Share

บทที่ 1149

Penulis: จิ้งซิง
เรื่องราวต้องเริ่มตั้งแต่หลายวันหลังจากที่เวินเฉวียนเซิ่งและชางชิงหลานกับพวกเดินทางออกจากราชสำนัก ผ่านไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง...

ตั้งค่ายอยู่นอกเมืองหลายวัน อีกทั้งยังกลัวว่าหากหลานซื่อกับพวกหนีไปแล้วจะไม่อาจตามจับได้อีก ดังนั้นหลายวันที่ผ่านมาเวินเฉวียนเซิ่งกับพวกจึงไม่กล้าหยุดพัก

ใครจะรู้ว่าไล่ตามมาตลอดทางแต่กลับไม่พบเบาะแสใด ๆ

เวินเฉวียนเซิ่งกับพวกที่เหนื่อยล้าทั้งกายใจ ทำได้เพียงตัดสินใจหาที่พักก่อน แล้วค่อยวางแผนกันใหม่

ดังนั้นไม่นานหลังจากเวินเฉวียนเซิ่งกับพวกตรวจพบว่ามีหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีผู้คนไม่มากนักอยู่ข้างหน้าไม่ไกล ก็ตัดสินใจแวะพักในหมู่บ้านนี้

แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากเข้าไปในหมู่บ้านแล้ว กลับไม่ได้ยินเสียงคนแม้แต่น้อย

เวินเฉวียนเซิ่งสังเกตเห็นความผิดปกติ กำลังจะเตือนชางชิงหลานและฮาหลานสองพี่น้องราชสำนักต่างถิ่น ก็เห็นว่าทั้งสองดูเหมือนจะรู้ตัวอยู่ก่อนแล้ว จึงส่งคนไปดูตามบ้านเรือนเหล่านั้นทันที

เมื่อไปดู ก็มองเห็นปัญหา

“อ๋องชาง องค์หญิงฮาหลาน ดูเหมือนว่าคนในหมู่บ้านนี้จะตายกันหมดแล้ว!”

“อะไรนะ?”

ชางชิงหลานและฮาหลานตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไปตรวจสอบ

เวินเฉวีย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Nattawan
ยึดเยือเรื่องเป็นหางว่าว น่าเบื่อมากกกก
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1275

    ก่อนที่จะสืบสวนที่มาที่ไปของงูเขียวน้อยให้กระจ่าง นางยังไม่ควรรับเลี้ยงมันสุ่มสี่สุ่มห้าแต่ในเมื่อมันได้ผลประโยชน์จากนางไปตั้งมากมาย ไม่รับเลี้ยงมัน แต่ให้มันไปจัดการเรื่องต่าง ๆ คงไม่มีปัญหากระมัง?หลานซื่อคิดได้ดังนี้ จึงตัดสินใจว่าจะรอให้ตกกลางคืนค่อยเข้าไปในมิติเพื่อพูดคุยกับงูเขียวน้อยให้รู้เรื่องแต่ยังไม่ทันถึงกลางคืน ข้างหน้าก็มีคนมาเชิญนางเสียก่อน“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เสินอ๋องเชิญท่านไปยังข้างหน้าสักครู่”รอยยิ้มบนใบหน้าของหลานซื่อหายไป นางมองคนด้านนอกรถม้าด้วยสายตาเย็นชา “เสินอ๋องมีกิจอันใดอีกเล่า?”คำว่า ‘อีก’ นี้ เรียกว่าได้เผยถึงอารมณ์หงุดหงิดของหลานซื่อออกมาอย่างเต็มที่สือเซี่ยวฟังน้ำเสียงของหลานซื่อออก หลังจากขมวดคิ้วก็เอ่ยว่า “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วก็จะทราบเอง”คำพูดนี้ของเขาแข็งกร้าวขึ้นกว่าเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้หลานซื่อไม่ไปไม่ได้แล้ว“ตกลง เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ”หลานซื่อลูบธนูปลอกแขนที่ผูกไว้ตรงข้อมือใต้แขนเสื้อ พลางหลุบตาลงเล็กน้อย“ข้าน้อยไปด้วย”เป่ยเฉินหยวนไม่มีทางปล่อยให้นางไปคนเดียวอยู่แล้วสือเซี่ยวได้ยินดังนั้นก็เอ่ยอย่างไม่พอใจ “เสินอ๋องบอ

