Short
สายตาพล่าล่าเกมผี

สายตาพล่าล่าเกมผี

بواسطة:  เสิ่นหนานอินمكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
17فصول
859وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

หลังจากที่ฉันเข้าไปในเกมผี เพราะความสายตาสั้นขั้นรุนแรงจนสายตาพล่ามัว เลยเลี้ยงผีโลลิตากระโปรงโลหิตราวกับเป็นลูกสาวแท้ ๆ แล้วปฏิบัติกับบอสใหญ่เหมือนเป็นสามี แถมยังยกอสูรลี้ลับโบราณให้เป็นพ่อแม่คอยปรนนิบัติด้วยความกตัญญูอีกด้วย ครั้งแรกที่ได้เจอกัน ฉันคว้าจับซิกแพ็กของบอสใหญ่อย่างไม่เกรงใจ พลางถอนใจชื่นชม “หุ่นดีไม่เบาเลยนะ แต่เสียดายที่เตี้ยไปหน่อย” บอสถึงกับหัวเราะอย่างกรอด ๆ ด้วยความโมโห เขายกศีรษะที่ขาดอยู่ในมือขึ้นเสียบกลับเข้าที่คอ ก่อนจะพูดขึ้นพลางมีเสียงฟันขบกันดังกรอด ๆ “ฉันสูงตั้ง 186 เซนติเมตร…ลองมองใหม่อีกทีสิ”

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

“ยินดีต้อนรับสู่ดันเจียน ‘บ้านสุขสันต์’ “

“เงื่อนไขในการผ่านด่านคือผู้เล่นต้องมีชีวิตรอดให้ครบ 7 วันภายในดันเจียนนี้”

"ผู้เล่นเริ่มต้นมี 30 คน ผู้รอดชีวิตปัจจุบันเหลือ 30 คน"

“ขอให้ผู้เล่นทุกท่านสนุกกับเกมนะคะ”

หลังจากที่ฉันตายในอุบัติเหตุรถยนต์ แสงสีขาววาบหนึ่งก็พาฉันมายืนอยู่หน้าตึกสูงแห่งหนึ่ง เสียงกลไกประหลาดดังขึ้นข้างหู

เพราะฉันเป็นคนสายตาสั้นขั้นรุนแรง แค่ในระยะไม่เกิน 3 เมตร ฉันยังแยกไม่ออกเลยว่านั่นคนหรือสัตว์

มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าตึกหน้าตาเป็นยังไง หรือคนรอบตัวหน้าตาแบบไหน รู้แค่ว่ามีเงาคนอยู่ลาง ๆ เท่านั้น

จู่ ๆ ก็มีเสียงนักเรียนหญิงตัวเล็กร้องไห้สะอื้นดังขึ้น “ฮือ ๆ ที่นี่ที่ไหนกัน หนูอยากกลับบ้าน…”

ต่อด้วยเสียงชายผมทองอารมณ์ฉุนเฉียว ที่กำลังตะโกนด่าอย่างเดือดดาล “ใครมันเล่นตลกวะ ปล่อยกูกลับไปเดี๋ยวนี้”

จากนั้นชายหญิงคู่หนึ่งที่ดูสุขุมกว่าก็เดินออกมา พวกเขาแนะนำตัวว่าเป็นผู้เล่นเก่า ชื่อ ‘พี่หง’ กับ ‘พี่จวิ้น’ และอธิบายให้พวกเราฟังด้วยน้ำเสียงใจดี

ที่นี่คือเกมแนวอินฟินิตโฟลว์ ทุกคนที่ถูกดึงเข้ามาล้วนเป็นคนที่ตายไปแล้ว

หากสามารถเคลียร์ด่านทั้งหมดได้และสะสมแต้มในตำนานให้ครบ 9,999 คะแนน ก็จะสามารถฟื้นคืนชีพได้

