Share

บทที่ 153

Author: อุดมสมบูรณ์
หัวใจของฉันดิ่งวูบลงอย่างรุนแรง

คำก่นด่าสาปแช่งและข้อกล่าวหาในโลกออนไลน์เหล่านั้นทำได้เพียงจุดประกา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 156

    พอกู้อี้หานได้ยินคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นพูดแบบนั้น นัยน์ตาของเขาก็เป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาทันที เอ่ยว่า "คุณย่าเสิ่นครับ ก่อนหน้านี้ผมเคยไปขอร้องพี่เหยียนโจวแล้ว แต่เขาบอกว่างานยุ่งมาก ไม่ยอมสนใจผมเลย คุณย่าจะสั่งให้เขามาช่วยจัดการเรื่องนี้ได้จริง ๆ เหรอครับ?""แน่นอนสิ!"พอคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นพูดถึงหลานชาย แววตาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ "คำพูดของย่า ยังพอมีน้ำหนักในใจของเหยียนโจวอยู่บ้างแหละน่า"พวกเราพูดคุยกันต่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับ คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นก็เอ่ยเตือนสติฉัน "จริงสิ เจาเจา หนูไปลองตรวจสอบดูที่สำนักงานเขตดูก็ได้นะ ตามหลักแล้ว ที่นั่นน่าจะมีบันทึกประวัติการจดทะเบียนสมรสระหว่างแม่ของหนูกับซูจ้งผิงอยู่ ไม่ว่าแม่ของซูหย่าซินจะพล่ามอะไรยังไง หล่อนนั่นแหละที่ต้องเป็นมือที่สามแน่ ๆ ลำดับก่อนหลังของการจดทะเบียนสมรส เป็นหลักฐานที่ดิ้นไม่หลุดอยู่แล้ว"……เมื่อได้รับคำชี้แนะจากคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่น เช้าวันรุ่งขึ้นฉันจึงรีบเดินทางไปที่สำนักงานเขตทันทีในตอนนั้น คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นยังอุตส่าห์ใช้เส้นสายคนรู้จัก ช่วยฝากฝังให้เจ้าหน้าที่คนหนึ่งมาช่วยฉันสืบค้นข้อมูลการจดทะ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 155

    พอเล่ามาถึงตรงนี้ คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นก็น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ฝ่ามือเหี่ยวย่นเอื้อมไปลูบไล้เส้นผมของแม่ฉันบนเตียงคนไข้อย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังมองดูลูกในไส้ของตนเองแม้ว่าในใจของฉันจะเจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กัน แต่ก็กลัวว่าคนแก่อายุมากขนาดนี้หากมีอารมณ์สะเทือนใจรุนแรงเกินไปจะไม่ดีต่อสุขภาพ ฉันจึงคอยเอ่ยปลอบประโลมท่านอยู่นานรอจนกระทั่งอารมณ์ของท่านค่อย ๆ สงบลง ฉันจึงเอ่ยถามขึ้น "ถ้าอย่างนั้น ตอนที่คุณนายใหญ่ไปร่วมงานแต่งงานของแม่หนูในตอนนั้น พอจะมีรูปถ่ายหรืออะไรเก็บไว้บ้างไหมคะ?"ถ้าหากมีภาพถ่ายหรือการ์ดเชิญอะไรทำนองนั้นเป็นหลักฐาน ก็จะสามารถพิสูจน์ได้ทันทีว่าซูจ้งผิงกำลังโกหกคำโต!คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นส่ายหน้าช้า ๆ พลางเอ่ย "ตอนนั้นแม้ว่าฉันจะได้รับการ์ดเชิญงานแต่งงานจากแม่ของหนูจริง ๆ แต่ช่วงเวลานั้นลูกชายของฉัน หรือก็คือพ่อของเหยียนโจว ดันมาเสียชีวิตกะทันหันจากอุบัติเหตุพอดี งานมงคลกับงานอัปมงคลมันประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน ฉันก็เลยจำต้องเลือกไปจัดงานศพให้ลูกชายของฉันก่อน""ขอโทษด้วยนะคะคุณนายใหญ่ หนู... หนูไม่ทราบเรื่องมาก่อนเลย..."ฉันรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างจับใจ ที่เผลอไปสะกิดโดน

