تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 152
أحدث فصل
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 380
หัวใจของฉันพลันเต้นสะดุดผิดจังหวะไปครึ่งจังหวะ ทอดสายตามองบานประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทของเสิ่นเหยียนโจวอย่างครุ่นคิดที่เขาอารมณ์ไม่ดี...คงไม่ได้เกี่ยวกับฉันหรอกใช่ไหม?จนกระทั่งเสียงกริ่งเลิกงานดังขึ้น ฉันก็ยังเรียบเรียงความคิดไม่ตก จึงทำได้เพียงเก็บข้าวของเพื่อรีบไปรับซานซานก่อนตรงหน้าประตูโรงเรียนอนุบาล ซานซานวิ่งเตาะแตะตรงเข้ามาหาตั้งแต่ไกล พวงกุญแจกระต่ายน้อยบนกระเป๋านักเรียนแกว่งไกวไปมาไม่หยุดพอขึ้นมาบนรถ เธอก็เอ่ยขึ้นทันที "น้าเยี่ยคะ วันนี้หนูเอาชุดตุ๊กตาที่คุณน้าเย็บให้ไปส่งให้ตั๋วตั่วแล้วนะคะ เธอยอมรับไว้ด้วยค่ะ!"ฉันยิ้มแล้วเอ่ยถาม "แล้วเธอได้พูดอะไรบ้างไหมลูก?"ฮั่วซานนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ "ดูเหมือนเธอจะดีใจมากเลยค่ะ! แถมยังเอ่ยปากขอโทษหนูด้วยนะคะ เรื่องคราวก่อนที่เธอเอาเค้กมาโปะหน้าหนูน่ะค่ะ เธอบอกว่าเป็นความผิดของเธอเอง"ดวงตาของฮั่วซานเป็นประกายสดใสดั่งดวงดาว เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของเธอก็ดีมากเช่นกันฉันรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย ตั๋วตั่วถึงกับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอโทษเองเชียวหรือ?ระหว่างทางขับรถกลับบ้าน จู่ ๆ ฮั่วซานก็นึกขึ้นมาได้ "จริงสิคะน้าเยี่ย ตั๋วตั่วชวนหนูว
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 379
ฉันรู้ดีแก่ใจว่า ตอนนี้ราคาหุ้นของกู้ซื่อกรุ๊ปกำลังสั่นคลอนระส่ำระสาย หากในเวลานี้มีข่าวฉาวอะไรที่สามารถทำให้กู้สือซวี่ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงป่นปี้ปะทุขึ้นมาอีกล่ะก็ ย่อมเป็นหายนะอันร้ายแรงที่สามารถทำลายล้างกู้ซื่อกรุ๊ปให้พังพินาศได้อย่างแน่นอนทว่าหน้าที่การงานและธุรกิจ สำหรับกู้สือซวี่แล้ว มันมีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่งเสมอหากฉันไม่อาศัยจังหวะนี้บีบเขาให้จนมุม เกรงว่าฉันคงต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกหลายเดือน จนกว่าจะถึงเวลายื่นฟ้องต่อศาลใหม่อีกรอบด้วยเหตุนี้ น้ำเสียงของฉันจึงแข็งกร้าวขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "กู้สือซวี่ ฉันให้เวลานายคิดทบทวนสามวัน ถ้านายยังไม่ยอมตกลงหย่า ฉันจะเอาใบทะเบียนสมรสออกมาแฉต่อหน้าสาธารณชนทันที! นายคิดจะลากตระกูลเยี่ยกับแม่ของฉันลงหลุมไปเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมด้วยงั้นสิ แต่ถ้าหากกู้ซื่อกรุ๊ปต้องพังพินาศไป แม่ของนายกับซูหย่าซินจะไปมีความสุขความเจริญได้สักแค่ไหนเชียว! ถ้านายอยากจะแลกกันให้พังกันไปข้างหนึ่ง พวกเราก็ลงนรกไปด้วยกันให้หมดนี่แหละ ใครหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขเลย!"ฉันหลงคิดไปว่าเพื่อเห็นแก่กู้ซื่อกรุ๊ปแล้ว กู้สือซวี่ย่อมไม่กล้าที่
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 378
