ログインร่างขาวละเอียดเปิดเปลือยอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาของทั้งคู่หยาดเยิ้มอัดแน่นด้วยความต้องการ ลำคอร่างสูงแห้งผาด ความกระสันพุ่งแทบถึงขีดสุดเขาโน้มตัวลงมาตวัดเลียบีบเคล้นหน้าอกอิ่มคู่สวยราวหิวกระหาย ส่งผลให้น้ำนมไหลซึมออกมาไม่ขาด แต่ไคโรก็ปาดเลียดูดดึงเสียหมดเกลี้ยง ปานสีหวานเข้มขึ้นตามกาลเวลาแต่ไม่ได้
"วันนี้กลับเร็วจัง""ก็รีบเคลียร์งานแล้วมาช่วยลินดูตัวเล็กไงครับ...""...ลินเหนื่อยไหม วันนี้มีอาดื้อใส่คุณแม่หรือเปล่า" ไคโรไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง รับรู้ถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าหวานได้ไม่ยาก"ค่ะ ก็งอแงตั้งแต่เช้า แถมไม่ยอมให้ลินลุกไปไหนอีก เลยต้องรบกวนป้าพรยกข้าวมาให้ทานตรงนี้เลย""ตัวเล็กป่วนมาม
1 ปี ต่อมามิลินอยู่ในชุดสบายๆ สำหรับอยู่บ้าน นั่งกองอยู่กับพื้นในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าหวานฉายแววเหน็ดเหนื่อย เธอเคยคิดว่าโชคดีที่ตลอดช่วงตั้งครรภ์แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง และสามารถทำงานใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเมื่อคลอดลูกสาวออกมา 'มีอา'เด็กสาวตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตา ดวงตากลมโตเ
"คิกคิก ใจเย็นนะคะอย่าเพิ่งกดดันเจ้าสาว เพื่อให้ยุติธรรม เจ้าสาวหันหลังก่อนดีกว่า" พิธีกรส่งเสียงแซวสาว ๆ หน้าเวที เรียกเสียงหัวเราะให้กับแขกที่มางาน"เจ้าสาวพร้อมไหมคะ""ค่ะ""3 2 1 โยนเลยค่ะ"สิ้นเสียงของพิธีกร มิลินก็โยนดอกไม้ข้ามหัว สาวโสดทั้งหลายต่างกระโดดคว้าแย่งชิงสิทธิ์ที่อาจจะได้แต่งงานเป
พิพัฒน์ยิ้มกว้างที่มีโอกาสยืนข้างลูกสาวในวันสำคัญของชีวิต เขาหมุนตัวกลับไปนั่งประจำที่ก่อนที่งานจะดำเนินต่อไปไคโรกุมมือบางไว้แน่น โอบประคองเจ้าสาวแสนสวยขึ้นเวทีด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมเป็นประกายไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานนั้นได้เลย หัวใจพองโตอิ่มเอมรู้สึกเหมือนวันแรกที่ถูกความน่ารักของเธอสะกดไว
1 เดือนผ่านไปตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างที่สุด หลังจากไคโรทราบข่าวเรื่องการท้องของมิลิน ชายหนุ่มก็ยืนกรานให้จัดงานแต่งให้เร็วที่สุด เดือดร้อนไปถึงน้องสาวและว่าที่เจ้าสาวที่แทบจะต้องหยุดงานเพื่อเตรียมงานแต่งในระยะเวลากระชั้นชิดลลิสาและคริสเตียนบิดามารดาของไคโรบ
"เรื่องที่เกิดขึ้นพี่พอรู้จากคลีโอแล้ว พี่อยากจะบอกเราว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่ลินคิด พี่ไม่เคยโกหกหรือคิดมองผู้หญิงคนอื่นนอกจากลินเลย""ฮึก ฮืออ...แต่มันมีข้อความมาหาลิน...พอลินไปก็เจอพี่ไคโรอยู่กับผู้หญิง""มันเป็นแค่การจัดฉากเท่านั้นครับ ถ้าเราไม่เชื่อพี่จะเอากล้องวงจรปิดภายในร้านมาให้เราเช็
"ไง จะไม่ทักทายกันก่อนเหรอ" เควินแสยะยิ้มร้ายก้าวเข้ามาในห้อง ยกปืนขึ้นชี้ไปทางไคโร โดยด้านหลังมีลูกน้องอีก 4 คน ตามเข้ามาด้วย "ไอ้เควิน!" ไคโรเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเหี้ยมเกรียม เมื่อคิดถึงสิ่งที่มันทำกับมิลิน เขาดันตัวหญิงสาวข้างกายให้ไปหลบที่ด้านหลัง ใช้ร่างกำยำของตนเองบังเธอเอาไว้ สายตาคม
ใบหน้าหล่อเหล่าของไคโรเริ่มเคร่งเครียด เนื่องจากตอนนี้เป็นช่วงบ่ายแล้ว แต่หญิงสาวร่างเล็กบนเตียงก็ยังคงไม่ฟื้นเสียทีก๊อก ก๊อก"นาย หมอมาครับ" เสียงลูกน้องด้านนอกร้องบอกเจ้านายหนุ่ม"ให้เข้ามา""สวัสดีครับ" คุณหมอเจ้าของไข้เอ่ยทักทายกับไคโร ตอนนี้เป็นเวลาต้องเข้าตรวจคนไข้"หมอ ทำไมเธอยังไม่ฟ
"เดี๋ยวค่ะ" มิลินชะงักไปครู่หนึ่งขณะกำลังก้าวออกจากห้อง มือเล็กทั้งสองข้างกระตุกรั้งร่างสูงให้หยุดเดิน "พ่อลิน! พวกนั้นจับพ่อลินไป""มึงลองดูภาพในกล้องย้อนหลัง ว่ามันพาพ่อมิลินไปไว้ที่ไหน""ครับ"ลีโอลองหยิบมือถือขึ้นมาเปิดย้อนภาพดูตามที่เจ้านายสั่ง ระบุช่วงเวลาคร่าว ๆ ใช้เวลาครู่หนึ่งก็พบสิ่ง







