่องปรินดาได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวถึงหู ลลิษา ที่จริงก็ไม่แปลกใจนัก แต่ก็พอเข้าใจได้ว่าเขาต้องหาวิธีช่วยน้องสาวสุดที่รักอยู่แล้ว ลลิษาเดินมาเข้าห้องน้ำ ก็พบเขาพอดีหลังจากไม่ได้พบมาเกือบสัปดาห์ เธอล้างมือเสร็จแล้วก็เช็ดกับกระดาษและโยนมันลงถังอย่างไม่ไยดี เหมือนที่ตอนเธออยู่บ้านเขาเมื







