LOGINสองปีต่อมา “น้องริน!!” น้ำเสียงกัมปนาทของมารดาตะโกนลงมาจากระเบียงห้องแต่งตัวชั้นสอง เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ ลำพังในสวนดอกไม้ของคุณแม่ ยืนตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักของบิดา คิมหันต์ช้อนตัวลูกสาวอุ้มเข้าเอว เมื่อกี้เขาเผลอโทรหาพนักงานทางญี่ปุ่นไม่ถึงครึ่งชั่ว
หลายเดือนต่อมา “แง้~!!!” เสียงร้องกระจองอแงแผดดังขึ้นกลางดึก ม่านฟ้าสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมๆ กับสามี มองหน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาตีหนึ่งครึ่ง ขาเรียวก้าวลงจากเตียง เดินตรงไปที่เปลเด็กที่อยู่ไม่ไกล เปิดมุ้งคลุมเปลอุ้มตัวเล็กที่นอนร้องไห้จ้าแนบหน้าอก “น้องริน เป็นอะไรคะ” คุณแม่คนสวยอุ้มทารกน้อยวัยสี่เดื
พูดจบก็หยิบหมอนบนโซฟามาดันแผ่นหลังให้หญิงสาวนั่งได้สบายขึ้น คุณแม่ตัวเล็กเปิดแอพช็อปปิ้งออนไลน์ขึ้นมา ก่อนจะเลื่อนไปที่หน้าร้านเสื้อผ้าสำหรับทารกเกิดใหม่ที่ได้แหล่งมาจากยู่ยี่เพื่อนสนิท ระหว่างที่สายตากำลังจับจ้องไปที่หน้าจอไอแพดเลือกเสื้อผ้าสำหรับเด็ก ก็ได้ยินเสียงคิมหันต์ที่กลับไปประชุมต่ออยู่ใก
ภายหลังเสร็จสิ้นมื้อเย็น สามีหนุ่มก็อุ้มกระเตงภรรยาตัวเล็กกลับขึ้นห้อง แม้จะถูกเธอต่อต้านด้วยการดิ้นขลุกขลัก แต่เพียงแค่เขาขู่ว่าหากทำเธอหล่นแล้วเจ็บตัวทั้งแม่ทั้งลูกจะโทษเขาไม่ได้ ม่านฟ้าก็หยุดดิ้นทันที เอาแต่ทำหน้างอ กัดฟันกรอดๆ ใส่จนถึงตอนนี้ แน่นอนว่ากิจวัตรประจำวันที่เคยทำร่วมกัน อย่างเช่นกา
โต๊ะรับประทานอาหารสีขาวถูกยกมาตั้งริมสระน้ำข้างบ้าน เตาปิ้งย่างคลุ้งไปด้วยควันไฟจากฝีมือลูกชายคนเล็กของวรหิรัญ “ไอ้วสันต์ อย่าเผาบ้านกู” พี่ชายคนโตตะโกนบอกน้องเมื่อควันสีดำพุ่งลอยขึ้น จนเข้ามายังโซนหลังครัว คิมหันต์กำลังตัดขาและก้ามกุ้งเล็กๆ ที่ไม่สามารถทานเนื้อได้ออก ข้างๆ มีตะแกงใส่อาหารทะเลอย่
ส้มสายน้ำผึ้งสีสันสดใสแกะแยกกลีบถูกวางใส่จานรวมกับองุ่นไร้เมล็ด ถูกคนตัวเล็กถือเข้ามาในห้องนอน ม่านฟ้าเดินเลี่ยงเข้าไปดูคิมหันต์ที่กำลังสวมเสื้อยืดเป็นชิ้นสุดท้าย ผมเปียกชื้นบ่งบอกว่าเขาเพิ่งสระผมมา “ดีขึ้นไหมคะ” สีหน้าอิดโรยของเขาทำให้เธอเป็นห่วง เขาพยักหน้าส่งยิ้ม เดินถือผ้าขนหนูผืนเล็กเข้ามาห
ชีวิตคู่เข้าสู่เดือนที่สามอย่างราบรื่น แม้จะไร้วี่แววเรื่องการมีตัวเล็ก แต่ไม่ได้ทำให้ชีวิตคู่ระหว่างคิมหันต์และหญิงสาวมีปัญหาเลย เพราะยังสนุกที่ได้เที่ยวเล่นด้วยกัน มีกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ทำร่วมกันได้ไม่เบื่อ ทั้งบนเตียง นอกเตียงดีไปหมด น้องน่ารักจนเขาอดที่จะกกกอดเมื่อมีโอกาสไม่ได้ ความรักอยู่ในเกณ
“แล้วก็เอาสลัดปูอัดไข่หวานเนอะ เซตซูชิแซลมอนกับกุ้งหวาน แล้วก็หอยปีกนก” คนตัวสูงสั่งกับพนักงานอีกสองสามเมนู ก่อนจะส่งเมนูคืนพนักงาน “ม่านไม่ชอบหอยปีกนก...จำสลับกับใครหรือเปล่าคะ” “พี่สั่งมากินเองค่ะ” เขารีบบอกเมื่อเห็นอาการตาขวางหนักกว่าเดิม ยกฝ่ามือลูบใบหน้าตนเองสงบอารมณ์ เขาไม่ได้โกรธ แต่กำลังก
เข้าสู่สัปดาห์สุดท้ายทริปฮันนีมูน พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของการอยู่ที่มัลดีฟส์ สองสามีภรรยาตะลอนเที่ยวทุกพื้นที่บนเกาะ ทั้งหาดเล็กหาดน้อย วันนี้จึงเป็นวันพักผ่อนร่างกายอยู่ในรีสอร์ต คิมหันต์นั่งหย่อนขาจิบเครื่องดื่มมองภรรยาเล่นน้ำอยู่ในสระส่วนตัว ม่านฟ้าที่ตีขาเล่นในน้ำจนเหนื่อย บางทีจะว่ายมาเกา
บรรยากาศใต้แสงไฟสีส้ม กับท้องฟ้าสีครามของเวลาใกล้มืดบนเกาะ สะท้อนให้แผ่นน้ำเปลี่ยนเป็นสีเดียวกันช่างเข้ากับไวน์ของคลาวดี้เบย์ (Cloudy Bay) จากนิวซีแลนด์ รสชาติอาหารที่นี่ก็ช่วยให้รสไวน์ที่ดื่มกลมกล่อมจนยากจะวางแก้วลง “พี่คิมดูจะชอบไวน์ที่นี่มากเลยนะคะ” คนตัวเล็กแซวขึ้น เมื่อเห็นว่าเขาถือแก้วไม่วาง