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1274

    เดิมทีหลานซื่อไม่ได้สังเกตเห็นหีบใบนี้ เพราะอย่างไรเสียหีบสีดำที่เหมือนกับหีบใบนี้ยังมีอีกกว่าสิบใบที่สังเกตเห็น เป็นเพราะเหล่าแมลงพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในขบวนพบว่า ในคืนแรกของการออกเดินทาง มีคนเดินมาที่ข้างหีบดำใบนี้ หลังจากเปิดออกอย่างระมัดระวัง ก็เทเศษอาหารที่กินเหลือลงไปข้างในหนึ่งชามไม่ผิดแน่ ภายในหีบดำใบนี้ดูเหมือนจะบรรจุสิ่งมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังต้องการคนคอยป้อนอาหารหลานซื่อไม่แน่ใจว่าสิ่งที่อยู่ข้างในเป็นสัตว์หรือมนุษย์เพราะรอบหีบดำใบนั้นกลับมีแมลงกู่หลายสิบตัวเฝ้าดูแลอยู่จากภายในสู่ภายนอก นอกจากคนส่งข้าวส่งน้ำจะเข้าใกล้ได้แล้ว คนอื่น ๆ หรือแม้กระทั่งแมลงบินตัวเล็ก ๆ เพียงตัวเดียวบินโฉบเข้ามาใกล้ ก็ล้วนทำให้แมลงกู่ตื่นตัวในทันทีการเฝ้าคุ้มกันที่แน่นหนาเช่นนี้ สิ่งที่อยู่ในหีบดำใบนั้นย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่แต่หลานซื่อไม่ได้สั่งให้เหล่าแมลงพิษไปสืบข่าวในทันทีหีบดำใบนั้นเสินอ๋องผู้เฒ่าเป็นคนนำมาไม่ว่าของที่อยู่ข้างในจะเป็นสิ่งใด เห็นได้ชัดว่าเสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นั้นให้ความสำคัญอย่างยิ่งนางเพิ่งจะทำให้เสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นั้นไม่พอใจ หากถูกอีกฝ่ายเพ่งเล็งอีกจะไม่

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1273

    ออกเดินทางได้ไม่นาน จู่ ๆ ทางด้านเอ้อถานหลัวก็ให้คนไปตามปาถูเอ่อร์มาหาปาถูเอ่อร์ยังนึกว่าอาจารย์อาเอ้อถานหลัวผู้นี้มีธุระอะไรกับเขา ไม่คาดคิดว่าเมื่อมาถึงกลับได้ยินคำพูดเช่นนี้ปาถูเอ่อร์ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ยังไม่เข้าใจความหมายของเอ้อถานหลัว “อาจารย์อา มีอะไรให้ข้าช่วยอย่างนั้นหรือ?”รถม้าของเอ้อถานหลัวคันนี้ก็ใหญ่โตไม่แพ้กัน แต่ก็เป็นเพราะความต้องการของเอ้อถานหลัวเอง นอกจากต้องมีขนาดใหญ่เพื่อบรรจุหุ่นศพหุ่นเชิดของเขาแล้ว สิ่งประดับตกแต่งหรูหราอื่นใดล้วนไม่ต้องการทั้งสิ้นเอ้อถานหลัวนั่งอยู่ด้านในสุดของรถม้าคันใหญ่ เลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อยพลางกล่าวกับปาถูเอ่อร์ว่า “อาตมาได้รับปากบิดาของท่านไว้ ว่าจะเลือกหนึ่งในพวกท่านสามพี่น้องเพื่อถ่ายทอดวิชาควบคุมศพให้ และท่านก็คือคนที่อาตมาเลือก”ปาถูเอ่อร์ได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโตด้วยความประหลาดใจทันทีเขาชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างตื่นตระหนก “ข้าหรือ? อาจารย์อา ท่าน...ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไปใช่ไหม?”ทุกคนต่างรู้ดีว่า ในบรรดาพวกเขาสามพี่น้อง เขาคือผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านวิชากู่น้อยที่สุด ต่อให้เอ้อถานหลัวต้องการเลือก ก็ไม่ควรเป็นเขาถึงจะถูกอีกท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1272

    “โครม!”ภายในรถม้าอันหรูหรา หลังจากปาหย่าฟังถ้อยคำขององครักษ์จบ ก็ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเล็กอย่างหนักหน่วงด้วยความโกรธทันที“ไป๋เยวี่ยโหรวนังแก่ชั่วนั่น! บังอาจมาด่าว่าข้าว่าไร้ยางอาย! ข้าคิดจะรับสนมชายสักคน เกี่ยวอะไรกับนางด้วย เหมือนสุนัขไล่จับหนู ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริง ๆ!”ปาหย่าที่กำลังเดือดดาลทุบทำลายข้าวของในรถม้าไม่ยั้งเสียงโครมครามทำเอาเหล่าองครักษ์และข้ารับใช้โดยรอบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ จนกระทั่งองค์หญิงปาหย่าของพวกเขาระบายโทสะเสร็จสิ้น จึงเรียกสนมชายสองคนขึ้นมาบนรถ เพื่อเก็บกวาดเศษซากข้าวของทุกอย่างให้สะอาดในเวลานี้ ไฟโทสะของปาหย่าจึงค่อย ๆ มอดลงไปบ้างเล็กน้อยองครักษ์ที่ตัวสั่นงันงกอยู่ด้านนอกรถม้าเพิ่งจะกล้าเปิกปากในตอนนี้เอง พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “องค์หญิง เรื่องคุณชายหยินเป่ยยังต้องให้ข้าน้อยไปเชิญอีกสักครั้งหรือไม่?”“ไม่ต้องแล้ว คนที่ไม่รู้จักรับไมตรีเช่นนั้น ในเมื่อเขาอยากจะภักดีต่อธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นของเขานัก เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนให้เขารู้จักความขมขื่นเสียบ้าง”ปาหย่ามีนิสัยจองหองยิ่งนักยามปกติหากนางปรารถนาให้ชายใดมาเป็นสนมชายของนาง ก็ไม่ใช่ว่าจัดการได้ทันท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1271