พอได้ยินคำว่า ‘ฟื้นคืนชีพ’ ฉันก็รีบถามทันที “แล้วผ่านหนึ่งด่าน…จะได้กี่คะแนนเหรอคะ”

พี่หงดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก เธอกดเสียงลงต่ำแล้วพูดว่า “มันขึ้นอยู่กับค่าความสยองตอนคุณผ่านด่าน ถ้าคุณผ่านด่านด้วยค่าความสยอง 99 สุดท้ายคุณจะได้แค่ 1 คะแนน แต่ถ้าค่าความสยองเป็น 100… ก็ตายตรงนั้นเลย”

สิ่งที่เรียกว่า ‘ค่าความสยอง’ ตามชื่อก็คือระดับความกลัว

ผู้เล่นเก่าที่คุ้นกับเกมแล้ว โดยปกติแล้วสามารถควบคุมค่าความสยองให้ต่ำกว่า 60 ได้

ส่วนผู้เล่นใหม่…ก็ต้องบอกว่าน่าเวทนาหน่อย

ฉันลูบคาง พลางคิดตาม แล้วถามต่ออย่างจริงจัง

“งั้นถ้าผ่านด่านด้วยค่าความสยองเป็น 0 ล่ะ จะได้ 100 คะแนนไหม”

ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมา ในที่ที่ฉันมองไม่เห็น ทุกคำพูดและทุกการกระทำของฉันถูกถ่ายทอดสดออกไปแล้ว
หน้าจอเต็มไปด้วยคอมเมนต์ถล่มทลาย ที่พากันหัวเราะเยาะ

“ผู้เล่นใหม่คนนี้ปากกล้าจริง ๆ นะ ! ถึงบ้านสุขสันต์จะมีค่าแค่ด่านระดับ S ก็จริง ไม่ใช่ระดับสูงสุด แต่ความโหดมันผิดมนุษย์ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครเคลียร์ครั้งแรกได้เลย”

“ครั้งก่อน ‘หมิงเสิน’ จากกิลด์อันดับ 1 ก็มาตายที่นี่ไม่ใช่เหรอ อุตส่าห์อยู่ถึงวันที่ 6 สุดท้ายก็จบเห่”

“ซวยแล้ว รอบนี้สุ่มได้ผู้เล่นเก่าแค่พี่หงกับพี่จวิ้น 2 คนเท่านั้น รวมกันยังสู้คนอย่างหมิงเสินไม่ได้เลย ดูท่าจะเป็นรอบล้างบางอีกตามเคย”

ไม่นานนัก ก็ถึงเวลาต้องเลือกห้องพัก

พี่หงบอกว่า ถึงแม้ด่านนี้จะยังไม่เคยมีใครผ่านได้ แต่พวกผู้เล่นที่ตายไปก่อนหน้าก็ทิ้งประสบการณ์เอาไว้ไม่มากก็น้อย

ตึกนี้มีทั้งหมด 30 ชั้น มีลิฟต์ส่วนตัวสำหรับทุกห้อง แต่ละชั้นสามารถอยู่ได้แค่คนเดียวเท่านั้น

ที่สำคัญ “บ้านสุขสันต์” เป็นด่านสยองขวัญแนวสวมบทบาท

ในแต่ละห้องจะมีสิ่งแปลกประหลาดอาศัยอยู่ พวกมันจะรับบทเป็นคนสนิทของผู้เล่น

ต้องกินอยู่ร่วมกันถึง 7 วันแบบนี้ ค่าความสยองจะไม่พุ่งขึ้นแรงได้ยังไงกัน

พี่จวิ้นรีบขัดบทพี่หง ก่อนจะดึงเธอไปเลือกห้อง โดยเขาเลือกชั้น 1 ส่วนพี่หงเลือกชั้น 2

พอเห็นผู้เล่นเก๋า ๆ เลือกแบบนี้ คนที่ดูสถานการณ์ออกก็รีบทำตาม พากันเลือกชั้นล่างกันเป็นแถว

