LOGINShare
บทที่ 7
Latest chapter
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 9
หลินจ้าวชวนสัมผัสได้อย่างไวว่าบรรยากาศไม่ชอบมาพากล เขายื่นมือออกไปหมายจะกอดกู้เสวี่ยหยวนที่อยู่ใกล้ที่สุด แต่กลับถูกกู้เสวี่ยหยวนผลักออกอย่างแรงหลินจ้าวชวนตั้งตัวไม่ทันจนล้มลงกับพื้น น้ำตาคลอเบ้า “เสวี่ยหยวน คุณทำอะไร?”หลินจ้าวชวนยื่นมือออกไป คิดว่าเหล่านางเอกจะรีบเข้ามาพยุงเขาขึ้นเหมือนเมื่อก่อนแต่เขารออยู่นาน มือยังคงค้างอยู่กลางอากาศและไม่มีใครสนใจเขาเลยสุดท้ายเขาจึงต้องลุกขึ้นเอง ก่อนคว้ามือเซียวถิงที่อยู่ใกล้ที่สุดด้วยดวงตาแดงก่ำ“เซียวถิง ผมไม่รู้ว่าซูหลิงพูดอะไรกับพวกคุณ ถึงทำให้จู่ๆท่าทีที่มีต่อผมเปลี่ยนไป แต่ผมไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้นอย่างที่เขาพูดจริงๆ”【ทำไมเซียวถิงถึงไม่ขยับ? หรือว่าเธอรู้เรื่องอะไรเข้าจริงๆแล้ว?】【ถ้าตอนนั้นเธอรู้ว่าเป็นฉันที่ล่อแม่เลี้ยงของเธอมา เรื่องต้องซวยแน่ๆ】【ถ้าไม่ใช่เพราะฉันทำให้พวกเธอได้ยินเสียงในใจของฉัน ซูหลิงคงคิดจะใส่ร้ายฉันอีกแล้วสินะ? ต้องให้พวกเธอฆ่าซูหลิงทิ้งไปเลย จะได้กำจัดปัญหาให้สิ้นซาก】ยังไม่ทันที่หลินจ้าวชวนจะทันพูดอะไร ซูอวิ๋นเยียนก็ล้มลงกับพื้นอย่างแรงเสียก่อน“ทำไมขาของฉันถึงไม่มีแรงเลย?”ซูอวิ๋นเยียนนอนอยู่บนพื้น สภา
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 8
หลังจากฟังคำอธิบายของระบบ ผมก็เข้าใจว่า ตอนนี้สิ่งที่เหล่านางเอกได้ยินคือเสียงในใจที่หลินจ้าวชวนปรุงแต่งขึ้นมาไม่ใช่ความคิดที่แท้จริงของเขาหากผมแลกไอเทมชิ้นนี้ เหล่านางเอกก็จะได้รู้ว่าจริงๆแล้วหลินจ้าวชวนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจเมื่อนึกถึงตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่หลินจ้าวชวนคอยปั่นหัวและควบคุมนางเอกทั้งหลายราวกับเป็นของเล่น ตอนนี้ในที่สุดพวกเธอก็จะได้ยินความคิดที่แท้จริงของเขาผมจึงอดไม่ได้ที่จะคาดหวังขึ้นมา อีกทั้งระบบยังบอกกับผมว่า เมื่อผมเอาแต้มสะสมกลับคืนมา สิ่งของที่ผมเคยใช้แต้มแลกให้เหล่านางเอกก็จะถูกเรียกคืนด้วย ผมตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยวันรุ่งขึ้น เหล่านางเอกที่ได้รับข่าวว่าผมกระโดดตึกก็รีบมาทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามาก็เริ่มต่อว่าชี้หน้าด่าทอผมพูดวนไปวนมาก็มีแต่คำพูดเดิมๆว่าผมน่ารังเกียจ และหาว่าผมใช้การฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องความสนใจจากพวกเธอแววตาของผมไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ แล้วถามว่า “แล้วหลินจ้าวชวนล่ะ?”ซูอวิ๋นเยียนแค่นเสียงเย็นชา “เมื่อคืนพอรู้ว่านายฆ่าตัวตาย จ้าวชวนก็เอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง เสียใจอยู่ทั้งคืน กว่าจะหลับก็เช้านี้”“ซูหลิง ถ้าเมื่อไรนา
