LOGINShare
บทที่ 1375
Latest chapter
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1375
แม้หลานซื่อจะไม่เข้าใจว่านิยามของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และสัตว์ป่าสำหรับเผ่าร้อยอสูรแห่งนี้คืออะไรแต่พยัคฆ์ขาวตัวโตนี้ฟังภาษาคนรู้เรื่อง รับรู้ถึงบรรยากาศและอารมณ์ได้ ท่าทีราวกับมีสติปัญญาแล้วเช่นนี้ ย่อมไม่อาจมองว่ามันเป็นเพียงสัตว์ป่าธรรมดาทั่วไปได้เลยโดยเฉพาะหน้าตาของมันที่ดูไม่ธรรมดาเช่นเดียวกันแม้หลานซื่อจะไม่เคยเปิดหูเปิดตามาก่อน แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของสี่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ที่ดำรงอยู่เพียงในเทพนิยาย...มังกรฟ้า พยัคฆ์ขาว หงส์แดง เต่าดำสิ่งเหล่านี้ในความรับรู้ของหลานซื่อ ล้วนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีอยู่จริงเปรียบดั่งมังกรฟ้า บนโลกใบนี้จะมีมังกรได้อย่างไรกัน?เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดล้วนเป็นเพียงตำนานเหนือธรรมชาติ เป็นของจอมปลอมที่ถูกแต่งแต้มขึ้นมาในเทพนิยาย แล้วจะกลายเป็นจริงได้อย่างไร?หลานซื่อในอดีตไม่เชื่อ ตอนนี้นางก็ยังคงไม่คิดว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเรื่องจริงเพียงแต่อาจจะมีความเป็นไปได้ว่า พยัคฆ์ขาวที่อยู่ตรงหน้าตัวนี้มีความพิเศษอยู่บ้าง มีบางสิ่งที่ผิดแผกไปจากทั่วไปจริง ๆก็เหมือนกับตัวนาง การเกิดใหม่ มิติ น้ำทิพย์...บนร่างกายของนางก็มีความพิเศษเช่นกัน แ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1374
การไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้แม้แต่คนเดียว สถานการณ์เช่นนี้นับว่าพบเห็นได้น้อยยิ่งนักโดยทั่วไปแล้วหากไม่ถูกฆ่าล้างตระกูล ก็เป็นเพราะการทำนายของเขาผิดพลาด คนผู้นี้ได้ตายจากไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นจึงไม่อาจนับญาติมิตรร่วมสายเลือดของนางได้แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาผู้นี้ เป็นคนเป็น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ แล้วจะเป็นอย่างที่สองไปได้อย่างไรกัน?ดังนั้นมหาปุโรหิตจึงยืนยันผลลัพธ์อย่างแรกอย่างไม่ลังเลสักนิดธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้อาจจะเคยถูกฆ่าล้างตระกูลมาจริง ๆ จึงได้ไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้เช่นนี้ย่อมไม่มีทางเกี่ยวโยงมาถึงตัวเขาได้เป็นแน่แต่มหาปุโรหิตกลับไม่รู้ว่า ในคราวนี้ การทำนายของเขานั้นเกิดความผิดพลาดจริง ๆหลังจากบังเอิญได้รู้ว่า ระหว่างนางกับมหาปุโรหิตแห่งเผ่าร้อยอสูรผู้นี้ยังมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันเล็กน้อย หลานซื่อก็ไม่ร้อนรนอีกต่อไปนางซักถามมหาปุโรหิตและเยี่ยนเอ๋อร์อีกสองสามข้อ จากนั้นจึงเลิกราไปมหาปุโรหิตยังคงพะวงในบางเรื่อง ในเมื่อหลานซื่อซักถามจนจบแล้ว เขาจึงรีบเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบว่าตอ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1373