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Konwalai Ann
Konwalai Ann
สนุกมากกก อยากแต่งเป็นเรื่องยาว
2026-03-10 02:45:44
0
0
Konwalai Ann
Konwalai Ann
อยากอ่านต่อออ
2026-03-10 02:44:31
0
0
YADA-TWENTY8
YADA-TWENTY8
สนุกกกกก ชอบมาก
2026-03-08 09:47:16
0
0
17 فصول
บทที่ 1
“ยินดีต้อนรับสู่ดันเจียน ‘บ้านสุขสันต์’ ““เงื่อนไขในการผ่านด่านคือผู้เล่นต้องมีชีวิตรอดให้ครบ 7 วันภายในดันเจียนนี้”
"ผู้เล่นเริ่มต้นมี 30 คน ผู้รอดชีวิตปัจจุบันเหลือ 30 คน"“ขอให้ผู้เล่นทุกท่านสนุกกับเกมนะคะ”หลังจากที่ฉันตายในอุบัติเหตุรถยนต์ แสงสีขาววาบหนึ่งก็พาฉันมายืนอยู่หน้าตึกสูงแห่งหนึ่ง เสียงกลไกประหลาดดังขึ้นข้างหูเพราะฉันเป็นคนสายตาสั้นขั้นรุนแรง แค่ในระยะไม่เกิน 3 เมตร ฉันยังแยกไม่ออกเลยว่านั่นคนหรือสัตว์
มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าตึกหน้าตาเป็นยังไง หรือคนรอบตัวหน้าตาแบบไหน รู้แค่ว่ามีเงาคนอยู่ลาง ๆ เท่านั้นจู่ ๆ ก็มีเสียงนักเรียนหญิงตัวเล็กร้องไห้สะอื้นดังขึ้น “ฮือ ๆ ที่นี่ที่ไหนกัน หนูอยากกลับบ้าน…”ต่อด้วยเสียงชายผมทองอารมณ์ฉุนเฉียว ที่กำลังตะโกนด่าอย่างเดือดดาล “ใครมันเล่นตลกวะ ปล่อยกูกลับไปเดี๋ยวนี้”จากนั้นชายหญิงคู่หนึ่งที่ดูสุขุมกว่าก็เดินออกมา พวกเขาแนะนำตัวว่าเป็นผู้เล่นเก่า ชื่อ ‘พี่หง’ กับ ‘พี่จวิ้น’ และอธิบายให้พวกเราฟังด้วยน้ำเสียงใจดีที่นี่คือเกมแนวอินฟินิตโฟลว์ ทุกคนที่ถูกดึงเข้ามาล้วนเป็นคนที่ตายไปแล้ว
หากสามารถเคลียร์ด่านทั้งหมดได้และสะสมแต้มใน
اقرأ المزيد
บทที่ 2
เพราะสายตาสั้น ฉันเลยวิ่งสู้ใครไม่ทัน ได้แต่รอให้ทุกคนเลือกกันเสร็จ
สุดท้าย…ก็เหลือแค่ชั้น 30 ให้ฉันอาศัยจังหวะที่ฉันมองไม่เห็น แชตก็เริ่มเสียงแตกทันที
“ผู้เล่นหน้าใหม่คนนี้ตายแน่ รู้กันทั้งเกมว่ายิ่งชั้นสูงเท่าไหร่บอสก็ยิ่งโหดเท่านั้น”
“โดยเฉพาะชั้น 30 เต็มไปด้วยบอสใหญ่ ได้ฉายาว่า ‘บ้านมรณะ’ “
ฉันขึ้นมาถึงชั้น 30 กวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วก็พบว่า มันไม่ได้ต่างจากโลกจริงเท่าไร