แม้ว่ากู้สือซวี่จะไม่เคยไปปรากฏตัวต่อหน้าสื่อมวลชนสำนักไหน และไม่ได้ออกแถลงการณ์ใด ๆ ทั้งสิ้นทว่าเรื่องนี้กลับไม่ได้ส่งผลกระทบต่อทิศทางของกระแสสังคมเลยแม้แต่น้อย"เธอลองดูบัญชีโซเชียลของหล่อนสิ"เมิ่งอวิ๋นชูเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ น้ำเสียงแฝงความเหยียดหยามอยู่ไม่น้อย "ถึงขนาดนี้แล้วยังไม่วายทำการตลาดสร้างภาพอีก วันเว้นวันเป็นต้องโพสต์อวดรูปตอนท้องถ่ายละคร มารยาเล่นละครตบตาคนนี่มีเป็นชุด ๆ เชียวนะ"ฉันกวาดสายตามองโพสต์ล่าสุดที่ซูหย่าซินเพิ่งอัปเดตในภาพถ่ายหล่อนสวมชุดเข้าฉากตัวหลวมโคร่ง สองมือประคองหน้าท้องไว้อย่างทะนุถนอม ฉากหลังเป็นกองถ่ายที่ดูวุ่นวาย พร้อมแคปชันประกอบว่า "เพื่อบทบาทนี้ จะยืนหยัดอดทนให้ถึงที่สุด"ด้านล่างเต็มไปด้วยคอมเมนต์อวยไส้แตกอย่างบ้าคลั่งของเหล่าแฟนคลับ:"พี่สาวทุ่มเทเกินไปแล้ว! ขนาดกำลังท้องกำลังไส้ยังยอมอดหลับอดนอนถ่ายละครอยู่ในกองถ่าย นี่สิถึงจะเรียกว่าเป็นนักแสดงหญิงมืออาชีพตัวจริงเสียงจริง!""ปวดใจแทนเลย เป็นนักแสดงที่ดีและทุ่มเทกับงานจริง ๆ! จากคนทั่วไปขอเปลี่ยนมาเป็นแฟนคลับเลยค่ะ!""ขอให้น้องคลอดออกมาปลอดภัยแข็งแรงนะคะ! ตั้งตารอคอยการลืมตาดูโลกของค
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 377
ในทางตรงกันข้าม ช่วงนี้ฮั่วซานกลับร่าเริงแจ่มใสขึ้นเรื่อย ๆ บนใบหน้ามักจะประดับไปด้วยรอยยิ้มอยู่เสมอพอขึ้นมานั่งในรถ เธอก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มตาหยี "น้าเยี่ยคะ วันนี้คุณครูบอกว่า อีกหนึ่งสัปดาห์พวกเราก็จะได้ปิดเทอมฤดูหนาวแล้วค่ะ!"จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่าใกล้จะถึงเทศกาลปีใหม่แล้ว จึงเอ่ยถามขึ้นมาตามน้ำ "ถ้าอย่างนั้นซานซานคิดถึงคุณพ่อคุณแม่บ้างไหมลูก? ปีใหม่นี้อยากกลับไปฉลองกับพวกเขาไหมจ๊ะ?"รอยยิ้มบนใบหน้าของฮั่วซานจางลงไปเล็กน้อย เธอหลุบสายตาลงต่ำ เอ่ยเสียงแผ่ว "หนูคิดถึงคุณพ่อค่ะ"ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ ในใจ คุณนายฮั่วในยามปกติทำตัวร้ายกาจและใจแคบกับฮั่วซานขนาดนั้น การที่เด็กจะคิดถึงและเฝ้ารอคอยแค่คุณพ่อคนเดียวก็ถือเป็นเรื่องสมเหตุสมผลตามความเป็นจริงแล้วและในจังหวะนั้นเอง จู่ ๆ ฮั่วซานก็เงยหน้าขึ้น จ้องมองฉันด้วยแววตาจริงจังเป็นพิเศษแล้วเอ่ยถาม "น้าเยี่ยคะ ขอแค่คุณพ่อคุณแม่มีน้องชายหรือน้องสาวขึ้นมา พวกเขาก็จะไม่รักพวกเราแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ?"หัวใจของฉันกระตุกวูบ รีบเอ่ยปลอบ "ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอนจ้ะ ความรักที่คุณพ่อคุณแม่มีให้ลูกทุกคนล้วนมีเท่ากันทั้งนั้นแหละ นอกจากพ่อแม
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 376