    “กรรมพันธุ์อะไรกัน?”ไป๋เยวี่ยโหรวยังคงสงสัย ก็เห็นสามีของนางเอ่ยด้วยท่าทางเป็นจริงเป็นจัง “กรรมพันธุ์อาการหลงรูปโฉมอย่างไรเล่า เรื่องเสด็จพ่อข้าไม่รู้ แต่เจ้าดูสิ เมื่อก่อนข้าก็ไม่ได้หลงเสน่ห์เจ้าจนไปไม่เป็นหรอกหรือ?”ไป๋เยวี่ยโหรวได้ยินคำนี้ คราแรกยังไม่เข้าใจนัก แต่วินาทีต่อมาใบหน้าเล็ก ๆ ก็แดงเรื่อด้วยความเขินอายทันใด พลางยกมือขึ้นฟาดปาถูเอ่อร์ไปหนึ่งฉาด“แก่แล้วยังไม่รู้จักอาย เป็นสามีภรรยากันมาเนิ่นนานแล้วยังจะมาพูดจาเช่นนี้อีก ยังไม่รีบไปช่วยไกล่เกลี่ยให้หยินเป่ยอีก!”“ฮ่า ๆ ๆ ปาหย่าคนนี้ข้าออกตัวพูดไปคงไม่เหมาะนัก คงต้องรบกวนพระชายาแล้ว”ปาถูเอ่อร์ขออภัยด้วยรอยยิ้ม แล้วเชื้อเชิญให้ไป๋เยวี่ยโหรวออกโรงไป๋เยวี่ยโหรวครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางลุกขึ้นเข้าใกล้ขอบหน้าต่างรถ เปิดม่านออกอย่างรวดเร็ว แล้วชะโงกหน้าออกไปมองเมื่อเห็นองครักษ์ของปาหย่ายังคงตอแยเป่ยเฉินหยวนอยู่ นางก็เปิดปากกล่าวทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้น ปาหย่าเป็นถึงองค์หญิง จะมาตามหาองครักษ์ของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมกัน? ชายหญิงอยู่กันตามลำพังยังไม่รู้จักละอาย หากนางมีธุระจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะไปดูด้วยตัวเอง!”ว่าแล้วไป๋เยว

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1270

    ทั้งท้าทายและดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าคิดว่านางเป็นคนอารมณ์ดีนักหรืออย่างไร?“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงปล่อยเขาไปเช่นนี้เล่า?”ไป๋เยวี่ยโหรวนึกสงสัยหลานซื่อยักไหล่พลางกล่าวว่า “เพราะเสินอ๋องผู้เฒ่าเสด็จมาแล้ว”แทบจะทันทีที่สิ้นคำพูดของนาง ที่ประตูเมืองก็มีเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบดังขึ้น พร้อมกับรถม้าหรูหราคันหนึ่ง อีกทั้งขบวนรถม้าคันใหญ่เอิกเกริกเคลื่อนออกมาจากประตูเมืองแม่ทัพต่างถิ่นสามนายคุ้มกันรถม้าที่เสินอ๋องผู้เฒ่าประทับอยู่ เคลื่อนมาถึงเบื้องหน้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามีฐานะสูงส่ง ไม่จำเป็นต้องร่วมทางไปกับผู้อื่น ขึ้นมาบนรถม้าของข้า แล้วร่วมเดินทางไปกับข้าเถิด”หลานซื่อเหลือบมองรถม้าคันใหญ่มหึมาราวกับยกเรือนมาทั้งหลังนั้น ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่จำเป็นหรอก ข้ายังต้องคัดลอกพระคัมภีร์ระหว่างเดินทาง ไม่อยากจะรบกวนเสินอ๋อง”เสินอ๋องผู้เฒ่าที่ถูกปฏิเสธตรง ๆ พลันหรี่ตาทั้งสองลงปาถูเอ่อร์เห็นดังนั้นก็รีบก้าวไปข้างหน้า พลางประสานมือเอ่ยอย่างนอบน้อม “เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกได้เตรียมรถม้าคันหนึ่งแยกไว้ให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทั้งยังมีผู้ติดตามคุ้มก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status