แค่กลิ่นคาวเลือดแรงขึ้นหน่อย ผนังออกแดง ๆ อุณหภูมิต่ำลงนิดเดียว แสงไฟสลัวขึ้นเล็กน้อยเท่านั้นเอง…ที่สำคัญ นี่มันห้องกว้างทั้งชั้นเลย แล้วยังมี “ครอบครัว” ที่ฉันใฝ่ฝันมาตลอดอีกต่างหากอันที่จริงแล้ว ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นฉันไม่ใช่แค่คนสายตาสั้นขั้นวิกฤต แต่ยังเป็นเด็กกำพร้าและยากจนชนิดที่เรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลยฉันเดินไปถึงหน้าประตู ยกมือขึ้นเคาะแรง ๆ โดยไม่ลังเล พร้อมตะโกนลั่น
“เปิดประตูให้หน่อย หนูกลับมาถึงบ้านแล้ว ถ้าไม่เปิด ฉันจะหิวตายอยู่แล้วนะ”แชตถึงกับช็อก
“นี่มันหาเรื่องตายชัด ๆ ผู้เล่นทุกคนเขาเคาะประตูดี ๆ หรือไม่ก็ยืนรอให้อสูรอารมณ์ดีแล้วค่อยเปิดกันหมด”
“ดูแล้วปวดหัว ไม่มีสมองเอาซะเลย
اقرأ المزيد
บทที่ 3
ตอนที่ 3เสียงนั้นยังเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยนว่า “ขอบคุณค่ะ แม่”ห๊ะ แม่งั้นเหรอ
ฉันได้เป็นแม่แบบไม่ต้องเจ็บตัวเลยเหรอเนี่ย
นี่มันโคตรจะสุดยอดไปเลยต้องรู้ก่อนว่า ในชีวิตจริงฉันได้ยินเรื่องคนตายบนเตียงคลอดจนชิน ถึงจะโหยหาครอบครัวแค่ไหน แต่สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็คือการมีลูกฉันเพิ่งกล่อมโลลิต้าน้อยให้นอนพักกลางวันได้ ข้างหูก็มีเสียงกลไกดังขึ้น
“ผู้เล่นเริ่มต้นมี 30 คน ผู้รอดชีวิตปัจจุบันเหลือ 20 คน”ไม่คิดเลยว่า แค่เลือกห้องพักจะมีผู้เล่นตายไปถึง 10 คนฉันเปิดมือถือ ยกมันขึ้นมาใกล้ดวงตา ถึงจะพอมองเห็นตัวอักษรบนหน้าจอได้ลาง ๆที่แท้ทุกคนกำลังแลกเปลี่ยนข้อมูลกันในกลุ่มผู้เล่น เช่น คนอื่น ๆ ตายกันได้ยังไงว่ากันว่า หนุ่มผมทองอารมณ์ร้อนกับผู้ชายอีก 3 คน ทะเลาะกันเพื่อแย่งที่พักชั้น 3สุดท้าย ชายผมทองเป็นฝ่ายชนะ ได้เข้าไปอยู่ชั้น 3เห็นแค่ว่าเขาเพิ่งเคาะประตูไม่นาน เมื่อประตูเปิดออก อสูรร่างคนหัวสุนัขก็เดินออกมา อ้าปากเลือดสาด ก่อนจะกลืนชายผมทองเข้าไปทั้งตัวในคำเดียวจากนั้นยังเคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนจะคายกระดูกสีขาวที่ยังติดเศษเนื้อหนังออกมาหลายท่อนเมื่อมองผ่านประตูที่อสูรหัวสุนัขเปิ
اقرأ المزيد
บทที่ 4
“ซือซือคือลูกน้อยของฉัน คุณคือสามีที่รักของฉัน เราก็คือครอบครัวที่รักใคร่กลมเกลียวกัน”
“คือว่า เอ่อ…สามี รูปร่างคุณก็ดีนะ แต่ทำไมดูเตี้ยไปหน่อยล่ะ”
“ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันมาแล้ว ต่อไปฉันจะทำของอร่อย ๆ ให้ทุกคนกินทุกวัน รับรองว่าพ่อลูกจะสูงกันทั้งคู่แน่นอน”แชตแทบระเบิด
"ช่วยด้วย เธอกำลังพูดอะไรอยู่ เธอกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าบอสใหญ่ไร้หัวได้ยังไง"
"ในที่สุดก็บอสใหญ่ไร้หัว เขาน่าจะเป็นบอสที่แข็งแกร่งที่สุดของด่านบ้านสุขสันต์แล้วล่ะ ตอนนั้นหมิงเสินก็ตายในกำมือเขา"
"แต่ทำไมหน้าบอสใหญ่ถึงแดงอย่างน่าสงสัยแบบนั้นล่ะ ฉันเริ่มจิ้นแล้วนะ"
"เมนต์บน สงสัยจะหิวเกินไปแล้ว"ทั้งห้องไลฟ์ต่างรอให้ชายคนนั้นบิดคอฉัน
ผู้เล่นก่อนหน้านี้ล้วนจบลงแบบนั้นใครจะคิดว่า วินาทีถัดมา ชายคนนั้นยกมือขึ้น แล้วเอาหัวที่ถืออยู่ประกอบกลับเข้าที่คอของตัวเองจากนั้นเขาก็โน้มเข้ามาใกล้ฉัน ภาพลักษณ์เย็นชาอำมหิตหายไปสิ้น เสียงพูดกลับแฝงความน้อยใจอย่างประหลาด“ฉันเตี้ยงั้นเหรอ ฉันสูง186 เซนติเมตรเลยนะ เธอดูให้ดีอีกทีสิ”ยุคนี้ ต่อให้เป็นอสูร ขอแค่เป็นผู้ชาย ก็ยังใส่ใจเรื่องส่วนสูงทั้งนั้น“หนิงเนี่ยน ฉันเตือนเธอ
اقرأ المزيد
บทที่ 5
ในที่สุด ฉันกับเขาก็แยกย้ายกันหน้าที่ของตัวเอง
ฉันอยู่ในครัว ล้างผมให้ผู้ชายคนนั้นไปด้วยพลางฮัมเพลงไปด้วย
คอมเมนต์ที่เห็นภาพประหลาดตรงหน้านี้ต่างก็ขนลุกกันถ้วนหน้า
"เท่าที่ฉันดูมา ไม่ใช่พวกเดียวกันก็คงเข้ากันไม่ได้ หนิงเนี่ยนคงเป็นโรคจิตตายด้านเหมือนกัน"
พวกเขาจะไปรู้อะไร สำหรับฉันที่สายตาสั้นขั้นรุนแรง รู้สึกว่าในมือก็แค่กำลังล้างแตงโมเปลือกดำที่มีขนลูกหนึ่งเท่านั้นเอง
จู่ ๆ “แตงโมเปลือกดำ” ในมือฉันก็พูดขึ้นมา “อารมณ์ดีขนาดนั้นเลยเหรอ”
ฉันตอบตรงไปตรงมา “แน่นอนสิ ฉันรู้สึกว่าฉันเข้ากับพวกคุณพ่อลูกได้ดีมาก ต้องผ่านด่านนี้ได้อย่างราบรื่นแน่ ๆ ”
แตงโมเปลือกดำจ้องมองฉัน ก่อนจะอ้าปากยิ้ม ทั้งประหลาดทั้งหล่อเหลา
“เธอจะสมหวัง หนิงเนี่ยน”
ฉันมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน…จริง ๆ ก็ยังมองไม่ชัดนั่นแหละ อย่าไปใส่ใจรายละเอียดพวกนี้เลย
“ฉันยังไม่รู้ชื่อคุณเลยนะ”
แตงโมเปลือกดำ เอ่อ ไม่สิ บอสใหญ่ไร้หัว อยู่ ๆ หัวทั้งหัวก็ลอยออกไป ไปเชื่อมเข้ากับร่างที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำได้อย่างพอดี แล้วก็กลับมาเป็นหนุ่มหล่อสูง 186 เซนติเมตรคนนั้นอีกครั้ง