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 7
ผมพูดคำไหนคำนั้นและเริ่มอดอาหาร ทุกครั้งที่พยาบาลมาทำแผลให้ ผมก็ไม่ให้ความร่วมมือ หมอบอกว่าผมไม่มีความคิดที่จะมีชีวิตอยู่ต่อเลยแม้แต่น้อยเซียวถิงเฝ้าอยู่ข้างเตียงผมตลอด จนในที่สุดก็รู้สึกว่าผมผิดปกติ จึงเริ่มบังคับให้ผมกินอะไรสักหน่อยเมื่อเห็นว่าผมยังคงมีสีหน้าเหม่อลอย เธอก็เริ่มขู่ผม“ซูหลิง ถ้านายไม่ยอมกินข้าวฉันจะไม่เอานายแล้วนะ”ผมยังคงไม่สะทกสะท้านจนไม่มีทางเลือก เซียวถิงจึงโทรหากู้เสวี่ยหยวนตลอดสิบปีที่ขาดหายไป เธอคิดว่าผมแต่งงานกับกู้เสวี่ยหยวน ก็คงต้องเคยรักเธอมาก่อนแน่นอนเซียวถิงจึงอยากให้กู้เสวี่ยหยวนมาช่วยเกลี้ยกล่อมผม“ซูหลิง เลิกเสแสร้งได้แล้ว... ทำไมนายถึงผอมลงขนาดนี้?”กู้เสวี่ยหยวนชะงักไป เธอไม่เคยเห็นผมในสภาพอ่อนแอถึงเพียงนี้มาก่อนซูอวิ๋นเยียนที่ตามเข้ามาทีหลังขมวดคิ้ว แต่ยังคงพูดจาเหน็บแนมอย่างเย็นชา “ซูหลิง อย่าคิดว่าทำเป็นใกล้ตายแล้วฉันจะให้อภัยนาย”“คนชั่วร้ายอย่างนายกับสิ่งที่นายทำกับหลินจ้าวชวน ต่อให้ตายหมื่นครั้งก็ยังไม่สาสม”ผมชั่วร้ายงั้นเหรอ?ผมไม่เข้าใจเลยว่าตรงไหนที่ผมชั่วร้ายหลายปีมานี้ เพื่อทำภารกิจพิชิตใจนางเอกทั้งสี่คน ผมทุ่มเททุก
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 6
สีหน้าของเธอปกคลุมไปด้วยความมืดมน ก่อนจะกัดฟันพูดด้วยความโกรธ“ซูหลิง ทำไม?”“นายรู้ไหม ตอนนั้นหลังจากนายจากไปโดยไม่สนใจอะไรเลย หลินจ้าวชวนเป็นคนช่วยชีวิตฉันไว้”“ต่อให้คนพวกนั้นเป็นนายที่ล่อมา ฉันก็ไม่โทษนาย ต่อให้นายร่วมมือกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆก็ไม่เป็นไร”“ตอนนี้ฉันควบคุมตระกูลเซียวได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ฉันกลับมาเพื่อทำตามสัญญาและแต่งงานกับนาย”ผมหัวเราะเยาะ “แล้วหลินจ้าวชวนล่ะ?”เซียวถิงขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น “เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับหลินจ้าวชวน?”“คนที่ฉันรักมาตลอดคือนาย ที่ฉันปกป้องเขาก็แค่เพื่อตอบแทนบุญคุณที่เขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้”“เพราะตอนนั้น…”“พอได้แล้ว!” ผมตวาดขัดเซียวถิง “ผมอธิบายไปตั้งกี่ครั้งแล้ว ตอนนั้นคนพวกนั้นที่สถานบำบัดด้วยการช็อตไฟฟ้าไม่ใช่ผมที่ล่อมา และผมก็ไม่เคยร่วมมือกับแม่เลี้ยงอะไรของคุณทั้งนั้น”“และตลอดเวลาที่ผ่านมา คนที่คอยช่วยให้คุณหนีรอดก็คือผม ไม่ใช่หลินจ้าวชวน”หนึ่งปีหลังจากที่อยู่ในสถานบำบัดด้วยการช็อตไฟฟ้า แม่เลี้ยงของเซียวถิงก็ยังตามหาเธอจนเจอและส่งนักฆ่าจำนวนมากมาตามล่าเซียวถิงแม้ว่าผมจะเป็นผู้ทำภารกิจพิชิตใจ แต่ผมไม่ได้มีพลังพ
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 5
