Share

บทที่ 139

Penulis: อุดมสมบูรณ์
จนกระทั่งกู้สือซวี่เอ่ยเตือนให้เขารีบเข้าไปดูว่าอุปกรณ์มีปัญหาตรงจุดไหน ซูจ้งผิงถึงได้สะดุ้งดึงสติกล
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 144

    กู้สือซวี่ยังถือว่าให้ความร่วมมืออยู่บ้าง เขายอมรับการสัมภาษณ์จากฉันเพียงแต่ว่า เรื่องกำหนดการวางจำหน่ายของอุปกรณ์ชิ้นนี้ เขาตอบเพียงแค่คำว่า "เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้" แต่กลับไม่ได้ระบุช่วงเวลาที่แน่ชัดให้ฉันเลยข่าวชิ้นนี้จึงไม่มีประเด็นร้อนอะไรให้เล่น ฉันต้องเสียเวลาไปกว่าค่อนวัน แถมยังต้องแบกรับความหงุดหงิดกลับมาเต็มอก สุดท้ายจึงเดินออกจากตึกบริษัทกู้ซื่อกรุ๊ปด้วยความเอือมระอา……หลังเลิกงาน ฉันแวะไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลแต่กลับคาดไม่ถึงว่า ซูจ้งผิงก็อยู่ที่นั่นด้วยในตอนนั้น เขากำลังนั่งอยู่ข้างเตียงของแม่ฉัน สายตาจับจ้องมองท่านอยู่ตลอดเวลาและที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น มือของเขา... กำลังกุมมือแม่ของฉันเอาไว้หัวใจของฉันกระตุกวูบ รีบสาวเท้าก้าวเข้าประตูไปพลางส่งเสียงเรียก "ศาสตราจารย์ซู"พอได้ยินเสียงของฉัน เขาก็สะดุ้งราวกับเพิ่งตื่นจากภวังค์ แล้วรีบปล่อยมือแม่ของฉันออกทันที"คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?"ฉันมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง รู้สึกได้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเขามีบางอย่างผิดปกติความตื่นตระหนกบนใบหน้าของซูจ้งผิงแวบผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ฉันก็ยังทันสังเกตเห็นอยู่ดีเขาเอ่

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 143

    สีหน้าของพนักงานต้อนรับกระอักกระอ่วนใจจนถึงขีดสุด อึกอักอ้ำอึ้งพูดแก้ตัวไม่ออกแม้แต่คำเดียวซุนเจี๋ยขมวดคิ้วแน่นพลางถาม "เมื่อกี้เธอพูดอะไรออกไป?"ฉันเอ่ยขึ้น "คุณไปเปิดดูกล้องวงจรปิดสิ ฉันจะยืนรออยู่ตรงนี้! ถ้าวันนี้ไม่มีคำตอบและคำอธิบายที่ชัดเจนให้ฉัน บางทีฉันอาจจะเขียนข่าวรายงานประจานว่าพนักงานต้อนรับของตระกูลกู้โอหังและวางก้ามขนาดไหน นี่น่ะเหรอวัฒนธรรมองค์กรของพวกคุณ?"ซุนเจี๋ยไม่รอช้า สั่งให้คนไปดึงภาพจากกล้องวงจรปิดทันทีพนักงานต้อนรับคนนั้นหน้าถอดสีไปนานแล้ว ละล่ำละลักเอ่ยขึ้น "ผู้ช่วยซุนคะ ฉัน... เมื่อกี้ฉันก็แค่รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมแทนคุณหนูซู ฉัน..."เธอยังพูดไม่ทันจบประโยค ซุนเจี๋ยก็เอ่ยตัดบทเสียงเฉียบ "เรื่องของประธานกู้ มันถึงคิวคนอย่างเธอมาออกความเห็นตั้งแต่เมื่อไหร่? ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีกแล้ว ตอนนี้ไปรับเงินเดือนก้อนสุดท้ายที่แผนกการเงินซะ!"พนักงานต้อนรับคนนั้นยังคิดจะเอ่ยปากอ้อนวอนขอความเห็นใจ แต่ซุนเจี๋ยไม่คิดจะสนใจเธออีกต่อไป หากแต่หันมาเอ่ยกับฉันด้วยความนอบน้อม "เชิญทางนี้ครับ"ฉันเดินตามเขาเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวของประธานบ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 142

    ฉันยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยสวนกลับไป "ไม่ว่าจะเป็นฉัน หรือจะเป็นซูหย่าซิน อย่างไรเสียก็ไม่มีวันเป็นคุณแน่นอนค่ะ เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องคอยเป็นกังวลแทนหรอกนะคะ"สีหน้าของหลี่เข่อฉายชัดถึงความเกลียดขี้หน้าฉันอย่างถึงที่สุด แต่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้วก้อยฉันหมุนตัวเดินจากมาอย่างไม่แยแสพอกลับมานั่งที่โต๊ะทำงาน ฉินฮวนก็โทรศัพท์เข้ามา แจ้งความคืบหน้าเรื่องคดีที่ฉันยื่นฟ้องแฟนคลับของซูหย่าซินหัวโจกของกลุ่มแฟนคลับคนนั้นเป็นแฟนพันธุ์แท้ตัวยงของซูหย่าซิน ฐานะทางบ้านร่ำรวยมากและต้องการใช้เงินเพื่อยอมความเธอจึงถามฉันว่าต้องเรียกค่าเสียหายเป็นจำนวนเงินเท่าไหร่ ถึงจะยอมถอนฟ้องได้?ฉันตอบกลับไปโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว "ให้เงินมากแค่ไหนก็ไม่ถอนฟ้อง ดำเนินคดีให้ถึงที่สุดค่ะ"ฉินฮวนชะงักไปเล็กน้อยด้วยความเห็นใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ทางฝั่งนั้นก็จ้างทนายมาแล้วเหมือนกัน คุณรู้ไหมคะว่าเป็นใคร?"ฉันนึกถึงพญายมแห่งวงการกฎหมายที่กู้อี้หานเคยเล่าให้ฟังขึ้นมาได้ทันทีฉันจึงตอบไปว่า "ขอแค่ไม่ใช่เสิ่นเยี่ยนโจว จะเป็นใครก็ได้ทั้งนั้นค่ะ""ไม่ใช่ทนายเสิ่นหรอกค่ะ ทนายเสิ่นเขาคัดเลือกลูกความและคดีความเข

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 141

    ซ่งจินรั่วบ่นระบายกับฉันอย่างมีน้ำโห "เธอเห็นแถลงการณ์ของซูหย่าซินหรือยัง? โคตรน่าขยะแขยงเลย!""เห็นแล้วล่ะ"ฉันไม่เพียงแต่เห็นตัวแถลงการณ์เท่านั้น แม้กระทั่งคอมเมนต์ใต้โพสต์ฉันก็อ่านหมดแล้ว:"ซินซินของเราต้องกล้ำกลืนความอยุติธรรมขนาดนี้เชียวเหรอ! นี่มันเห็นได้ชัดว่าโดนบีบให้ออกมาแถลง เพื่อช่วยล้างมลทินให้นังเมียน้อยเยี่ยเจาเจากับไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นชัด ๆ!""จริงที่สุด! ต่อให้แฟนของซูฉีหมิงจะออกมาร้องเรียนเขาด้วยตัวเอง ต่อให้เยี่ยเจาเจาไม่ได้ไปทำแท้ง แต่มันก็ไม่ได้แปลว่านังนั่นไม่ได้เป็นเมียน้อยสักหน่อย!""แถลงการณ์นี้ฉันอ่านรอบไหนก็น้ำตาไหลรอบนั้น ซินซินในตอนนี้คงจะทรมานและไร้ที่พึ่งมากขนาดไหนกันนะ! นังเยี่ยเจาเจาสารเลวคนนี้น่ารังเกียจที่สุด!""ฮือ ๆ ๆ ใครก็ได้ช่วยหย่าซินทีเถอะ! ความผิดของพี่ชายมันไปเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยเล่า?""..."เพียงแค่แถลงการณ์ฉบับเดียวของซูหย่าซิน ก็กอบโกยความสงสารเห็นใจไปได้อย่างล้นหลามซ่งจินรั่วเอ่ยด้วยความเคียดแค้น "พวกตามืดบอดทั้งนั้น! เจาเจา เมื่อไหร่เธอจะงัดเอาใบทะเบียนสมรสออกมาฟาดหน้า ให้พวกโง่นี่หุบปากไปซะทีล่ะ!"ฉันถอนหายใจยาวพลางกล่าว "ตอนนี้