ผู้ชายคนนั้นเหมือนจะนึกถึงเรื่องไม่ดีอะไ
اقرأ المزيد
บทที่ 6
ทั้งสองคนไม่รู้ว่าไปเจออะไรมาบ้าง ค่าความสยองพุ่งตรงถึง 100 แล้วก็หายไปเลยจู่ ๆ ฉันก็ได้รับข้อความแชตส่วนตัวจากพี่หง"หนิงเนี่ยน เธอเป็นยังไงบ้าง เมื่อวานฉันมัวแต่ปะทะกับอสูรลี้ลับชั้น 2 เลยไม่มีเวลามาบอกเธอ ช่วง 3 วันแรก เธอต้องรีบจัดการ ‘สมาชิกในครอบครัว’ ของตัวเองให้ได้ ฉันเคยดูไลฟ์ของหมิงเสินมาก่อน นี่คือข้อมูลที่ฉันรู้นะ ถือว่าเป็นการชดเชยให้เธอแล้วกัน โทษฉันเองที่ไม่ได้บอกกติกาการเลือกห้องล่วงหน้า เลยทำให้เธอต้องมาอยู่ชั้น 30"นอกจากนั้น พี่หงยังให้คำแนะนำกับผู้เล่นใหม่หลายคนในกลุ่ม ส่วนพี่จวิ้นก็โผล่มาด่าเป็นพัก ๆ"จะไปบอกพวกผู้เล่นใหม่ทำไม ฉันว่ามันจะใจดีเกินไปแล้ว ช่วยพวกเขาไปก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับพวกเราหรอก"พี่หงจึงพิมพ์ปลอบใจกลับไป"กว่าจะได้รู้จักกันมันไม่ง่าย อย่าคิดเล็กคิดน้อยแบบนั้นเลย"ผลคือ ผู้เล่นที่รอดชีวิตอยู่ต่างก็ซาบซึ้งใจพี่หงกันยกใหญ่ผู้เล่นเก่า 2 คนนี้ ชวนให้น่าสนใจจริง ๆฉันยิ้มบาง ๆ เอาหน้าแนบจอแล้วตอบพี่หงกลับไป"ฉันสบายดี ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ"บอสใหญ่ไร้หัว มือข้างหนึ่งหิ้วหัวของตัวเอง อีกมือหนึ่งหิ้วซือซือที่สวมชุดกระโปรงสีขาว กำลังยก ‘ดัม
اقرأ المزيد
บทที่ 7
ฉันรีบยื่นมืออีกข้างออกไป คว้ามือสีดำเหมือนถ่านของยายแก่ไว้ด้วยความเป็นห่วง แล้วพูดอย่างสงสารจับใจ“แม่คะ ทำไมผิวแห้งขนาดนี้เลย เมื่อคืนฉันเพิ่งทำมาส์กแตงกวาใช้เองไปชุดหนึ่ง เอามาให้แม่ลองดีไหมคะ”ยายแก่ที่กำลังด่ากราดอยู่ชะงักไป ก่อนจะพูดตะกุกตะกัก“อะ…กะ ก็ได้…”เห็นไหมล่ะ ผู้หญิงที่ไหนจะไม่รักสวยรักงามพอเห็นว่าฉันยกกะละมังแตงกวาออกมาจริง ๆ แล้วเริ่มพอกหน้าให้แม่สามี ทางฝั่งพ่อสามีก็เริ่มไม่พอใจ“ยายแก่เอ๊ย แกไม่ใช่เหรอที่บอกว่าจะหลอกหลอนลูกสะใภ้ใหม่ให้เต็มที่”ฉันหันไปมองบอสใหญ่ไร้หัวนิ่ง ๆ ก่อนจะเบะปาก “อ้าว แบบนี้แปลว่าคุณเคยมีเมียเก่าสินะ”ชายคนนั้นหน้ามืดทันที ร่างกายแผ่ไอสีดำออกมาเข้มข้น มือหนึ่งคว้าหัวกะโหลกของแม่ตัวเองแล้วบิดออกทันทีช่างเป็นความกตัญญูที่น่าชื่นชมเสียจริง