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 154

    ……เช้าวันรุ่งขึ้น กู้อี้หานก็เดินทางมาที่โรงพยาบาลฉันนึกถึงคำขอร้องของเซี่ยเสี่ยวฉินขึ้นมาได้ จึงแสร้งทำสีหน้าเย็นชาแล้วเอ่ยว่า "ต่อไปเรื่องของฉันนายไม่ต้องมายุ่งอีกแล้วนะ ความสัมพันธ์ของพวกเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น"กู้อี้หานหัวเราะเบา ๆ พลางเอ่ย "แม่ฉันไปหาเธอมาใช่ไหมล่ะ?""เปล่าสักหน่อย"ฉันทำหน้านิ่งไร้อารมณ์ ไม่อยากให้เขาจับพิรุธได้กู้อี้หานล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง ทำท่าทีกวน ๆ ตามแบบฉบับ "โอเค ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ งั้นฉันไปจริง ๆ ละนะ! อุตส่าห์ไปตามหาคนที่จะมาช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้แม่ของเธอได้แล้วแท้ ๆ ในเมื่อเธอไม่ต้องการ งั้นฉันก็คงไม่ต้องเอาหน้าอุ่น ๆ ไปแนบก้นเย็นชาของใครแล้วล่ะ"พูดจบ เขาก็ทำท่าจะหมุนตัวเดินออกไปจริง ๆฉันรีบร้องเรียกทันควัน "เดี๋ยวก่อน! เมื่อกี้ว่าไงนะ?"ในจังหวะนั้นเอง ซ่งจินรั่วก็ประคองคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นเดินเข้ามาในห้องฉันมองดูทั้งสองคนด้วยความตกตะลึง "คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่น?""โถ่เอ๋ย ทำไมตาถึงได้บวมช้ำขนาดนี้ล่ะเนี่ย?"คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นมองฉันด้วยความสงสารและเอ็นดู "ไม่กี่วันมานี้ ลำบากหนูจริง ๆ เลยนะลูก ไหนจะต้องคอยดูแลแม่ แล

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 153

    หัวใจของฉันดิ่งวูบลงอย่างรุนแรงคำก่นด่าสาปแช่งและข้อกล่าวหาในโลกออนไลน์เหล่านั้นทำได้เพียงจุดประกายความโกรธแค้นในใจฉัน แต่สำหรับกู้สือซวี่แล้ว เขากลับแทรกซึมเข้ามาในชีวิตของฉันได้ทุกซอกทุกมุมและทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวขึ้น ก็เหมือนกับการลงมีดกรีดแทงซ้ำลงบนแผลเดิมของฉันอย่างเลือดเย็นตัวเขาเองไม่คิดจะยื่นมือเข้ามาช่วยฉัน ซ้ำร้ายยังคอยขัดขวางไม่ยอมให้คนอื่นเข้ามาช่วยฉันอีกด้วยเซี่ยเสี่ยวฉินเอ่ยต่อ "ตอนนั้น พ่อของอี้หานหย่าร้างกับแม่สามีของหนู เขายอมสละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง กว่าที่เขาจะผ่านความยากลำบากขวากหนามมาได้มากมายขนาดนี้ จนสามารถกลับมายืนหยัดในแวดวงธุรกิจได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง สิ่งที่เขาจะหลงเหลือไว้ให้อี้หานได้ ก็มีเพียงแค่สิ่งที่มีอยู่ในมือตอนนี้เท่านั้น น้ากลัวมากจริง ๆ ว่าอี้หานเด็กคนนี้จะไม่รู้ประสีประสา ไม่รู้หนักรู้เบา จนเผลอไปล่วงเกินทำให้สือซวี่ขุ่นเคืองเข้า""หนูเข้าใจแล้วค่ะ น้าฉิน"ฉันพยักหน้ารับ พร้อมกับเอ่ยคำสัญญาเพื่อให้เธอวางใจ "หนูจะคุยกับทั้งกู้สือซวี่และกู้อี้หานให้ชัดเจนเองค่ะ คุณน้าวางใจเถอะนะคะ"……หลังจากเซี่ยเสี่ยวฉินกลับไปได้ไม่นาน กู้สือซวี่ก็เดินทา