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 140

    ซูจ้งผิงเอ่ยขึ้น "ผมเป็นนักวิจัย เครื่องมือพวกนี้ก็เปรียบเสมือนลูก ๆ ของผม ผมมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อพวกมันครับ"ในตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลถึงสังเกตเห็นฉันที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จึงรีบเดินเข้ามาหา "คุณหนูเยี่ยครับ ตอนนี้อาการของคุณแม่คุณทรงตัวและปลอดภัยแล้วนะครับ ต้องขอบคุณคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่ประธานกู้เชิญมา รวมถึงศาสตราจารย์ซูของเราที่มาช่วยดูแลให้อย่างใกล้ชิด ตอนนี้คุณสามารถเข้าไปเยี่ยมคุณแม่ด้านในได้แล้วครับ"หัวใจที่แขวนลอยอยู่บนเส้นด้ายของฉันในที่สุดก็ตกลงสู่ตำแหน่งเดิม ฉันกล่าวขอบคุณพวกเขาแล้วรีบเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยของแม่ทันทีสายกู้ชีพที่ห้อยระโยงระยางจำนวนมากบนตัวแม่ถูกถอดออกไปแล้ว ตอนนี้ท่านนอนหลับอย่างสงบอยู่บนเตียงคนไข้ฉันนั่งลงข้างเตียง กุมมืออุ่น ๆ ของแม่ไว้ เหมือนกับตอนเด็ก ๆ ที่แม่เคยจูงมือฉันไม่มีผิดในวินาทีนี้ หัวใจของฉันรู้สึกสงบและมั่นคงขึ้นมาอย่างประหลาดทว่าในจังหวะนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "เจาเจา... อา มีเรื่องอยากจะคุยกับเธอหน่อยน่ะ"ฉันหันกลับไปมองด้วยความตกตะลึง ซูจ้งผิงกำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูเมื่อกี้เขาเรียกฉันว่า "เจาเจา" งั้

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 139

    จนกระทั่งกู้สือซวี่เอ่ยเตือนให้เขารีบเข้าไปดูว่าอุปกรณ์มีปัญหาตรงจุดไหน ซูจ้งผิงถึงได้สะดุ้งดึงสติกลับมาสีหน้าของเขาดูแปลกไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามผู้อำนวยการโรงพยาบาลเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยของแม่ฉันตอนที่เดินเฉียดผ่านข้างตัวฉันไป เขายังจงใจหันมามองฉันอีกรอบฉันคิดในใจ หรืออาจจะเป็นเพราะเขารู้ว่าฉันคือศัตรูหัวใจของลูกสาวเขา และลูกชายของเขาก็ถูกฉันเขียนข่าวเปิดโปง เขาถึงได้มองฉันด้วยสายตาแบบนั้น?หลังจากซูจ้งผิงเดินเข้าไปแล้ว กู้สือซวี่ก็ก้าวเข้ามาหยุดยืนข้างตัวฉันพลางเอ่ยว่า "คนเมื่อกี้ คือคุณพ่อของหย่าซิน"ฉันไม่ได้แสดงความประหลาดใจแต่อย่างใด ตอบกลับไปอย่างเรียบเฉย "ฉันรู้"กู้สือซวี่พูดต่อ "เมื่อกี้หย่าซินเป็นคนช่วยปลอบตั๋วตั่วจนสงบลง แล้วยังเร่งเร้าให้ฉันรีบตามมาอยู่เป็นเพื่อนเธอที่นี่"ความรู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจผุดขึ้นมาในอก ฉันหันไปมองหน้าเขาแล้วถามย้อน "ถ้าหล่อนไม่สั่งให้นายมา นายก็คงไม่คิดจะมาสินะ?""ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น"น้ำเสียงของกู้สือซวี่กลับมาเย็นชาลงอีกครั้ง พลางกล่าว "ฉันแค่อยากจะบอกให้เธอรู้ ว่าตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยมีใครคิดจะบีบคั้นหรือหาเรื่องเธอเลย มีแต่ตั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status