ๆ เขาหันมายิ้มให้ฉัน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย สีหน้าดูเหมือนจะน้อยใจ“ไม่มีหรอก ยังไม่ทันได้เข้าบ้านก็ถูกซือซือฆ่าหมดแล้ว”ยายแก่ทำหน้ากระอักกระอ่วน รีบใส่หัวกลับเข้าที่ พลางตบแตงกวาบนหน้าเบา ๆ แล้วจ้องคุณตาด้วยสายตาเย็นยะเยือก“ตาแก่ตายซาก พูดมากจริง ไปทำกับข้าวไป”คุณตาปิดปากเงียบทันที ก่อนจะลา
اقرأ المزيد
บทที่ 8
ชั้นล่างงั้นเหรอ ชั้นล่างจะมีอะไรได้นอกจากผู้เล่นที่ตายไปแล้วฉันทิ้งตะเกียบลงทันที แกล้งทำเป็นปวดท้อง เอามือกุมท้องแล้วอาเจียนแห้ง ๆ นิดหน่อย ก่อนจะเอนตัวไปพิงบอสใหญ่ไร้หัว“แหวะ ! ไม่ได้ ฉันกินของคาวไม่ได้ คงเป็นเพราะเมื่อคืนจัดหนักเกินไปแน่ ๆ เลย ฉันว่าฉันท้องแล้วล่ะ”ผีโลลิตากระโปรงโลหิตทำหน้าทำตาดูสนุกลุงไส้ยักษ์กับคุณยายดำดีใจกันออกนอกหน้า รีบสั่งให้ลูกชายอุ้มฉันเข้าห้องไปพักบอสใหญ่ไร้หัวหน้าดำหน้าแดง ก่อนจะอุ้มฉันลุกขึ้นอย่างลนลาน แล้วก้มมากระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงดุเบา ๆ“เธอ…เธอพูดอะไรน่ะ เราสองคนยังไม่ได้…”ใสซื่อเกินไปจริง ๆ ถึงขนาดคำว่า “นอนด้วยกัน” ยังพูดไม่ออกเห็นแบบนั้น ฉันก็เอนตัวซบอกเขา ถือโอกาสลูบกล้ามท้องไปด้วย พร้อมลดเสียงลงกระซิบกลับ“ไม่เป็นไรนะ ถ้าคุณยอม ตอนนี้นอนด้วยกันเลยก็ได้”คอมเมนต์เดือดทันที"หนิงเนี่ยน ยัยลามก ! "
"นี่มันฉากที่ฉันดูได้โดยไม่ต้องเสียเงินจริงเหรอ ! "
"ฮือ ๆ จริง ๆ แล้วบอสใหญ่ไร้หัวกับหนิงเนี่ยนเข้ากันมากเลยนะ คนหนึ่งภายนอกดูชั่วร้ายแต่ข้างในใสซื่อ อีกคนดูอ่อนโยนแต่ใจป่าเถื่อน ฉันประกาศเลย ฉันเชียร์คู่นี้ ! "สุดท้ายแล้ว ฉ
اقرأ المزيد
บทที่ 9
ฉันรีบกระโดดลงจากเตียงแล้วตะโกนลั่น“หยุดนะ ! พวกคุณหยุดตีกันเดี๋ยวนี้เลย หยุดตีกันเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ฉัน…ฉันนอนกับทั้ง 2 คนพร้อมกันก็ได้”3 วันแรก ผ่านไปอย่างปลอดภัยตามรายงานแบบเรียลไทม์ของระบบ ตอนนี้ผู้เล่นที่ยังมีชีวิตอยู่ เหลือเพียง 12 คนแล้วคืนวันที่ 3 จู่ ๆ ฉันก็ได้รับข้อความแชตส่วนตัวจากพี่หง"หนิงเนี่ยน พรุ่งนี้จะเริ่มภารกิจเยี่ยมเพื่อนบ้านแล้ว ได้ยินมาว่า ต้องไปเยี่ยมอสูรลี้ลับครบทั้ง 30 ชั้นของตึกนี้ ถึงจะปลดล็อกทุกชั้นได้ แล้วอาจจะมีคำใบ้การผ่านด่านสุดท้ายปรากฏขึ้น"เธออยู่ชั้น 30 ซึ่งยากที่สุด ต้องช่วยทุกคนให้เยี่ยมอสูรลี้ลับของชั้น 30 ให้สำเร็จนะ แน่นอนว่าไม่นับผู้เล่นที่ตายไปแล้ว ผู้เล่นที่เหลือจะช่วยพูดให้เธอ ช่วยไปเยี่ยม ‘สมาชิกในครอบครัว’ ของพวกเขาด้วย"น่าเสียดาย ตอนนั้นหมิงเสินตายวันที่ 6 ถูกบอสใหญ่ไร้หัวฆ่าตอนเข้าไปเยี่ยม เราเลยไม่รู้เลยว่าวันที่ 7 จะเกิดอะไรขึ้น"ฉันมองข้อความที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและข้อมูลที่พี่หงส่งมา แล้วฉันก็ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะตอบกลับไปอย่างใจเย็น"ขอบคุณมาก แน่นอนว่าฉันยินดีจะช่วยทุกคนอยู่แล้ว"ในเมื่อไม่รู้ว่าวันที่ 7 จะเกิดอะไ
اقرأ المزيد
บทที่ 10
อาจเป็นเพราะความหวาดกลัว ทั้งบนตัวซือซือและกระโปรงสีขาวที่อยู่ในมือของเธอ ต่างก็เปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิตในทันที
ซือซือโยนกระโปรงแดงในมือมาทางฉัน กระโปรงแดงนั้นสวมเข้ากับร่างฉันทันที และขยายขนาดอย่างสมบูรณ์ พอดีกับรูปร่างของฉันพอดี
ซือซือโอบเอวฉันแล้วถูไถ สีหน้าเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ “แม่คะ นี่คือกระโปรงที่หนูใส่ตอนถูกฆ่า แม่ใส่มันไว้ มันจะช่วยปกป้องแม่ได้”
เสียงกลไกดังขึ้นอีกครั้ง "ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับไอเทมระดับ SSSS ‘กระโปรงแห่งเทวทูต’ "
ยังไม่ทันที่ฉันจะซาบซึ้งใจ คุณปู่ไส้ยักษ์ก็ฉีก “เสื้อไหมพรม” ที่ฉันอุตส่าห์เย็บให้เขาออก แล้วล้วง ๆ ควาน ๆ ที่ท้อง ก่อนจะควักก้อนด้ายออกมาส่งให้ฉัน บอกให้เอาไว้ป้องกันตัว
เสียงกลไกดังขึ้นอีกครั้ง "ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับไอเทมระดับ SSS ‘ลำไส้จุใจ’ "
คุณย่าดำตามมาติด ๆ จัดการดึงแขนสีดำเหมือนถ่านออกมาข้างหนึ่งอย่างฉับไว บอกว่าหากถึงเวลาจำเป็น จะช่วยฉันออกแรงสักแขน
เสียงกลไกดังขึ้นอีกครั้ง "ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับไอเทมระดับ SS ‘ไม้แห้งผลิบาน’ "
คอมเมนต์ "มึนกันหมดแล้ว"

บอสใหญ่ทั้ง 4 ออกโรงพร้อมกัน ส่งฉันลงไปอย่างอาล
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status