ทว่าคำพูดของเขากลับแลกมาได้เพียงความด้านชาที่ยิ่งหยั่งรากลึกลงไปในใจของฉันเท่านั้นน้ำเสียงของฉันราบเรียบไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ "นายจะจัดการกับซูหย่าซินยังไง มันก็เป็นเรื่องของนาย สิ่งเดียวที่ฉันสนใจในตอนนี้ คือเมื่อไหร่นายจะยอมตัดขาดกับฉันให้สิ้นเรื่องสิ้นราว แล้วไปจัดการเรื่องหย่าให้เรียบร้อยเสียที"ประกายแห่งความหวังบนใบหน้าของเขาพลันพังทลายลงในพริบตา เขายืนจ้องเขม็งมองฉันตาไม่กะพริบ "เธอถึงขั้นตัดรอนเด็ดขาด ไม่ยอมเหลือเยื่อใยหรือทางถอยให้พวกเราเลยแม้แต่น้อยขนาดนี้ มันเป็นเพราะเสิ่นเหยียนโจวใช่ไหม?"ฉันแทบจะไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงจะไปต่อปากต่อคำกับเขาอีกแล้ว น้ำเสียงเจือความเหนื่อยล้าจนเกินทน "จนถึงตอนนี้ นายก็ยังคิดว่าการที่ชีวิตแต่งงานของพวกเราต้องเดินมาถึงจุดนี้ มันเป็นความผิดของคนอื่นอยู่อีกงั้นเหรอ? กู้สือซวี่ นายลองคิดทบทวนดูให้ดีเถอะนะ ว่าถ้าหากนายต้องมาเป็นฉัน ต้องมาเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเคยโดนกระทำ โดนหลอกลวง โดนทอดทิ้งเย็นชาใส่ โดนทำร้ายจิตใจสารพัด นายจะยอมให้อภัยลงไหม?"ริมฝีปากของกู้สือซวี่ขยับสั่นไหวเบา ๆ ทว่ากลับไม่อาจเค้นคำพูดใดออกมาได้เลยแม้แต่คำเดียว เนิ่นนาน
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 375
เดิมทีคิดว่าเขาคงจะโมโห ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะหลุดหัวเราะในลำคอออกมาเบา ๆ พลางเอ่ย "นี่คุณกำลังยั่วโมโหผม เพราะอยากให้ผมเป็นทนายช่วยว่าความคดีฟ้องหย่าให้คุณงั้นเหรอ?""คุณต่างหากล่ะที่เป็นฝ่ายพูดเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมาก่อน!"ฉันรู้สึกหมดคำจะพูดไปชั่วขณะ น้ำเสียงค่อย ๆ แผ่วเบาลง เจือไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว "และอีกอย่าง...ทนายเสิ่นบางครั้งเวลาพูดจาก็ทำร้ายจิตใจคนฟังเก่งเหลือเกินนะคะ ในเมื่อคุณช่วยอะไรฉันไม่ได้ ก็อย่ามาคอยพูดจาทิ่มแทงใจดำคนอื่นเขาแบบนี้สิคะ"ภายในห้องรับแขกเงียบสงัดไปชั่วอึดใจ จู่ ๆ เสิ่นเหยียนโจวก็ผุดลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ก้าวประชิดเข้ามาใกล้ฉัน กลิ่นหอมจาง ๆ ของควันบุหรี่ที่ติดตรึงอยู่บนตัวเขาพลันโชยลอยมาโอบล้อมรอบกายน้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและแหบพร่า แฝงความคลุมเครือที่ยากจะสังเกตเอาไว้ "แล้วคุณอยากจะให้ผมช่วยยังไงล่ะ หืม?"หัวใจของฉันกระตุกเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะทันทีทว่าในเวลานี้ ระหว่างฉันกับเขามันเป็นความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่ล่ะ? ฉันมีสิทธิ์อะไรไปขอให้เขาคอยยื่นมือเข้าช่วยฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนั้น?และถ้าหากเขาช่วยฉันจริ
قد تعجبك أيضًا
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K وجهات النظرคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.6K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat206.1K وجهات النظرนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก70.0K وجهات النظرรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.6K وجهات النظرวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่97 وجهات النظرฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ
องค์หญิงโนเนม169 وجهات النظرรักอับปาง
เขียว_หวาน93 وجهات النظر