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 152

    ซูจ้งผิงคิดว่าฉันใจอ่อนลงแล้ว แววตาของเขาจึงเป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาทันทีเพื่อดึงให้เขายอมร่วมมือ ฉันจึงจงใจแสร้งพูดออกไป "ที่คุณบอกว่าคุณเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดฉัน มันเป็นแค่คำพูดลอย ๆ ไม่มีหลักฐาน เว้นเสียแต่ว่าพวกเราจะไปตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอหาความสัมพันธ์พ่อลูกกัน ถ้าผลตรวจออกมาพิสูจน์ได้ว่าพวกเราเป็นพ่อลูกแท้ ๆ กันจริง ฉันพ่อจจะลองเก็บข้อเสนอของคุณไปพิจารณาดู ยังไงเสียเลือดก็ข้นกว่าน้ำ ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะบีบคุณให้ต้องจนมุมจนถึงทางตันหรอกค่ะ"ความดีอกดีใจฉายชัดบนใบหน้าของซูจ้งผิงอย่างปิดไม่มิด เขาดูมั่นใจในตัวเองมากพลางเอ่ย "เจาเจา ด้วยอายุของลูก ลูกต้องเป็นลูกของพ่อแน่นอน ไม่ผิดแน่ ๆ แต่ไปตรวจดูสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน แบบนี้ลูกจะได้กลับคืนสู่ตระกูลได้อย่างถูกต้องเสียที""ถ้าอย่างนั้นตอนนี้พวกเราก็ไปเจาะเลือดกันเถอะค่ะ รู้สึกว่าโรงพยาบาลแห่งนี้จะมีศูนย์ตรวจดีเอ็นเออยู่พอดี"ซูจ้งผิงไม่ได้คัดค้านใด ๆด้วยเหตุนี้ ฉันจึงพาเขาไปเจาะเลือดด้วยกันเจ้าหน้าที่ศูนย์ตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอแจ้งกับพวกเราว่า ช่วงนี้มีคนมาใช้บริการตรวจประเภทนี้เป็นจำนวนมาก ทางศูนย์ไม่มีบริการด่วน จึงรับรองได้เพียงว่า

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 151

    ฉันหลงคิดไปว่า อย่างน้อยเขาก็คงจะมีความเป็นลูกผู้ชาย กล้าหาญพอที่จะก้าวออกมายอมรับและชี้แจงความผิดพลาดที่ตนเองเคยก่อไว้ในอดีตแต่ฉันคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าคำตอบที่เขาให้กับฉันกลับกลายเป็นว่า "พ่อจะจัดการวางแผนส่งตัวลูกกับแม่ไปอยู่ต่างประเทศนะ พ่อได้ยินมาว่าตอนนั้นลูกเรียนจบปริญญาตรีก็แต่งงานเลย การไม่ได้ต่อปริญญาโทคงเป็นเรื่องน่าเสียดาย ถ้าอย่างนั้นลูกก็ไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศซะ พ่อจะช่วยติดต่ออาจารย์ให้ เรื่องค่าใช้จ่ายพ่อจัดการเองทั้งหมด ส่วนเรื่องแม่ของลูก พ่อเองก็ติดต่อหาโรงพยาบาลรองรับไว้ให้เรียบร้อยแล้ว""เหอะ! ศาสตราจารย์ซู เดิมทีฉันนึกว่าคุณจะแตกต่างจากภรรยาและลูก ๆ ของคุณ แต่ดูตอนนี้สิ คุณกับพวกเขาก็แค่น้ำเน่าในคูเดียวกันนั่นแหละ! ไร้ยางพ่อยและเจ้าเล่ห์ปลิ้นปล้อนไม่ต่างกันเลยสักนิด!"ฉันแค่นหัวเราะเยาะออกมา จ้องมองคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อแท้ ๆ ของตัวเองด้วยสายตาผิดหวังอย่างถึงที่สุดซูจ้งผิงรีบละล่ำละลักแก้ตัว "ลูกเข้าใจผิดไปแล้วนะ พ่ออยากจะชดเชยให้พวกลูกจริง ๆ""การชดเชยของคุณ คือการทำให้ฉันกับแม่กลายเป็นหนูท่อที่ต้องหนีเตลิดไปซ่อนตัวอยู่ต่างประเทศงั้นเหรอคะ? ทำแบบนั้นมันก็

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status