ใบหน้าของหลานซื่อเผยสีหน้าจริงใจออกมา แสร้งทำเป็นเลื่อมใสศรัทธา พลางเอ่ยชมเชยว่า “ยอดเยี่ยมยิ่งนัก แต่ข้าออกจะสงสัยอยู่ว่า หากมหาปุโรหิตไม่มี ‘โลหิตเซียน’ แล้วจะช่วยเหลือชาวเผ่าที่ล้มป่วยเหล่านั้นได้อย่างไร? หรือว่าก่อนที่ข้าจะมา เผ่าร้อยอสูรเคยมีธิดาศักดิ์สิทธิ์มาก่อน?”หลานซื่อกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความสนใจใคร่รู้ส่วนเยี่ยนเอ๋อร์เมื่อได้ยินคำถามนี้ของนาง กลับเกิดความลังเลขึ้นมานางมองไปยังมหาปุโรหิตอย่างอึกอัก ราวกับไม่รู้ว่าคำตอบของคำถามนี้สมควรพูดออกไปหรือไม่แต่มหาปุโรหิตกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ต้องรอนางเอ่ยปาก ก็เป็นคนอธิบายเองว่า “ใช้เลือดของข้า”หลานซื่อเลิกคิ้วนักพรตกู่ประหลาดใจ ร้องออกมาด้วยความตกใจ “เลือดของท่านก็เป็นโลหิตเซียนหรือ? เช่นนั้นแล้วยังต้องการเลือดของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมอีก!”“ไม่ใช่โลหิตเซียน”มหาปุโรหิตส่ายหน้าเอ่ยขึ้น “ข้าเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาสามัญ เลือดของข้าจะเป็นโลหิตเซียนได้อย่างไร มีเพียงเลือดของธิดาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่เป็นโลหิตเซียน จึงจะสามารถช่วยชีวิตคนได้จริง ๆ ส่วนเลือดของข้าเป็นเพียงแค่การยืดเวลาตายของพวกเขาออกไปอีกเล็กน้อยเท่านั้น”หากปร
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1372
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกไป มหาปุโรหิตที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วขึ้นมาโดยพลันเขาอ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง นักพรตกู่ก็รีบพูดขัดขึ้นมาทันทีอย่างมีไหวพริบ “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ของเรากำลังสอบถามแม่นางเยี่ยนเอ๋อร์ พวกที่ไม่เกี่ยวข้องอย่าพูดแทรก”มหาปุโรหิตถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ‘คนที่ไม่เกี่ยวข้อง’ อะไรกัน?ในถ้ำพำนักแห่งนี้มีคนนอกอยู่เพียงสามคน นอกจากเยี่ยนเอ๋อร์แล้ว เช่นนั้นที่พูดนี่ก็ไม่ได้หมายถึงเขากับชางหยาหรอกหรือ?ไม่ได้การ เขาถูกตาเฒ่าผู้นี้ชักนำเข้าไปจริง ๆถึงกับเห็นพวกเขาเองเป็นคนนอกไปเสียได้มหาปุโรหิตพลันปรายตามองนักพรตกู่ด้วยสายตาลุ่มลึกทันทีแต่นักพรตกู่กลับไม่เกรงกลัวเขาแม้แต่น้อย ทำท่าทีราวกับสุนัขที่อาศัยบารมีนาย เชิดหน้าขึ้นส่งสายตาเย้ยหยันและท้าทายกลับไปให้มหาปุโรหิตมหาปุโรหิตคร้านที่จะถือสาหาความเขาอย่างไรเสียก็เป็นเพียงบ่าวรับใช้คนหนึ่ง หากต้องการจะจัดการย่อมมีวิธีการมากมาย เพียงแค่โยนไปเป็นอาหารของสัตว์อสูรตัวใดสักตัวหนึ่งก็พอแล้ว ไม่มีความจำเป็นใดต้องเก็บเอามาใส่ใจตอนนี้คือธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้นึกไม่ถึงว่าเขาแค่มาสายไปชั่วครู่ ก็กลับทำให้นางได้รู้ในเรื่อ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1371