หลังจากหลินจ้าวชวนเปิดเผยว่าผมเป็นผู้ทำภารกิจพิชิตใจ เขาก็บอกผมว่าเขาเป็นคนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่ชาติที่แล้ว ทุกคนต่างรักผมเขาพยายามแย่งชิงและใส่ร้ายผมครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่อาจทำให้เหล่านางเอกเลือกเขาได้ในท้ายที่สุดเขาจึงมีจุดจบอันน่าอนาถ แต่ความไม่ยอมแพ้ของหลินจ้าวชวนกลับทำให้เขาได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่และด้วยเหตุบังเอิญครั้งหนึ่ง เขาก็พบว่านางเอกเหล่านั้นสามารถได้ยินเสียงในใจของเขาเขาจึงจงใจพูดใส่ร้ายผมผ่านเสียงในใจ ทำให้นางเอกทั้งหลายเข้าใจผมผิดแต่ผมเกิดใหม่มาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ตั้งแต่แรก ชาติที่แล้วอะไรนั่นมันไม่มีอยู่จริงเสียหน่อย ตอนนั้นเองระบบถึงได้อธิบายให้ผมฟังว่า โลกที่ผมทะลุเข้ามานั้นเดิมทีเป็นนิยายแนวย้อนกลับมาเกิดใหม่ เพราะหลังจากหลินจ้าวชวนได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ เขาก็ได้รับพลังพิเศษติดตัวมา ส่วนซูหลิงคนเดิมไม่ยอมทำภารกิจต่อแล้ว ระบบจึงลากวิญญาณเร่ร่อนอย่างผมเข้ามาเป็นตัวสำรองเพื่อรับภารกิจนี้แทนหยาดน้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านหางตา ความรู้สึกหวาดหวั่นและโศกเศร้าค่อยๆก่อตัวขึ้นในใจที่แท้แม้แต่ระบบก็ยังหลอกผมตั้งแต่แรก ภารกิจนี้ก็เป็นภารกิจที่ไม่มีทางทำสำเร็จได้อ
หลังจากภารกิจล้มเหลว ผมขอตาย บทที่ 4
ผมคิดว่าหลักฐานวางอยู่ตรงหน้าพวกเธอขนาดนี้ อย่างไรก็คงต้องเชื่อผมบ้างอย่างน้อยก็น่าจะให้หลินจ้าวชวนอธิบายสักหน่อยแต่กู้เสวี่ยหยวนกลับโอบกอดหลินจ้าวชวนทันทีเพื่อปลอบเขา “ไม่ต้องกลัวนะ ถ้านายถูกข่มขู่ก็บอกฉัน ฉันจะปกป้องนายเอง”ซูอวิ๋นเยียนก็พูดขึ้นอย่างมีอารมณ์ “หลินจ้าวชวน นายวางใจเถอะ ฉันเชื่อนาย”แม่ไม่ได้พูดอะไร แต่จ้องมองผมอย่างไม่พอใจหลินจ้าวชวนที่ได้รับการปกป้องราวกับเป็นศูนย์กลางของทุกคนกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาทันที【ไม่ใช่ไม่ใช่ ผมถูกคนปิดปากปิดจมูกแล้วลากลงไปต่างหาก แต่ทำไมในวิดีโอผมถึง…】จู่ๆเขาก็เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง แล้วมองผมด้วยสายตาน่าสงสาร【ต้องเป็นพี่แน่ๆที่ตัดต่อวิดีโอขึ้นมา ถึงผมจะไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง แต่พี่ต้องมีเหตุผลของเขาแน่ๆ】【ตลอดหลายปีมานี้ สุดท้ายแล้วผมก็เป็นฝ่ายติดค้างพี่】แววตาของหลินจ้าวชวนเต็มไปด้วยความสับสน เขากัดริมฝีปาก ทำสีหน้าราวกับถูกกลั่นแกล้งจนไม่ได้รับความเป็นธรรม“พี่ครับ ขอโทษนะครับ ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง”"ผมเป็นคนแอบหนีไปเอง ไม่โทษพี่หรอกครับ ไม่โทษพี่จริงๆ" แต่หลินจ้าวชวนยังพูดไม่ทันจบ เสียงของเขาก็สะอึกสะอื