หลานซื่อที่ทดสอบสำเร็จแล้วอมยิ้มในดวงตา นางค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน โค้งกายคารวะให้พยัคฆ์ขาวเล็กน้อย “ขอบคุณท่านพยัคฆ์”“โฮก!”พยัคฆ์ขาวฟังคำพูดของนางเข้าใจอีกครั้ง หุบปากกว้างอันโชกเลือด หันหน้าไปทางหลานซื่อแล้วเปล่งเสียง “โฮก” ออกมาทีหนึ่งคล้ายกับกำลังตอบรับนาง มันหมุนตัวกลับมาอย่างสนิทสนมยิ่งนัก แล้วกลับมาอยู่ข้างกายหลานซื่ออีกคราเพียงแต่หางที่ยาวหนึ่งหมี่และหนาเท่าท่อนแขนนั้นราวกับยังผูกใจเจ็บ ในจังหวะที่หมุนตัวกลับมาได้ฟาดลงบนตัวชางหยาอย่างแรง ซัดเขากระเด็นออกไปในทันทีชางหยาที่กระแทกเข้ากับผนังหินอย่างจังพ่นลมหายใจอันหนักอึ้งออกมาทันที แต่ก็ไม่กล้าพูดจาโอหังใส่หลานซื่ออีกมหาปุโรหิตที่มองเห็นฉากนี้ด้วยตาตนเองแววตาไหววูบ เขาก้มหน้าลง ท่าทีดูนอบน้อมยิ่งขึ้น“ขอบคุณธิดาศักดิ์สิทธิ์ ขอบคุณท่านพยัคฆ์ขาว”“ไม่ต้องขอบคุณข้า ที่ท่านพยัคฆ์ขาวยอมเมตตา เป็นเพียงเพราะความผิดของเขายังไม่ถึงตาย หากมีครั้งหน้าอีก ต่อให้ข้าเอ่ยปาก เกรงว่าจะไม่อาจขวางโทสะของท่านพยัคฆ์ขาวได้”หลานซื่อเอ่ยปากด้วยรอยยิ้มบาง ๆมหาปุโรหิตได้ยินเช่นนั้น กลับไม่ได้ยอมรับหรือปฏิเสธต่อประโยคสุดท้ายของนางเขาเลื่อนสา
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1370
หลานซื่อหรี่ตาทั้งสองลงเล็กน้อย สีหน้าก็ดูไม่สู้ดีนักพยัคฆ์ขาวที่ตอนแรกยังคงนอนอยู่บนพื้นราวกับรับรู้ได้ถึงโทสะของนาง จึงพลิกตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว แล้วแผดเสียงพยัคฆ์คำรามใส่เยี่ยนเอ๋อร์อย่างเกรี้ยวกราด...“โฮก!!”“อ๊า ๆ ๆ!”ครั้งนี้เยี่ยนเอ๋อร์ตกใจกลัวเข้าจริง ๆ แล้วปากกว้างโชกเลือดของพยัคฆ์ขาวที่แทบจะจ่อติดศีรษะของนาง ดูท่าทางราวกับว่าจะเขมือบนางลงไปในทันทีเยี่ยนเอ๋อร์ตกใจจนร้องเสียงลั่นไปพลาง คลานหนีบนพื้นไปพลางคนที่อยู่ด้านนอกดูเหมือนจะทนไม่ไหวอีกต่อไป เพียงพริบตาเดียวก็เลิกม่านประตูพุ่งพรวดเข้ามา“เยี่ยนเอ๋อร์!”“เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม!”คนที่พุ่งนำหน้าเข้ามาคือชายหนุ่มร่างสูงแปดฉื่อทั้งดำทะมึนและกำยำหลังจากที่ชายหนุ่มเข้ามาด้วยความร้อนใจ มองปราดเดียวก็เห็นเยี่ยนเอ๋อร์ที่หมอบอยู่กับพื้นไม่รู้ว่าเข้าใจผิดอะไร จึงเดือดดาลขึ้นมาทันที กำหมัดแน่นพุ่งตรงเข้าใส่หลานซื่อ“กล้าทำร้ายเยี่ยนเอ๋อร์ ข้าจะฆ่าท่าน!”“บังอาจนัก!”“ชางหยาหยุดนะ!”นักพรตกู่พุ่งตัววูบมาอยู่ตรงหน้าหลานซื่อ พลางล้วงภาชนะกู่ออกมาหมายจะสั่งสอนเจ้าหนุ่มตัวดำตรงหน้าให้หลาบจำสักคราแ
You may also like
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว386.7K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด117.5K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.2K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ป่าดอกท้อ27.6K viewsท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง
เยว่หลง8.3K viewsทะลุเวลามาเป็นแม่ค้าขายยำ
Yuyueyuan468 viewsชะตารักบัลลังก์แค้น
กุหลาบดิน1.8K viewsศัตรูเก่าข้าคือสามีแสนร้าย (รวมเรื่องสั้น)
บ้านเขมปัณณ์1.5K views
